Spanning en sensatie

We deden een poging tot het kijken van een film, Dustin Hofman speelde er een soort kerstman in, maar na tien minuten gaf ik het op. Wat een langdradig gezever. Mevrouw Mack was het er niet mee eens en vond dat ik het een kans moest geven. Maar dat had ik al tien minuten gedaan. We gingen naar de volgende, maar na een halve minuut zag ik dat ik hem al gezien had. Prima film was dat, maar ik hoef geen film te zien die ik al ken. Daarna nog eentje geprobeerd, maar ik werd helemaal gek van de camera, die gehanteerd werd om de suggestie te wekken dat het niet-geregisseerde beelden waren, alsof je naar je vakantiefilmpjes zat te kijken.

Ik verlang naar een spannende film. Of een boeiende. Maar ik heb geen zin om het een kans te moeten geven. Die acteurs krijgen verdorie miljoenen! Is het dan teveel gevraagd dat ze me vanaf minuut één boeien? Ik schrijf dit allemaal gratis, en ik probeer u ook te blijven boeien. Als je houdt van je ergens doorheen te moeten worstelen, kun je net zo goed een boek van Simon Vestdijk gaan lezen.

Misschien ligt het wel aan mij. Ik ben nu een misdaadthriller aan het lezen, 33 miljoen exemplaren verkocht staat er trots op de omslag, maar ik vond de Donald Duck vroeger spannender. Als ik ’s avonds begin met lezen lijkt het wel of ik dement ben geworden. Geen idee meer wie al die personen zijn waarover het gaat. Dan sla ik maar weer een bladzijde terug om het weer op te pikken. Dat had ik bij Kruistocht in Spijkerbroek nu nooit. Ik lees net zo makkelijk het telefoonboek.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

4 gedachten over “Spanning en sensatie”

  1. Gisteravond “De Heilige Rita” gelezen. Van Tommy Wieringa.
    Een aanrader.
    De televisie kan uitblijven. (Behalve natuurlijk de voetbaluitslagen, die worden hier nog driftig bekeken.Niet door mij.)

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s