De buitendienst is binnen.

De jongens van de buitendienst hebben het momenteel rustig. Dus die eten in de pauze gezellig met ons mee.
Het onderwerp was muziek, en het sub-onderwerp was Frans Bauer.
Frans heeft nogal veel fans uit onverwachte hoek, en als één iemand toegeeft dat-ie Frans wel leuk vindt, volgen er voorzichtig meer. Zoniet, een collega in de buitendienst. Ik ken zijn muzieksmaak een beetje en dat varieert van Slipknot tot Ramstein en van the Doors tot the Beatles.
"Frans Bauer vind ik een grote mongool" zegt-ie ineens midden onder het eten.
De rest reageerde ietwat geïrriteerd en eentje voerde het argument aan dat-ie anders toch maar mooi veel platen verkocht in Nederland.
"Dat bewijst alleen maar dat er nog veel meer mongolen in Nederland rondlopen." was zijn antwoord en at onverstoorbaar verder.

Gezellig. Leuke pauze!

Opstand.

Er is een investeringsmaatschappij opgericht die gaat handelen in profvoetballers. Uiteraard niet om de sport te dienen, maar om er zelf zo rijk mogelijk van te worden.
"We gaan iets nieuws doen" zegt de investeringsmaatschappijdirecteur met het te hoge cholestorolgehalte, die geen idee heeft wat "spelen met de punt naar achteren" inhoudt.

En dat soort mensen, hè, dat zich bemoeit met zaken die ze geen flikker aangaat, puur om belangrijk te doen en om rijk te willen worden, die gun ik nu een megafaillissement van hun overbodige toko. En dat ze al hun geld verliezen. En een horde hoonende journalisten om hen heen.
Bah! Hufters.

Het komt ooit nog eens zover dat ik een investeringsmaatschappij opricht, die gaat handelen in investeringsmaatschappijen die handelen in profvoetballers, alleen maar om ze te zieken en te zorgen dat ze nooit zo belangrijk worden als ze graag zouden willen.
Daarnaast schaf ik de Championsleague af en die vervang ik door een ouderwetse Europa-cup, ik verbied dan skyboxen en shirtreclames, en trainers en voetballers met kostuums aan worden op staande voet ontslagen, evenals voetballers die hun kop laten fotograferen voor RTL Boulevard.

De stofzuiger en de dweil

Onze Moulinex-stofzuiger werd erg slecht en steeds luidruchtiger. Daarom ging ik vanochtend naar de stofzuigerwinkel om een nieuwe huilbezem te kopen.
Uiteindelijk heb ik mij één van de duursten laten aansmeren, een Miele van 199 euro en 2000 Watt vermogen. (Wel een gratis doosje stofzuigerzakjes gekregen.)
Mevrouw Mack schrok van de prijs, maar toen ze hem uitprobeerde was ze er wel erg content mee.
Ik had laatst ook al een duur "Blokker-dweilsysteem" gekocht en dat beviel ook al zo goed.
Volgens haar kon ik voortaan beter dat soort boodschappen doen omdat zij waarschijnlijk met veel goedkoper spul was thuisgekomen. Waarop ik zei dat het algemeen bekend is dat als mannen zulke aanschaffingen doen, dat ze met veel betere kwaliteit thuiskomen dan vrouwen.
"Oh ja?" zei ze, "Dat wist ik helemaal niet?"
Nee logisch, dacht ik, ik verzon het namelijk ter plekke.

Het CJIB

Inderdaad, ik kreeg 4 dagen na het omruilen van de auto's nog een bekeuring binnen van de oude.
45 euro vanwege de hoogst illegale snelheid van 134 km/u. (na meetcorrectie)
Het CJIB is veruit het meeste geoliede overheidsbedrijf. Overtreding gemaakt op 21 juli, dan verzenden ze de beschikking op 6 augustus, en één dag eerder dan-ie verzonden is, kreeg ik hem al binnen.
Ze kunnen het dus best daar, bij de overheid. Het is alleen zo dat als de betreffende overheidsdienst iets van u nodig heeft, ze daar hun beste mensen op zetten, en als u iets van de overheid nodig heeft, dan krijgt u te maken met hun minder geschikte ambtenaren. En dat gaat als volgt.

'Goedemiddag met Mack, mag ik meneer Gerritsen, alstublieft?'

'Het spijt me, we hebben nieuw beleid, meneer Gerritsen is er wel, maar ik mag u niet doorverbinden.' Ja, sorry, nieuw beleid. Als iedereen maar gaat lopen bellen en de persoon aan de lijn zou krijgen die hij nodig heeft, dan zouden die personen wel eens overbelast kunnen raken, snapt u?' 'Ik kan wel een briefje bij meneer Gerritsen neerleggen dat u heeft gebeld.'

'Begrijp ik nu goed dat hij er wel is?'

'Jazeker, hij zit naast me, maar ik mag u niet doorverbinden. Ik kan óf zeggen dat u gebeld heeft, óf u belt net zolang opnieuw tot meneer Gerritsen de telefoon opneemt.'

'Weet u wat, vraagt u maar aan meneer Gerritsen of hij me terug belt.'

Een dag later:

'Met mevrouw Mack.'

'Goedemiddag, Gerritsen van de afdeling minder geschikt overheidspersoneel Amersfoort, uw man heeft mij gebeld, is hij aanwezig?'

'Jazeker, maar ik mag u niet doorverbinden. Nieuw beleid hier, begrijpt u?'

'Natuurlijk. Wilt u een briefje bij hem neerleggen dat ik heb gebeld?'

'Zeker, geen probleem, hij belt u terug.'

Je kind wat aandoen

Laat mij beginnen met te schrijven dat ik veel van mijn zoon hou, hem voor geen goud zou willen missen en hij hartstikke lief is.

Ik zit hier nu boven achter de pc terwijl ik Hans beneden tekeer hoor gaan. Hij is al 2 uur bezig en ik weet het niet meer. Als ik hem vasthou en met hem blijf lopen, dan is hij stil. Ga ik zitten, dan gaat hij huilen. Leg ik hem neer, dan gaat hij huilen.
En dan denk je bij jezelf: Mens, stel je niet aan, wat is nou 2 uur….. Nou, voor de mensen die geen kinderen hebben, 2 uur IS OM GEK VAN TE WORDEN. (Ik heb medelijden met ouders van huilbaby's en schaam mij bij deze diep dat ik nu loop te klagen) Hij heeft vandaag een slechte dag, zoals we allemaal wel eens hebben. Maar ik betrapte mezelf erop dat ik daarstraks kwaad werd en hem "ruw" in de box legde. (Laat mij duidelijk zijn, ik deed hem geen pijn hoor!!)
En dan hoor ik wel eens vrouwen praten over bommoeder worden… Ik zou daar niet aan moeten denken. Wij kunnen nog afwisselen, zo'n bommoeder moet het a-l-t-i-j-d alleen doen. Ik zal het nooit goed keuren maar dat mensen hun kind iets te hard aanpakken, en daar meteen spijt van hebben als ze het gedaan hebben, ik kan daar wel inkomen.
Ik ben altijd blij als Mack om 18.30 weer thuis is. (ja… nu wel ja…) Niet dat ik Hans dan aan hem geef maar je voelt dan toch steun.
Maarja, je zal altijd zien, hij belde net dat hij later thuis komt….

Ik ga maar weer eens naar mijn schreeuwlelijk en ga maar weer eens een stukje met hem lopen…… Anders wordt Mack (de hond) helemaal gek….

Oke, een raadsel: Wat denkt u? Zie ik er tegenop om te gaan werken over 3 weken of heb ik er zin in? (begrijp mij goed: Ik heb het hartstikke naar mn zin gehad met mn zwangerschapsverlof, officieel is dinsdag mijn vakantie ingegaan, ik ben niet gewend om thuis te zitten en de muren komen erg op me af. Het enige wat je doet is je kind verzorgen, je huishouden doen en slapen. Ik krijg wel steeds van alle kanten het gevoel dat je je als vrouw moet verontschuldigen als je graag weer aan het werk wil…. persoonlijk vind ik dat belachelijk)

Is dit herkenbaar voor iemand?? Of moet ik nu aan mezelf gaan twijfelen?? (Niet dat ik dat ga doen ofzo hoor…)

Golfoorlog

Op mijn werk voer ik een persoonlijke Golf-oorlog. Ik bind dus de strijd aan met iemand met een Golf TDI en soms gaat dat hard tegen hard. Allemaal flauwekul natuurlijk, al doe ik wel erg mijn best om diegene te overtuigen dat Golf-rijders in een nazi-auto rijden, en dat je dan dus eigenlijk ontkent wat er allemaal in de oorlog is gebeurd.
De tegenpartij probeert mijn Fiat dan nog wel als Mussolini-auto te betitelen, wat ik dan weer hevig ontken door te zeggen dat Turijn zich in de oorlog had aangesloten bij Engeland.(Pure geschiedvervalsing, maar in liefde en oorlog is alles geoorloofd, nietwaar?)

Als bewijsmateriaal zocht ik op Google naar een plaatje van een Golf met als logo een hakenkruis. Nu vind het al niet echt prettig om een woord als 'hakenkruis' in te typen op google, maar uiteindelijk vond ik er toch één, en dat leverde mij weer punten in de strijd op.

In mijn speurtocht op google stuitte ik op dit weblog. http://adolf.web-log.nl/
Ja, dat is even schrikken zeg, maar na een beetje te hebben gelezen denk ik toch dat het hier gaat om iemand die een studie over Adolf Hitler heeft gemaakt, en niet om een facist/racist/bassist.
Dus, als u wilt, kunt u hem rustig aan uw favorieten toevoegen. Uiteraard niet als u een Golf heeft, want dan maakt u zich weer wél verdacht.

The Stig (9)

Er komt een heuse Formule-1 rijders competitie op gang, buiten de Grand-Prixen om, en is misschien nog wel spannender om te zien dan de echte Grand-prix.

De auto is een 106 pk Suzuki Liana die gebruikt wordt voor het onderdeel 'a star in a reasonably priced car'. Een aantal weken geleden meldde zich Damon Hill achter het stuur en zette een tijd neer van 1.46,3, afgelopen zondag meldde zich Mark Webber en die zette op een kletsnatte baan een tijd neer van 1.47, 52.

Nu gaan we eens zien wie de snelste coureur is als iedereen gelijkwaardig materiaal heeft. Voorlopig heeft de Stig het record nog in handen met 1, 46 flat.

Mark-Webber kreeg na afloop een t-shirt overhandigd met daarop de tekst: I am the Stig.
Nog altijd weten we niet wie de geheimzinnige coureur in het witte pak is.

Henkie.

Henkie is een plattelandsjongen van achter in de dertig, en vorig jaar zomer tijdens een dorpsfeest werd ik door mijn zwager aan hem voorgesteld. Henkie heeft lang blond krullend haar, rijdt Manta en is een toffe peer met bijbehorende humor.

"Henkie, dit is mien zwoager Mack, de breur van Anouk."
Henkie kijkt mij ongelovig aan en zegt dan: " Ah neeh! Ben-ie de breur van Anouk? Vertel 's van da ongeluk dan?
Ik zeg: "Welk ongeluk?
"Ie-wol toch nie zegg'n dat-ie mè zo'n kop 'eboor'n bunt?" HAAHAAHAAHAAHAA lacht Henkie.
Ik had hem zeker 25 jaar niet gehoord, maar het bier kwam door m'n neus naar buiten.

"Oh, als-ie noar de dier'ntuun gieht, doej' dan' oe familie de groet'n?" HAAHAAHAAHAAHAA buldert Henkie weer.
En dat zijn twee moppen die ik op m'n werk vaak vertel. Met een imitatie van Henkie's lach erbij. En daar heb ik heel veel succes mee.
U denkt misschien, die Henkie is niet helemaal goed. Maar dat is niet zo. Hij weet erg veel getuige het onderstaande gesprekje tussen Henkie en mijn zwager.

Z: Kennissen van mie zitt'n in Veenuuzuueelaa.
H: Oh, hadd'n sie doar gin las' van de Tsuunaaamieee?
Z: Ah nee, doar bunt sie veur inge'ènt!
H: Oh, da's moar goed ok, want d'r bunt al tweehonder-duuzend dooi'n!

Binnenkort is dat dorpsfeest weer, ik kan haast niet wachten.