Het Barre Bos.

I.p.v. gezwam over een allochtonenbos lijkt het mij nou wel een goed idee om eens een echt bos aan te leggen waar je nog kunt verdwalen. Dus ter grootte van de randstad, wat misschien ook een geschikte plaats is, zonder wegwijzers of wegen. Aan de rand van het bos staan dan enkele boerderijen en achter de weilanden begint het Barre Bos. En daar moeten dan wolven en lynxen worden losgelaten. Het moet een gevaarlijke plaats worden waar je na zonsondergang niet meer wilt komen. Een bos waar weer ouderwetse sagen over ontstaan, mensen die daar dwaallichten hebben gezien en zeggen dat het er niet pluis is. Zo'n plek waar je je overdag al maar matig op je gemak voelt, en waar je uit wilt zijn voor het donker wordt. Dat bos moet uiteraard wel de kortste weg ergens naar toe zijn anders zou iedereen het vermijden. Struikrover wordt dan weer een gerespecteerd beroep, en de handelswaar van de koopman is er niet veilig. Als de naam van het bos valt, lopen de koude rillingen je over de rug.
's Nachts schijnt de maan spookachtig door dorre takken, dode boomstronken lijken schimmige figuren, zo'n bos waar je verlamt raakt van angst, waar je je hart in je keel voelt, en je ieder moment een vreemde hand op je schouder verwacht . Zo'n bos waar al tientallen zijn verdwaald en nooit meer teruggevonden.
Groepjes kinderen jagen elkaar angst aan, en altijd ééntje die zegt er wel in te durven. En juist die éne is op een dag spoorloos verdwenen.
Respect voor de natuur krijgt dan weer een heel andere betekenis.
Ja, dat lijkt mij nou wel wat hebben.

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

16 gedachten over “Het Barre Bos.”

  2. Ik heb wel Bamboe spruiten voor het bos! Hoort hier in Nederland niet thuis, maar het is van het soort dat 10 meter hoog wordt en een Zwitsers Zakmes is niet voldoende om een weg erdoorheen te hakken. Kan zeer tengoede komen aan de sfeer die je wilt bereiken.

    Like

    Beantwoorden

  6. Ik ben opgegroeid in een ander land (doet er even niet toe welk). Elke keer als we naar Nederland kwamen vielen die rare dingen op die ze hier bossen noemden. Bomen die in groepjes tegelijkertijd geplant waren. In strak afgemeten rijen.
    Kijk, alles went. Maar ik wil ook wel een echt bos.

    Like

    Beantwoorden

  10. Niks, ik bedoelde of dat het andere land was waar jij opgegroeid bent.
    (Ik moet jou zoveel uitleggen dat ik óf te maken heb met een héél dom blondje, óf dat ik zo in de maling wordt genomen dat ik zelf moet gaan blonderen.)

    Like

    Beantwoorden

  13. Nee, dat weet ik niet. Ik ben geen Duitse, trouwens. Mijn vader ging er werken toen ik 1 was en nam zijn gezin mee … gastarbeiders dus eigenlijk ..

    Like

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Vonneke Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *