Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

Confucius onderuitgehaald.

Ik hoor en ik vergeet, ik zie en ik onthoud, ik doe en ik begrijp. Confucius.

"Werkelijk prachtig", dacht ik toen ik dit vanochtend op de radio voor het eerst hoorde. Confucius was voordat hij filosoof werd, boekhouder. Nu hoop ik dat hij meer talent had voor boekhouden dan voor filosofie, want bovenstaande uitspraak klopt duidelijk niet, denkt u ook niet?

Voor degenen die het niet begrijpen, iets anders om over na te denken: Als Ajax en PSV al hun spelers onderling zouden ruilen, voor wie moeten de supporters dan zijn? (Dit naar aanleiding van de recente Ajax-aankoop Jaap Stam, en de iets minder recente PSV-aankoop, Michael Reiziger.)

Moeilijk moeilijk moeilijk

Zoals u weet ben ik, samen met mack, 1 januari gestopt met roken. In de tussentijd is er een lichtelijk hartinfarctje tussendoor gekomen. Reden te meer om het vol te houden.

Maar ik heb het zwaar!!!!

En ik doe rare dingen:
Ik was op mijn werk, ben naar een collega gelopen waar ik altijd mee rookte en dacht: Daar kan ik wel een sigaretje van jatten. Dan rook ik hem thuis op, krijg ik ook van niemand commentaar.
Ik pak haar pakje, zit er nog maar 1 in!!! Dat geloof je toch niet!! Die kan je dan echt niet gaan jatten.
Ik wil zooooooo graag 1 sigaret!! Nee, niet een heel pakje, gewoon 1. Dat is toch niet zo erg? Dat is er dan 1 in een maand!! Dat is niet erg, dat is ronduit knap!!!!
Ik mag geen sigaretten kopen van mezelf dus ik ben net naar de Appie geweest en heb het hele chipsvak leeggetrokken. Dan maar vreten….
Maar vreten is ook niet goed. Ik heb overgewicht en dat moet er ook een keer af!!

Conclusie: Het leven is kut.

En voor de duidelijkheid: Ik heb tot nu toe dus nog niet gerookt he!!

Ergens in Tilburg….

Even een verhaaltje van een vriendin van me.

Ciska heeft een zoon en een dochter, Elize en Daan, geweldige kinderen.
Op een ochtend brengt ze Daan naar school. Ze zet hem af maar hij wil dat ze meeloopt naar binnen. Daar heeft mama geen zin dus dat doet ze ook niet, waarop hij gaat huilen.

Om 3 uur 's middags komt Ciska haar zoon weer halen. De juf loopt op haar af en vraagt hoe het met haar is. "Goed….". "En met je ouders?, vraagt de juf. Ciska ging al nattigheid voelen.

Wat was er nou gebeurd:

Eenmaal in de klas aangekomen, komen er klasgenootjes, en de juf, vragen wat er is, want het huilen van Daan gaat nog steeds door.
Daan, een stoere 7-jarige kerel, gaat natuurlijk niet vertellen dat hij loopt te huilen omdat mama hem niet naar binnen wilde brengen. Zijn reden tot huilen voor de hele klas is dan ook: "Mijn oma is dood".
Er wordt die dag veel aandacht besteed aan het overlijden van opa's en oma's en Daan krijgt extra veel aandacht.

Kinderen zijn toch geweldig? Toen Ciska Daan confronteerde met dit verhaal, waar de juf bijstond, zei hij glashard: "Jah…, maar ze is al heel oud, dan is ze toch bijna dood!!??".

Lang vervlogen frustratie

Van 1994 tot en met 1997 reed ik een hele gave auto. Een Peugeot 205 GTI 1.6 met een scheur in de slang die de overdruk van het koelwater af moest voeren. Dat water spoot dus altijd over de gloeiend hete motor en dat gaf een mooi effect als-ie stil stond voor een stoplicht. Hij begon te roken als een achterlijke maar dat kon geen enkele kwaad. Ik werd altijd wel vreemd aangekeken bij een stoplicht.
Die auto heb ik op een gegeven moment weg moeten doen omdat de garage hem niet meer kon maken. Nee, dus niet dat het voor mij te duur werd, ik was vrijgezel in die tijd, de garage kon hem niet meer maken. Ik bracht de auto met een probleem en ik kreeg hem met hetzelfde probleem + rekening terug. Vervolgens bracht ik hem weer terug, en lieten zij de auto weer een dag op de parkeerplaats staan en zeiden dat ze het hadden opgelost. Ik reed dan drie kilometer om te ontdekken dat er helemaal niets was opgelost, vloekte een paar keer hard, en bracht de auto weer terug zodat zij hem weer een dag onaangeraakt op de parkeerplaats konden laten staan.
En zo deden we wie dat het langst volhield. De garage dus. En denk niet dat ik dit bij één dealer heb meegemaakt, soortgelijke ervaringen had ik bij drie verschillende Peugeot-dealers. Ik noem geen namen maar ze zaten in Voorthuizen, Nijkerk en Bilthoven.
Op een gegeven moment dacht ik dat ze met elkaar hadden afgesproken dat als ik kwam, dat ze dan alleen maar een factuur zouden maken en geen reparatie zouden uitvoeren. Maar dat bleek ook weer niet zo. Want meestal was er nog iets extra's kapot gegaan. Hoevaak mij dat niet gebeurd is.
Leer daarom van mij, beste studenten, dat als een monteur tegen u begint te praten in termen van: "kwestie van afstellen" of "bougieskabels zijn waarschijnlijk versleten", dat u er dan het beste aan doet de auto zo snel mogelijk te verkopen, want het probleem wordt nooit meer opgelost.

Blaffende honden bijten niet.

Ondanks dat ik vroeger een paar keer tot bloedens toe gebeten ben door een hond, ken ik weinig tot zeer weinig angst voor honden. Soms loop ik expres naar een blaffende hond achter een hek om hem even flink over zijn kop te aaien, en tevens indruk te maken op mijn doodsbange gezelschap.
Het ergste wat je kan gebeuren is dat zo'n hond je bijt, denk ik altijd maar.
Grommende honden til ik soms op, zodat ze nog harder beginnen te grommen en de geachte aanwezigen doodsangsten uitstaan. Overmoedig, zeg maar.

Vanochtend liepen we even door het dorp en mijn oog viel op zo'n blafferd achter een hek, die wel verdacht hard stond te kwispelen. Het was een soort kruising tussen een Herder en een Rottweiler en het beest liet zich gewillig aaien. Jammer dat ik geen koekje bij me had, want ik probeer altijd gelijk vriendjes met een hond te worden.
De hond beet mij speels in mijn hand en trok zachtjes aan mijn jas. Een oude mevrouw waarschuwde mij voor het naderend omheil. Oh, niks aan de hand mevrouwtje, zei ik nonchalant. (Ik zei natuurlijk niet echt mevrouwtje maar even voor het verhaal.)

Goed, de hond deed dus helemaal niets, en dit verhaal gaat ook nergens naar toe.
Het enige wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat ik deze hond stiekem wel mee had willen nemen. Het was een soort kruising tussen en Herder en een Rottweiler, met hangoren en lange staart, en hij toonde ook nog 'ns interesse in Hans, die het vanuit de kinderwagen allemaal aanschouwde. Ook Hans moet lachen om blaffende honden. Hoe harder ze blaffen, hoe harder Hans lacht.
Sinds Mack (de echte) er niet meer is mis ik mijn rondjes in het bos wel.
Zou zo'n eigenaar het erg raar vinden als je vraagt of je z'n hond een weekendje kunt lenen?

(Ik ben trouwens wel een keer bang geweest voor een hond.)

Knap

Vroeger, toen we het over trouwen hadden, had ik toch nooit verwacht dat ik het zo lang vol zou houden bij mack. Ik vind het knap van mezelf.

Daarom feliciteer ik dan ook vooral mezelf met de prestatie van het 1-jarig huwelijk.

En een nieuwtje tussendoor: hans krijgt eindelijk tandjes, zijn eerste tandje is door. Bovenin nog wel…

Groeten van Isa en Senna


Dit is Hans met zijn drie maanden oudere neefje Dan. Volgens mij komt de naam 'Dan' van Dan Jansen, Amerika's snelste schaatser op de sprintafstanden. Als Dan een meisje was geweest had-ie Isa geheten, (Isa, Hoe's mee'jouw?) als Hans een meisje was geweest had ie 'Senna' geheten. (Na zeven en een halve maand zwangerschap van mevrouw Mack, kwam ik eindelijk met een meisjesnaam die we beiden leuk vonden.)
Achteraf ben ik blij dat Hans een jongetje werd. Toen de kinderarts na Hans' moeizame geboorte eindelijk met hem klaar was en mij vroeg: "En, hoe heet-ie?" was ik toch blij dat ik te midden van de doktoren en zusters een trots "Hans" kon laten horen en niet een kijk-eens-hoe-origineel-wij-zijn "Senna". Terwijl Senna voor een meisje best een leuke naam is. Voor een jongen is het natuurlijk belachelijk want stel nou dat-ie later z'n rijbewijs pas in zes keer haalt. Of diesel gaat rijden.
Stom is dat, Ayrton Senna staat hoog in mijn lijstje met 'te aanbidden personen' maar je dochter ernaar vernoemen gaat me achteraf toch weer te ver. Bovendien noemt tegenwoordig iedereen zijn zoontje al Senna, vooral in achterstandswijken.

(Een dochter Elvis noemen had mevrouw Mack touwens wel leuk gevonden, ikzelf durfde het niet aan. Ik ben Jan Rot niet.)

Futre

Ik heb een ex-collega wiens favoriete voetbalclub Feyenoord is. (Van Basten kon aardig voetballen maar Mario Been was beter.) Op zich heb je dan al humor, maar het wordt nog leuker. Wij hielden ieder jaar een weddenschap. Als Feyenoord boven PSV zou eindigen zou ik hem een cd-bon geven en omgekeerd, omgekeerd. Na een jaar of vijf heb ik hem maar aangeboden om te stoppen met de weddenschap want ik vond het een beetje genant worden. Je voelt je een beetje profiteur en dat wil je ook niet. Alleen in het seizoen 98/99 heb ik een cd-bon van de stapel terug moeten geven.
Nu van Hooydonk terugkeert op het oude honk, wordt het misschien weer enigszins spannend in de bovenste regionen van de eredivisie, al heb ik sinds Talpa geen eredivisiesamenvatting meer gezien. Maar ik leef nu niet meer alleen van mijn salaris, en vind ik het niet gepast om Hans z'n zakgeld te verwedden.

Oh ja. De ex-collega. Die heeft sinds kort ook een weblog. Voornamelijk toegespitst op film, muziek en sport. Ik zou bijna zeggen, een kenner. Bijna, omdat hij in de categorie muziek door de mand valt omdat hij Elvis niet vereert boven alles. Maar verder toch wel heel leuk.
Kent u trouwens dat soort grappen dat als je een coltrui aan hebt dat dan iemand vraagt: Goh, nek gebroken? Of dat je mank loopt en je gevraagd wordt: Steentje in je schoen? Of dat je een keer in pak op je werk komt en je hoort: Afdansen vandaag? Ik moet daar altijd erg om lachen.
Vandaag las ik weer een nieuwe op z'n site, die ik vanaf vandaag onmiddellijk zelf ga toepassen bij iedereen die het nog waagt afscheid van mij te nemen met: DOEIDOEI!
Wie dat net zo irritant vindt als ik moet gewoon even z'n logje lezen.

Schok

De schok die ik als kind kreeg toen ik er achterkwam dat Sinterklaas niet bestond was nog niets vergeleken bij de schok die ik kreeg toen ik erachter kwam dat Vader Abraham niet echt was.