Janneke, vrouw van de wereld.

Janneke heeft het Mavo diploma en is nu telefoniste/receptioniste bij een groothandel in sanitair. Janneke is getrouwd, heeft twee kinderen en kijkt elke avond samen met haar man GTST. Niet dat ze het per se moet zien hoor, want ze kijkt alleen als ze lekker op de bank hangt en verder niks te doen heeft, zo zegt ze.

Toen Janneke 16 was, keek ze graag naar Veronica. Die hadden de beste programma's en waren Keihard de Lekkerste. Veronica was destijds ook de vlotste omroep, tenminste niet van die boeren. Ze spraken daar met een Gooise 'R' en gebruikten lekker veel engelse termen. Janneke heeft zichzelf die 'R' ook aangeleerd en het moet gezegd worden, voor iemand uit het dorp waar zij is geboren, klinkt ze best wel vlot.
Janneke roept nog steeds vaak "Yeah Right!" en "Get a life!" Immers, dat riepen ze in 'Friends' ook vaak en het werkt goed om haar plat pratende collega's te imponeren.

Vroeger vertelde Janneke haar vriendinnen dat ze later in Milaan wilde gaan werken. Het uitgaansleven was daar veel beter, had ze ooit eens gehoord in een Veronica-reisprogramma. Je kon wel je hele leven in dat suffe Nederland blijven, Emsterdem misschien uitgezonderd, maar Italië trok haar veel meer, it was her kind of country!
Niet dat ze het ooit geprobeerd heeft hoor, het kwam er door omstandigheden niet van, maar ze had het wel graag gewild, vrouw van de wereld die ze is.
De directeur van het bedrijf waar Janneke nu werkt reist veel af naar China voor zaken. "Oh" zegt Janneke dan, "Ik wou dat ze mij dat eens vroegen, twee weken naar China. Ik zou het wel weten!"
Natuurlijk zou Janneke gaan, dat is een kans die je niet laat schieten.

Toen de 'kans' zich voordeed werd Janneke twee dagen voor haar vertrek ziek. Helaas voor haar mocht er toen een collega mee. Dat was best jammer. Maar gelukkig was gisteren de eerste uitzending van Talpa op televisie. Janneke voelde zich er gelijk thuis.

Weblog onderhoud

Ik heb weer wat zitten wijzigen in de linkjes-omschrijvingen omdat ik over een aantal nog niet helemaal tevreden was. Maar wie is er nog wel tevreden tegenwoordig?
Verder heb ik weer eens een nieuwe poll uit de hoge hoed getoverd, puur omdat de vorige beslist was in het voordeel van de vrouwen en ik mijn koffie voortaan helemaal leeg zal drinken, opdat er niet meer gespetterd wordt, in en rond de vaatwasser.
Maar zo zijn wij mannen dan weer, wij leggen ons wat makkelijker neer bij een meerderheidsbeslissing.

Heeft er iemand nog wat over de poll te zeveren? Dan kunt u dat hier doen.

De buitendienst is binnen.

De jongens van de buitendienst hebben het momenteel rustig. Dus die eten in de pauze gezellig met ons mee.
Het onderwerp was muziek, en het sub-onderwerp was Frans Bauer.
Frans heeft nogal veel fans uit onverwachte hoek, en als één iemand toegeeft dat-ie Frans wel leuk vindt, volgen er voorzichtig meer. Zoniet, een collega in de buitendienst. Ik ken zijn muzieksmaak een beetje en dat varieert van Slipknot tot Ramstein en van the Doors tot the Beatles.
"Frans Bauer vind ik een grote mongool" zegt-ie ineens midden onder het eten.
De rest reageerde ietwat geïrriteerd en eentje voerde het argument aan dat-ie anders toch maar mooi veel platen verkocht in Nederland.
"Dat bewijst alleen maar dat er nog veel meer mongolen in Nederland rondlopen." was zijn antwoord en at onverstoorbaar verder.

Gezellig. Leuke pauze!

Opstand.

Er is een investeringsmaatschappij opgericht die gaat handelen in profvoetballers. Uiteraard niet om de sport te dienen, maar om er zelf zo rijk mogelijk van te worden.
"We gaan iets nieuws doen" zegt de investeringsmaatschappijdirecteur met het te hoge cholestorolgehalte, die geen idee heeft wat "spelen met de punt naar achteren" inhoudt.

En dat soort mensen, hè, dat zich bemoeit met zaken die ze geen flikker aangaat, puur om belangrijk te doen en om rijk te willen worden, die gun ik nu een megafaillissement van hun overbodige toko. En dat ze al hun geld verliezen. En een horde hoonende journalisten om hen heen.
Bah! Hufters.

Het komt ooit nog eens zover dat ik een investeringsmaatschappij opricht, die gaat handelen in investeringsmaatschappijen die handelen in profvoetballers, alleen maar om ze te zieken en te zorgen dat ze nooit zo belangrijk worden als ze graag zouden willen.
Daarnaast schaf ik de Championsleague af en die vervang ik door een ouderwetse Europa-cup, ik verbied dan skyboxen en shirtreclames, en trainers en voetballers met kostuums aan worden op staande voet ontslagen, evenals voetballers die hun kop laten fotograferen voor RTL Boulevard.

De stofzuiger en de dweil

Onze Moulinex-stofzuiger werd erg slecht en steeds luidruchtiger. Daarom ging ik vanochtend naar de stofzuigerwinkel om een nieuwe huilbezem te kopen.
Uiteindelijk heb ik mij één van de duursten laten aansmeren, een Miele van 199 euro en 2000 Watt vermogen. (Wel een gratis doosje stofzuigerzakjes gekregen.)
Mevrouw Mack schrok van de prijs, maar toen ze hem uitprobeerde was ze er wel erg content mee.
Ik had laatst ook al een duur "Blokker-dweilsysteem" gekocht en dat beviel ook al zo goed.
Volgens haar kon ik voortaan beter dat soort boodschappen doen omdat zij waarschijnlijk met veel goedkoper spul was thuisgekomen. Waarop ik zei dat het algemeen bekend is dat als mannen zulke aanschaffingen doen, dat ze met veel betere kwaliteit thuiskomen dan vrouwen.
"Oh ja?" zei ze, "Dat wist ik helemaal niet?"
Nee logisch, dacht ik, ik verzon het namelijk ter plekke.

Het CJIB

Inderdaad, ik kreeg 4 dagen na het omruilen van de auto's nog een bekeuring binnen van de oude.
45 euro vanwege de hoogst illegale snelheid van 134 km/u. (na meetcorrectie)
Het CJIB is veruit het meeste geoliede overheidsbedrijf. Overtreding gemaakt op 21 juli, dan verzenden ze de beschikking op 6 augustus, en één dag eerder dan-ie verzonden is, kreeg ik hem al binnen.
Ze kunnen het dus best daar, bij de overheid. Het is alleen zo dat als de betreffende overheidsdienst iets van u nodig heeft, ze daar hun beste mensen op zetten, en als u iets van de overheid nodig heeft, dan krijgt u te maken met hun minder geschikte ambtenaren. En dat gaat als volgt.

'Goedemiddag met Mack, mag ik meneer Gerritsen, alstublieft?'

'Het spijt me, we hebben nieuw beleid, meneer Gerritsen is er wel, maar ik mag u niet doorverbinden.' Ja, sorry, nieuw beleid. Als iedereen maar gaat lopen bellen en de persoon aan de lijn zou krijgen die hij nodig heeft, dan zouden die personen wel eens overbelast kunnen raken, snapt u?' 'Ik kan wel een briefje bij meneer Gerritsen neerleggen dat u heeft gebeld.'

'Begrijp ik nu goed dat hij er wel is?'

'Jazeker, hij zit naast me, maar ik mag u niet doorverbinden. Ik kan óf zeggen dat u gebeld heeft, óf u belt net zolang opnieuw tot meneer Gerritsen de telefoon opneemt.'

'Weet u wat, vraagt u maar aan meneer Gerritsen of hij me terug belt.'

Een dag later:

'Met mevrouw Mack.'

'Goedemiddag, Gerritsen van de afdeling minder geschikt overheidspersoneel Amersfoort, uw man heeft mij gebeld, is hij aanwezig?'

'Jazeker, maar ik mag u niet doorverbinden. Nieuw beleid hier, begrijpt u?'

'Natuurlijk. Wilt u een briefje bij hem neerleggen dat ik heb gebeld?'

'Zeker, geen probleem, hij belt u terug.'

Je kind wat aandoen

Laat mij beginnen met te schrijven dat ik veel van mijn zoon hou, hem voor geen goud zou willen missen en hij hartstikke lief is.

Ik zit hier nu boven achter de pc terwijl ik Hans beneden tekeer hoor gaan. Hij is al 2 uur bezig en ik weet het niet meer. Als ik hem vasthou en met hem blijf lopen, dan is hij stil. Ga ik zitten, dan gaat hij huilen. Leg ik hem neer, dan gaat hij huilen.
En dan denk je bij jezelf: Mens, stel je niet aan, wat is nou 2 uur….. Nou, voor de mensen die geen kinderen hebben, 2 uur IS OM GEK VAN TE WORDEN. (Ik heb medelijden met ouders van huilbaby's en schaam mij bij deze diep dat ik nu loop te klagen) Hij heeft vandaag een slechte dag, zoals we allemaal wel eens hebben. Maar ik betrapte mezelf erop dat ik daarstraks kwaad werd en hem "ruw" in de box legde. (Laat mij duidelijk zijn, ik deed hem geen pijn hoor!!)
En dan hoor ik wel eens vrouwen praten over bommoeder worden… Ik zou daar niet aan moeten denken. Wij kunnen nog afwisselen, zo'n bommoeder moet het a-l-t-i-j-d alleen doen. Ik zal het nooit goed keuren maar dat mensen hun kind iets te hard aanpakken, en daar meteen spijt van hebben als ze het gedaan hebben, ik kan daar wel inkomen.
Ik ben altijd blij als Mack om 18.30 weer thuis is. (ja… nu wel ja…) Niet dat ik Hans dan aan hem geef maar je voelt dan toch steun.
Maarja, je zal altijd zien, hij belde net dat hij later thuis komt….

Ik ga maar weer eens naar mijn schreeuwlelijk en ga maar weer eens een stukje met hem lopen…… Anders wordt Mack (de hond) helemaal gek….

Oke, een raadsel: Wat denkt u? Zie ik er tegenop om te gaan werken over 3 weken of heb ik er zin in? (begrijp mij goed: Ik heb het hartstikke naar mn zin gehad met mn zwangerschapsverlof, officieel is dinsdag mijn vakantie ingegaan, ik ben niet gewend om thuis te zitten en de muren komen erg op me af. Het enige wat je doet is je kind verzorgen, je huishouden doen en slapen. Ik krijg wel steeds van alle kanten het gevoel dat je je als vrouw moet verontschuldigen als je graag weer aan het werk wil…. persoonlijk vind ik dat belachelijk)

Is dit herkenbaar voor iemand?? Of moet ik nu aan mezelf gaan twijfelen?? (Niet dat ik dat ga doen ofzo hoor…)