Het sjicnht zo te zjin dat als je een sutk tkset psaalt dat het dan neit uamtiakt in wkele vldoorge je de lrteets pasalt znaolg je er maar voor zgort dat de beilneetgtr en de eldettneir op de jetisue paalst satan. Nou, dat wdlie ik gooewn eevn ubiroeterpn.
Maar dat zou tcoh bljceliaehk zjin? Woraam lreen we dan nog fuolotos sevcjhirn? Dat is dan tcoh vpiesdlre miteoe?
Onvoorstelbaar.
Stel, u mailt mij via het mailformulier van deze site, dan wordt die mail doorgestuurd naar mack_webbermonkeytailhotmail.com
Mackmonkeytailhotmail.com bestond al dus ik heb er webber bij gezet, enerzijds omdat webber een verwijzing naar internet in zich heeft en anderzijds omdat jullie dan allemaal denken dat ik stiekem de beroemde formule-1 coureur, Mark Webber ben.
Maar ik dwaal af. Wat ik wilde zeggen, ik lees die mails dus nooit op tijd. Want altijd als ik op hotmail kijk, is er geen e-mail, en als ik een week niet kijk, staat er daarna een e-mail van een week oud. En daar kun je dus je klok op gelijk zetten.
Het is hetzelfde als dat ik me 's avonds een keer zou insmeren met Autan, dat er dan die hele nacht, in het hele huis geen mug te vinden is.
Of dat als ik een stofzuiger van 199 euro koop, de hond ineens niet meer verhaart.
Als kind had ik een vriendin waarmee ik alles deed… (leuk zinnetje voor een goed stukje muziek) Haar naam was Jacqueline van Wolven en het was een hele lieve meid en mijn beste vriendin. Ik leerde haar kennen aan het begin van de lagere school. We woonde een paar straten uit mekaar in Duiven en trokken altijd met mekaar op.
Ik heb nog foto's van de carnaval, alletwee hetzelfde kostuum aan. Ik heb hier op zolder nog brieven en veel foto's van haar.
Samen gingen we naar de Mavo in Zevenaar. Het was een kilometer of 3 fietsen dus altijd gezellig. In de 2e klas (als ik het me goed herinner) verhuisde ze naar Didam, een plaatsje aan de andere kant van Zevenaar. Toen begon het ineens te verwateren, ons contact. Terwijl we nog steeds bij elkaar in de klas zaten. Ik heb dat nooit echt goed begrepen. Ik ben nog 2 x in Didam geweest en dat was het eigenlijk. Ik ben haar nog 1x tegengekomen aan het water in Didam (de Nevelhorst), dat was toen ik een jaar of 20 was, maar toen deed ze heel afstandelijk en kreeg ik niet het idee dat ze zin had in een gesprek met mij.
Afgelopen oktober krijg ik een smsje van een vriendin van mij: Jij kende Jacqueline van Wolven toch goed? Ze staat bij de rouwadvertenties…. Het was alsof mn hart er even mee ophield. Ik meteen zoeken op internet en ja hoor, Jacqueline was 25 oktober overleden….
Wat kan een mens raar reageren op de dood van iemand die je al 15 niet meer gesproken hebt. Ik ben naar de wake gegaan. Daar kwam ik er nog achter dat ze een zoontje van twee had. Ik zag haar moeder en zus maar wilde ze niet lastig vallen. Toch gaat er maar 1 ding door je heen: Hoe kan dit? Wat is er gebeurd? Ik stond bij haar kist en ik heb mijn ogen uit m'n kop gejankt.
Ik heb een brief geschreven naar haar lieve moeder en die hing een dag later huilend aan de telefoon. (Ik kwam daar jarenlang dagelijks over de vloer) Ik ben bij haar langs gegaan en de zus van Jacqueline is toen ook gekomen.
Jacqueline was schizofreen. Dit uitte zich rond haar 19e levensjaar, net nadat ik haar helemaal uit het oog verloren ben. Dit was haar 3e zelfmoordpoging, en dus een succesvolle. Ik werd er stil van. Je denkt iemand goed te kennen en dan hoor je dit.
Dit was iemand die even oud was als ik, de 2e al van onze klas die zelfmoord gepleegd heeft. Ze had een zoontje van 2, dan moet er toch heel veel door haar hoofd gegaan zijn voordat ze dit zou doen….
Afgelopen zondag zou ze jarig zijn geweest en ik kan haar maar niet uit mijn hoofd zetten. Ik wilde haar moeder nog bellen maar heb dit niet gedaan. Ik moet het verder laten rusten, is denk ik het beste.
Wij hebben eergisteren een kastje gekregen dat zó mooi was dat ik het vandaag naar de kringloopwinkel heb gebracht. Toen ik aankwam stond er een aardige mevrouw met een licht duits accent. "Heeft u een mooi kastje meneer?" Ik antwoordde bevestigend. De mevrouw zocht wat spulletjes voor haar zoon die op kamers ging. "U mag hem van me hebben hoor." zei ik. Op dat moment komt er iemand van de kringloopwinkel naar buiten. "Kwam u iets brengen, meneer?" Ik zei dat ik een kastje had maar dat mevrouw hem wel wilde. "Ja, zo werkt dat niet hier. Alles wat op dit terrein staat is gelijk ons eigendom." Daar had ik toch wel wat moeite mee. Vooral omdat mijn auto ook op hun terrein stond. Normaal als ik daar kom duurt het een eeuwigheid voordat ze komen kijken, bij de gratie Gods accepteren ze het afdankertje, en kun je hem nog zelf in het magazijn gaan zetten ook. Bovendien was ik nog niet overeengekomen met de mensen van de kringloop dat het eigendom overging naar hen.
De aardige mevrouw 'redde' mij. "Ja, maar wij kennen elkaar." zei ze. Echt, nog nooit gezien.
"Ik kwam hem hier tegen en ik zag dat hij dat kastje had." Ik keek de mevrouw van de kringloop afwachtend aan.
De kringloopster sputterde nog wat over mensen die de afdankertjes stonden op te wachten voor gratis teevees e.d. maar als wij elkaar dan kenden, dat het dan goed was.
Ik heb het kastje overgeladen in haar auto, ze gaf me een hand, ik deed de groeten aan haar (waarschijnlijk niet bestaande) zoon, en ben weggereden. Met zo'n gevoel alsof ik iets illegaals had gedaan.
Wat vindt u? Heb ik nu een arme geholpen, of heb ik juist de kringloopwinkel bestolen?
In het vorige log heeft u kunnen lezen dat diesel alleen in theorie goedkoper is dan benzine, en dat het slecht is voor de sfeer, nu wil ik het even hebben over Ouwehands Dierenpark in Rhenen.
De abonnementen zijn daar spotgoedkoop. 45 euro per persoon per jaar. En naarmate je verder het park in liep, begreep je ook waarom. Het is een Dierenpark uit 1932, wat als gevolg heeft dat de dieren nog een beetje hutje mutje op elkaar zitten. En ze hebben niet eens plaats voor nijlpaarden, laat staan olifanten. Wat is nu een dierentuin zonder olifanten?
De roofkatten vielen mij een beetje tegen, een handjevol leeuwen, een paar tijgers, wat panters en als decoratie drie viskatten. Bij ons op de veluwe kom je tegenwoordig spannender poezen tegen. Evenals damherten. Wat doen die in een dierentuin? Die zitten toch in elk bos?
Een soort van reptielenhuis met een paar pythons, wat boa's, een vogelspin, vegetarische pirana's, twee opblaasbare kaaimannen en een kameleon.
Wolven die je niet kon zien. Ook zoiets.
Het viel me een beetje tegen. In mijn herinnering was het allemaal veel groter vroeger toen mijn opa en oma me er mee heen namen. Net als de Grebbeberg. Duizenden van die witte kruisen had ik gezegd tegen mevrouw Mack. Ja, niet dus. 400 grafzerken, niks kruisen.
Ook wat kleiner dus dan ik het me had voorgesteld. Maar dat is eigenlijk maar goed ook. Als je er langs loopt, en je ziet al die twintigers die daar allemaal van 10-15 mei 1940 zijn gevallen, dan bekruipt mij in elk geval een gevoel dat ik moeilijk kan beschrijven. Trots, verdriet en dit nooit meer door elkaar. Ongeveer.
Weet iemand trouwens waarom er daar ook een paar graven zijn van soldaten die pas aan het eind van de oorlog zijn gesneuveld?
Ik ging vandaag over de rooie. Voor de derde keer deze maand zag ik zo'n geniepig in de bosjes geparkeerde, krantlezende NSB'er in een automerk waarmee de Nazi's pochten, mij flitsen omdat ik te hard reed. Nou heb ik nota bene pas geleden een diesel aangeschaft, omdat ik dacht dat die niet harder konden dan de maximumsnelheid ter plaatse, en nu is het @#$%$#% weer raak! En precies nu ik rood sta!
Ik zag de auto staan, ik reed 90 waar je 100 mocht (Ik zou dus eigenlijk geld terug moeten krijgen van onze Ljouwertse vrienden) en dacht nog "niks aan de hand" en FLITS!
Hebben ze de maximumsnelheid verlaagd van 100 naar 80 op dat stuk! Ik zweer het. Alleen voor vandaag omdat ze wisten dat ik langs zou komen. En daarna weer snel verhoogd. Homofielen. Landverraders.
Ik ging compleet over de rooie. Mevrouw Mack maande mij tot kalmte, maar ik wilde achteruit, de voorruit van die kerel met een knuppel die ik niet bij me had aan barrels slaan. En z'n flitskast ook. En z'n Telegraaf in de fik steken. Zo ongeveer.
Tot aan Ouwehands Dierenpark (daar gingen we heen) is het gezellig geweest aan boord. Vlak voor de ingang heb ik nog gedreigd met omkeren.
Mijn redelijkheid was weg. Sorry mevrouw Mack.
Nu Talpa er vandoor is met het eredivisie voetbal en de NOS deze leemte nog moet opvullen, raad ik hen aan eens te overwegen of 'Takkenbal' misschien iets is.
De regels van het Takkenbal zijn simpel: Twee spelers, een boom met veel takken en een bal.
Een lange overhangende tak op ongeveer drie meter hoogte is de zogenaamde "basistak" Onder deze tak trekt men een lijn, die als middellijn dient. Het veld is in totaal 10 meter lang en even breed als de basistak.
De bedoeling is nu dat een speler de bal over de tak gooit en dat de tegenstander hem vangt. Men probeert natuurlijk de bal zodanig over de tak te gooien dat er meerdere takken worden geraakt, zodat de bal een onvoorspelbare val krijgt.
De beginstand is 10-10 en elke keer als de bal de grond raakt in het vak van de tegenstander, nadat hij over de basistak is geworpen, gaat er een punt af bij degene die hem niet ving.
Als de bal op de grond komt zonder dat de bal over de basistak ging, gaat er een punt af bij de gooier. Wie het eerst op 0 punten staat, verliest.
Takkenbal vindt zijn oorsprong op het Heijderbos en is eigenlijk gisteren pas uitgevonden. Het mooie van takkenbal is dat er gedurende het spel, zelfs regels bij gemaakt mogen worden.
Mijn zwager en ik speelden gisteren gelijk maar de W.K. waarbij hij wereldkampioen werd, en ik goeie tweede.
Enkele regels die we zelf gedurende het spel toegevoegd hebben:
-Komt de bal in het water dan gaat dat van de tijd af. (Deze snap ik zelf niet zo goed.)
-Wordt de bal met één hand gevangen, is de tegenstander al zijn punten in 1 keer kwijt.
-Elke gespeelde bal dient door beide partijen van professioneel commentaar te worden voorzien.
-Wie zijn voet verzwikt is af.
-Wie zich zelf openhaalt aan doornstruiken is ook af.
Janneke heeft het Mavo diploma en is nu telefoniste/receptioniste bij een groothandel in sanitair. Janneke is getrouwd, heeft twee kinderen en kijkt elke avond samen met haar man GTST. Niet dat ze het per se moet zien hoor, want ze kijkt alleen als ze lekker op de bank hangt en verder niks te doen heeft, zo zegt ze.
Toen Janneke 16 was, keek ze graag naar Veronica. Die hadden de beste programma's en waren Keihard de Lekkerste. Veronica was destijds ook de vlotste omroep, tenminste niet van die boeren. Ze spraken daar met een Gooise 'R' en gebruikten lekker veel engelse termen. Janneke heeft zichzelf die 'R' ook aangeleerd en het moet gezegd worden, voor iemand uit het dorp waar zij is geboren, klinkt ze best wel vlot.
Janneke roept nog steeds vaak "Yeah Right!" en "Get a life!" Immers, dat riepen ze in 'Friends' ook vaak en het werkt goed om haar plat pratende collega's te imponeren.
Vroeger vertelde Janneke haar vriendinnen dat ze later in Milaan wilde gaan werken. Het uitgaansleven was daar veel beter, had ze ooit eens gehoord in een Veronica-reisprogramma. Je kon wel je hele leven in dat suffe Nederland blijven, Emsterdem misschien uitgezonderd, maar Italië trok haar veel meer, it was her kind of country!
Niet dat ze het ooit geprobeerd heeft hoor, het kwam er door omstandigheden niet van, maar ze had het wel graag gewild, vrouw van de wereld die ze is.
De directeur van het bedrijf waar Janneke nu werkt reist veel af naar China voor zaken. "Oh" zegt Janneke dan, "Ik wou dat ze mij dat eens vroegen, twee weken naar China. Ik zou het wel weten!"
Natuurlijk zou Janneke gaan, dat is een kans die je niet laat schieten.
Toen de 'kans' zich voordeed werd Janneke twee dagen voor haar vertrek ziek. Helaas voor haar mocht er toen een collega mee. Dat was best jammer. Maar gelukkig was gisteren de eerste uitzending van Talpa op televisie. Janneke voelde zich er gelijk thuis.
Een flesje leegdrinken, op je rug geklopt worden tot er een enorme boer ontsnapt, een schone luier om krijgen en weer in je bed gelegd worden met een slaapliedje uit een speelgoedbeest.
Nee, ik heb echt niks te klagen bij mevrouw Mack.
Ik heb weer wat zitten wijzigen in de linkjes-omschrijvingen omdat ik over een aantal nog niet helemaal tevreden was. Maar wie is er nog wel tevreden tegenwoordig?
Verder heb ik weer eens een nieuwe poll uit de hoge hoed getoverd, puur omdat de vorige beslist was in het voordeel van de vrouwen en ik mijn koffie voortaan helemaal leeg zal drinken, opdat er niet meer gespetterd wordt, in en rond de vaatwasser.
Maar zo zijn wij mannen dan weer, wij leggen ons wat makkelijker neer bij een meerderheidsbeslissing.
Heeft er iemand nog wat over de poll te zeveren? Dan kunt u dat hier doen.
Mack 