Vadertalent

En vanavond waren wij op visite bij mensen die twee kleine kinderen hebben. Twee meisjes, eentje bijna vier en eentje bijna twee. 'De kleinste is erg éénkennig' waarschuwde moeder.
Na twee minuten waren ze niet meer bij me weg te slaan. (Met honden lukt het me ook vaak.)
Ik deed net of ik sliep, en als de meisjes dan "boe" riepen schrok ik zogenaamd wakker.
Makkelijk publiek hoor, kinderen.

Maar vadertalent heb je natuurlijk pas als ze ook ophouden als je dat vraagt. En ja, dat is een stuk lastiger. Want kinderen en honden voelen natuurlijk feilloos aan dat deze leuke meneer nooit overtuigend 'nee' heeft leren zeggen.