Met de trein arriveerden zwager "geen paniek" en ik vandaag in de grote stad.
Wij natuurlijk gelijk door naar de ouwezijdsvoorhuidwal.
"Willen jullie naar binnen, jongens?" vroeg de nors uitziende allochtone portier van de bananenbar.
Wij schudden nee.
"Wat is er, zijn jullie soms bang?" vroeg de nors uitziende allochtone portier van de bananenbar.
Ik liet hem mijn rechterhand zien. "Nee, getrouwd."
Ha! Daar had de nors uitziende allochtone portier van de bananenbar mooi niet van terug!
Hij is heel lastig maar ik geloof dat ik hem heb.
Ga uit van het plaatje waarop 12 figuurtjes te zien zijn en concentreer je op de gezichtjes.
Linksonder is figuur 1, schuin rechts daarboven is 2, daar weer rechtsboven is 3, dan de tweede van linksonder is 4, enz.
In het plaatje waarin 12 figuurtjes te zien zijn zijn de gezichten van de nrs. 1, 4 en 8 in tweeën verdeeld.
Deze noem je 1a en 1b, 4a en 4b, 8a en 8b.
In totaal zes helften voor drie gezichtjes.
In het plaatje waar 13 figuurtjes zijn te zien vormen 8b en 4a samen 1 gezicht, 8a en 1b een gezicht, 1a een gezicht en 4b een gezicht.
1a en 4b vormen dus niet samen een gezicht, maar de twee helften vormen 2 nieuwe gezichten in plaats van één in het 13-figuursplaatje.
Het is dat ik nooit opgeef, anders had ik deze vijf dagen geleden al opgegeven.
Aanstaande donderdag is onze papa mack jarig dus Hans stond gisteren te popelen om een cadeau te halen. Hij was al bang dat het niet doorging (door zijn ziekenhuisbezoek) maar ik had hem duidelijk gemaakt dat als hij niet meer zo erg zou hoesten, wij een cadeautje gingen uitzoeken.
Ik had allerlei ideeën maar Hans trapte er niet in. Hij wilde maar 1 ding voor zijn vader halen. Daar was hij niet vanaf te brengen.
Het is gelukt, na lang zoeken heeft Hans het gevonden, goedgekeurd en gekocht. Nu maar hopen dat papa er donderdag net zo blij mee is als Hans denkt.
Hans is nu zijn "Hiep hiep hoera" aan het oefenen…
Beste Frits Spits,
Met de volgende limerick zou ik graag het nummer "wooden heart" van Elvis Presley aanvragen.
Er was eens een dokter uit Drachten
die genas het liefst zeldzame klachten,
De meest vreemde kwaal
vond hij heel normaal
maar een houten hart zat-ie niet op te wachten.
Groetjes,
Mack.
Hans is verkouden. Hans is al heel lang verkouden. Hans kan alwel anderhalve maand verkouden zijn, en het rochelen horen we al langer.
Hans gaat naar de kinderopvang, volgens velen de bron van dit euvel. Ik weet niet wat ik ermee moet want of het zo is of niet, hij moet er toch heen.
Hans begon vorige week bij zijn verkoudheid te hoesten. Ook niet zo erg. Maar gisterenavond hoeste hij ineens anders (scheller) en stikte steeds bijna. Dan moet je nog als moeder denken: Gaat wel over. Maar Hans heeft iets aan z'n longen en er is duidelijk gemaakt dat we uit moeten kijken met infectie aan de lagere luchtwegen. Hoesten vooral.
Toen Hans uit het ziekenhuis meemocht, toen hij een week oud was, is hij in de "acute bak" geplaatst. Dat houdt in: Vertrouw je het niet, dan heb je een rechtstreeks nummer van de kinderafdeling van het Julianaziekenhuis. Meteen bellen.
Wij vertrouwde het niet dus belden meteen.
Alle ellende die ik meegemaakt heb met dat K-ziekenhuis hebben ze goed gemaakt. We mochten gisteravond meteen komen, en ze wilde Hans een nacht houden voor observatie. Ik mocht ook blijven slapen. Zo gezegd, zo gedaan.
Daar zaten we dan weer, Hans zo vrolijk als wat. Hij lachte naar iedereen, inclusief mijn grote vriendin de kinderarts…… Ze spoten zoutoplossing in zn neus en Hans? Als dank je wel kreeg de verpleegster een glimlach. s' Nachts spoelde ze zijn neus nog enkele malen en het hielp echt. Hij hoeste nog wel maar maakte dat stikkende geluid niet meer.
Vanmorgen mochten we naar huis maar ik mocht ook nog een nacht blijven met Hans. Daar had ik niet zo'n zin in. Dat was prima. Als het vanavond mis ging, moest ik gewoon weer komen en dan konden Hans en ik daar weer slapen.
Maandag krijgen we nog testresultaten terug, of het misschien niet kinkhoest is. We zullen zien. Maar Juliana heeft alles weer goedgemaakt en ik neem alles terug bij deze.
En Hans? Die ligt nu lekker in dromenland. Wat was ik trots op mn zoon vandaag!!!!
Ik kan waarschijnlijk maar weinigen van u uitleggen welke jongensachtige gevoelens er bij mij boven komen bij het horen van de naam 'Spa-Francorchamps'
Eau Rouge-Raidillon, Stavelot, Pouhon, Les Combes, La Source en Blanchimont, stuk voor stuk namen met een magische klank.
Het geluid van een voluit van La Source accelerende Ferrari richting Eau-Rouge, slechts licht gedempt door het stijgingspercentage van de bocht, is onbeschrijflijk.
De ligging van het (gedeeltelijk straten)circuit tussen de sparren van de Ardennen, de borden die op de snelweg middels een plaatje van een racewagen aangeven dat je het circuit nadert, de tijdens een F1 race volledig verstopte toegangswegen er naartoe, de constante dreiging van regen, het uitzicht vanaf de parkeerplaats op Eau Rouge, de mogelijkheid om (doordeweeks) met je eigen auto over een stuk van het circuit te rijden, de enorme hoogteverschillen op het circuit, allemaal eigenschappen wat Spa maakt tot 'le plus beau circuit de monde'
Uren zou ik op de tribune kunnen zitten, nee, dagen, misschien wel een week zou ik kunnen kijken naar alles wat op vier wielen over het circuit scheurt.
In 1996 was ik er drie dagen tijdens een F1 weekend, in 2001 ben ik er op weg naar Frankrijk even langs gereden en vorig jaar op de terugweg vanuit Frankrijk ben ik er heen gegaan. Een openstaand hek, een erg steil weggetje naar boven, ik reed erin voordat ik er erg in had.
Bovenaan kwam ik uit bij het rechte stuk langs de hoofdtribunes waar ik ben gaan zitten. Een Ferrari-weekend was aan de gang. Een eenzame Porsche en een Maserati mochten ook meedoen.
Als mevrouw mack mij na een uur of twee-en-een-half niet had meegetrokken, had ik er nu nog gezeten.
Ik ben dit raadsel aan het oplossen. De ene keer zie ik 13 figuurtjes en de andere keer 12. En ik snap er geen bal van. Uren heb ik er al inzitten, ik heb het al uitgetekend, maar het enige wat ik tot nu toe heb ontdekt, is dat het meest linkse mannetje de ene keer wel haar heeft en de andere keer niet. Daar schuilt volgens mij de oplossing.
Verder heb ik vanochtend in het bos wat inspiratie opgedaan voor de herfstgedichtenwedstrijd van het O.A.B.
En dat is gelukt. Ik zit helemaal in een herfstdip. Gelukkkig heb ik nog Serox zat.
De rechter heeft bepaald dat de SGP vrouwen discrimineert, en heeft nu dus tevens bepaald dat de anti-discriminatiewet boven de vrijheid van godsdienst gaat. Als gevolg hiervan mag minister Remkes geen subsidie meer toekennen aan de partij.
De SGP dreigt hierdoor een miljoen euro per jaar mis te lopen.
Nu vraag ik mij af; toont de SGP karakter en blijven ze bij hun standpunt dat vrouwen geen volwaardig lid van de partij mogen worden, of zwichten ze voor het geld en passen de statuten aan?
In beide gevallen: Applaus.
President Bush heeft het ook niet makkelijk. Hij bezoekt het rampgebied in New Orleans en weet tegen de camera niets zinnigers uit te brengen dan: "Deze ramp heeft ook een positieve kant, straks wordt dit een schitterend nieuw stuk Amerika." Daar zit je als door de ramp getroffen kansloze neger natuurlijk echt op te wachten, zo'n leider die bij Emile Ratelband in training is geweest.
En nog erger, staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, Melanie Schultz (wie?) misbruikt de gelegenheid ook om haar naam op het journaal te krijgen, door zich af te vragen of zo'n ramp ook Nederland zou kunnen treffen en te laten onderzoeken wat hier dan de gevolgen zouden zijn.
Ten eerste, de Randstad kan best wat extra natuur/moeras/stiltegebied gebruiken en ten tweede moet ze zich niet bemoeien met het werk van Willem Alexander.
Dit weekend was er een autoshow bij paleis het Loo met werkelijk de allermooiste klassieke Jaguars, Porsches, TVR's, Ferrari's, Aston Martin's en noem het maar op.
De stoet reed over de Zwolseweg richting het Loo en bij het stoplicht waar twee agenten het verkeer stonden te regelen moest de stoet linksaf.
De agenten stonden zichtbaar te genieten van zoveel automobiele adel. Een agent keek een beetje vreemd op toen er midden tussen die klassiekers een Fiat Marea diesel zonder diesel meereed.
Nou ja, reed….hij werd geduwd door een zwetende meneer die verdacht veel op mij leek. "Handaandrijving!" riep hij nog tegen de agent die het hoofdschuddend aankeek. Achter het stuur zat een hele chagrijnige mevrouw die sprekend op mevrouw Mack leek. En achterin zat een baby die heel veel weg had van Hans.
Mack 