Herinneringen aan Spa-Francorchamps.

Ik kan waarschijnlijk maar weinigen van u uitleggen welke jongensachtige gevoelens er bij mij boven komen bij het horen van de naam 'Spa-Francorchamps'

Eau Rouge-Raidillon, Stavelot, Pouhon, Les Combes, La Source en Blanchimont, stuk voor stuk namen met een magische klank.
Het geluid van een voluit van La Source accelerende Ferrari richting Eau-Rouge, slechts licht gedempt door het stijgingspercentage van de bocht, is onbeschrijflijk.
De ligging van het (gedeeltelijk straten)circuit tussen de sparren van de Ardennen, de borden die op de snelweg middels een plaatje van een racewagen aangeven dat je het circuit nadert, de tijdens een F1 race volledig verstopte toegangswegen er naartoe, de constante dreiging van regen, het uitzicht vanaf de parkeerplaats op Eau Rouge, de mogelijkheid om (doordeweeks) met je eigen auto over een stuk van het circuit te rijden, de enorme hoogteverschillen op het circuit, allemaal eigenschappen wat Spa maakt tot 'le plus beau circuit de monde'

Uren zou ik op de tribune kunnen zitten, nee, dagen, misschien wel een week zou ik kunnen kijken naar alles wat op vier wielen over het circuit scheurt.
In 1996 was ik er drie dagen tijdens een F1 weekend, in 2001 ben ik er op weg naar Frankrijk even langs gereden en vorig jaar op de terugweg vanuit Frankrijk ben ik er heen gegaan. Een openstaand hek, een erg steil weggetje naar boven, ik reed erin voordat ik er erg in had.
Bovenaan kwam ik uit bij het rechte stuk langs de hoofdtribunes waar ik ben gaan zitten. Een Ferrari-weekend was aan de gang. Een eenzame Porsche en een Maserati mochten ook meedoen.
Als mevrouw mack mij na een uur of twee-en-een-half niet had meegetrokken, had ik er nu nog gezeten.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

10 gedachten over “Herinneringen aan Spa-Francorchamps.”

  1. Heb ik nooit begrepen.
    Zit je op zo’n tribune en ze accelereren langs je heen…je mag niet eens mee. Lijkt me heel onbevredigend.
    Wat is de KICK? Geluid/Geur/Glim?

  2. De Raidillon, dat is die scherpe bocht naar boven, is een sensatie om die met je eigen auto flink op snelheid te nemen. Daar kan geen pretpark – of kermisattractie tegenop.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s