De terreur van verjaardagen.

Ik kwam aan de praat met mijn eega. Normaal vraag ik altijd: “hè, wat lief, “ maar nu volgde ik het gesprek ook, sterker, ik deed eraan mee. Ik was namelijk onderwerp van gesprek, het ging erover dat ik zo’n kluizenaar word.

Dat ik het was, dat wist ik wel, maar dat ik het word? Kennelijk valt haar iets op waardoor het erger lijkt. Misschien dat ze gemist heeft dat er Corona heerst? Ik geef toe, die maatregelen komen me wel goed uit. Linda heeft een hekel aan het kussen bij verjaardagen en nieuwjaarsborrels en hoopt dat dat na Corona niet meer terugkomt. Ik heb een hekel aan verjaardagen en nieuwjaarsborrels en hoop dat dat na Corona niet meer terugkomt. Ik vind verjaardagen een terroristische aanslag op je vrije tijd. Je hebt er als je niet uitkijkt al gauw 20 per jaar. Ze zijn ook allemaal tijdens Formule 1 of voetbal. Je zit overal in een kring te luisteren naar dom gelul. En zo redeneer ik, waarom zou je als je vijftig bent geweest, jezelf nog steeds straffen door dingen te doen waar je eigenlijk geen zin in hebt? Als op televisie een of ander cool persoon zegt: je moet doen waar je zin in hebt, vinden we dat geweldig, totdat ik het ga doen, dan is het ineens een probleem.

Nou ja, ik vier m’n eigen verjaardag niet, dat scheelt al een stomvervelende dag. Waarom schaffen we verjaardagen vanaf 17 jaar niet af? Ik denk dat mensen die iets te vertellen hebben sowieso wegblijven van verjaardagen anders konden ze niet zo stomvervelend zijn.

Op mijn werk hebben we een groepsapp voor mijn team. 13 verjaardagen. Dan hoef je alleen maar te typen: happy birthday, die en die. Zelfs dat irriteert me al. Dat dwangmatige ervan. Ik schrijf het maar even van me af, ik kom hier uiteraard niet mee weg. Maar ik snap Jehova’s getuigen uitstekend!

Van die leuke muziekjes

Af en toe slipt er wel eens zo'n hitje door de Top-40 dat ik erg goed vind, maar waar ik vervolgens raar op word aangekeken door mijn langharige en rockende vrienden. Bijvoorbeeld deze, is een ultiem voorbeeld. Later kwam deze, en deze vond ik ook erg aangenaam om te horen.

In 1996 ging ik met een stel jongens naar de Ardennen om een weekend Formule 1 op Spa mee te maken. Dat was nog eens survivallen in de Ardennen, maar daar zal ik het nog wel eens een keer over hebben. Er werd toen op de heenweg een nummer gedraaid dat ik mij altijd blijf herinneren als de -heenreis naar Spa plaat- maar omdat het instrumentaal was heb ik nooit kunnen achterhalen hoe die heette. Tot vanochtend! Ik rij 's nachts in een camper op weg naar Spa-Francorchamps.

Eigenlijk hebben bijna alle leuke muziekjes een mooie herinnering.