Ten strijde!

Vanochtend, na een zware nacht stappen (bij m'n moeder) kwam ik beneden en lag er een uiterst vriendelijk briefje. Mijn vrouw was een dagje met mijn moeder op stap om een kinderwagen uit te zoeken. Op het briefje stond dat als ik me verveelde ik de strijk wel mocht doen. En waar de drie wassen zich dan wel precies bevonden, zodat ik me er niet met één snel strijkje vanaf kon maken omdat ik de rest niet gezien zou hebben.

Let goed op dat woordje 'mocht'. Dat impliceert vrijwilligheid.
Maar wat denkt u, beste mannelijke lezer, dat er dan nog sprake is van vrijwilligheid? Neen. Geenszins. Stel dat ik besloten had de hele dag op m'n reet naar top-gear video's te kijken, denkt u dan mevrouw Mack mij toen ze thuis kwam nog even vriendelijk had benaderd als dat ze nu deed? Ik denk het niet hè? Nee. Pure dwangarbeid is het! Vrouwen hebben een machtsmiddel dat wij niet kunnen bevatten.
We zijn gevangenen van onze eigen afhankelijkheid geworden!

De mijne heeft me inmiddels zo gedrilld dat ik vandaag niet alleen de was heb gestreken, ik ben tevens met de hond naar het bos geweest, heb gestofzuigd, de vaatwasser leeggehaald, en als klap op de vuurpijl, de buksus (ik weet niks van bomen) gesnoeid. En behalve het strijken stond daar niets over op het briefje.

Maar nu ben ik ook "the man" natuurlijk. Als ik vanavond op de bank zit kan ik nu gewoon roepen: BIER! als ik bier wil.
Dat ze wel even begrijpt wie er hier de baas is.

Hoera, pindakaas.

Als een kind zo blij was ik toen ik vandaag ontdekte dat er pindakaas op m'n brood zat.
Tussen de middag eet ik dat eigenlijk nooit i.v.m. de stank die je dan verspreidt. Maar vandaag werd ik dus verrast door mevrouw Mack.
Ik schat dat ik m'n leven al ruim 900 potten pindakaas heb gegeten, en als het aan mij ligt worden dat er minimaal 3 keer zoveel.

Pindakaas is goed. Pindakaas zorgt voor een gespierd lijf, een knap uiterlijk, intelligentie, eigendunk, grootheidswaanzin, en schrijftalent.

Eet meer pindakaas.

Koppen

Er is een periode geweest dat ik een hekel had aan de lente. Bij de eerste de beste zonnestraal zag je ineens al die koppen weer op straat waarvoor je koning winter gedankt had dat je die een tijdje niet gezien had.
En bij de tweede zonnestraal zaten al die koppen 's avonds te barbecueën alsof barbequeën het hoogtepunt in het leven was.
Terwijl ik gewoon nog in de winterdepressie zat. Te luisteren naar 'I am a rock' van Paul Simon.
Ik vond donker fijn. Ik hield niet van lang licht.
Maar toen was ik nog inbreker. Nu heb ik m'n leven gebeterd en ben zelf zo'n kop geworden.
Gisteren liep ik te wandelen met mijn pasgeboren neefje. Ik voelde me lichtelijk voor lul lopen achter die kinderwagen. Dat is mijn vader's schuld. Dat was een echte man die geen kinderwagens duwde of luiers verschoonde.
Ik heb dat ook even geprobeerd voor elkaar te krijgen.
Helaas. Tijden zijn veranderd.

ATV

Gemaakte vorderingen van vandaag:

Belastingaangiften gedaan.
Zijspiegel is gemaakt.
Zonwering hangt op de kinderkamer.
Nieuw trainingspak geshowed met badminton.
Meisjesnaam bedacht voor het geval onze zoon een dochter wordt.

De grondwet.

Een poosje geleden hoorde ik een interview op de radio met staatssecretaris Nicolai van de VVD.

Inmiddels hebben alle andere partijen het stukje wat ik er toen over schreef gelezen en zijn het nu met mij eens. Daar ben ik natuurlijk erg blij om, alleen moet ik nu nog even begrijpen als je tegen de Europese grondwet stemt waar je dan precies tegen stemt, en als je vóór stemt, waar je dan precies vóór stemt.

M.a.w., wat zijn nu eigenlijk de verschillen tussen de europese grondwet en de nederlandse grondwet, en hoe komt het dat ik de enige Nederlander ben die zich dat afvraagt.

Of, anders gezegd, hoe komt het dat ik de enige Nederlander ben die dat niet weet?

Enorm gelachen bij Kopspijkers

Om het optreden van Normaal.
Ik denk zelfs dat Frans54 er ook om had moeten lachen als ie het gezien had.

Ik zeg die!
Ik zeg doo!
Ik zeg die-Ik zeg doo!

Veur een donorhart stonden sie doar in de rie.
Veur een donorhart, want sie hadden er een neudig allebie.
Sie lagen al te wachten sinds een joar of tien,
nog efken en dan hielden sie het veur gezien.
Willem uut Den Dolder en Cynthia uit Beverwiek.

Eerst stonden sie nog achter Geurt,
moar Geurt die ging eraan, nu waren sie aon de beurt.
Willem uut Den Dolder en Cynthia uut Beverwiek.

Veur een doo-hohohohoo-doh-oh-oh-oh-donorhart.
Veur een doo-hohohohoo-doh-oh-oh-oh-donorhart.

En in een andere stad stonden Tinus en Bertus in de kroeg.
Het was al sluutingstied moar toch hadden sie van drinken niet genoeg.
Ze stapten op de motor ook al woaren sie tuut,
dus sie gingen op de snelweg allebei onderuut,
Bertus deur de Wodka en Tinus deur de Whiskey met ijs.

In de berm van de weg zijn sie doodgebloed,
dat klinkt misschien wel cru moar hun orgoanen waren goed
Veur Willem uut Den Dolder en Cynthia uut Beverwiek.

Vooral dat doo-hohohoho-do-ho-ho-ho-honorhart.
Jaja dat doo-hohohoho-dat splinternieuwe donorhart.

Moar zoals altied was er weer geen codicil.
Ja Tinus dan wel moar die keer'l was homofiel.
Hoe goed die organen ook waren je had er niks an,
dus Willem en Cynthia, doar heur-ie nooit meer wat van.

Sie kregen nooit, nee nee nooit, nooit dat donorhart.
Sie kregen nooit, nee nee nooit, nooit dat donorhart.

Sie gingen dood, doo-ho-hood
zonder donorhart.
Sie gingen dood, hartstikke dood,
zonder donorhart.