Een moment van zwakte

In een moment van zwakte bleef ik hangen op de real life soaps van Andy en dinges, en daarna nog een deel van Wesley en Yolanthe. Ik weet niet of het gepast is om te zeggen, maar ik had medelijden met ze. Wij, gewone deelnemers aan het leven op aarde, kunnen kijken naar ijdele apen. En de aapjes vinden zichzelf zo enorm interessant dat ze er geen moeite mee hebben om een camera toe te laten in hun miserabele bestaan. Andy schijnt een voetballer bij Ajax geweest te zijn, maar dat weet eigenlijk geen mens. Voor Wesley geldt hetzelfde, echter kent men hem voornamelijk van Yolanthe. Met de hele familie van Wesley werd kerst gevierd in Turkije, en naar goed Nederlands gebruik, horen daar cadeautjes en sinterklaasgedichten bij. Yolanthe kreeg een dildo en daar had de gever haar even mooi te pakken. De hele familie gierde het uit. Wesley’s vader verklaarde later dat dat echt Utrechts is, om iemand iets te geven waar hij of zij het schaamrood van op te kaken krijgt.

Er was een tijd dat ik trots was op mijn Utrechtse afkomst, maar die ligt al ver achter me. Zoals Freek de Jonge ooit al zei: Domstad. De Sinterkerst gedichten logen er ook niet om. Wesley werd misschien wel een echte dekstier, moest Yolanthe voorlezen, waarop zij verontwaardigd uitriep dat hij dat al was. Nu kunt u natuurlijk denken dat ik wat last heb van jaloezie. Op het geld van Wesley en zijn mooie vrouw. En dat ik het daarom maar wat zit af te zeiken. In dat geval heeft u gelijk. Maar ik keek mijn vrouw aan was toch onmundig blij met haar. Goed, ze heeft niet het figuur van Yolanthe, maar ze zal mij niet publiekelijk vernederen door een goed woordje te doen over mijn dekstiergehalte. Want, zo zegt het spreekwoord, goede wijn behoeft geen krans, maar Wesley wel. Wesley ging er uiteraard niet tegen in, en ging een beetje trots zitten kijken alsof hij het zelf geloofde.

Nee, tegen de tijd dat ik zo rijk ben, bedienden in mijn eigen huis aanneem om de drankjes te verzorgen, pikante passages uit gedichten niveau: -ABC, Henk nam Hilda mee- uitkraam en er dan hilariteit in de familie uitbreekt en ik dit ook nog vol trots op tv breng, nee, dan is er sprake van ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Volgende week kijk ik weer.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

6 gedachten over “Een moment van zwakte”

  1. LOL: dan is er sprake van ondraaglijk en uitzichtloos lijden — prachtige wending.
    Het gevoel van plaatsvervangende schaamte bij de hele vertoning herken ik: ik heb met Rosalie de uitzending van een week geleden (?) gekeken… 🙂

  2. Ach, één stompzinnige opmerking uit zo’n mooie vrouw en het mooie is er gelijk af. En dat stompzinnige van een vrouw/man blijft, het mooie niet als je maar lang genoeg getrouwd blijft 🙂 En naarmate je ouder wordt, word je alleen maar korter, dus dat wordt nog lachen met die Wesley.

  3. Ja, maar Yolanthe wordt ook korter, dus dat blijft dan mooi in evenwicht.
    En ik vermoed dat zij zo’n vrouw is die mooi oud wordt.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s