Categorie: Enigszins grappig

Het zijn drukke weken geweest op mijn werk, en ik heb een soort van vriendschappelijke relatie opgebouwd met een Noorse collega. Het ging om een zogenaamde wereldwijde roll-out van een ERP pakket, en in de Benelux vestiging waar ik werk, zijn nieuwe records gevestigd. Ik zal er niet teveel op in gaan, maar belangrijk voor u is te weten dat we de Duitsers hebben verslagen en dat we de ranglijst aanvoeren. We hebben het gevierd met elandvlees en patat speciaal. Gisterenavond, toen we klaar waren trakteerde ik Thor (de Noor) op patat speciaal, want ik vond dat hij dat gegeten moest hebben na zijn verblijf in Nederland. Kort daarna haalden we zijn vrouw op van het station in Amersfoort, die over was gekomen om vandaag met haar man naar Italië door te rijden voor een vakantie. Zoals mij niet verbaasde door de manier waarop mijn vrouwelijke collega’s op Thor reageerden, had hij een aantrekkelijke vrouw met blond, lang haar. Ze zeulde zware handbagage mee en zei dat het haar veel moeite had gekost om die in het bagagevak van het vliegtuig te krijgen. In Noorwegen waren niet meer zoveel gentlemen klaagde ze, dus moest ze het zelf doen. Ik zei dat er in Nederland ook niet meer zoveel waren, maar dat er hier en daar nog wel eentje te vinden was, en hield de deur van mijn auto voor haar open. Zo makkelijk scoren weer.

Laat was ik thuis en vroeg moest ik op. Hans speelde zijn eerste voetbalwedstrijd in clubverband. Op kunstgras nota bene. Ik hou best van voetbal, ik heb het zelf ook gespeeld, maar half negen is best vroeg, maar daar is overheen te komen. Waar al moeilijker over heen te komen was, was de geluidsinstallatie daar die op dat tijdstip al veel te harde Golden Earring muziek speelde. Maar gelukkig toen de wedstrijd begon ging dat zachter. Waar helemaal niet overheen te komen was, waren de twee achterlijken naast mij die hun kind stonden aan te moedigen. 20 meter verder stond er nog een die klonk als een schorre buldog. Een van hen was een wijf. “Vrijlopen! Afspelen! Even sorry zeggen! Actieve houding! Schieten!” Dat soort termen. En dan nog een paar compleet achterlijke namen van die kinderen erbij. Nevada of zoiets. En ik zweer het, geen vijf seconden stil. Mijn buurman aan de andere kant zei zachtjes tegen mij dat die kinderen dat geschreeuw toch niet hoorden. Ik zei wat harder dat het hoogst irritant was. En dat was een understatement. Het is een reden om je kind weer van voetbal af te halen, al kun je hem dat niet aandoen.

Hans deed het goed. Zeker niet het beste, maar hij was voor het eerst. Maar ik zag hem toch een gat trekken op een manier die me aan Marco van Basten deed denken. Hij had de voorzet moeten krijgen maar fucking Nevada ging voor eigen succes. Roemloos ging de kans ten onder. Maar ons pensioen staat vast. Als hij maar niet om onverklaarbare redenen op zijn 12e stopt, net als zijn vader, die een carrière als boekhouder verkoos. Maar die nu wel wereldkampioen is en de Duitsers verslagen heeft.

In Vaassen luidt het gezegde: Alles waar te voor staat is niet goed, behalve tepel. En daar zit een kern van waarheid in want zonder tepels geen mensen en zoogdieren. Wat ik knap vind van de evolutie is hoe zij wist hoeveel tepels een bepaald dier nodig had. Het varieert van twee tot tweeëntwintig. Als je niet in de evolutietheorie gelooft is het minder indrukwekkend, want God weet dat soort dingen gewoon. Aan de andere kant is de evolutie niet iets wat kan denken en ook maar een geval van trial en error. Over het ideale aantal tepels zijn religie en evolutie het niet eens. Waar ze het wel over eens zijn, is dat het een even aantal dient te zijn. Waarmee wij gevoegelijk kunnen aannemen dat een gezin een even aantal kinderen dient te bevatten, anders ontstaan er problemen. Ik kom zelf uit een gezin van drie kinderen, mijn moeder uit een van drie en mijn vader uit een van vijf, dus de problemen zitten extra in de genen. Harmonie is goed, dat roep ik altijd al. Je kunt het niet bewijzen, maar elke vezel in je lichaam voelt het. Waarom er dan toch mensen zijn die de harmonie keihard ontkennen, geen idee. Waarschijnlijk komen ze uit een oneven aantal kinderen gezin.

Bij vissen is het anders. Een school bestaat altijd uit een oneven aantal, maar vissen hebben dan ook geen tepels. Bij vissen is oneven, harmonie. Een school vissen die bestaat uit een even aantal is gedoemd te mislukken. Onherroepelijk zal er eentje uit de school klappen. Een sterke aanwijzing dat God zich niet heeft bemoeid met de schepping maar het aan de evolutie heeft overgelaten, is dat mannen ook tepels hebben. Dat is vreemd. Dat de evolutie vergissingen maakt is duidelijk, kijk naar uw buurman, maar God! Nee, die niet. De tepel is de sleutel tot het leven, maar ook tot de oplossing van het vraagstuk schepping vs evolutie.

De conclusie moet dus zijn: God dacht na over welke fouten de evolutie zou maken, en voorzag het verschijnsel transseksualiteit. Om een handjevol mannelijke transseksuelen tegemoet te komen gaf hij alle mannen tepels, zodat zij zich makkelijker tot het andere geslacht zouden kunnen bekeren, en omdat ze de gewone seksuele man toch niet in de weg zouden zitten. En wij mannen doen niet moeilijk over een lichaamsdeel zonder functie. En zeker niet nu we na deze uitleg weten dat het voor een goed doel is. Eventueel kunnen we ze op de orgaandonatielijst zetten. Mits ongepierced natuurlijk.

Ongeacht uw oorsprong, godsdienst, nationaliteit, diploma’s en schoolniveau, ongeacht uw werksituatie of familie, biedt het Franse vreemdelingenlegioen u een nieuwe kans voor een nieuw leven. Zo staat er te lezen (ik heb het even aangepast naar beter Nederlands) op de website van Légion étrangère. Vroeger een manier voor criminelen om een nieuw leven op te bouwen, tegenwoordig een elitekorps van de Franse strijdkrachten. Nog steeds kunnen buitenlandse mannen tussen 17 en 40 jaar zich aanmelden om legionair te worden. U kunt zich hier aanmelden. Hoe u er komt is uw zorg. Wat u ervoor terugkrijgt: een startsalaris van netto € 1205,- en gratis kost en inwoning. Dat is echter nog niet alles, u krijgt een avontuurlijk leven en de kans volgens de 7 codes van eer te leven.

1. Legionair, u die vrijwillig dient voor Frankrijk met eer en trouw.
2. Elke legionair is uw wapenbroeder, ongeacht zijn nationaliteit, kleur of godsdienst. Verleen hem de solidariteit die de leden van dezelfde familie verenigt.
3. Respecteer tradities en uw meerderen. Discipline en kameraadschap zijn uw kracht, moed en eerlijkheid is uw deugd.
4. Uw fierheid als legionair wordt steeds weerspiegeld in de correcte dracht van uw uniform, uw houding is steeds waardig maar bescheiden. Uw kazerne is steeds proper.
5. Elitesoldaat van het legioen, gij die traint in hardheid, u onderhoudt uw wapen als uw kostbaarste bezit, u onderhoudt voortdurend uw lichamelijke conditie.
6. De missie is heilig, u zult ze uitvoeren met inachtneming van de wetten, gewoonten van de oorlog en internationale overeenkomsten en indien nodig ten koste van eigen leven.
7. In het gevecht, handelt u zonder hartstocht of haat, u eerbiedigt de overwonnen vijand, u geeft nooit uw doden, uw gewonden of uw wapens op.

De sporttest die u moet afleggen bij de aanmelding stelt niks voor. Beetje sprinten, optrekken, touwtje klimmen en wat buikspieroefeningen. Daarna zal het echte werk wel beginnen. Nu heb ik niks tegen Frankrijk, integendeel, maar vrijwillig dienen voor de Fransen gaat me wat ver. Wat nu als Frankrijk in oorlog komt met Nederland? De kans is aanwezig gezien het grote meningsverschil over het homohuwelijk. Eigenlijk zonder oorlog is het al landverraad, want zulke geschikte militairen kunnen we hier ook wel gebruiken. Geen wonder dat er naar verhouding veel Duitsers in het legioen zaten. Tegenwoordig hebben de Oost-Europeanen er de overhand, maar waar hebben zij dat eigenlijk niet? Daarbij, stel dat je met het legioen een oorlog wint, hou je daar dan niet een nare bijsmaak aan over? Het voelt toch een beetje als een grote voetbalclub waar geen landgenoot meer speelt. Alsof je het met louter Fransen niet afkon? Nee, dat werkt niet echt mee aan het ontwikkelen van de nationale trots.

Vroeger, toen mijn hersenen nog niet volgroeid waren vond ik het wel iets romantisch hebben, legionair zijn. BZN dacht er al net zo over in de jaren ’70. Maar in de jaren ’70 was alles ook romantisch. Er bestond nog een wijde wereld, en je kon spoorloos verdwijnen en jaren later weer opduiken. De geruchten dat je in het vreemdelingenlegioen was gegaan kwamen vanzelf. Maar nu, nu ik denk dat mijn hersenen volgroeid zijn, vind ik het niet zo’n slimme zet meer, om je in een buitenlands leger te laten afbeulen voor een paar rotcenten en een handjevol eer. Mocht je al dergelijke ambities hebben, doe het dan tenminste in een leger van je eigen land. Als je ouder bent is het sowieso handiger je te verdiepen in het voorkomen van oorlogen dan in hoe hem te winnen. En dan hoeft er ook niet door Volendammer vissers in het Frans over geplaybackt te worden. Geen idee waar ze het over hebben, maar het klinkt wel aardig, ondanks dat het vast belachelijk is.

Op zoek naar wat geestelijke energie zat ik wat te lezen in Chinese spreekwoorden. Omdat de Chinezen zich wat langzamer ontwikkelden dan wij, zijn de Chinezen wat langer wijs gebleven. Een kalende man met een lange witte baard die bij een kampvuur zit te mediteren dwingt toch heel wat meer respect af dan een Nederlandse vader die een schietspelletje zit te spelen op de computer. Tenminste, ik ben bereid om te geloven in de wijsheid van de eerste. Maar, zegt die eerste: een groot mens is hij die zijn kinderhart nooit verliest. Dus de vader met het schietspelletje is een groot mens. Ik wil ook een groot mens zijn, ik geloof ook dat ik ooit in de Chinese gebergten heb rondgedoold in vervlogen tijden. Omdat ik het niet helemaal goed deed, en ik nog veel te leren had, kwam ik op aarde terug als Mack.

Dat ik mijn kinderhart verlies, daar ben ik niet zo bang voor. Mijn lange termijn geheugen weet zeer veel op te diepen uit mijn kindertijd, maar, zegt de Chinese man met de witte baard: het sterkste geheugen is zwakker dan de bleekste inkt. Tja, daar breng ik niet zoveel tegenin, en sowieso als je iets tegen een spreekwoord kunt inbrengen is het een waardeloos spreekwoord. Het spreekwoord dient het laatste woord te hebben. Maar moeiteloos vermaak ik mijn kinderen door mij dommer voor te doen dan ik ben. Want dat vinden kinderen leuk, en de glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft, luidt het spreekwoord van een bekend Chinees wijsgeer.

“Een verstandig idee op het juiste ogenblik is beter dan een harde les”, alweer zo’n geniaal spreekwoord uit de Chinese oudheid. Wij hebben iets wat in de buurt komt, dat van billen en blaren, maar onze benadering is van de negatieve kant. Het is toch meer vanuit angst ingegeven terwijl de Chinees er vanuit gaat dat het toch wel goed komt, niet goedschiks dan kwaadschiks. Eigenlijk ontlopen de spreekwoorden elkaar niet zoveel, want wij hadden vroeger ook veel wijze mensen in ons midden die hun woorden spraken. “Zij die weten, spreken niet, en zij die spreken, weten niet” zegt de Chinees. Kortom, als je teveel je mening ventileert wordt je niet als wijs gezien. En daar zit zeker wat in. Spreken is zilver, zwijgen is goud.

Een hele mooie vond ik “een dichter die geen genie is, is een idioot.” Bij nader onderzoek bleek dit een citaat van Mao zelf, en aangezien die verantwoordelijk is voor miljoenen doden, vind ik niet dat we zo’n uitspraak maar willekeurig op elke dichter moeten toepassen. Op Nico Dijkshoorn is wat mij betreft genoeg.

“Wie oude kennis koestert en voortdurend nieuwe vergaart, mag een leraar van anderen zijn.” Dat brengt ons terug bij de kale man met de witte baard, bij wie het allemaal begon. Ik ben bereid te geloven in zijn wijsheid. Want hij zegt: mensen struikelen niet over bergen, wel over molshopen. Ik wens u een goedenacht.

Badr Hari ging zaterdagavond KO tegen een Rus met Shangri La getatoeëerd op zijn rug. Badr moet niet geweten hebben dat Gerard Joling ooit naar het songfestival ging met dat nummer, anders had hij die Rus toch een pak rammel gegeven. Nu was hij waarschijnlijk geïntimideerd door de tekst en liep hij tegen een linkse directe op. De Rus had op zijn beurt in verwarring gebracht moeten worden door de pigmentvlek van Badr, maar dat gebeurde niet. Ik begrijp niet wat iemand trekt om te gaan kickboksen. Als je niet uitkijkt eindig je in een dichtgemetseld vat op de bodem van het IJ.

En dan the look die ze elkaar aan het begin van de wedstrijd geven. De intimidatie-look. Maak elkaar toch aan het lachen! Maar nee, ze kijken elkaar aan met een blik die nog net niet doodt, maar wel verlamt. De killersblik. De je-kunt-beter-nu-vast-opgeven-als-je-nog-langer-wilt-leven-blik. Nee, doe mij dan maar de edele Judokunst, waarbij men buigt naar de tegenstander als teken dat je elkaar geen valse streken gaat leveren. Waarbij men elkaar heel laat. Het enige nadeel van Judo is het bloemkooloor. Een bloemkooloor tatoeëer je niet zomaar even weg. Elke grote judoka heeft er last van. En smerige zweetgeuren als je in de houdgreep ligt, dat is ook niet fijn. Niet dat ik weet hoe het is om in de houdgreep te liggen hoor, maar dat lijkt mij zo. Hoewel, niet helemaal waar, op de training liet ik mij nog wel eens door Betty in de houdgreep nemen. Dan gaf ik weliswaar geen vol gas, maar ze was oersterk. Met haar witte t-shirt eronder. Dat moet overigens bij judo als je vrouw bent, anders zou het maar verkeerde types aantrekken en lig je voor je het weet ingemetseld in een vat op de bodem van het IJ.

Maar the look is geen onderdeel van Judo. Welnee. Je offert je soms op voor een mindere tegenstander om hem of haar ook het zelfvertrouwen te leren. Zoals in mijn geval bij Betty.

Een van de meest wonderbaarlijke verhalen die ik ooit heb gehoord, zo niet hét meest wonderbaarlijke, was dat van twee Nederlanders die met een 4wd ergens door de woestijn in Afrika of het Midden-Oosten trokken en een lekke band kregen en niet verder konden. De band moest vervangen worden maar de mannen bleken niet de juiste sleutel bij zich te hebben. Na een middag zwoegen met wat ze wel hadden, kwam langzaam het besef dat dit wel eens het einde kon zijn, omdat mensen in de woestijn eenmaal geen schijn van kans hebben zonder voedsel en watervoorraden. Ze gingen rusten in het zand, een paar meter van de auto, zittend op hun billen en op hun handen naar achter steunend. Ze waren ten dode opgeschreven in de onmetelijke zandvlakte en beseften het. Een van de mannen voelde iets in het zand en groef het op. De sleutel die ze nodig hadden, precies in de juiste maat. Het moet haast gelogen zijn, want dit kan niet volgens de kansberekeningen.

Vanavond maakte ik ook zoiets mee. Misschien niet helemaal zo wonderbaarlijk als hierboven, maar toch, ik kijk weer heel anders tegen het leven aan. Ik ben al de hele week niet lekker, en ’s avonds ben ik rillerig. Ik kon mijn pantoffels nergens vinden, maar ik kon ook niet uitgebreid zoeken, daar ben ik net te lamlendig voor. Ik ging achter de pc zitten en wenste dat ik mijn pantoffels had. Precies op dat moment voelden mijn voeten iets zachts. Bleken precies mijn pantoffels te staan op de plek waar ik zat, onder de nieuwe eethoek, en ook nog eens precies op de hoek waar ik had plaatsgenomen. U kunt het afdoen als een ongelofelijk toeval, maar ik spreek gewoon van een wonder.

Stel nu dat wij, de Nederlanders, morgen president Poetin gevangen namen op grond van spionage? Elk jaar vliegen er Russische toestellen door ons luchtruim zonder dat ze daar toestemming voor hebben. Nederlandse F16’s begeleiden ze dan tot buiten het luchtruim, alwaar de volgende mogendheid de begeleiding overneemt. Overigens worden die spionagevliegtuigen op de luchtmachtbasis in Nieuw Milligen het eerst opgemerkt, ik rij daar dagelijks onopgemerkt langs, maar dit terzijde. Stel nu, dat er morgen een codewoord wordt uitgesproken, bijvoorbeeld “Big Lummel”, en dat Nederlandse arrestatieteams, zonder dat het buitenland hiervan op de hoogte is, hem en zijn beveiliging gevangen zouden nemen? Wat dachten ze eraan te doen, die Russen? Kernraketten sturen en hun eigen president om zeep helpen? Ik dacht het niet. Grondtroepen sturen? De Polen en de Duitsers zullen Russische troepen het niet nog eens toestaan om over hun grondgebied te trekken. Marineschepen? Hun laatste onderzeeër verongelukte jammerlijk op 12 augustus 2000.

Wat zouden wij wereldnieuws zijn! Bij Mark Rutte zou de telefoon roodgloeiend staan. Alle radio- en televisieprogramma’s zouden worden onderbroken voor een extra nieuwsuitzending. En nergens kwamen antwoorden vandaan. Uiteindelijk zou Rutte op televisie verschijnen en verklaren dat hij voor een raadsel staat en dat hij geen idee heeft door wie deze actie bekokstoofd is en dat hij zich wanhopig afvraagt of hij nog wel de feitelijke macht over het land in handen heeft. En dat alle journalisten wereldwijd in rep en roer waren, dat eigenlijk niemand wist waar Poetin precies gevangen gehouden werd, en ook niet wie het voor elkaar gekregen had het Nederlandse leger en politie achter zich te krijgen? En dat er dan de volgende dag aanwijzingen waren die naar de Veluwe leidden? Dat ergens in een dorpje aan de oostrand van de Veluwe al jaren plannen blijken te zijn gesmeed voor een machtsovername? En dat ik dan in guerrillagevechtstenue op tv verschijn en verklaar dat de nieuwe tijd is aangebroken? Ja, dat zou wel wereldnieuws worden. Rusland krijgt zijn president terug met een briefje in zijn borstzak. Don’t fuck with our airspace again, you communist bastards!

Ik zie het als een goede start voor een dictator.

Dat doorknippen van de navelstreng, dat vond ik nu maar vreemde symboliek. Ik heb het twee keer gedaan, maar beide keren waren mijn kinderen al geheel los van moeder gemaakt door een keizersnee. Ze laten er een symbolisch stukje aanzitten, zodat papa kennelijk het gevoel krijgt dat hij ook een functie heeft. Ondanks dat ik het onzin vond, onderging ik het. Ik was de artsen en de verpleegsters veel te dankbaar voor het veilig ter wereld brengen van onze kinderen en het in leven weten te houden van mijn vrouw, dus moet je ze iets gunnen. In elk geval geen kwaad bloed zetten. Ik knipte de overgebleven twintig centimeter eraf, maar niet zonder moeite. Taai spul, zo’n navelstreng. Zijn er eigenlijk vrouwen die dat wel eens gedaan hebben, of is dit een puur mannelijke aangelegenheid? Moeten we deze symboliek maar in ere houden, of kan het afgeschaft worden in de geest van de tijd? Het heeft geen functie, dus laat de dokter het maar doen.

In tegenstelling tot het doorknippen door de vader, heeft de navelstreng meer dan symbolische waarde. Zonder navelstreng geen leven. Eerst is daar de navelstreng, daarna groeien aan beide uiteinden een placenta en een foetus. Negen maanden lang fungeert de navelstreng als levensader voor de baby, daarna wordt hij nutteloos, soms zelfs nog gevaarlijk. Als we geboren zijn houden we de rest van ons leven een aandenken aan de tijd dat we in het donker groeiden, de navel. De navel is het mooiste litteken dat er bestaat. Zonder navel zou uw buik er niet uitzien. Overal op je lichaam kun je littekens missen, maar niet je navel. Koester dus uw navel. Het is het enige bewijs dat u geboren bent. Mensen zonder navel moet u dan ook nooit vertrouwen. Zij zijn niet geboren uit een moeder, maar hier waarschijnlijk neergezet door kwade krachten, teneinde onze planeet over te nemen. Wees voorbereid, en verdenk iedereen die vreemd gedrag vertoont van navelloosheid. Nodig hem desnoods uit voor het zwembad. Verzint hij smoesjes, dan weet u genoeg.

Ik heb vanavond een mij volslagen onbekende vissoort gegeten, Pancreas of iets dergelijks. Ik zal het even opzoeken, momentje…Pangasius. Het lijkt op Pangang maar het heeft er niets mee te maken. Ik dacht, vis, vis is gezond, want waar men vis eet wordt men nooit ziek. De rest van het gezin vond het niet zo lekker, maar ik dacht: ach, het is gezond, ik neem een extra stukje. Als iets gezond is, hoeft het niet per se lekker te zijn. Op een gegeven moment werd het mij ook te gezond dus ik was blij dat ik even een sigaretje kon opsteken. Daarna ging ik googlen op Pangasius en nu moet ik u vaarwel zeggen.

Want welke feiten las ik:

1. Panga’s komen uit de meest vervuilde rivier ter wereld en zitten vol met angstaanjagende scheikunde.
2. Panga’s worden geïnjecteerd met gedehydrateerde urine van zwangere vrouwen.
3. Het eten van pangafilet zal u ziek maken. Als u nog niet meteen ziek wordt (braken, diarree als gevolg van een ernstige voedselvergiftiging) dan kan ik u feliciteren: u heeft een ijzeren maag! Maar je hebt altijd nog een behoorlijke berg gif in je lichaam gekregen.

Waarom let onze vervloekte overheid hier niet op? Waarom bemoeien ze zich met allerlei onbelangrijke zaken die het goed doen bij de kiezer, zoals weedpassen en wildplassen terwijl hier de gezondheid van noeste arbeiders ernstig in gevaar wordt gebracht? Waarom vertelt de overheid mij dat vis gezond is? Het is gif, puur gif! Ik kan nog beter uit een chloorfles drinken. Ook dat heb ik overleefd trouwens. Nu heb ik dus urine van zwangere vrouwen in me. Die vrouwen die hun onschuldige plasje buiten zetten in een melkkratje, zogenaamd om minder vruchtbare vrouwen te helpen, werken gewoon mee aan de ondergang van de eerzame burger. Want die is hier de dupe van. Denk maar niet dat er een heroïneverslaafde de dupe van wordt. Want die krijgt allerlei relatief kerngezonde ingrediënten in zijn aderen gespoten. Of een crimineel, die ook niet. Denk maar niet dat die Pangasius eten, hooguit roofvis.

Nee, zich druk maken om een begrotingstekort van 3%, dat vinden ze belangrijk, terwijl de dood hier gewoon in de schappen van de winkels ligt.

We reden naar de Beekse Bergen, waar ik heel vroeger, misschien wel 35 jaar geleden al eens geweest was. Ik heb weer dingen geleerd over beesten die me aan het denken zette. Ik weet sinds kort dat zelfs een volwassen olifant gedood kan worden door een troep leeuwen, maar toen ik vandaag een meter verwijderd stond van een enorme neushoorn wist ik zeker dat dit beest geen prooidier kon zijn. Ik heb nooit gezien dat die beesten zo kolossaal zijn. Echt enorm. Ik acht ze in staat om dwars door een auto heen te lopen zonder dat ze het in de gaten hebben. Ze houden van hun eigen poep, daar maken ze een grote berg van. Onvoorstelbaar dat stropers een neushoorn dood krijgen. Die moeten de vuurkracht van een tank hebben, anders is er geen beginnen aan.

En verder: de Afrikaanse wilde hond is de beste jager ter wereld. Daarna volgt de hyena en dan de leeuw. Allemaal groepsdieren. Een troep wilde honden wordt geleid door een dominant echtpaar (net als bij wolven), de hyena’s worden geleid door een vrouwtje en leeuwen door een mannetje. Dat geeft toch te denken. Niet dat leeuwen er niks van kunnen, maar een vrouw aan het roer werkt kennelijk beter, maar nog beter is een man en een vrouw samen aan het roer. Misschien moet ik een deel van het gezag toch eens aan Linda overdragen.

Als laatste: mannetjes in de dierenwereld zijn vaak mooier. Bij mensen is het omgekeerd, bij ons zijn de vrouwtjes mooier. Maar hoe komt dat? Ik heb er even over nagedacht en ik ben eruit. In de natuur heeft een mannetjesbeest vaak wat uiterlijke kenmerken waar hij indruk mee kan maken. Denk aan het gewei van een edelhert, of de verenpracht van een pauw. Allemaal maken ze indruk op de vrouwen en zelfs als ze geen bijzondere uiterlijke kenmerken hebben, zoals de hond, dan piesen ze zo hoog mogelijk tegen een boom aan, wat eigenlijk gelijk staat aan een wedstrijdje vér plassen, iets dat de mannen onder ons als kind allemaal wel eens hebben gedaan. Maar wat maakt de Europese man nu herkenbaar? Als buitenaardse intelligente wezens een natuurdocumentaire over de mens zouden maken, dan zouden ze zien dat de mannetjes een baard hebben. En dat ze kaal werden. Hoe kaler, hoe aantrekkelijker. Het enige wat ik nog moet doen is mijn baard laten staan. Het is een natuurwet en daar valt niet tegen te vechten.