Auteur: Mack

Wat mij meer en meer tegenstaat zijn enorm veel van mijn medemensen. Zodra er op social media iets wordt gedeeld over een misdaad, ontwaken ze uit hun hersendode toestand om amechtig op het toetsenbord te rammen en een opmerking te maken die hint in de richting van buitenlanders. En nee, ik ben niet heilig, als je hier microfoons ophangt ga ik ook de gevangenis in wegens discriminatie om geloof, afkomst, geslacht en seksuele voorkeur. Maar godsamme zeg, dat stomme volk dat iedereen over een kam scheert. Timmermans dit en asielzoekers dat. En Geert is de verlosser. Nou, ik zou niets eens willen samenleven met uitsluitend dat soort neo-nazi’s. Dus mocht het ooit zover komen, ik flikker ze er allemaal uit.

Tegelijkertijd weet ik ook dat het er weliswaar veel zijn, maar ze zijn een minderheid. En minderheden zijn er om gediscrimineerd te worden, vind ik. En ik mag dan niet van over één kam scheren houden, maar dat is vooral als anderen dat doen. Ik ben zelf wat genuanceerder, dus als ik het doe is er beter over nagedacht. En ik ben ook wel voor de vrijheid van meningsuiting, maar niet voor de vrijheid van de mening zelf. In principe moet er een algeheel geldende mening zijn, de mijne, en die mag dan overal vrij worden geuit zonder dat je bang hoeft te zijn voor vervolging door de overheid. Of roverheid zoals de eerder genoemde hardwerkende minderheid graag zegt. Want belasting betalen is een zwaar onrecht.

Nou ja, de kiezer heeft altijd gelijk, zeggen ze hier. Een vreemde gedachtengang. In Rusland zeggen ze dan ook heel wat anders. De gekozene heeft daar altijd gelijk. Die waarschuwt zijn opponenten altijd dat ze niet te ver uit het raam moeten leunen. En verdomd, regelmatig valt er een naar beneden. Maar dat krijg je ook als je te eigenwijs bent om te luisteren naar degene die gelijk heeft. Dank u wel.

Mijn schoonvader was vrachtwagenchauffeur, internationaal zelfs, dus die man kent ongeveer alle wegen van hier tot Italië uit zijn hoofd. Ik stond gelijk al 6-0 achter, want ik kan qua kennis van het Europese wegennet nooit tippen aan haar vader, terwijl dit voor mij een van de dingen geweest zou zijn waarmee ik mijn mannelijke energie kon laten stromen. In plaats daarvan heb ik talloze keren gehoord: “rij je nu wéér verkeerd,” en moet ik de jaarlijkse vernedering ondergaan op de terugweg uit Frankrijk wanneer zij contact heeft met haar vader over waar we rijden, en hij dan zegt hoe laat we thuis zijn. Ik ga dan expres 150 rijden om eerder thuis te zijn.

Advies dan ook voor jonge mannen die willen trouwen met de dochter van een vrachtwagenchauffeur: als kaartlezen een ding is waarmee je je mannelijkheid wilt laten gelden, doe het niet!

Gisteren vertrokken wij naar Tilburg, en ondanks dat ik weet waar dat ligt stonden er al voordat ik de straat uit was twee navigatiesystemen aan die mij moesten leiden. Één in mijn auto, en voor de zekerheid ook nog één op Linda’s telefoon, en ik had geen van beide ingesteld. Ik negeer die dingen dan ook volkomen. We zouden er bijna twee uur over doen volgens het vernederingssysteem maar ik zei dat dat onzin was. Tilburg ligt op een uur en 25 minuten van Vaassen en geen minuut langer. Het ding leidde me bij Apeldoorn al de verkeerde kant op, dus ik volgde mijn eigen route. De reistijd nam hierdoor met een kwartier toe, en het systeem probeerde mij terug te leiden naar waar ik er volgens het betweterige advies af had gemoeten, en het probeerde mij elke afslag te laten nemen om terug te keren. En elke keer als ik het advies negeerde en doorreed kwamen er weer een paar minuten reistijd bij.

Dat irriteerde mij en aan de stilte in de auto hoorde ik dat het Linda ook irriteerde. En zeker toen we de file inreden waarvoor het systeem mij waarschijnlijk probeerde te behoeden. Maar ik had nu mijn zinnen gezet op dat we via Utrecht gingen in plaats van over de A50, en dan gaat dat ook gebeuren ondanks dat mijn Navi heftig protesteert en contact maakt met de elektronische verkeerssignalering boven de wegen dat mij met knipperende teksten vertelt terug te gaan. Er steeg zelf een reclamevliegtuig op dat voor ons ging vliegen met het spandoek: Mack, keer terug!

Afijn, na bijna drie uur kwamen we op de plaats van bestemming aan, maar dat was volledige overmacht. Ik wist niet, kon niet weten, en het zou zelfs niet door verkeersdeskundigen voorzien worden dat er in de vakantietijd, op vrijdag, om een uur of twaalf, twee dikke files zouden opdoemen op een route die dertig jaar terug volledig filevrij was. Dat is van een toevalligheid die overeenkomt met het inslaan van de bliksem als je net een hartstilstand hebt en je de defibrillator niet kunt vinden.

In normale omstandigheden -als er geen complot tegen mij is opgezet- zou dit een uitstekende alternatieve route zijn geweest die hooguit vier minuten extra gekost zou hebben. Nu, juist als je je probeert te bewijzen, komt er bijna anderhalf uur bij en ik krijg daar de schuld van! Terwijl dit toch duidelijk de schuld was van het navigatiesysteem dat me de verkeerde kant op stuurde. Het enige dat ik kan hopen is dat het nu eens duidelijk is voor Linda zich niet te bemoeien met de route, want dat was natuurlijk de werkelijke oorzaak van deze vertraging.