Ik heb een talent voor autorijden. Vind ik zelf dan. De twee redenen die ik daarvoor kan aanvoeren is dat ik sinds ik mijn rijbewijs heb gehaald nooit tegen een andere verkeersdeelnemer ben aangebotst en dat ik uit een familie kom waar iedereen in één keer slaagt voor z'n rijbewijs.
(klinkt leuk, je hebt er verder niks aan)
Maar aan de andere kant heb ik totaal geen richtingsgevoel en geen gelukkig beslissingsvermogen.
Woensdag nog, ik hoor op de radio dat er een file stond op de A28 van twee kilometer voor Strandnulde. Maakt mij niet uit, ik ga er dan een afslagje eerder wel af en rij binnendoor. Maar zodra ik de snelweg opkom staat het al muurvast. En met muurvast bedoel ik niet een leuk hollands muurtje, nee, meer Chinese-muurvast. Ze hadden de snelweg afgesloten. Al 20 km vóór Strandnulde.
En ik dacht nog toen ik het op de radio hoorde, moet ik niet een andere route nemen? Ja. Had ik moeten doen. Normaal doe ik er een half uur over om op mijn werk te komen, ditmaal was het drie uur.
Dat bedoel ik dus met geen gelukkig beslissingsvermogen.
Maar omdat ik dat van mezelf weet, en ook mijn gebrek aan richtingsgevoel ken, blijf ik netjes in de file.
Dat had ik dus niet moeten doen.
Twee collega's (waaronder één vrouw nota bene) zijn uit de file gevlucht en hebben een alternatieve route genomen. En waren ongeveer anderhalf uur eerder op het werk.
En dan spring ik pas echt uit mijn vel. Want als ík dat had gedaan was ik nu nog aan het zwerven geweest, en was bovendien die file in no-time opgelost.
Dus beste lezers, jullie denken wel "Die Mack heeft alles mee." maar zo zie je maar, zelfs bij de besten gaat wel eens iets mis.
