Mack

Managers zonder boerenverstand domineren tegenwoordig het bedrijfsleven. Gebrek aan opleiding compenseren zij met onzinnige managersvaktaal die zij leren op veel te dure managerscursussen.
Omdat deze zichzelf in stand houdende elite-cursussen met lunch in een drie-sterrenhotel niet voor simpele zielen toegankelijk zijn, help ik u een handje bij het begrijpelijk maken van wat uw baas denkt en zegt.

Ik citeer een aantal managers en probeer een beetje orde in de chaos te scheppen door uitspraken te vertalen in a: wat er wordt bedoeld door de spreker en b: wat denkt de spreker als hij het geleerde toepast.

Zijn we er klaar voor? Daar gaat ie.

Het (DE, maar goed.) speerpunt van onze organisatie is zorgen voor een goede uitlevergraad.
a. De klanten zijn erg boos op mij, ik heb er niet voor geleerd dus kom in Godsnaam met een oplossing.
En b. Ik vond het destijds wel interessant klinken op de cursus, speerpunt.

We moeten in China gaan sourcen, anders lopen we de boot mis.
a. Veel concurrenten doen zaken in China. Ik wordt niet serieus genomen op de Lions-club als ik zeg dat wij alles in Europa kopen.
en b. Mooi, ik vlieg een weekje naar China, ik hoop dat ik eerste klas mag, kan iemand anders hier de problemen oplossen.

In ons systeem is dat een kwestie van een druk op de knop.
a. Waarom krijgt niemand de gegevens uit ons systeem?
b. Welk systeem hebben we eigenlijk?

En dus heb je een win-win situatie.
a. Ik kom er stukken beter uit dan jij.
en b. Was dit nou zo'n situatie waar ik deze term kon gebruiken?

We zijn in goed overleg uit elkaar gegaan
a. We hebben hem er mooi uitgewerkt.
b. Is mijn bonus al betaald?

We moeten een reclameburo inhuren
a. We verkopen rotzooi.
b. Ik heb er nu al een harde piemel van.

en tot slot,

we zien het als een uitdaging
a. Ik snap er geen jota van.
b. Laat ik het zo maar zeggen, dan denken ze "wat een toffe peer."

Graag gedaan.

Stel, we gaan allemaal voor niks werken en alles wat je koopt kost ook niets meer.

Zou dat een goed idee zijn?

Spannende poll heb ik deze keer hè? En dit is nog maar de eerste ronde. Hierna komen de engelse comedy's aan de beurt en daarna de duitse. De beste vier van elke poll gaan mee naar de grote finale en strijden daar om de titel " Beste comedy-serie ooit"

Als u bang bent dat ik een engelse serie zal vergeten mee te nemen in de poll, kunt u die nu vast noemen in de reageerbuis.
Als u bang bent dat ik een duitse koméhdie weet te verzinnen, kunt u die uit mijn hoofd praten in de reageerbuis.

Tot slot roep ik de mensen die gestemd hebben op " hij staat er niet bij " op, (mooi hè, twee keer op) nog even (hier had eventueel ook nog een "op" gekund, maar daar werd het geheel net iets te oppig van) te noemen wat er dan nog bij had gemoeten. Bij voldoende juryrespons worden deze alsnog meegenomen naar de finale.

Pffff..

Het moment komt steeds dichterbij. Binnenkort wordt mack vader en nog binnenkorter is mack getrouwd. Deo volente uiteraard.
En om eerlijk te zijn benauwt het me af en toe wel. Vooral dat vader worden. Van trouwen is het algemeen bekend dat dat benauwend werkt dus daar maak ik me geen zorgen over.
Maar zo'n kindje hè? Allereerst hebben we nog geen meisjesnaam en zie ik het er van komen dat ik onderweg naar het gemeentehuis nog aan het iene-miene-mutte ben, en in de tweede plaats lezen we in baby-bladen ook wel eens minder positieve verhalen. Over baby's die niet stil te krijgen zijn en ouders die niets anders meer doen dan een maxi-cosi op de kinderwagen klikken, het onderstel van de kinderwagen in hun stationwagen laden, het op de plaats van bestemming weer uitladen en gezellig met een huilend kind een stukje in de stad gaan wandelen. In die volgorde ongeveer.

En een van de ergste dingen, in die bladen staan aanbevelingen van campings in Nederland met kant-en-klare bungalowtent, ideaal voor stellen met een baby. Ow help! Ik ken mevrouw Mack nu een jaar of vier en we houden van onbezorgde auto-vakanties. Engeland, Ierland, Frankrijk, Luxemburg voor mijn part maar niet Ommen. Of Epe. Of Brabant.
En ik heb geen station en ik wil er ook geen. En ik wil nog graag naar Frankrijk op vakantie. Hoeft niet gelijk het eerste jaar, maar is dat nou teveel gevraagd? Gedraag ik me als een verwend nest?

Voorlopig hebben we helemaal geen geld meer voor vakanties, dus waar maak ik me druk over, maar waar maak ik nou de denkfout als ik zeg dat een kind best achterin een gewone hatch-back kan, op weg naar een zuid-franse camping, net als wij allemaal vroeger? Toen we gewoon achterin gepropt werden en we wel zagen waar we uit kwamen? En wie zeurde of we er al bijna waren, moest bij de eerst volgende stop in de auto blijven zitten! Dat waren nog eens tijden.

Het zal er wel van komen dat ik de kinderwagen achter uit de station laad, en aan de Ommense campingbaas vraag of hij nog een plekje in de schaduw heeft.

Gisterenavond toen ik in bed nog wat videoclips lag te kijken, besloot ik dat Sabrina met Boys de beste videoclip ooit gemaakt is. Ik heb nog een videoband uit 1987 met deze zomerse clip erop. Die kon je zo mooi stilzetten op een nauwkeurig bepaald moment. Het beeld bewoog dan wel keihard heen en weer, maar dat mocht de pret niet drukken. Inmiddels ben ik wat ouder, en kan die videoband me niet meer zo bekoren.
Ik moet hem nu op dvd zien te krijgen…

Ik las vandaag in de krant dat voor Rusland en Japan de tweede wereldoorlog nog steeds niet voorbij is. Tot op de dag van vandaag weigert Rusland de twee eilandjes Habomai en Shikotan terug te geven.

Handig. Voor als je weer ruzie krijgt. Hoef je elkaar niet eerst weer de oorlog te verklaren.

Nah! vindt de brabantse meneer jou dan een stinkend kwijlgedrocht hè?
Da's nie leuk hè? Kwijl hem maar keiveel onder hoor, Spekkie. Méezunzagtegéé!

Net overkwam het me. Ik wist niet meer hoe je een streepje op een e kreeg. é dus. Terwijl ik dat al honderden keren heb gedaan.
Soms weet ik mijn pincode niet, of mijn telefoonnummer of postcode.
En altijd cijfercombinaties die je aan het twijfelen brengen. Nooit lettercombinaties.

Om even terug te komen op het vorige logje, het is altijd naar om een gewond beest te zien.
Het hert probeerde weg te komen, maar het kon niet meer staan. Ik hoop dat een dierenarts haar nog heeft kunnen helpen.
Zelf heb ik niet zo'n beste reputatie als het om aanrijdingen met beesten gaat. De eerste dag dat ik een auto had, reed ik gelijk een konijn dood. Ik heb een keer of drie bij de dierenarts gestaan met een door mij aangereden beest, een keer heb ik nadat ik een vos had geraakt het beest uit z'n lijden moeten verlossen.
Een poosje geleden botste er een mooi bruin vogeltje op m'n motorkap. Het schoot precies met z'n koppie tussen de ruitenwisser. Het hapte nog twee keer naar adem en liet toen het leven. De blik op de wijd opengesperde snavel maakte mij berouwvol duidelijk dat ik te hard had gereden. Ik kon niet gelijk stoppen en werd gedwongen nog een poosje naar het door mij vermoorde beestje te kijken.
Ook toen die keer dat ik een kat naar de berg van st. André reed, gebeurde dat tijdens een paar tellen volgas optrekken.

En gisteren scheurde ik weer zo hard mogelijk door dat bos waar vanochtend de gewonde hinde lag. 's Avonds op de terugweg reed ik er heel rustig.
Ik realiseer me heel goed dat zulke dingen kunnen gebeuren. En toch na een tijdje als de herinnering vervaagd is, rij ik weer harder.
Voor zulk dom gedrag is er vast een spreekwoord. Maar ik kan er niet opkomen. En anders moet er één verzonnen worden.