Mack

Oudere mensen hebben soms kennis in huis waar ik jaloers op ben.
Laatst vertelde er mij een dat zij vaak een nachtegaal hoorde.
Ik geloofde het eerst niet.
Geen idee dat ze nog in Nederland voorkwamen. En dan voel ik me best wel weer dom. Dat ik zoiets simpels niet wist. Ik kende de nachtegaal eigenlijk alleen uit het sprookje " de chinese nachtegaal "
Maar goed, vanochtend liep ik met de hond in het bos en ik hoorde er ook één. Een klein bruin vogeltje zat boven in de boom te zingen.
En ik heb er een poosje naar staan luisteren.

Erg mooi. kijk en luister maar

Hoe de democratie bedoeld is:

Partij A vindt dat er voortaan 160 gereden mag worden op de snelweg.
Het volk is er het niet mee eens en stemt op Partij B die vindt dat er 120 gereden mag worden.
Partij A vindt nog steeds dat er 160 gereden mag worden en blijft erbij en nemen hun verlies.
Gevolg: Het volk heeft gestemd en er mag 120 gereden worden. De democratie heeft gewerkt. Meerderheid blij.

Hoe de democratie echt werkt:

Partij A vindt dat er 160 gereden mag worden. Het volk is het er niet mee eens en dreigt partij B te gaan stemmen van wie je maar 120 mag.
Partij A vindt ineens dat er 140 gereden mag worden en trekt ineens veel kiezers. Partij B vindt ineens ook dat er 140 gereden mag worden.
Partij A en B krijgen evenveel stemmen en vormen een coalitie.
Partij C, van wie je hondertachtig mag verliest dik en gaat zitten jammeren dat er niet op hun gestemd is omdat hun standpunt toch echt het beste is, en ze vinden dus ook dat heel het volk ook moet gaan vinden dat je hondertachtig moet mogen. Terwijl nu iedereen blij is, zouden zij graag zien dat iedereen tegen zijn zin partij C was gaan stemmen.
Na de verkiezingen stellen partij A en B een maximumsnelheid in van 100.
Heel het volk ontevreden, maar dat vinden Partij A en B niet erg want er is al op hen gestemd.
En oh wee als je laat horen dat je niet gaat stemmen, dan mag je volgens de partijen ook niet klagen want dan had je maar je stem uit moeten brengen.

I was a highwayman. Along the coach roads I did ride
With sword and pistol by my side
Many a young maid lost her baubles to my trade
Many a soldier shed his lifeblood on my blade
The bastards hung me in the spring of twenty-five
But I am still alive.

I was a sailor. I was born upon the tide
And with the sea I did abide.
I sailed a schooner round the Horn to Mexico
I went aloft and furled the mainsail in a blow
And when the yards broke off they said that I got killed
But I am living still.

I was a dam builder across the river deep and wide
Where steel and water did collide
A place called Boulder on the wild Colorado
I slipped and fell into the wet concrete below
They buried me in that great tomb that knows no sound
But I am still around..I'll always be around..and around and around and
around and around

I fly a starship across the Universe divide
And when I reach the other side
I'll find a place to rest my spirit if I can
Perhaps I may become a highwayman again
Or I may simply be a single drop of rain
But I will remain
And I'll be back again, and again and again and again and again

We leven in een democratie. En dat bevalt mij maar matig.
Vooral omdat ik geen invloed kan uitoefenen op m'n eigen poll.
Oké, ik heb twee keer gestemd op de Ferrari, maar verder bevalt mij de uitslag maar matig.
De Ferrari is veruit de mooiste auto, en hij staat ergens in de achterhoede.
De Lamborghini daarentegen staat vooraan. Maar dat is helemaal geen Lamborghini! Dat is een Audi!
Ook dat de Mazda geen stemmen krijgt bevalt mij niet. Een prachtig stukje techniek met 240 pk uit een 1,3 motor! Bovendien moet de Mitsubishi hoger.

Dus ik zou willen zeggen. Stem op de Ferrari. Want de uitslag van de poll is bepalend voor de aankoop van mijn volgende auto!

Ik was weer een paar dagen weg. Deze keer zat ik ineens op de Zuid-Pool. Ik weet ook niet hoe het kan, maar ik was daar de klimatologische omstandigheden aan het meten.
Tijdens een proefboring scheurt ineens die hele ijsvlakte in tweeën. Dat was dus het begin van een nieuwe ijstijd. Temperatuurdalingen van 13 graden van de oceanen, vloedgolven die New York wegvaagden, Tornado's die Los Angeles terroriseerden, El Nino was hier een lentebriesje bij.
En koud! De brandstof van onze helikopter bevroor tijdens het vliegen. En dat heb ik sinds de strenge winter van 1923 niet meer meegemaakt.
Goed. Uiteindelijk was het noordelijke halfrond bedekt onder een laag ijs. En dan heb ik het niet over een laagje dat je er met een ruitenkrabber af krijgt.
Later tijdens opgravingen zullen ze ontdekken dat alles binnen enkele seconden bevroren was. Dan vinden ze bijvoorbeeld Vonneke achter haar pc, nog bezig met een log, of Lennard die debet en credit nog niet in evenwicht heeft, of Marnix, nog lachend om z'n eigen grap.
Maar goed. het was de hele dag mooi weer geweest en toen we de bioscoop uit kwamen regende het. En zo begon deze film dus ook. Met plotselinge regen. Dat was best eng.

Als u nog geïntresseerd bent in mijn oordeel: De film is het entreegeld meer dan waard, hij begint direct goed, wordt nooit saai, de acteurs zijn redelijk, de special effects zijn super, ik heb er geen spijt van.

En even over de natuur wat dichter bij huis. Onze achtertuin welteverstaan. Daar hangt een volgelhuisje en daar zitten jonge koolmeesjes in. De hele dag vliegt het daar af en aan en is het een gepiep van jewelste.
En onze kat (sophie) ziet het allemaal aan. Nauwkeurig houdt ze bij wanneer de jongen gaan uitvliegen. Ze verwacht morgenochtend.
Sophie staat dan morgenochtend ook voor dag en dauw op om haar slag te slaan.
Ze slaapt bij ons en 's ochtends gaat ze naar buiten door een openstaand raam.
Maar wat ze niet weet is dat ik net het raam heb dichtgedaan.
Wat zal ze morgen op haar neus kijken..

Ik zag net een documentaire over natuur in de landen rond de oostzee.
Litouwen, Polen, die kant op.
Met verbazing zit ik te kijken hoe de natuur werkt.
Volwassen kikkers die niet opletten en gegrepen worden door een ooievaar, volwassen kikkers die niet opletten en gegrepen worden door een otter. En dan denk ik: Ook toevallig. Net op de dag dat die ooievaar ze grijpt is er een camera bij. Die kikker leeft al jaren in een poel en nét op die dag wordt ie gevangen. Ik kan daar niet bij. Ik begrijp niet hoe die kikker groot heeft kunnen worden.
En een bever die een dam bouwt en ook weer gegrepen wordt door een wolf. Zo pats boem is de bever weg. In de maag van de wolf.
Eigenlijk is de natuur onbegrijpelijk. Een soort doet zijn best om voort te bestaan, zonder dat het leven van het individu belangrijk is. Als hij zich maar voortgeplant heeft.
Nu is er een konijnenziekte in Nederland, maar geen konijn die zich er druk over maakt. Het wordt licht, het beest gaat op zoek naar eten en gaat weer slapen.
Vragen die beesten zich nooit eens iets af?
Of denken mensen onterecht dat ze slimmer zijn. Kijken die konijnen ook gewoon naar documentaires over mensen in Afrika zonder dat wij dat weten?
En vragen die konijnen zich misschien ook af hoe het in vredesnaam kan dat een mens snapt hoe hij de weg naar huis weer vindt na een dag jagen?
Misschien is dat het geheim van de natuur. Dat iedere soort denkt dat hij de intelligente is?

De afgelopen dagen was ik weg. Geen idee hoe ik er kwam maar ineens zat ik op de Noordpool. Gelukkig was het daar winter want ik had geen sjaal om. Want niets is irritanter dan een sjaal in de zomer.
Maar ik heb dat hele stuk terug naar huis dus op een zelfgemaakte slee afgelegd. En dat valt niet mee want nergens is er een bouwmarkt open. En zonder sledehonden schiet het ook niet erg op.
Maar goed, halverwege Noorwegen werd ik achterna gezeten door een stelletje Trollen, maar die zagen niet dat ik geen sledehonden bij me had, dus die scheten bagger. Een geluk bij een ongeluk want op bagger zat ik net te wachten. Want de sneeuwgrens lag al kilometers achter mij.
Nou ja, op een gegeven moment heb ik van een holle tak een snorkel gemaakt en ben naar Ameland gezwommen.
Ik weet niet zeker of het Ameland was, alhoewel het er wel barstte van de Ames. Eigenlijk waren er zoveel Ames daar dat ik het gauw voor gezien hield en de boot heb genomen. Ik had best de benen kunnen nemen, maar die boot lag daar nou eenmaal. En eenmaal, andermaal, verkocht zeggen wij altijd.
Dus uiteindelijk kwam ik weer thuis, en heb het gevierd met een glaasje bier. En misschien hooguit nog eentje.
Maar meer zeker niet.