Ik heb een raadsel voor u. Hoeveel geitenlevens staan tot één mensenleven? Wat vindt u, hoeveel mensen mogen er overlijden aan Q-koorts voordat er volgens u geruimd moet worden? Want dat wij mensen boven de geit staan, dat staat als een paal boven water in den heilige geschriften. Maar zou het niet zo kunnen zijn dat de schepper een bedoeling met Q-koorts heeft? Bijvoorbeeld het in toom houden van de wildgroei onder mensen? En dat nu het complete goddelijke plan gedwarsboomd wordt? We weten het niet en we zullen het nooit weten want God's wegen zijn duister en zelden aangenaam, om met een Nederlands schrijver uit de vorige eeuw te spreken. Feit is wel, dat als ik geit was, ik tegen de ruimingen gestemd zou hebben.
Spyker en Victor Muller
Een tijdje geleden kreeg ik van mijn grootste leverancier van boeken het boek "Spyker, een dollemansrit" toegestuurd. Meneer de P. heeft beroepsmatig meegewerkt aan het boek waarvan de inhoud hem niks interesseert omdat hij niet eens in de gaten had dat een bijrol in het boek gespeeld werd door iemand met exact dezelfde naam als hij. Blz 110 meneer de P!
Het boek gaat over het ontstaan van het nieuwe Spyker en leest -voor de autoliefhebber- als een Playboy voor een beveiligingsmedewerker. Victor Muller, de CEO en mede-oprichter van Spyker is de hoofdpersoon maar wilde zelf niet meewerken aan het boek. Allemaal leugens volgens hem. Victor bekijkt dingen graag van de zonnige kant. Victor is namelijk een marketing-man non plus ultra. Neem de beste marketeer die u kent, vermenigvuldig hem met 10 en u krijgt Victor Muller. Aan deze man zou ik een hartgrondige hekel moeten hebben, maar ik heb het niet. Beloftes doen die hij niet waar kan maken, kritische vragen pareren met een dooddoener en er mee weg komen, consessies aan kwaliteit willen doen ten bate van omzet, hij kan het allemaal. Hij is de enige die ooit zijn aandeelhouders wist te overtuigen dat door de aankoop van een compleet F1 team, het bedrijf het jaar met winst zou afsluiten. In Victor's begroting zou het F1 team het verliesgevende Spyker compenseren. En de aandeelhoudersvergadering trapte er in. Vanzelfsprekend is het F1 jaar niet met winst afgesloten, evenals elk boekjaar tot nu toe met verlies werd afgesloten, maar desondanks is Spyker (Muller) nu de enig overgebleven kandidaat om het noodlijdende Saab te redden van de ondergang.
Ik volg Spyker nu met grote interesse. Zal het Victor Muller lukken om Saab over te nemen? En hoe heeft hij zijn aandeelhouders dit keer weten te overtuigen? Een ding staat vast. Victor Muller is de beste onderhandelaar die de wereld ooit gezien heeft. Hup Victor!
De acteur in mij.
In 2001, in de nacht van vier op vijf september, werd mijn autoradio gestolen. Ik weet goed dat ik beneden kwam en dat ik het portier van mijn Mazda drie bij drie open zag staan. Terwijl ik die altijd dicht doe. Tevens zag ik een gat in het portier zitten waar normaal een slot zat. Toen ik daarna binnenin een paar losse draadjes uit de plek waar normaal een radio zat, zag komen, vermoedde ik dat er iets vreemds aan de hand was. Navraag bij de politie leerde mij dat ik het slachtoffer was geworden van een inbraak in mijn auto. Ik kende dat verschijnsel tot dan toe niet. Ik dacht dat zulke dingen alleen in grote steden gebeurden. Die datum weet ik nog goed omdat ik op 11 september zonder autoradio naar huis racete.
Vanochtend, nadat ik mijn auto een beetje sneeuwvrij had gemaakt, zie ik ineens een rare uitstulping op de plek waar het Alfa Romeo logo aan de achterkant zit. Toen ik de sneeuw eraf gevogen had, zag ik dat het slot van de kofferbak geforceerd was en dat het embleem eraf was. Nu is de kofferbak bij een Alfa 156 een volkomen nutteloze accessoire, die hooguit gebruikt kan worden om de cd-wisselaar in te herbergen. Nu ik dit typ, realiseer ik me dat ik nog helemaal niet ín mijn kofferbak gekeken heb…momentje.
Nee, pfieuw, die zit er nog in, net als mijn Alfa paraplu. Waarschijnlijk gewoon vandalisme met een grote V dan. De Alfa Romeo 156, Walter da Silva's masterpiece, vernielen staat onder autoliefhebbers gelijk aan het verkrachten van moeder Theresa.
Huilend liep ik terug naar binnen. Teneergeslagen ging ik in een hoekje van de kamer op de grond zitten grienen. Want Linda vertelde mij eens dat haar vorige vriend -een Golfrijder- zo reageerde toen zijn autoradio (een hele dure) was gestolen. En dat heeft indruk gemaakt. Toen ik (niet begrijpende) Linda vertelde dat er in mijn auto was ingebroken sloeg ze eerst haar hand voor haar mond en barstte toen in een lachsalvo uit.
Zomerse taferelen
Winterse taferelen
Een mooie biefstuk
Tot woord van het jaar werd gekozen, het woord "ontvrienden." Het betekent dat je een virtuele vriendschap op een sociale-netwerksite verbreekt. Zonder blikken of blozen wordt dit woord opgenomen in Van Dale. Ik denk er het mijne van, ik heb geen Nederlands gestudeerd en zij zullen wel weten wat ze doen, maar toch begin ik me ongemakkelijk te voelen dat dit allemaal zomaar kan. Wie bepaalt eigenlijk wat tot onze taal gerekend mag worden? En wie waakt er eigenlijk over dat onze taal niet verloedert? Ja, het is natuurlijk om je dood te lachen als iemand tegen een pinautomaat 'flappentap' zegt, alsof zo'n ding terugpraat, maar ik hoor de laatste tijd steeds vaker mensen -zelfs ook jonger dan ik- die praten over een 'mooie' wijn. Of misschien nog erger: een 'mooie' biefstuk. Gadverdamme, ik hoef gelijk niet meer. Stelletje opscheppers. Een beetje belangrijk lopen doen over de rug van een biefstuk, mín vind ik het! Een dooie biefstuk, dat moet het zijn, homofiel!
Ik moet hier toch eens door de dokter naar laten kijken, want het is niet normaal dat een mens zich zo opwinden kan over zoiets onbenulligs. Het is verdomme helemaal niet onbenullig! Dit soort taalgebruik is net zo schadelijk voor onze economie als twintig inhalige bankiers met ieder 5 miljoen aan bonussen. Want mensen die 'mooi' bijvoegelijk gebruiken voor een zelfstandige biefstuk, worden door nietsnutten zonder hersenen voor autoriteit aangezien -het 'John de Mol' effect- en binnen de kortste keren worden die nietsnutten zonder hersenen doordat ze over 'mooie' biefstukken meepraten uitgenodigd op zakendiners, wat weer goed is voor de carrière van de desbetreffende nietsnut, en voor je het weet wordt onze hele economie geleid door nietsnutten zonder hersenen! Ik vecht daartegen ja! Ik ga van biefstuk en wijn beschermde woorden maken. Dat niet iedere omhooggevallen oetlul hier zomaar naar eigen goeddunken een bijvoegelijk naamwoord dat er helemaal niet bij kan, aan toevoegt! Wijn kun je lekker vinden, of zuur, maar niet mooi. Dat is volstrekt belachelijk. Je vindt wijn toch ook niet verstandig? Of leerzaam?
't Is af en toe best een eenzame en ongelijke strijd die ik voeren moet, als toekomstig dictator van dit mooie land. Kijk, híer kan het wel.
Bepaal jij dat?
Ik weet niet of ik het goed gehoord heb, maar er kwam vanochtend een luchttrilling ter mijne ore, die door hamer en aambei en de nog overgebleven trilhaartjes de volgende boodschap aan mijn hersenen brachten: Klimaattop bereikt akkoord dat de gemiddelde wereldtemperatuur in de komende jaren niet verder mag stijgen dan 2 graden.
Ik draaide aan de volumeknop van mijn autoradio met als doel om de boodschap nog een keer herhaald te laten worden. Dat de gemiddelde wereldtemperatuur niet meer mag stijgen dan 2 graden? Zijn we nu helemaal gek geworden met z'n allen? In de Bilt kunnen ze temperatuur niet eens fatsoenlijk méten, laat staan voorspellen, laat nog langer staan, beïnvloeden. Ja, ik weet heus wel dat Erwin Krol soms doodsbedreigingen krijgt als hij kutweer voorspelt, maar ik dacht dat dat debielen waren die dat deden. Nee man, het zijn gewoon de wereldleiders!
Nou, als ze temperatuur kunnen bepalen dan kunnen ze vast nog wel meer wat ik niet weet. Ehm, een aardbevinkje? Een klein tsunamietje misschien? Als het niet teveel gevraagd is, een witte kerst?
Ceuntreuler.
Op mijn werk maak ik maandelijks rapportages voor een Zweeds bedrijf. Dat wil zeggen, voor hun Nederlandse dochter. En die rapporteer ik dan aan Zweden. Bjède sneudebifme heude, knackebrote heude. Ik doe dit al een jaar of twee en tot zover geen probleem. Echter, volgend jaar gaat de financiële maandrapportage drastisch veranderen en dus werd ik vandaag uitgenodigd door de Zweudse Ceuntreuler voor een webex meeting. Ik had geen idee wat het was maar ik deed wat mij was opgedragen. Ik ging naar een site en belde een nummer en ineens zat ik middenin een Engelstalige telefonische meeting met deelnemers van all over the world. Ik had de ceuntreulster (het was een zij) nog nooit gesproken en ik hoorde: Hello Meuck, you are there. Perfect.
Opeens werd mijn scherm overgenomen en de ceuntreulster liep door de financiële rapportage heen (een excel sheet met 200.000 formules en 28 tabbladen) en legde op kalme manier uit hoe het allemaal in zijn werk ging. Ondanks haar perfecte Engels was het bijna niet te volgen. Haar rustgevende stem bracht mij bijna in slaap en als ze me hoorde snurken noemde ze mijn naam even. Zo kreeg ik een demonstratie van een uur en ik was ergens trots dat ik deelgenoot mocht zijn van zulke professionals. (beursgenoteerd, gecontroleerd door PWC, ja, ik voel me dan best belangrijk.) Ik zei dan ook dat ik alles begrepen had.
Natuurlijk had ik het allemaal niet begrepen. Maar wat maakt het uit? Op school snapte ik het ook nooit als de leraar het uitlegde. Dat kwam later wel op een tijdstip dat mijn hersenen het wel behaagden om informatie tot zich te nemen. De hele sessie is opgenomen, zowel geluid als beeld, ik hoef maar een link aan te klikken en ik kan de hele demonstratie opnieuw zien en horen. Een technisch heugsteundje als je het mij vraagt.
Maar waar mij dit hele verhaal om te doen is; waarom heeft elk, ik herhaal, elk land zo'n mooi accent als ze Engels spreken behalve Nederland? Waarom klinkt elke Nederlander als een patatboer als-ie Engels praat? Ik heb mij voorgenomen voortaan een Zweuds accent te keupieeuren als ik Engels praat. Bleudy Heull!
Ik ben vreemd gegaan vandaag.
Om een of andere reden voelen mijn lezers aan dat er hier iets in de lucht hing. Want vandaag is mijn oude pageviewrecord van 28 aug j.l. verpulverd. En de dag is nog niet eens om. Ik vind het heel opmerkelijk dat men mij kennelijk al aanvoelt terwijl ik nog niks gezegd heb. Nou ja, ik zal het dan maar uit de doeken doen: ik ben vreemd gegaan vandaag. En hopeloos verliefd, ook dat nog. En Linda weet van niks want die is op woensdagavond naar school. Dus wel mondje dicht allemaal, alstublieft.
Het begon zo. Hans kijkt 's ochtends altijd televisie. Zeppelin en 'De Wereld is mooi' en wat er zoal voor handen is. De laatste tijd heeft hij er een nieuwe favoriet bij, 'Het sprookjesboomfeest.' Dat is een feest met allemaal sprookjes die door een boom verteld worden, of zoiets. Ik let er eigenlijk nooit zo op. Maar sinds vorige week viel mijn oog op de presentatrice en oh stevige schone vrouw, dat was mijn type! En haar mooie stemgeluid in de ochtend….zwijmel….
Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en heb contact met haar gezocht. Ze heet Marike en onder valse voorwendselen heb ik haar uitgenodigd als Hyvesvriend. Mijn kinderen vonden haar zo leuk…huhuh. En ze heeft me geaccepteerd! Mijn eerste tv-personality vriendin. Ja, ik kan wel zeggen 'bekende Nederlander' maar ik had nog nooit van haar gehoord. Ik zit de rest van de avond op youtube. Doei!
Griepprik, versie II
Vanochtend was het Mexicaanse griepprik versie II. Linda en ik hadden een compromis bereikt, we zouden allebei meegaan. Allereerst had het behoorlijk gevroren. Ik had gisterenavond de voorruit van mijn Alfa afgedekt en dat had geholpen; de voorruit was helemaal schoon. De Fiat (die volgens Linda haar auto is) was echter volledig blind. En de ijslaag zat er hardnekkig op. Ik schat dat ik twintig minuten heb staan krabben nadat ik van de nood een deugd had gemaakt door de naam 'Hans' in de achterruit de krabben. Uiteraard was Hans hier erg content mee maar vroeg zich wel af wie dat nu gedaan had.
Toen we bij de sporthal -waar ik jaren badminton gespeeld heb- aankwamen en de achteruitverwarming het woord 'Hans' had weggesmolten, stond er een bord met een pijl die de richting aangaf waarin je naar de sporthal moest rijden. En dat was niet de richting die ik gewend was, en om indruk op mijn vrouw te maken met mijn -ik weet een kortere weg- kwaliteiten pakte ik de weg die ik gewend was. En ik had inmiddels moeten weten dat ik daarmee geen indruk op Linda maak. En zeker niet als je aan het eind weer terug moet omdat ze i.v.m. de drukte eenrichtingsverkeer van de toegang gemaakt hadden. En al helemaal niet als blijkt dat toen je weer helemaal omgereden was, netjes de pijlen volgend, en je op de plaats van bestemming aankwam, constateerde dat andere auto's wel gewoon tegen de rijrichting in reden om op de plek van bestemming te komen en zo twee kilometer bespaarden. Echt, het is nog maar heel zelden dat ik indruk op een vrouw maak met testosterondingetjes.
Ik was wel apetrots op Hans die niet onder de indruk was van zijn huilende klasgenootjes en gewoon over de gladde vloer in de richting van de prikster gleed. No Fear! En toen de naald in zijn arm werd leeggespoten zag je z'n beentjes spartelen maar hij gaf geen kik!
Op de terugweg gebeurde verder niks noemenswaardigs en ik zou Tammar naar de kinderopvang brengen en Linda zou Hans naar school brengen. Taakverdeling. Ik zette Tammar over van de warme Fiat naar de koude Alfa. Helaas was het al anderhalf uur nadat ik het deken van mijn voorruit had gehaald en kon ik alsnog krabben.
Mack 