De navelstreng

Dat doorknippen van de navelstreng, dat vond ik nu maar vreemde symboliek. Ik heb het twee keer gedaan, maar beide keren waren mijn kinderen al geheel los van moeder gemaakt door een keizersnee. Ze laten er een symbolisch stukje aanzitten, zodat papa kennelijk het gevoel krijgt dat hij ook een functie heeft. Ondanks dat ik het onzin vond, onderging ik het. Ik was de artsen en de verpleegsters veel te dankbaar voor het veilig ter wereld brengen van onze kinderen en het in leven weten te houden van mijn vrouw, dus moet je ze iets gunnen. In elk geval geen kwaad bloed zetten. Ik knipte de overgebleven twintig centimeter eraf, maar niet zonder moeite. Taai spul, zo’n navelstreng. Zijn er eigenlijk vrouwen die dat wel eens gedaan hebben, of is dit een puur mannelijke aangelegenheid? Moeten we deze symboliek maar in ere houden, of kan het afgeschaft worden in de geest van de tijd? Het heeft geen functie, dus laat de dokter het maar doen.

In tegenstelling tot het doorknippen door de vader, heeft de navelstreng meer dan symbolische waarde. Zonder navelstreng geen leven. Eerst is daar de navelstreng, daarna groeien aan beide uiteinden een placenta en een foetus. Negen maanden lang fungeert de navelstreng als levensader voor de baby, daarna wordt hij nutteloos, soms zelfs nog gevaarlijk. Als we geboren zijn houden we de rest van ons leven een aandenken aan de tijd dat we in het donker groeiden, de navel. De navel is het mooiste litteken dat er bestaat. Zonder navel zou uw buik er niet uitzien. Overal op je lichaam kun je littekens missen, maar niet je navel. Koester dus uw navel. Het is het enige bewijs dat u geboren bent. Mensen zonder navel moet u dan ook nooit vertrouwen. Zij zijn niet geboren uit een moeder, maar hier waarschijnlijk neergezet door kwade krachten, teneinde onze planeet over te nemen. Wees voorbereid, en verdenk iedereen die vreemd gedrag vertoont van navelloosheid. Nodig hem desnoods uit voor het zwembad. Verzint hij smoesjes, dan weet u genoeg.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

7 gedachten over “De navelstreng”

  1. De functie van papa zag ik toevallig een paar uur eerder op een bericht van Henk50. Idd het plaatsen van dergelijke borden. 🙂

    Navelstreng is een mooie symboliek, maar zelf heb ik hem nooit gebruikt (die symboliek dan). Ook op mijn werk kwam het niet voorbij, terwijl we bijvoorbeeld bij bepaalde projecten wel zeiden: ‘Dat is zijn kindje.’

  2. Natuurlijk heeft het een functie, de symbolische die je zelf al aangeeft. Het eerste loskomen van de moeder. Heb er geen enkele ervaring mee maar het lijkt me een mooi moment. Okee, met een keizersnee is het wellicht een knullig moment.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s