Mysterieus

Ik zat in de trein tegenover nog twee Nederlanders die naar Berlijn waren geweest. Één voor een beurs, de ander voor een cursus. Je komt wat aan de praat over van alles en nog wat, maar niks van betekenis, ook wel koetjes en kalfjes. Eén informeerde naar mijn werk, en zoals zo vaak vraagt zo iemand zich dan af wat er leuk is aan boekhouden. Om zich dan in tweede instantie te herstellen en te zeggen: “ieder zijn vak.” Ik beaam dat dan en zeg meestal dat ik vroeger altijd piloot wilde worden, maar dat me dat bij nader inzien toch wat saai leek. Daarbij haalde ik een oud buurman van me aan die piloot was en die vond dat het eigenlijk net als buschauffeur was, elke dag een lijnvlucht te moeten vliegen. De buurman is reeds 15 jaar dood en daarvoor had ik hem zeker vijf jaar niet gesproken, dus hij was behoorlijk ver weg. Twintig minuten later opende ik facebook en had ik een vriendenuitnodiging van zijn vrouw, die ik ook in geen 15 jaar meer gezien heb.

Mijn overbuurman merkte op dat dat geen toeval kon zijn. Misschien niet, maar ik, blanke westerling zijnde, hou niet van dit soort grappen. Stel toch eens dat je echt denkt dat de geest van mijn buurman zich in die trein bevond, wat ook weer verdomd toevallig zou zijn, want wat moet een dode en reeds lang overledene in Berlijn net op het moment dat ik daar ook ben, en dat hij vast vooruit vloog met 2000 kilometer per uur om zijn vrouw in te fluisteren dat ze mij moest uitnodigen op Facebook, nou, dan verklaart men je ook van Lotje. Dus moet ik het helaas wel weer afdoen als toeval. Maar van toeval kun je geen spannend avontuur maken, daar moet je een mysterieuze sluier omheen laten hangen. Zeker als je weblogt. Je mag hier best een paar promille blazen.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

9 gedachten over “Mysterieus”

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s