Nieuws. (+oplossingen)

Twee zaken in het nieuws vandaag trokken mijn aandacht. De eerste was de druk van Europa op Duitsland om de limietloze autobahn af te schaffen. Europa realiseert zich kennelijk niet dat ze daarmee het bestaansrecht van Duitsland om zeep helpt. Want als de limietloze autobahn er niet meer is, wat heeft Duitsland dan nog voor functie, vroeg Richard Hammond van Top-gear zich vorig jaar al af. De oplossing lijkt me simpel. Duitsland moet een snelheidslimiet invoeren. Van 400 km/u ongeveer.
Europa blij, Duitsland blij, iedereen blij.
Verder hoorde ik over weer een tragisch familiedrama wat zich heeft afgespeeld, waarbij een "vader" zichzelf en twee kinderen voor de trein heeft gegooid. Niet vaak hoor je schokkender nieuws. En toch hoor je ook nu weer geen geluiden opgaan voor het afschaffen van treinen. Als een auto iemand aanrijdt wordt er een week later op dat punt een rotonde of een drempel aangelegd. Doet er niet toe waar, al is het midden in het bos. Maar een trein is kennelijk heilig. Ongeluk na ongeluk gebeurt er en niemand die ingrijpt. Afschaffen die treinen en wel onmiddellijk!

Zondagskind

Op vrijdag 19 september 1969 kondigde ik mijn geboorte aan. Drie dagen later besloot de dokter mij een handje te helpen met de gootsteenontstopper. Je zou dus kunnen zeggen dat ik ook een beetje een zondagskind ben. Mijn leven lijkt af en toe wel eens een duwtje in de goede richting te krijgen als ik zelf het spoor bijster ben.
Er zijn allesbepalende momenten geweest waarop ik rechts ben geduwd terwijl ik links wilde en waarvan ik achteraf denk dat het toch maar goed was dat ik rechts ben gegaan.
En natuurlijk weet je niet wat linksaf voor me in petto zou hebben gehad, maar achteraf lijkt rechts de beste keuze. Eigenlijk was er geen keuze, het was alsof de t-splitsing ter plekke veranderde in een bocht naar rechts. En als je de bocht door was kwam er een recht, lang en open stuk met veel regen en tegenwind. Maar even doortrappen en de zon breekt door, de wind draait in je rug en je trappers gaan als vanzelf rond.

Zo ongeveer.

Jeugdboek.

Tijdens mijn afscheid van mijn werk van alweer twee werkgevers geleden heb ik drie boeken gekregen. Een van Leo Blokhuis over muziek, een van Stephen Hawking over hoe het heelal in elkaar zit (uiteraard naar de huidige stand van de wetenschap gemeten, over 10 jaar klopt er toch geen hol meer van) en eentje van een veelbelovend jeugdboekenschrijfster waarbij vergeleken J.K. Rowling roddeljournalistiek bedrijft.
Ik hou enorm van jeugdboeken omdat je bij het lezen ervan geen lastige vragen hoeft te beantwoorden, die ik altijd wel kreeg als ik bij de plaatselijke kinderboerderij lollies en zuurstokken stond uit te delen.
In elk geval, het verhaal gaat over een jongen die via een tijdmachine in de middeleeuwen terecht komt en zich aansluit bij een kinderkruistocht. Met zijn kennis uit de twintigste eeuw probeert hij de kruistocht zo goed mogelijk te laten verlopen en de ontberingen voor de kinderen wat dragelijker te maken. De naam van het boek en de schrijfster? Kruistocht in Spijkerbroek van Thea Beckman. Onthoud die naam. Daar ga je meer van horen!

Citotoets.

Taak Taal 1 : Opgave 26

Opgave 26 bestaat uit vier zinnen.
In welke zin is het schuin- en dikgedrukte woord fout gespeld?

A De jongens vertelden niet de waarheid.
B De muilkorf verhindert dat de hond bijt.
C Het vet stolt als het afkoelt.
D Waarom heb je je ermee bemoeit?

Dit is de moeilijkste opgave van de hele Citotoets 2007. Maar 40 procent van alle kinderen wist dat het woord bemoeit met een d in plaats van met een t op het einde moet worden geschreven. 60 procent van alle kinderen wist dit dus niet.

En dan met veel bombarie op het journaal brengen dat er negen kinderen waren met 0 fouten!
Ik vind het nog verrekte weinig als dit de moeilijkste vraag was. Wat leer je eigenlijk nog op de basisschool?
Vroeger, toen er nog kwartjes waren, kregen we veel moeilijkere citotestvragen. Ik herinner me nog: Wat is de meest kenmerkende eigenschap voor een quark met spin -1?
Ja, toen stond ik even met m'n potlood vol houtskool. En hop, gelijk vijf punten aftrek als je het fout had! Nog een wonder dat ze me naar de Mavo lieten gaan. Als ik nu in groep 8 (zesde klas) zou zitten mochten ze wel vast een school vér boven de universiteit voor me gaan stichten.

De rit naar huis.

De A-12 trajectcontrole gebruiken we als opwarmertje voor de motor. Als de afslag Apeldoorn-Zwolle is genomen gaat het gas erop. De V6 24v maakt voor het eerst meer dan vierduizend toeren en het metaalachtige geluid begint serieuze vormen aan te nemen. Lichtjes worden we in onze stoelen gedrukt. De bocht naar de A50 gaat vlot, maar zonder drama. Het gladde leer van de stoelen geeft weinig grip aan onze zitvlakken, maar de zijdelingse steun van de stoelen is goed. Als we de bocht bijna door zijn gaat de versnelling terug naar drie en het gas gaat erop. De weg is even leeg, de motor brult en de auto maakt nu serieuze snelheid. Vierde versnelling, een lichte schok, vijfde versnelling, het gaat nu 160 en de toerenteller klimt door naar 7000 toeren. Door naar zes en de auto blijft optimistisch versnellen. Met speels gemak wordt de 180 aangetipt en is het tijd om wat gas terug te nemen. Met 150 zoeven we over de A-50, de handen op tien over twee, klaar voor eventuele snelle stuurcorrecties. Achter ons zit Hans, vastgesnoerd in een kuipstoel met vierpuntsgordel te roepen naar een vrachtwagen die we inhalen.
Ik kijk eens naar links en zie mevrouw Mack, turend over de weg voor haar, in stilte genietend van haar ritje naar huis. Volgende keer, als ik weer mag, zegt ze me rustig wat zachter te rijden.

Waarheid

Nu zijn het weer de vitaminepreparaten die schadelijk zijn voor de gezondheid. Ze zijn dus niet gezonder, zelfs 'baadt het niet dan schaadt het niet' gaat niet meer op, ze blijken nu gewoon schadelijk voor de gezondheid te zijn. De kans om te overlijden neemt toe ten opzichte van iemand die geen vitaminepreparaten slikt.
Dat vind ik nou mooi nieuws. 15 jaar geleden zou je nog dood gaan als je ze niet nam, 8 jaar geleden had je geen vitaminenpreparaten nodig mits je maar gevariëerd at, nu ga je dood als je ze wel neemt. Of dit onderzoek nu wel waar is weten we natuurlijk niet. Waarschijnlijk blijkt over 15 jaar dit onderzoek niet te kloppen. Gek word ik ervan. Eerst bleek melk niet zo gezond, toen was de appel ineens slecht voor het gebit, straks blijkt roken goed te zijn mits je maar minimaal vier pakjes per dag rookt.
Wat we hier wel uit leren is dat alle informatie uiterst onbetrouwbaar is. Maar tegelijkertijd is dat ook helemaal niet erg. Als je maar gelooft dat iets waar is, en er een grote groep mensen is die dat ook gelooft, dan zit je goed. Ik ben benieuwd wat er later nog meer allemaal niet waar blijkt te zijn waarvan we nu denken dat het wel waar is.

In de komende vijf jaar voorspel ik de volgende krantenkoppen.

Roetfilters slecht voor het milieu.
Vette vis slecht voor het hart.
Verkleining gat in ozonlaag veroorzaakt global warming.
Afvalscheiding leidt tot grotere afvalberg.
Sonja Bakker diëet vooral goed voor mensen met ondergewicht.
Pak rammel beter voor kind dan dialoog.
Geert Wilders tot moslim bekeerd.
Eric Hulsebosch wint vierde elfstedentocht op rij.

Plagiaat.

Ik heb een boekje van Leo Blokhuis over de historie van bepaalde nummers. Het is voor mij als Elvis-fan die regelmatig met het argument -Hij (met een hoofdletter) schreef niks zelf- om de oren wordt geslagen, erg interessant om te weten dat bijvoorbeeld een briljant duo als Jagger/Richards graag hun naam achter platen zetten, terwijl ook zij ordinaire kopieën maakten van reeds bestaande liedjes.
Bittersweet symphony van The Verve bijvoorbeeld, is uiteraard geschreven door bandleden van The Verve zelf, maar doordat de rechter heeft bepaald dat het sprekend lijkt op "the Last time" van the Stones, worden Jagger en Richards als componist aangemerkt, en strijken dus ook alle royalties op. Terwijl the Last Time weer een kopie schijnt te zijn van een nummer dat geschreven werd nog voor er een auteurswet bestond.
Kijk, dat zijn dingetjes die Leo weet, Leo mag aangemerkt worden als een van de grootste kenners van popmuziek. Vanavond in 'De wereld draait door' had Leo een stukje over Iggy Pop, en was vol lof over dhr. Pop. Grondlegger van de Punkmuziek, zonder Iggy, geen punk! Hij liet een stukje horen en kenner of geen kenner: Bagger is het! Troep, herrie, rotzooi, zum kotzen! Maar goed, wel zelf geschreven.

Welkom Mack (deel II)

Ik wilde per se in mijn proeftijd nog weg bij mijn vorige werkgever zodat ik niet aan opzegtermijnen gehouden kon worden, en oh wonder, het is gelukt. Best een prestatie, al zeg ik het zelf, maar eigenlijk is het diep triest wat er is gebeurd. Het meeste medelijden heb ik nog met de personeelschef die me zei dat als hij jonger was geweest, hij hetzelfde had gedaan.

In elk geval, de nieuwe baan is stukken beter begonnen. Er werden bloemen bezorgd op de dag voor mijn eerste werkdag. Ik kom weer in een chaos, maar dat is niet wat me afschrikt. Ik hou van orde scheppen in een chaos. Ik was gewend bij een redelijk groot bedrijf te werken, met nette klanten in pakken, die een keurige auto reden en van wie je het idee had dat ze erg succesvol waren. De werkplekken moesten er netjes zijn. De chaos lag dan in de kast, maar dat zag je van buiten niet. De bureauladen hadden er een hele andere functie maar daarover heb ik al eens geschreven.

Mijn eerste klus vandaag was de jaarrekening 2005 van een kermisexploitant samen te stellen. Dus ik, in mijn positie, die gewend was om te rapporteren aan mensen met stropdassen, trof vandaag verdomme een Hully Gully op de balans!

Toch ontslag..

Het is toch zover gekomen, 'ich smeisse allen raus' heeft zijn zin. Alleen niet helemaal zoals hij het bedoeld had want ik stop ermee. Na twee dagen had ik al in de gaten dat het niet het juiste bedrijf voor mij was, en na een week ben ik al wat hengeltjes uit gaan gooien. Dat heeft er toe geleid dat ik vandaag een andere baan heb aanvaard, en omdat ik nog in mijn proeftijd zit begin ik donderdag (en misschien al woensdag.)
Het mooie van alles is, de nieuwe baan is in plaats van op drie kilometer afstand, op 8 kilometer afstand. Bij mijn huidige baan werd mijn Alfa niet warm, en dat was dermate onbevredigend, dat kon zo natuurlijk niet doorgaan.

Maar alle gekheid op een stokje, de afgelopen maand was niet de beste uit mijn leven. Slaapgebrek, chagerijnig, soms de wanhoop nabij, zelfs de weekenden waren niet leuk meer. En het ergste van alles was dat ik de schijn moest ophouden op mijn werk. Nein, es geht fabelhaft! Wass ein tolles betrieb hier, Heinz!
Morgen nog ontslag nemen, en dan hoop ik (maar ik heb wat beter doorgevraagd tijdens de sollicitatiegesprekken) dat de nieuwe baan wel de voldoening gaat geven die ik zocht.