Ik liep met Hans in het dorp. (Op het dorp zeggen ze hier)
Een BMW 745iL (L van log) zocht een parkeerplaatsje op het marktplein.
"BMW!" roept Hans enthousiast.
"Ja," zeg ik. "Vind je de BMW mooi?"
"Ja." zegt Hans.
"Heeft papa ook een BMW?" vraagt Hans.
Hij geeft zichzelf antwoord en zegt: "Neeee, Alfa Romeo!"
"Hans wat vind je mooier, de BMW of de Alfa Romeo?" Ik had me serieus voorgenomen me niet met de uitslag te bemoeien.
"Al..Al…Allebei!"
Shit!
Voor mijn verjaardag die binnenkort gaat plaatsvinden vraag ik een boek van Herman Brusselmans. Misschien wel zijn nieuwste, "Een dag in Gent". Ik heb totaal geen verstand van schrijvers of literatuur, hooguit wat op de Havo opgedane basiskennis, maar dat sloeg eigenlijk helemaal nergens op. Maar die Brusselmans spreekt mij wel aan. Ik heb ook geen idee of de man serieus wordt genomen in literaire kringen, of dat men hem maar een clown vindt. Ik weet ook niet of het door zijn Vlaamstaligheid komt dat hij zo ontzettend grappig is. En of men hem in Vlaanderen dus ook grappig vindt, want door Urbanus' schuld denk ik dat alle Vlamingen constant grappen maken als ze praten. Ik schoot een keer enorm in de lach toen ik een bekeuring kreeg van een Rijkswachter, maar de man bleek helemaal geen grap te maken.
In elk geval, die Brusselmans kan zeggen wat hij wil. Iedereen lacht. Eigenlijk hetzelfde als bij een 100-jarige die geinterviewd wordt op televisie, die zeggen ook altijd hele grappige dingen. Of iemand met het syndroom van Down! Hilariteit alom in de zaal. Als jij dan vervolgens op je werk precies dezelfde grap maakt, kijkt iedereen je een beetje dom aan.
Vandaag zag ik hem in De Wereld Draait Door en zijn aansporing aan jonge mensen om weer te gaan roken was geweldig. (Ik ben het er hartgrondig mee oneens, maar ik ben maar Mack, hij is Herman) Hij vond 28% van de bevolking die rookt, een belachelijk laag percentage.
Helaas nog geen beelden kunnen vinden van dat interview, maar voor degenen die even een indruk willen opdoen, hier een eerder interview in 'De Wereld Draait Door.'
Ik las een bericht en zag een bijbehorend filmpje over twee Marokkaantjes die een 17-jarige jongen mishandelen omdat die de sleutel van z'n scooter niet wil afgeven. Op een of andere manier herken ik de dreiging die van de situatie uitgaat. De jongen wil weg, maar dat wordt hem belet. De Marokkaantjes zitten op de scooter en roepen: "geef mij de sleutel, laat me rijden" en herhalen dat twintig keer. Als de jongen weigert wordt hij bedreigd, geslagen en met een (aardappelschil)mesje gestoken, maar zijn jas beschermt hem.
De daders zijn gepakt en opgesloten. Als er Marokkanen in het spel zijn halen racistische journalisten Geert Wilders van stal om commentaar te leveren. Alsof Geert ook racist is! Als er iemand géén onderscheid maakt tussen de etnische afkomst van criminele etterbakken is het wel Geert Wilders.
Maar Geert wil wel de hele familie van de daders de cel in hebben. En als het enigszins haalbaar is, het land uit. Juridisch zal het geen haalbare kaart zijn, vind ik ook niet belangrijk, het gaat erom dat Geert anderen dwingt tot nadenken. En hij zorgt dat het totaal uit balans geraakte tolerante klimaat, destijds zorgvuldig veroorzaakt door Hedy d'Ancona, weer wat evenwichtiger wordt. Ik kan Geert trouwens stukken langer aanhoren dan destijds Hedy, maar dat terzijde.
Eerlijk gezegd vind ik het zo gek nog niet wat Geert beweert. Als ik diep in mijn hart kijk vind ik het nog uiterst mild. Persoonlijk had ik het helemaal niet erg gevonden als de bedreigde jongen een volleerd kickbokser bleek te zijn en de daders buitenproportioneel in elkaar schopte. Of dat de daders de scooter toch wisten te pikken en een minuut later onder een trein kwamen. Gerechtigheid! Zo diep zit kennelijk mijn haat tegen etterbakken die menen dat ze anderen hun wil met geweld of bedreiging kunnen opleggen. Nee, ik heb het vergeven nog lang niet onder de knie.
Ik zal nooit over kinderen 'nemen' praten. Ik vind dus dat je ze krijgt. En dat is uit respect naar hen die moeilijk of geen kinderen kunnen krijgen, of die een kind met een handicap of een overleden kind hebben gekregen. Als je gezonde kinderen krijgt, is dat geen kwestie van nemen of plannen. Het is hopen en afwachten. En natuurlijk, als je ze niet wilt kun je daar in de meeste gevallen wel voor zorgen, als je ze wel wilt is dat niet vanzelfsprekend.
Maar nu heb ik er twee en lijk ik wel een planner. Alle trutstellen die ik ken hebben twee kinderen. Andersom zijn niet alle stellen met twee kinderen ook trutstellen. Maar vice versa wel. Ik ken geen trutstellen met 0, 1, 3 of meer kinderen. Die hebben weer andere benamingen, maar daar gaat het hier niet over.
Twee lijkt zo gepland, zo van: 'al onze vrienden hebben er ook twee', of van: 'twee kan financieel nog net', of: 'twee is voor opa en oma ook wel leuk' of: 'we voldoen aan het ideaalbeeld.'
Twee is niet spontaan! Ik heb een keer een 'trut' met twee kinderen horen zeggen: "mijn man is gesteriliseerd, want dat is omkeerbaar zodat als er eentje mocht komen te overlijden, dat je er dan nog eentje bij kunt krijgen." Het zou zelfs kunnen dat ze 'nemen' zei, maar dat weet ik niet meer.
Als u nu twee kinderen heeft en u denkt: "oh jee, dit gaat over mij" dan is dat niet zo. Want degenen over wie ik het heb zullen nooit doorhebben dat het over hen gaat omdat zij aan een ideaalbeeld voldoen. (Man, vrouw, twee kinderen, koophuis, stationwagen of busje, Gooische vrouwen , Jan Smit, géén weblog maar wel hyves.)
Toch denk ik dat het voor ons ook bij twee blijft al weet je het natuurlijk nooit. Mevrouw Mack is inmiddels 36 en helemaal gladjes verlopen deden de bevallingen bij haar ook weer niet. Maar we voldoen wel aan het ideaalbeeld, al onze vrienden hebben er twee, het kan financieel nog net en voor de opa's en oma's is het ook wel leuk.
Mijn schoonvader gaat volgende week op vakantie met een vriend, Dolf, die in een rolstoel zit. Navraag leerde dat Dolf zich voorstelt als Dolf, maar eigenlijk Adolf heet. Dolf is van vlak na de oorlog en het is mij een raadsel waarom een gemeenteambtenaar die naam heeft goedgekeurd.
Nu zag ik gisteren op televisie iets over de Paralympics in Peking (Yukiko: Bejing) en er werd gezegd dat veel Chinezen geloven dat als je gehandicapt ter wereld komt, dat je dan in je vorige leven iets "verkeerds" hebt gedaan.
Ik keek mevrouw Mack eens aan en zei: "Ik wil niks suggereren maar je vader gaat toch op vakantie met die Dolf…?"
Deze mevrouw zal u misschien niet direct bekend voorkomen maar als u goed kijkt ziet u wellicht iets bekends. Ze heet Viviane en is de zus van de in 1994 overleden legendarische F1 coureur Ayrton Senna was volgens velen de beste coureur aller tijden en ik ben het daarmee eens. Senna zelf vond zichzelf wel een goed coureur maar volgens eigen zeggen was zijn neefje Bruno beter. Bruno is de zoon van Viviane en ik verwacht hem volgend jaar in de formule 1.
Persoonlijk denk ik niet dat een familielid met dezelfde naam ooit beter kan worden dan zijn wereldberoemde vader, moeder of oom die reeds de top heeft bereikt. Ik kan het niet bewijzen maar het is onmogelijk volgens een wetenschap die nog niet ontdekt is. Ralph kon niet beter worden dan Michael, Yordi niet beter dan Johan en Julian niet beter dan John.
In elk geval, morgen wordt de mooiste F1 race van het jaar gereden, die van Spa-Francorchamps. Een schitterend circuit in de heuvels van de Belgische Ardennen. De omgeving ademt het hele jaar de sfeer van F1. Plaatsennamen in de buurt hebben magische klanken als Stavelot, Malmedy en Francorchamps. En natuurlijk heeft het circuit van Spa de bocht der bochten, de Raidillon, beter bekend als Eau Rouge, naar het gelijknamige beekje dat er stroomt en waarvan het bruine water met een beetje fantasie rood genoemd kan worden. Roodbonte koeien zijn ook bruin, dus die benaming is terecht.
Ayrton Senna was de koning van Eau Rouge, in zijn tijd was hij de enige die volgas deze steil omhoogklimmende bocht durfde te nemen. Toen dit wapenfeit algemeen bekend werd durfde ineens iedereen deze bocht volgas te nemen, maar ik weet zeker dat er morgen coureurs zijn die toch even hun voet liften voordat ze deze bocht aansnijden. Naar verluidt is Eau Rouge een groot deel van het jaar openbare weg. Elke keer als ik er was, was hij i.v.m. de race afgesloten en mocht ik er niet tegenop. Maar ik had hem zeker volgas genomen. Met een gewone personenauto lukt het je toch niet om veel harder dan 70 tegen de helling op te komen en begrijp je die hele ophef over die bocht niet.
Ik wil het toch eens even met u hebben over de evolutietheorie, want gevoelsmatig klopt er iets niet. Ik las bijvoorbeeld over de Anglerfish, een grote lelijkerd die zich aangepast heeft om te leven op grote diepten. En met grote diepten wordt dan bedoeld dieper dan 200 meter, daar waar geen licht meer doordringt en volslagen duisternis heerst. Daar waar de druk zo groot is dat mensen gelijk zouden bezwijken. Volgens de evolutietheorie was de Anglerfish eerst een guppie met diepzeeambities. De gup werd door zijn zwemblaas naar boven gedwongen en daarom verwijderde hij hem. En omdat hij in de diepe duisternis niks kon zien maakte hij een zaklantaarn op z'n kop. Volgens Darwin was dit wel logisch. Nou volgens mij niet hoor. Ik zou gewoon wat minder diep zijn gaan zwemmen. Opgelost. Maar het gaat er bij mij toch ook niet in dat God zulke lelijkerds schiep. Nee, volgens mij moet het gewoon een kwestie van inteelt en doorfokken zijn. Je ziet het ook in sommige afgelegen dorpen.
De kraamhulp is morgen voor het laatst en ik werd er door mevrouw Mack opuit gestuurd om een cadeaubon te halen bij de drogist.
"Is het voor een dame?" vroeg de drogiste. Ik zei: "Nee, voor de kraamhulp."
"Van welke leeftijd is ze?"
"Van middelbare leeftijd. Begin 40 schat ik haar."
De drogiste begon te lachen. "Begin veertig is nog een jongedame hoor."
Vreemd. Meisjes gaan bij mij van 0 tot 16. Jongedames gaan van 17 tot 39. Van 40 tot 69 zijn ze van middelbare leeftijd en daarboven zijn het oude dames. Maar kennelijk zit dit verkeerd in mijn systeem.
Hans is nu ruim drie jaar en is een uiterst middelmatig kind. Hij is namelijk net als alle andere jongens het mooiste en liefste jongetje van de wereld. Ik sla hem wel eens gade als hij voor ons huis fietst. Met zijn blonde dikke haar en zijn mooie donkerblauwe ogen en zijn nu al gespierde lijf is hij een aantrekkelijke verschijning voor zijn ouders.
Nu wil het geval dat miss world 2023 bij ons in de buurt woont. Ze is Turks, heet Rabia en is van ongekende schoonheid. En ze heeft nu al een oogopslag en een lach waarmee ze mij al inpakt. (Kidtwist, hou je smoel)
Hans heeft dit ook feilloos in de gaten want hij staat steeds met zijn armen om Rabia's middel heen en trekt haar aan de grond. En Rabia vindt het een leuk spelletje want daarna rent Hans keihard weg en Rabia erachter aan. Echter, Rabia is wel iets ouder dan Hans. Ik schat haar een jaar of acht. Maar dat hoeft tegen die tijd toch geen probleem te zijn? Ik moet een list verzinnen om die twee later te koppelen.
Bovendien, in deze tijd van vrijgevochten dames die baas in eigen buik willen zijn, is het sowieso handig om je werkterrein eens wat te verleggen naar meisjes die uit landen komen waar wat meer begrip is voor het verschijnsel 'man'. Zo'n Turkse is mooi, kan goed koken, heeft er begrip voor dat de genen van een man moeten worden doorgegeven en houdt het huis brandschoon. Hans heeft voor de helft mijn genen, en die moeten wel zo goed mogelijk worden doorgegeven aan de wereld! Weg dus met Rita Verdonk die probeert de prachtige Turkse cultuur om zeep te helpen en wil dat alle vrouwen op haar gaan lijken. En ik wil wel, tegen de tijd dat Hans 18 is, dat uithuwelijking van Turkse meisjes nog gewoon bestaat. Ik ben vast aan het sparen voor een Rabia.
Lieve Maurice
Je foto,s ontvangen,
't is een mooi klein schatje met die handjes opzij een lievertje.
zeg tegen Linda dat wij het een beeldig kindje vinden, en wens haar
als trotse mama 't aller allerbeste. heel veel liefs van Opa en Oma
uit Odijk.
Hoe vind je dat ik mail op mijn leeftijd laat 'teens weten?
Mack 
