Auteur: Mack

Binnenkort is het koninginnendag en hare majesteit komt naar Apeldoorn. Apeldoorn, die bruisende stad, parel van de Veluwe, bekend van Centraal Beheer, de Julianatoren, De Apenheul en de Belastingdienst. Ik heb zelf niet zo heel veel met Apeldoorn, het ligt er prima, lekker laten liggen, maar voor de koningin is dat natuurlijk anders. Traditioneel hebben de oranjes goede banden met Apeldoorn, en vice versa. Ik sprak laatst een 'vrindje van de Rotary' en die vertelde enthousiast over wat ze allemaal gingen organiseren, iets met een snel aangelegde golfbaan, met de green in de parkvijver (die vlak van te voren nog door kikvorsmannen doorzocht gaat worden op bommen) en met oranje golfballetjes. En namens de kookclub worden er gehaktballetjes geserveerd, en nu hopen de mannen van de rotary natuurlijk dat de prinsen een balletje willen slaan en eten. Nou, hopen is niet helemaal het goeie woord. Ze rekenen er min of meer op. Volgens mij masturberen ze zelfs bij de gedachte aan een prins die een oranje balletje slaat.

Nou ja, een dergelijke enthousiaste uitleg kreeg ik vorige week van het rotary-vrindje. Ik mag die rotaryman best graag, maar hij weet dat ik zijn rotary standaard afzeik. Maakt me niet uit hoeveel arme kindertjes uit Bulgarije ze nu weer geholpen hebben. Dus ik zei tegen hem: "Zeg Jan-Willem, je bent godsamme bijna 50 jaar. Denk jij nou serieus dat de koningin dat wel leuk vindt, van die oranje golfballetjes? Donder toch op man. Die denkt bij zichzelf: mijn God mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten als jij voor haar staat met je balletjes. En dat denkt ze met een lach ja. Want dat kunnen koninginnen."

Ppff….ze voelen zich soms heel wat, die rotaries. En vinden dat ze het algeheel nut en belang dienen. "Nou Jan-Willem", zeg ik dan, "als dat zo was dan zou je contributie wel aftrekbaar zijn van de belasting hoor." En daarna mail ik hem even het Elsevier artikel waarin uitdrukkelijk vermeld staat dat standsuitgaven niet aftrekbaar zijn. Ja, dat vind ik nu leuk ja, dat ik eindelijk iemand heb gevonden die ik lekker kan afzeiken over golf, die niet over mijn salaris gaat, zodat ik me lekker ongeremd kan laten gaan.

Ik heb nog nooit iemand zichzelf zo horen tegenspreken als vandaag. Toen ik hem erop wees was hij zo overbluft als een merel die zojuist tegen een te schoon raam vloog. Ik was bezig met één van mijn specialiteiten; het in discussie gaan over aardse en hemelse zaken met iemand uit Elspeet. Ik mag dat graag doen. Niet om zo iemand af te zeiken, maar gewoon om hem te bekeren tot het enige ware geloof, het Rooms Katholicisme.

Nou ja, we begonnen over iets lichts, de evolutietheorie ofzo, waarvan hij al vond dat zo lang niemand hem kon bewijzen dat die rammelloos is, hij die dus ook niet voor waar aannam. En ik zie heus de tegenstelling hierin wel, maar denk niet dat ik een amateur ben. Want een gevorderde gereformeerde verwacht juist dat je op dit moment al ingrijpt. Daar zijn ze op voorbereid dan en krijg je een verhaal met een omweg, en het komt er uiteindelijk op neer dat je het niet begrepen hebt omdat dat niet hetzelfde is.
Ha! Maar dan kennen ze mij nog niet! Ik greep hier dus niet in en liet hem praten. Waardoor ik nu al een psychologisch voordeel had. Het onderwerp ging verder over hoever de medische wetenschap mocht ingrijpen om een mensenleven te redden. Nou bij hem tot in Uddel en bij mij tot in Sidney, maar ook ik heb mijn grenzen. Maar ik ging de grens over. Ik vroeg: wat nu als de medische wetenschap zover komt dat ze een dode weer tot leven kunnen wekken? (pure provocatie want ik snap ook wel dat mijn baas, de Paus, dat zal afkeuren) Of mijn provocatie werkte? Ha! Weet je wat-ie zei?

"Als ik er ooit achter kom dat iemand daar mee bezig is, schiet ik hem dood. Maakt me niet uit of ik daarvoor levenslang de gevangenis in ga!" Ik bespeurde een zekere emotie en vroeg waarom dat nu weer nodig was om zo'n wetenschapper dood te schieten?
Omdat de mens niet hoort te beslissen over leven en dood, was zijn antwoord. Een mooiere heb ik nooit gehoord.

Als ik trouwens gereformeerd was, dan bracht ik dit argument in tegen alle ongelovige wetenschappers! Maar ik zou natuurlijk ook gelijk een drs. reformatie zijn.

Ik stond het vanuit de keuken, terwijl de Senseo aan het opwarmen was, eens aan te horen. Bij dwdd was een catfight aan de gang tussen Connie Palmen en Saskia Noort. Het ging over wat literatuur was en wat niet. Nu heb ik daar wel een mening over, maar mijn meningen worden zelden door feiten onderbouwd, en dat is gunstig als je later dictator wilt worden. Literatuur is moeilijk, zit vol frustraties, is vergezocht en leest kut, (ik ben bijvoorbeeld nu pas op bladzijde 353 van 850 van Mein Kampf) terwijl moderne schrijvers zoals Saskia, Heleen, Herman en Emma een boeiende roman maken, die makkelijk wegleest, het is één groot feest van herkenning en je leest het voor je plezier.

Maar goed, dat is mijn mening die niet door feiten onderbouwd wordt. Maar nu hoorde ik, als ik het tenminste goed hoorde, de heer Komrij, die ook nog eventjes in een tv-fragment voorbij kwam, klagen dat de moderne schrijvers ervoor zorgden dat de 'echte' literatuur minder werd gelezen. Maar nogmaals, de Senseo stond op te warmen dus ik weet niet zeker of ik het goed verstaan heb.

Maar hoe zou hij dat nu bedoelen, die Komrij: kan hij niet overweg met het feit dat hij serieuze concurrentie krijgt of wil hij de maatschappij behoeden voor een soort verloedering? Net als dat ik vind dat de commerciële tv afgeschaft mag worden? (behalve de zender die de Formule 1 uitzendt) Of voelt iemand zich hier verheven boven de massa? Want in dat laatste geval is hij natuurlijk een serieuze concurrent van mij geworden als toekomstig dictator van dit land. En een beetje dictator die serieus genomen wil worden door zijn onderdanig gepeupel, is toch trouw aan een voor dictators vrij gebruikelijke manier van omgaan met concurrentie.

Een aantal jaren geleden werd de (het) Mavo afgeschaft en vervangen door een briljante vinding: het VMBO. En natuurlijk was het kwaad al geschied toen ik er van hoorde, anders had ik wel ingegrepen. Ik was geïrriteerd destijds. Ik raakte een beetje gefrustreerd door het steeds maar weer veranderen van zaken in het onderwijs door mensen die nooit hebben lesgegeven. En ik zei toen al sarcastisch: "nou ja, geef het een paar jaar, dan wordt het allemaal weer terugveranderd." En ja hoor, inmiddels keren de eerste Mavo's weer terug.

Ik krijg er altijd een beetje uitslag in mijn nek van als ik zoiets opvang. En ik hoor steeds vaker over dingen die veranderd moeten worden, vervolgens weer terug, en dan weer heen. Grote scholen, kleinere scholen, toch weer grotere scholen, helemaal gestoord word je ervan.

Als ik aan de macht kom, en ik heb al 102 zetels, dan komt de HBS weer terug. En de Mulo. En in de grondwet wordt geregeld dat dat zo blijft tot in lengte van jaren. En iedereen die een van genoemde scholen met goed gevolg heeft doorstaan, die weet uit zijn hoofd welke stad de hoofdstad van Overijssel is. En van Noord-Holland. En die weet wanneer de beide wereldoorlogen plaatsvonden en die kan een staartdeling maken. En die vindt stampwerk niet zinloos. Die vindt vergaderen zinloos. En studiereizen. Relatie- en timemanagement. Overal Engelse termen voor kennen maar voor de rest niks weten. Dat vindt hij pas zinloos.