Categorie: Mack vindt ergens wat van

Ik ben maar even naar boven gelopen want beneden dreigde een programma te beginnen wat ik niet wilde zien. Op zich geen slecht programma, “Over De Streep”, het programma waardoor Johnny de Mol op het idee is gekomen voor zijn eigen antipestentertainmentshow. Maar ik zag een meisje dat vertelde dat een jongen met haar naar bed wilde, maar zij niet met hem. Dat was voor de jongen aanleiding om een mes op haar keel te zetten. Wat heb ik het toch verkeerd aangepakt vroeger. Ik had ze alle 362 een mes op hun keel moeten zetten. Nu konden ze het ook niet weten, die 362 meisjes want ik vroeg het niet. Maar ik wilde het wel. Maar ik vroeg het niet! En als ik al eens een afwijzing kreeg was het niet omdat ik vroeg of ze met me naar bed wilden, maar omdat ik aan lichaamstaal merkte dat ik niet verder moest aandringen. Dat was het moment voor het mes geweest. Maar nee, ik droop af, nam mijn verlies in stilte en hoopte dat de schande zou overgaan. Ik zou het liefst het bos in zijn gegaan om er nooit meer uit te komen, maar ja, Nederland hè? Te klein.

Neen, helemaal fout. Het lag niet aan mij maar aan de meisjes. En als die niet wilden dienden ze met een mes op andere gedachten te worden gebracht. Want zo zit het toevallig in elkaar. Afwijzingen komen in het woordenboek van de moderne jongeman niet meer voor. En zeker geen afwijzingen van het andere geslacht. Hoe halen die snollen het in hun verwaande hoofden? Weten ze eigenlijk wel met wie ze van doen hebben? Je moet ze mores leren, als ze maar wisten wat mores betekent. Nobody fucks with me! Klopt helemaal.

De tijden worden steeds beter en makkelijker, dat beaamt elke vorige generatie. Ik vertel Hans nu al wel eens over het internetloze tijdperk, en dat er overdag helemaal geen tv was. Dat leek hem niet zo’n leuke tijd. Over tien jaar moet ik hem voorzichtig vertellen dat we vroeger wel eens nee moesten accepteren, of zelfs een afwijzing van een meisje. Hij kijkt me dan niet begrijpend aan, knipt zijn knipmes open en vraagt of ze in die tijd meisjes daar gewoon mee weg lieten komen. Waarop ik beschamend bevestigend moet antwoorden. Maar we wisten niet beter in die tijd, Hans. Iedereen deed dat nu eenmaal zo. “Echt fokking maf,” zegt hij dan.

In een moment van zwakte bleef ik hangen op de real life soaps van Andy en dinges, en daarna nog een deel van Wesley en Yolanthe. Ik weet niet of het gepast is om te zeggen, maar ik had medelijden met ze. Wij, gewone deelnemers aan het leven op aarde, kunnen kijken naar ijdele apen. En de aapjes vinden zichzelf zo enorm interessant dat ze er geen moeite mee hebben om een camera toe te laten in hun miserabele bestaan. Andy schijnt een voetballer bij Ajax geweest te zijn, maar dat weet eigenlijk geen mens. Voor Wesley geldt hetzelfde, echter kent men hem voornamelijk van Yolanthe. Met de hele familie van Wesley werd kerst gevierd in Turkije, en naar goed Nederlands gebruik, horen daar cadeautjes en sinterklaasgedichten bij. Yolanthe kreeg een dildo en daar had de gever haar even mooi te pakken. De hele familie gierde het uit. Wesley’s vader verklaarde later dat dat echt Utrechts is, om iemand iets te geven waar hij of zij het schaamrood van op te kaken krijgt.

Er was een tijd dat ik trots was op mijn Utrechtse afkomst, maar die ligt al ver achter me. Zoals Freek de Jonge ooit al zei: Domstad. De Sinterkerst gedichten logen er ook niet om. Wesley werd misschien wel een echte dekstier, moest Yolanthe voorlezen, waarop zij verontwaardigd uitriep dat hij dat al was. Nu kunt u natuurlijk denken dat ik wat last heb van jaloezie. Op het geld van Wesley en zijn mooie vrouw. En dat ik het daarom maar wat zit af te zeiken. In dat geval heeft u gelijk. Maar ik keek mijn vrouw aan was toch onmundig blij met haar. Goed, ze heeft niet het figuur van Yolanthe, maar ze zal mij niet publiekelijk vernederen door een goed woordje te doen over mijn dekstiergehalte. Want, zo zegt het spreekwoord, goede wijn behoeft geen krans, maar Wesley wel. Wesley ging er uiteraard niet tegen in, en ging een beetje trots zitten kijken alsof hij het zelf geloofde.

Nee, tegen de tijd dat ik zo rijk ben, bedienden in mijn eigen huis aanneem om de drankjes te verzorgen, pikante passages uit gedichten niveau: -ABC, Henk nam Hilda mee- uitkraam en er dan hilariteit in de familie uitbreekt en ik dit ook nog vol trots op tv breng, nee, dan is er sprake van ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Volgende week kijk ik weer.

Ik hoorde een discussie op de radio over de dodenherdenking in Urk op 3 mei. Want 4 mei kan niet, want dat is een zondag. Er waren twee voorstanders om dodenherdenking gewoon op 4 mei te houden en één tegenstander. De tegenstander had een uitspraak van het Nederlands zoals je die zelden hoort. Elke letter sprak hij uit, vooral de r aan het eind. Dan moet u niet denken aan een Gooise air maar aan een rollende r. Alsof hij permanent aan het preken was. Zijn standpunt was al even duidelijk. Hij was vóór de zondagsrust, wat er ook gebeurde. Hij had tevens enorm veel respect voor de gevallenen in de oorlog, dat was het niet, maar de zondag is de heilige dag, en daar mag eenmaal niet aangekomen worden. De eveneens Urkse voorstanders vonden dat de man teveel in het oude Testament was gedoken om zijn mening kracht bij te zetten, en volgens hen had hij zich ook in het nieuwe Testament moeten verdiepen waarin Jezus aangeeft dat er gevallen zijn waarin men mag afwijken van de rust op de Sabbat. Waarop de tegenstander met de rollende r geëmotioneerd aanvoerde dat in het nieuwe Testament de vrouwen die Jezus graf bezochten dat deden toen den Sabbat voorbij was. De zondagsrust zou overigens door de dodenherdenking verstoord worden doordat er hekken geplaatst moesten worden, maar dit terzijde.

Het regende in de tussentijd verontwaardigde reacties van luisteraars. Of ze Urk niet af konden schaffen, dat het fundamentalisten waren, enz. En ja, ook ik kreeg er een onbestemd gevoel bij. Is zo’n man wel te vertrouwen? Want wederom loop ik er hier tegenaan dat een streng, diep en in zeer ernstige mate gereformeerde medemens een advies van Jezus in de wind slaat en een minder belangrijk persoon hoger aanslaat. Terwijl dat recht toch duidelijk is voorbehouden aan de katholieken, het zal even lekker worden! Om dezelfde redenen zijn streng, diep en in zeer ernstige mate gereformeerde medemensen vóór de doodstraf, hoe vaak Jezus het ook verbiedt. De conclusie is dan denk ik op zijn plaats dat streng, diep en in zeer ernstige mate gereformeerde medemensen niet zoveel op hebben met Jezus. Eigenlijk zijn ze van God los als je het mij vraagt.

Van 23 tot 26 maart gaat Nederland op slot. Kosten nog moeite worden gespaard om 60 wereldleiders te beveiligen die dan de nucleaire top in Den Haag zullen bezoeken. Eigenlijk gaat het maar om één persoon, Barack Obama. De Amerikanen willen dat er tijdens de top permanent 2 F-16 gevechtsvliegtuigen in de lucht zijn, die in de lucht worden bijgetankt. Het kan om kostbare minuten gaan als een lijnvliegtuig ineens van zijn koers afwijkt, en daarom is het beter de straaljagers in de lucht te hebben in plaats van startklaar. Of er ook is nagedacht over de vermoeidheid van de piloten weet ik niet, maar anders raad ik de terroristen aan om zo rond 25 maart aan te vallen. Het is compleet van de zotte wat er gaat gebeuren. Complete patriotraketlanceerinstallaties worden in stelling gebracht, marineschepen bewaken permanent de kust en vanuit het commandocentrum in Nieuw-Milligen wordt het luchtruim in de gaten gehouden. Waarom de Amerikanen dit willen is mij een raadsel, en waarom wij er in meegaan is mij nog een groter raadsel. Ik bedoel, wij hebben een koning, die wordt toch ook niet zo achterlijk beveiligd? Terwijl een koning niet eens vervangbaar is. Zou Obama morgen het loodje leggen kiezen ze in no time weer een nieuwe president.

Nee, je zal er maar wonen tijdens die dagen, je bent gevangene in je eigen stad. En wat denkt men er te bereiken? Nucleair terrorisme te voorkomen? De enigen die ooit aan nucleair terrorisme hebben gedaan zijn de Amerikanen zelf tijdens de oorlog in Japan. Het gaat mij wat ver allemaal, zo’n top in ons kikkerlandje. Natuurlijk, we willen internationaal meetellen, maar we hebben toch al 24 medailles gehaald laatst? En op Johan Cruijff teren we nog steeds. Ik vind dit soort toppen niks. Wij zijn laagland, wij doen niet aan toppen. Laat ze naar Zwitserland uitwijken. Daar hebben ze tevens een 27 kilometer lange ondergrondse deeltjesversneller, ideaal voor ondergrondse toppen. In de jaren ’80, toen was ik nog bang voor de Russen met hun atoomraketten, die later beschilderde bomen bleken te zijn, maar Poetin is onze grote vriend geworden. Trouwens, er wordt een Boeing vermist vlak voor deze top, is dat niet verdacht? Niet dat ik zie hoe je met een Boeing ongezien langs Nieuw-Milligen komt, maar toch. Ik rij trouwens dagelijks langs die bouwval daar, want zo ziet het het commandocentrum eruit. Je zou niet zeggen dat alle luchtvaartbewegingen in het luchtruim van de Navo vanuit deze plaats met 120 inwoners worden gevolgd, maar het schijnt zo te zijn.

Nee, ik hou niet van terroristen maar ik vind ook niet dat je de schietschijf hier naar toe moet halen. Dit soort toppen moet via video conference gaan, vanuit beveiligde atoomkelders. Dan geef je terroristen geen aanleiding en het volk wordt niet opgesloten. Ik ben benieuwd wat het gaat opleveren. Ik hoop dat het straks zonder brokken weer voorbij is. En dat Obama goed in de gaten wordt gehouden als hij straks het rijksmuseum bezoekt en voor de Nachtwacht staat. Misschien moet het voor de gelegenheid even achter gepantserd staal worden opgeborgen.

Als er een nieuwe staatssecretaris van Financiën aantreedt, volg ik dat met iets meer belangstelling dan normaal. Hij wordt immers de baas van de belastingdienst, en omdat ik een studie belastingrecht heb gedaan, moet ik wel even in de gaten houden wie de kar trekt. Willem Vermeend, prima. Wouter Bos, fantastisch. Jan Kees de Jager, super plus ultra. Maar toen kwam Weekers. Een docent zei destijds al dat we met hem de oorlog niet zouden winnen. En ja, ik moet hem gelijk geven. En nu een voor mij onbekende wethouder, Eric Wiebes.

Laat ik voorop stellen dat ik de man niet ken, maar ik heb hem even vluchtig gescreend. In Delft geboren en werktuigbouwkunde gestudeerd. Dat roept een vraag op. Ligt zijn interesse wel op het juiste vlak? Werktuigbouwkunde is toch iets heel anders dan belastingrecht. Waarom niet iemand met verstand of op zijn minst affiniteit met belastingen? Waarom is de beste man geen werktuigbouwkundige geworden? Waar dienen die studies anders voor? In de politiek is het echter niet ongebruikelijk dat een minister wisselt van departement. Je kunt vandaag minister van Binnenlandse zaken zijn, morgen die van Defensie. Maakt kennelijk allemaal niet uit. Of toch wel? Jan Kees had economie en recht gestudeerd, dat noem ik affiniteit. Wouter Bos economie en politicologie. Hoppa. Willem Vermeend, hoogleraar fiscaal recht, tjakkaa. Weekers, economie, econometrie en rechten. Hmm, gaat dus niet helemaal op.

Goed, deze meneer Wiebes, we wachten het even af, maar hij moet denk ik alleen even op de winkel passen. En hoe lang die winkel nog open is weet ik niet, maar ik zie het geen koopavond worden.

De wetenschap blijft mij mateloos boeien. Ik heb zelf ook wetenschap gestudeerd, onder andere handelswetenschappen op de Havo. Maar daar is het helaas bij gebleven. Latere studies waren van geen wetenschappelijke betekenis. En dat is jammer want wetenschap is de enige manier om geschiedenis te schrijven. Als een wetenschapper iets constateert, dan is het zo. Alexander de Grote kon veroveren wat hij wilde, als de wetenschap ons niet over hem had verteld, wisten wij niks van hem. Laatst is er een stukje schedel onderzocht dat gevonden was op de Maasvlakte. Het bleek om een schedelfragment van de homo sapiens te gaan en de ouderdom bedroeg 9600 jaar. De vondst bewijst dat er 9600 jaar geleden al mensen aanwezig waren in het westelijk gebied van Nederland, wat nu overigens onder water ligt.

Onmiddellijk roept het bij mij de vraag op: hoe weet men zo zeker dat het stukje bot van een homo sapiens komt en niet van een witte haai? Vraag twee is, waarom bewijst het, als het al een mensenrest was, dat er toen mensen leefden in Nederland? Ik bedoel maar, laatst werd er een complete wolf gevonden in Luttelgeest, met kogelgaten door zijn vacht, daar werden toch wat vreemde conclusies over getrokken. Eerst ging men bekijken of het wel een wolf was, iedere leek zag dat al, en toen men dat had vastgesteld concludeerde men dat het beest naar Nederland was gekomen en hier was doodgereden. Maar een paar kogelgaten in zijn hoofd werden weken lang niet gezien. En nu, op basis van een stukje bot weet men dat het van een mens is, dat het 9600 jaar oud is, en dat er rond die tijd mensen leefden op de zeebodem.

Als ik zo’n stukje bot had gevonden had ik het niet herkend als bot. Ik had de zee in gescheerd om te kijken hoe vaak het zou stuiteren op het water, of ik had het meegenomen in de veronderstelling dat het een schelp was. Misschien liggen er tussen mijn schelpenverzameling bestaande uit één schelp, wel botsplinters van homo sapiens van 300.000 jaar oud. Destijds opgevreten door een witte haai voor de kust van Afrika en hier voor de kust van Scheveningen uitgekotst. Je weet het niet. Dan zou de conclusie geweest zijn dat er hier 300.000 jaar geleden al mensen leefden op de zeebodem.

Kijk, dat ze ondertussen kunnen bepalen hoe oud iets is, soit! Maar om dan maar gelijk te concluderen dat op basis van één stukje bot, het om een homo sapiens gaat en dat die hier destijds leefde, ik vind het nogal voorbarig. Maar goed, ik kan niet met tegenbewijs komen. Ik kan alleen vaststellen dat wetenschappers alles mogen concluderen wat overeenkomt met waarnemingen en dat mocht een volgende waarneming anders zijn, zonder verlies van geloofwaardigheid overgestapt mag worden op de nieuwe vaststelling. En dat men oneindig vaak van theorie mag veranderen. En dat je dus nooit weet hoe het nou echt zit.

Vaak luister ik ’s avonds even naar Radio Roeptoeter zoals Joost Eerdmans zijn programma ook wel noemt. Ongefundeerde en gefundeerde meningen over van alles en nog wat. Vóór én tegenstanders van de de door Joost geponeerde stelling komen aan het woord zodat je aan het denken wordt gezet over zowel de ene als de andere kant. Want links en rechts denken in 2013, ik zou haast zeggen dat dat niet meer van deze tijd is. Want behalve in de wiskunde kent een probleem niet slechts één volledig sluitende oplossing. Er zitten altijd meerdere kanten aan een stelling, zo ook die van vandaag, waarbij het ging over het registreren van gemaakte reizen door burgers, door de overheid in het kader van terrorismebestrijding.

Natuurlijk wil ik dat de overheid er alles aan doet om terroristen voor te zijn, en natuurlijk kan het me feitelijk niet schelen dat ze weten welke reis ik heb gemaakt. Als ze daardoor iemand op de korrel krijgen die de het afgelopen jaar drie keer een reis naar Syrië heeft gemaakt, prima, die moet misschien wat extra in de gaten worden gehouden. Maar waar ik wel een probleem mee heb is een overheid die via wetgeving gerechtigd is om burgers die nergens van verdacht worden, te bespieden, na te trekken en af te luisteren. Want dat is de essentie van het vrije land, een overheid die daartoe overgaat geeft de vrijheid van het land op. Ook onder het mom van terrorismedreiging.

De mooiste argumenten komen voorbij. Iemand beweerde dat het helemaal niks met terrorisme te maken had maar dat de overheid deze gegevens zo aan de belasting kon doorgeven zodat die ons in de gaten kon houden. Uiteraard werd de belastingdienst als vijand bestempeld en hadden die helemaal niks te maken met dat soort van gegevens. Je weet al dat je hier te maken hebt met een ontduiker die het niet eens is met het feit dat hij belasting moet betalen. Anderen uiteraard wel, maar hij niet. Verder werd gezegd waarom we ons nu zo druk maakten omdat de overheid echt alles al van ons weet. Onze gangen worden overal nagetrokken, computersystemen gehacked, onze geheimen zijn geen geheim voor de overheid. Prima denk ik dan, zolang het stiekem gaat vind ik het veel minder erg dan dat het wettelijk geregeld is. Bovendien, als de overheid alles al weet, weten ze ook alles van terroristen en is het probleem weg. Stiekem is het sleutelwoord.

En natuurlijk zijn er ook elke uitzending weer mensen die even kort op de stelling ingaan en vervolgens snel overschakelen op een onderwerp waar ze ook graag even over willen praten en dat niks met de stelling te maken heeft. Zo kwam Marine Le Pen voorbij, in de peilingen de volgende president van Frankrijk. De Fransen die vorige keer nog zo netjes een socialist kozen, kiezen nu met het zelfde gemak een extreemrechtse president. En zo gaat het niet alleen bij de Fransen, dat kan elk land gebeuren. En eindelijk gaat er daar wat gebeuren, wordt er gezegd. Ja, dat klopt, het land gaat naar de kloten. Het leidt tot de ondergang van de vijfde republiek en waarschijnlijk daarna tot stichting van de zesde onder de uitroep dat het jamais encore mag gebeuren. Maar enkele decennia in vrede leven is genoeg om te aandacht dusdanig te laten verslappen dat al het kwaad zich diep kan nestelen en zich vanuit het diepe kan verspreiden over een land. Uiteraard overwint het goede wel weer, en houdt veel langer stand, maar het duurt slechts tot het kwade weer de overmacht krijgt.

Ik vrees dat ik met de volgende bewering wat alleen zal staan en op veel weerstand zal stuiten. Maar dat Halloweenfeest wat ze in Amerika zo uitbundig vieren, kan dat nou nog wel in deze tijd? Ik bedoel, het vindt zijn oorsprong in een Keltisch gebruik waarbij de Kelten elkaar angst in boezemden door te vertellen dat de geesten van de doden op die dag probeerden bezit te nemen van het lichaam van een levende. Ik word niet vrolijk van dit soort bakerpraatjes. Ten eerste brengt het ons terug naar de tijd dat mensen klein werden gehouden door angst te zaaien. Ik weet niet of dat nu wel zo correct is. Jarenlang hebben wij erover gedaan om over zulk bijgeloof heen te komen, en nu wekken we de angstgevoelens weer op, zeker bij kleine kinderen. En iedereen weet waar het toe kan leiden als een kind angstig opgroeit. Ten tweede vind ik het respectloos naar de doden. Respect voor de dood, dat hebben wij in eeuwen opgebouwd, om hen zo hun rust te gunnen. Een vredig kerkhof waar de doden met rust worden gelaten. Halloween zou zo maar aan kunnen zetten tot grafschennis. U ziet het misschien als onschuldig vermaak, maar de oorsprong van het verhaal is wel dat de doden uit hun graven zouden komen.

Triest genoeg zijn er ook graven van kleine kinderen, moeten ouders die toch al met onmetelijk verdriet zitten dan geconfronteerd worden met de gedachte dat ook hun kleine lieveling als een zombie uit zijn grafje komt om bezit te nemen van het lichaam van een ander kind? En wat te denken van alle ouders van levende kinderen? Die gaan straks met een scheef oog naar de ouders van een overleden kind kijken, uit angst voor het binnentreden van de geest van het overleden kind in hun eigen kind. Misschien gaan ze elkaar mijden of erger, en dat alleen maar omdat geen gemeente wil meewerken aan de afschaffing van of tenminste een verandering aan dit zogenaamd onschuldige feest.

En dan heb ik het nog niet eens over al het snoep dat ermee is gemoeid. Miljoenen kinderen worden volgepropt met chemicaliën op de Halloweenavond. We zouden inmiddels toch beter moeten weten? En van mij hoeft het heus niet afgeschaft te worden hoor, maar men moet wel mee met zijn tijd. Men zou bijvoorbeeld Halloween in juni kunnen vieren als het nog licht is en het schrikeffect geminimaliseerd wordt. De verwijzing naar de doden moet er echter uit, dat kan gewoon echt niet meer in deze tijd. Het is beledigend en stigmatiserend, en het kan aanzetten tot haat, zoals ik uitlegde. En verder zouden volwassenen geen snoep meer moeten uitdelen aan de kinderen, maar iets gezonders, zoals een stukje komkommer of een kiwi.

Ik weet, het is geen populaire boodschap, en het zal op veel weerstand stuiten van wat koppige, aan tradities hechtende Amerikanen, maar dat moet dan maar. Het maatschappelijke belang is immers een groter belang dan het belang van een voortbestaan van een traditie.

Eenzaamheid is volgens dagblad Trouw een groot probleem onder Turken. Ze baseert zich op cijfers van het RIVM. Daaruit zou blijken dat zeven op de tien Turken zich in meer of mindere mate eenzaam voelt.

Luister nu naar dit fragment (doorspoelen naar 1:10): http://nos.nl/audio/560137-turken-eenzaam-lariekoek.html Het wordt door de Turkse schrijver Özcan Akyol afgedaan als lariekoek, omdat hij vindt dat er als er één hechte groep is in Nederland, het wel de Turken zijn. Ze komen bij elkaar in moskees, cafe’s, koffiehuizen en voetbalverenigingen en zijn erg naar binnen gekeerd en hebben aandacht voor elkaar. Dat is natuurlijk mooi, maar mij klinkt het in de oren als ontkenning van feiten. Niet dat ik de feiten kan staven, maar de manier waarop het wordt afgedaan heeft wat weg van Mohammed Al Sahaf, al leek die een stuk duidelijker niet in z’n eigen verhaal te geloven. De eenzaamheid waaraan wordt gerefereerd zou zich zomaar eens voor kunnen doen onder vrouwen. Ik weet niet of die veel in koffiehuizen en moskees komen, maar dat zou wel eens het probleem kunnen zijn. In elk geval lijkt het niet handig om dit veronderstelde probleem af te doen als lariekoek.

Eenzaamheid is een probleem waar we ooit allemaal eens mee te maken krijgen, in meer of mindere mate. En aangezien er vaak wordt gezegd dat mensen kuddedieren zijn, is het voor mensen niet prettig om alleen te zijn en je verhaal niet kwijt te kunnen. Honden kunnen niet tegen alleen zijn, wat net weer anders is dan eenzaam. Sommige mensen kunnen uitstekend alleen zijn, maar niemand kan uitstekend eenzaam zijn. Eenzaam betekent dat je je verlaten voelt, dat je je onbegrepen voelt, of dat er niet naar je geluisterd wordt. In die zin kun je je in een groep eenzaam voelen. Dat komt in de beste families voor en het gevoel is nooit permanent, maar het kan leiden tot ernstige depressies. Om dan te doen alsof het in jouw gemeenschap niet voorkomt, daar kan ik slecht tegen. Dat doet me ernstig denken aan een vroegere streng gereformeerde baas, een eikel eerste klas, en niet omdat hij gereformeerd was, die zei dat scheidingen in hun kringen niet voorkwamen. Waarmee hij wilde zeggen dat hun huwelijken beter waren. Ik voelde me altijd ernstig eenzaam als ik bij hem in de auto zat.