Morgen is het Goede Vrijdag. Dat betekent dat het vandaag Witte donderdag, gisteren Aswoensdag, eergisteren Dolle dinsdag en maandag Blauwe maandag was. En het weekend op deze heilige week heet Paasraceweekend.
Ja, ik heb tenminste opgelet met godsdienst. Iedereen die dit rijtje vroeger aan het eind van de week niet kon opdreunen, was volgens de onderwijzer geen vroom katholiek en moest op tweede Paasdag gewoon naar school komen om het alsnog van buiten te leren.
Toys for boys.
Jongetjes die in deze tijd geboren worden weten niet meer wat echt speelgoed is. Neem Hans nou, speelt het liefst met autootjes en heeft daarmee duidelijk zijn voorkeuren. Zo is zijn favoriet een Peugeot 205 GTI die hij steevast 'autopappa' noemt. Op de tweede plaats komt een Fiat Ritmo 130 tc abarth. Daarna komt er een Aston Martin DB7 en dan een Ferrari Testarossa en een Ferrari F40. Geen slechte keuze, al zeg ik het zelf.
Ik heb vanavond met mijn hand over mijn hart gestreken en mijn verzameling Matchbox, Siku, Bburago en Majorette aan hem overgedragen. Eén ding viel mij gelijk op. Alle moderne speelgoedauto's rijden als een Kia op stalen velgen. Wat een chinese rotzooi! Het weegt niks, het hobbelt en glijdt alle kanten op behalve rechtuit. Terwijl de oudste die ik vond, een prachtige Matchbox Mercury Commuter uit 1970 (37 jaar oud) die lekker zwaar in de hand ligt, als je hem een duwtje geeft hij onevenredig lang rechtuit over het laminaat blijft rijden alsof het ding is uitgerust met heuse wiellagers. Ondertussen hoor je het prachtige geluid van met weinig weerstand rollende wielen in plaats van het goedkope geschuif van de moderne speelgoedautootjes.
Vroeger werd dat speelgoed waarschijnlijk nog gemaakt in een fabriek die was opgericht door iemand die het leuk vond om speelgoed voor kinderen te maken. Nu komt het uit diezelfde fabriek alleen is die waarschijnlijk overgenomen door een zinloos bedrijf dat bij het kopje "doelstelling" in de oprichtingsakte heeft ingevuld: Het deelnemen in, het besturen van, het voeren van management over andere ondernemingen. Zielig. Verzin zelf eens wat.
Voor wie er nog nieuwsgierig is welke speelgoedauto's Mack vroeger o.a. had:
Prettig vooruitzicht.
Ha fijn, nog maar minder dan drie maanden en dan worden de dagen alweer korter. Heerlijk. Lekker knus voor de kachel, gordijnen dicht en laat het maar stormen, regenen en onweren.
Ieder voorjaar heb ik deze gedachte en ik ben er nu achter hoe het komt. Het komt gewoon door die ene vrouwelijke collega, die je bij iedere werkgever hebt, die in de pauze gaat zitten zeveren over de naderende zomer, dat ze weer buiten kan zitten, dat ze eigenlijk wel in Griekenland zou willen wonen maar vanwege haar schoonfamilie maar niet wil opzouten, die een strandvakantie in Turkije uit gaat zitten zitten, die zeurt over het feit dat je hier niet van het weer op aan kunt alsof ze een getekend contract met de weergoden heeft en die nog zo'n geniale simpele opmerking maakte dat ik hem hier graag had willen plaatsen als ik hem niet vergeten was. Als hij me nog te binnen schiet plaats ik hem vannacht nog.
Echo
Als een vrouw in verwachting raakt wordt er meestal even drie maanden gewacht met het openbaar maken van het nieuws. Zoniet bij ons. Wij kondigden het na drie minuten al aan. Tenminste, dat lijken we nu gedaan te hebben want op de echo vanochtend was nog bar weinig te zien. (Er zit een mannetje of vrouwtje van pas vier millimeter.)
Dat betekende volgens de gyneacoloog of een hele premature zwangerschap of geen goede zwangerschap.
Over anderhalve week terugkomen. Mevrouw Mack is nuchter en gaat uit van het eerste. Ze maakte bij de afsprakenbalie dan ook geen bezorgde indruk en zei: "De gyneacoloog zei over anderhalve week maar maakt u er maar drie weken van, dan kan ze het tenminste goed zien." Soms vraag ik mij af waar ik haar ook alweer vandaan heb.
76 euro. (en we gaan gewoon weer verder)
Ik had net lekker het gangetje erin toen een boos kijkende agent voor mij opdoemde en mij gebaarde te stoppen. "Dag heer, ik laat u stoppen vanwege de snelheid."
"Dat kan nooit erg spannend zijn." antwoordde ik.
Hij keek me bedenkelijk aan en zei: "81"
Ik keek hem aan alsof hij me in de zeik nam. "Ja, waar hebben we het over? Eén kilometer te hard?"
"Nee, 21. U mag hier maar 60."
Tja, dat had ik niet verwacht. Op dat stuk mag ik al 23 jaar tachtig en nu schijnt het sinds een half jaar zestig te zijn. De agent legde mij uit dat ik in een zone reed waar zestig kilometer gold en zolang ik geen bord met einde zone tegen kwam, bleef de maximumsnelheid tachtig.
"U komt me trouwens wel erg bekend voor." zei ik tegen de agent. "Ja, dat kan kloppen, ik ben wel eens in blik op de weg en wegmisbruikers."
"Ja, dat dacht ik wel."
"Kijkt u wel eens naar die programma's?"
"Blik op de weg wel maar Wegmisbruikers niet. Dat vind ik een stom programma. Dat ligt trouwens niet aan u maar aan die presentator."
"Oh André, ja, dat zeggen er wel meer."
"Wilt u nog een reden opgeven waarom u te hard reed?" Ondertussen keek hij naar het typeplaatje van mijn auto. " Ik kan me voorstellen dat je het met zo'n auto niet in de gaten hebt, maar dat mag natuurlijk geen excuus zijn."
"Nee, natuurlijk niet."
-Erectie, paal, joekeloeris.-
"Maar wat kan ik als reden opschrijven?"
"Ik heb de reden al gegeven toch?"
"Ja, dat is waar, ik schrijf op dat u dacht dat u hier tachtig mocht."
"Doet u dat maar."
"Goed, dan help ik u weer even het verkeer in." Hij ging weer op de weg staan en hield ander verkeer tegen, ik had vrij baan. Toen ik wegreed stak ik mijn hand op als afscheidsgroet aan mijn nieuwe vriend.
Hij zwaaide terug, en ik was blij met mijn bekeuring. Gekregen van een bekende agent met verstand van auto's.
Zwangerschapshormonen
Sinds ik weet dat mevrouw Mack zwanger is, merk ik dat ik wat zwangerschapsklachten heb. Ik heb deze week al twee keer overgegeven en ik ben wat emotioneler dan normaal. Ik lees een overlijdensadvertentie in de krant of bij 'de reünie' vertelt iemand een herkenbaar levensverhaal en ik krijg wat branderige ogen en het slikken gaat wat moeilijker. Ik hoop altijd dat mevrouw Mack het niet ziet want die gaat me rustig uit zitten lachen.
Afgelopen zaterdag om een uur of vier reden we over de A-50 richting Arnhem en zagen aan de overkant dat er een ernstig ongeluk was gebeurd. Er stonden zeker vijf ziekenauto's, een brandweerwagen en een traumahelikopter. Brandweerlieden hielden een scherm omhoog tegen pottekijkers, maar ik zag wel dat er een hulpverlener bezig was met iemand. We krijgen het allebei niet meer uit ons hoofd en de rest van de reis praten we wat minder. Op de aangekomen verjaardag roer ik het onderwerp weer aan maar al na vijf seconden heeft iemand het voor elkaar om het op zichzelf te betrekken. Ik laat het maar voor wat het is.
Net las ik dat er een peuter bij om het leven is gekomen. Weer die branderige ogen.
Zeepbel
Je kunt alles wat je ziet voor waar aannemen, je schouders ophalen en je nooit iets afvragen. Waarschijnlijk hebben je hersenen dan veel minder moeite om je door het leven te loodsen dan dat je je om de haverklap dingen afvraagt. En waarschijnlijk hou je ook nog eens veel meer opslagcapaciteit over.
Ik vraag me sinds een paar weken af hoe een zeepbel kan. Want hoe snapt water dat ze een bel moet gaan vormen als het door een plastic ringetje geblazen wordt, en waarom wordt er een perfecte bol gevormd, ook al gebruik je een vierkant tuitje? En als de bel zo groot is dat-ie in het begin niet helemaal rond is, wordt-ie dat na een paar seconden toch. Waarom rond? En hoe kan een strak waterig vliesje (excusez les mots) nou veranderen in een bol?
Wie maakt hem op het laatste moment dicht, en waar zitten de lasnaden?
En hoe weet zo'n zeepbel nou dat-ie uit elkaar moet spatten bij alles wat-ie raakt, behalve bij het ringetje waar hij door geschapen is?
Ik geloof dat het antwoord op het vraagstuk: 'Bestaat er één universele theorie van het heelal' in de zeepbel gezocht moet worden. En meer hints geef ik de natuurkundigen niet. Want het is natuurlijk te gek voor woorden dat een boekhoudkundige het ze allemaal moet gaan zitten voorkauwen.
Marktplaats
Te koop:
Vandaag verzonnen grap die ik als vader niet wil maken omdat ik vind dat kinderen nooit geconfronteerd mogen worden met onkuis taalgebruik, gedachtengangen of gedrag van hun ouders, maar die te goed is om in de vergetelheid te raken.
Eventuele inruil tegen meer fatsoenlijke grap mogelijk.
Te koop gevraagd: Inlognaam en wachtwoord van een web-log waarvan de reputatie van de logger toch al dubieus is.
Mr. Theo U. Hiddema
Als ik boef zou zijn zou ik deze advocaat willen. Onverstoorbaar, deftig pratend, zwartgallige humor en ziet er uit als een 19e-eeuwse burgemeester. Wat hij precies zegt interesseert me stukken minder want daar gaat het bij deze beste man niet om. Het gaat erom dat als je de rechtzaal binnenkomt met deze man aan je zijde, dat je dan al 4-0 voorstaat. Maar toch, in een fictief proces neemt hij de verdediging van Mohammed B. op zich en pleit voor vrijspraak. Iets met geestelijke overmacht ofzo. Ofterwijl, het verkeerde fietsje. Eigenlijk kunnen we de rechters wel afschaffen want in de bijbel staat al dat we allemaal het verkeerde fietsje hebben gehad. Behalve ik natuurlijk want ik moest lopend naar school.
De beste auto ter wereld
Gisteren stapte ik in mijn auto en zag mijn binnenspiegel aan een draadje bungelen. Waarschijnlijk losgelaten door de hitte, hoewel het echt maar 11 graden was. Maar mijn Alfa doet zijn reputatie eer aan. Je krijgt complimenten, vrouwen bieden zich aan mensen willen een rondje rijden, en af en toe flikkert er een onderdeel af, brandt er een waarschuwingslampje of doet iets het niet. Het hoort er allemaal bij.
Maar als er dan zo'n zeldzaam moment is waarop alles werkt, geen overbodige lampjes branden en alle onderdelen nog op hun plaats zitten, dan heb je ook de beste auto ter wereld.
Mack 
