Mevrouw mack denkt altijd dat ik films niet begrijp. Soms ben ik het verhaal inderdaad ook na twee minuten kwijt. Maar niet omdat ik het niet begrijp. Ik zie gewoon dingen die helemaal niet kunnen. Anderen zien dat niet en denken dat ze de film gewoon begrijpen. (Ik was niet voor niks de winnaar van Futre's filmquiz.) Zoals gisteren, Shawshank Redemption, hoe kon die poster nou weer strak vast zitten aan de muur, toen Andy Dufresne door zijn tunnel ontsnapte? Volgens Marina hoefde hij alleen maar de onderkant van de poster los te halen en hem daarna te laten vallen, maar als dat zo zou zijn had de directeur er nooit later een steen doorheen kunnen gooien. Probeer bovendien eens een poster aan de achterkant met je voeten vast te maken, want draaien kon niet in dat gat.
Zwartboek, ook zoiets. Het verhaal slaat helemaal nergens op. Nadat ik de film niet begrepen had, belde ik mijn goede vriend en filmkenner Futre om opheldering, maar volgens hem dacht ik er te diep over na. Ja, dat zou natuurlijk wel kunnen.
Advies van een ervaringsdeskundige
Sinds vorig weekend doe ik weer mijn jaarlijkse imitatie van een 90-jarige. Het is weer in mijn rug geschoten. Ik heb eerst even zelf een recept uitgeschreven (spierverslappers en pijnstillers op voorraad), toen een gebedsgenezeres erbij gehaald (die het in tegenstelling tot vorige keer niet wegkreeg), toen heb ik een fiets gekocht (sinds 1990 ben ik weer in het bezit van een fiets), daarna ben ik 's avonds gaan lopen (dat was de vorige twee keer het advies van de fysiotherapeut) en toen het bijna weg was kreeg ik van meneer de P. een boek over formule 1 toegestuurd. En omdat dat boek zo ontzettend goed is lag ik het tot half twee 's nachts te lezen, onderwijl steeds aantekeningen makend (voor een logje binnenkort wat toch niemand interesseert) en me daarbij in moeilijke posities manoevrerend, de pijn in mijn rug negerend. En dan is het de volgende dag zo erg dat ik 's middags niet meer kon werken. Bedankt de P.! (echt een geweldig boek.) Nu heb ik dan toch maar een afspraak met de fysiotherapeut gemaakt (Joyce) omdat iedereen je vertelt wat je moet doen. Gyrosprakken, aan de trap hangen, zwemmen, fitness, je vrouw over je rug laten lopen…Echt het helpt allemaal niet. Ik zal u uit eigen ervaring het geheim verklappen van wat dan wel helpt tegen pijn die in de rug is geschoten.
Het enige wat echt helpt is…rustig wachten tot het overgaat.
Nieuws
Een protest van anti-globalisten tijdens de G8-top in Rostock is uitgelopen op ernstige rellen. Anti-globalisten kwamen in botsing met globalisten die het wél eens zijn met het feit dat de aarde bolvormig is. Anti-globalisten hebben hun hoofdkwartier in Hoek van Holland en strijden al jaren voor een kubusvormige wereld. De politie schoot om de relschoppers te pesten met ronde kogels.
Overig nieuws. Een man uit het Gelderse Duiven is van een koude kermis thuis gekomen toen hij zijn nieuwe gezichtscrème met Q10 wilde proberen. De man wilde graag een perzikhuid maar heeft in plaats daarvan een sinaasappelhuid opgelopen. Eveneens klaagt de man over een aardbeineus en bloemkooloren. De man overweegt juridische stappen tegen producent Nivea.
Verkeersinformatie: In de hele wereld met uitzondering van de onderkant moet het verkeer rekening houden met zware windstoten. Dit was het nieuws.
Oordeelt niet opdat…
Je mag niet oordelen volgens de bijbel. Punt. Omdat het leven niet leuk is als je niet mag oordelen hebben we ervan gemaakt: Je mag niet oordelen als je er niet bij bent geweest. En omdat we niet overal bij kunnen zijn hebben we ervan gemaakt: Je mag niet oordelen als je de feiten niet kent. En de feiten ken je natuurlijk al snel. En als we oordelen vervangen door 'je mening geven' hebben we onszelf ingedekt.
De feiten zijn: In één week vergeten twee moeders dat hun baby achterin de auto zit. De baby's hebben het allebei niet overleefd. Dus nu mogen er volop meningen gegeven worden.
Als ik iets vergat zei mijn moeder tegen me: Je moet je kont vergeten als je naar de w.c. gaat.
Ja jongen
Ja jongen, ik weet ook wel dat je liever je T-shirt van Ernie en Bert aan hebt, maar daar ben je nu veel te groot voor hè! Vanaf nu gaan we het helemaal anders doen. Jij wordt een echte Elvis fan, net als je vader. Als je lief bent mag volgende week de dvd van de Teletubbies weer aan hè? Eerst gaan we nu een paar Elvis dvd's kijken. Maak ik ondertussen een broodje pindakaas/banaan. Wat heb je toch een domme kleur haar. Dat gaan we morgen eerst zwart laten verven. 't Is geen gezicht zo. Zeg me eens na: "Some people clap their hands, some people stamp their feet, I just do 'm all together I guess."
Korte mededeling
De zwangerschap van mevrouw Mack gaat niet helemaal goed. Na vier echo's is er nog steeds geen hartslag gezien. Volgende week vindt er curettage plaats. Eén op de tien zwangerschappen schijnt met een miskraam te eindigen. Er zijn dus veel ergere dingen (ik spreek even voor mezelf). Wij hielden er al een poosje rekening mee, dus we zijn niet gevloerd ofzo. Maar dat had u vast al gemerkt.
Geheugen 18+ (0-)
Hoe het geheugen van een mens werkt weet ik niet, maar ik weet wel dat het iets wonderlijks is. Je hersenen slaan gegevens op en gaan die zitten onthouden totdat je ze weer nodig hebt.
Ik zag laatst zo'n kartonnen pomp om ballonnen mee op te blazen. Ik dacht dat die in de jaren 70 uitgestorven waren, en sinds die tijd is zo'n ding niet meer in mijn gedachten geweest. Toch herkende ik het gelijk en wist waar het voor diende. Knap eigenlijk, als je daarover nadenkt.
Dit biedt mogelijkheden. Hoever zou een geheugen terug kunnen? Stel (niet doen hoor) dat je met je hoofd in een baarmoeder zit, zou je dan de omgeving ook weer herkennen en weten hoe laat het etenstijd was?
Tour de France
Ik haalde Jan Peter Balkenende in, en koerste de laatste kilometers van de etappe. De finish was in Vaassen. Dit was voor mij bekend terrein. Ik zette de eindsprint al vroeg in en het peloton zat me op de hielen. Eigenlijk was het niet eerlijk want ik zat op een gewone fiets, maar goed, ik had epo gebruikt.
Ik lag op kop en ging rechtdoor terwijl het peleton rechtsaf ging. Dit was mijn kans want het peloton zou nu één bocht meer moeten nemen dan ik. Ik nam de laatste bocht en sprintte zo hard als ik kon. Mijn fiets ging nu ook niet meer zo hard vooruit als een minuutje geleden. Daar was de finish al en ik trapte voor mijn leven.
Als ik geluk had kwam ik nu als eerste bij het kruispunt, als ik pech had kwam het peloton net voor mij van rechts en zou ik ze voorrang moeten geven. Ik hapte naar adem en trapte uit alle macht. Ik redde het. Net voor het aandenderende peloton reed ik over de kruising en won de Tour de France.
Volgens mevrouw mack heb ik vannacht de halve buurt wakker gesnurkt.
Droomhuis(je)
We hebben een droomhuis gevonden op Funda.nl. Betaalbaar, vrijstaand, direct aan het bos liggend, alleen gescheiden door een beekje. Aan de overkant van dat beekje liep ik vaak met Mack (de echte), zijn as is daar uitgestrooid. Het huis ligt in een totaal afgezonderd gebied dat ik pas ontdekte toen ik al een jaar of twee in Vaassen woonde. Ongeveer tien huizen bij elkaar waarvan het net lijkt alsof ze vergeten zijn door de gemeente.
Zoveel mooier dan de geschakelde villa (makelaarsjargon voor rijtjeshuis) waarin we nu wonen. Alleen ook zoveel kleiner (behalve de perceeloppervlakte). Twee mini-slaapkamers en een lullig zoldertje. Een waterput (handig denk ik, al weet ik nog niet waarvoor) en een carport.
Ja, dan woon ik vrijstaand in het bos. Potverdorie. Zal ik toehappen? Is er ooit iemand onder u kleiner gaan wonen en is dat bevallen? Anna-Maria?
(Nee, natuurlijk hap ik niet toe. Ik ben boekhouder en die nemen geen risico's. Bovendien had ik het dan eerst gekocht en dan pas gelogd. Aan de andere kant…In mijn vrije tijd ben ik boekhoudcommando en die nemen geen zekerheden.)
Weet waarom je je depri voelt.
De laatste dagen ben ik een beetje depri, dat komt indirect van het mooie weer. Ik heb namelijk een hekel aan mooi weer. Mooi weer zorgt voor allemaal blije mensen en daar word ik depri van. Niet van blije mensen maar van mensen die blij worden van mooi weer. Als je stemming af moet hangen van mooi weer, waarom zout je dan niet op naar de Canarische eilanden en laat daar je hormonen de vrije loop. Nee, hier 300 dagen per jaar gaan zitten klagen over de regen en de andere 65 al barbecuend doorbrengen in je achtertuin, pissig maakt me dat.
Ik weet tenminste waarom ik me depri voel. Daar zijn gewoon gegronde aanwijsbare redenen voor, en daar ben ik trots op. Als ik bij het stoplicht word weggereden door een diesel bijvoorbeeld, dan is dat een gegronde reden voor een bezoekje aan de psycholoog. En die begrijpt dat ook. Maar nu dwaal ik af.
Ik was vandaag mijn broer helpen met het demonteren van een inbouwkeuken bij een keukenspecialist die uitverkoop hield (zelf demonteren, vervoeren en plaatsen.), weet u wel wat dat voor een deprimerende bezigheid is? Allemaal mannen met schoonvaders met duur gereedschap die erop uit zijn gestuurd om voor hun vrouw een keuken in de uitverkoop te dementeren. Als dank is hun vrouw dan weer twee avondjes lief tegen ze. Een triest gezicht vind ik het. Ik besloot vandaag dat als er bij ons een nieuwe keuken moet komen, dat ik doorspaar en hem laat demonteren, brengen en plaatsen, en voor dat geld komen ze hem ook de eerste vijf jaar ook maar elke avond schoonmaken.
(Nog een paar daagjes, als de seroxat zijn onderdrukkende werk weer heeft gedaan, kunt u gewoon weer lachen met mij. Nog even geduld.)
