Gebarentaal-baby

Kijk, je kunt natuurlijk alles wat je niet kent bij voorbaat belachelijk maken, maar zo gaan we in dit land niet met elkaar om. (Ik oefen vast wat voor na de coupe.) Wat zie ik vanavond op televisie? De nieuwste trend op baby-terrein, gebarentaal met je baby! Een mevrouw uit Canada had er een boek over geschreven en organiseert al cursussen baby-gebarentaal hier in Nederland. En het was vandaag op tv en binnenkort komt het boek uit! Echt, het is dat ik niet in toeval geloof, maar anders was dit een geval van toeval.

De voordelen van gebarentaal met je baby: Je begrijpt je baby beter waardoor deze minder snel gefrustreerd zal raken. Nadelen: Het kind leert later praten. Overige nadelen: Het kind krijgt misschien de gebarentaal niet goed onder de knie waardoor het kind gefrustreerd raakt.

Ik ga me hierin verdiepen. Ik ben het zat dat alles maar bij voorbaat belachelijk wordt gemaakt zonder enige kennis van zaken. Bovendien, ik wil ook wel eens binnenlopen. Ik start vast een kliniek die gespecialiseerd is in de behandeling van gefrustreerde gebarentaalbaby's. En ik ga er een boek over schrijven. Dat uiteraard uitkomt twee dagen na de opening van mijn kliniek.

Bonuslogje

Normaal gesproken boeit het me niet zo, maar ik heb nu toch echt definitief de zijde van W. Bos gekozen als het gaat om banken en hun bonusuitkeringen. Ik kan tenminste geen enkel argument meer verzinnen waarom een bank het in Elvisnaam nog durft te verkopen dat er bonussen moeten worden uitgekeerd. Of dat er hele dure topmanagers moeten worden aangetrokken omdat er volgens die bank maar heel weinig capabele mensen zijn. Ik vind het altijd net lijken alsof aandeelhouders/ rvc gebaat is bij een zo hoog mogelijke bonus voor een topbestuurder. Ik zou juist het tegengestelde denken. Tenminste, de rente proberen ze wél zo goedkoop mogelijk in te kopen. Trek een keer een WW-er aan zijn jas en vraag of hij topbestuurder wil worden. De kans dat het fout gaat is echt niet veel groter dan wanneer je een topbestuurder met ervaring in de topbestuurderlarij aantrekt. Bovendien, hij kost stukken minder.

En dat de ING hun mensen vraagt vrijwillig van de bonussen af te zien; onzin! Ga mensen in de onderlaag even met een gewetenskwestie opzadelen zeg! Alsof zij wat kunnen doen aan de kredietcrisis. Er zat vroeger bij mij een Fries in de klas en die had het altijd over: doch dyn plicht en ljet die ljute rabje of zoiets.

Opdringerige familie

Mevrouw Mack had gisteren op haar Hyves gezet dat wij een dagje naar het Noorder-dierenpark in Emmen zouden gaan. Natuurlijk zet je zoiets normaal gesproken niet op Hyves, inbrekers weten dan dat je de hele dag weg bent, maar in ons geval maakte dat niks uit want wij waren helemaal niet van plan om weg te gaan. Dat is gewoon een mededeling naar de buitenwereld om de schijn op te houden dat wij in het weekend erg leuke dingen doen als gezin. Stel je voor zeg, een hele dag tussen die dom uit hun ogen kijkende beesten lopen, je moet er toch niet aan denken? Nee, dit zou weer een ouderwets bierweekend worden, zoals het eigenlijk elk weekend hier gaat; sport aan, liggen op de bank en drie kratten bier binnen handbereik.

Helaas, helaas, mijn droomweekend werd bruut verstoord door een hyvester die deze dag alleen met haar 4 kinderen zat en die het eigenlijk wel leuk vond om mee te gaan. Best wel een opdringerig mens maar ja, je hebt ze ertussen. Waarnaartoe dan? vroeg ik. Naar de dierentuin! Dierentuin? Shit! De dierentuin! Daar ging mijn bierweekend! Konden we godsamme dat hele takke-end naar Emmen kachelen om daar een paar onnozele olifanten te zien. Anders ging onze gezinsreputatie naar de knoppen. Dus daar zaten we met z'n vieren chagrijnig in onze station onderweg naar Emmen, met in ons kielzog een Renault Espace volgeladen met kinderen en een vrouw die ons zouden vergezellen. Ik probeerde de bus onderweg nog een paar keer af te schudden zodat ik kon omkeren, maar de bestuurster bleek een vasthoudend typ en week niet van mijn bumper.

En alsof het allemaal nog niet genoeg was, anderhalf uur nadat we de dierentuin binnen waren gegaan kwam meneer Mellody ook doodleuk binnenlopen (afspraak afgehandeld en ach…toch niks te doen), weer tien minuten later kwamen Mell's ouders aangereden, gevolgd door haar zus en haar broer met aanhang en kinderen, en net toen ik dacht dat het eigenlijk niet meer erger kon stond haar zus uit Tanzania voor onze neuzen. Had het ook gelezen op Hyves en was snel even overgevlogen om hier neushoorns te komen bekijken. Nou, als je praat van een opdringerige familie….

Meesterwerken

Tammar wordt op dit log een beetje achtergesteld t.o.v. Hans, maar dat komt omdat zij een meisje is al het onderwerp van mijn columns in OVN was. Maar dat kon zo natuurlijk niet langer want meisjes in West-Europa zijn tegenwoordig even belangrijk als jongens. Dus vandaar nu ook een foto. Dat het even heeft geduurd is omdat ik u in verband met de kredietcrisis nog niet te veel aan haar wilde laten wennen, ik wist immers niet of ik nog gedwongen zou worden haar te verkopen, maar ik denk dat het nu wel veilig is.

De waarheid is natuurlijk dat ik als papa van dit prachtige stel heel erg trots ben. Tammar is een ontzettend lief meisje en een nog voorbeeldigere baby dan Hans al was. Hans maakte ons om een uur of acht wakker, Tammar slaapt soms tot negen uur door. En die glimlach! Echt waar, Vincent van Gogh had zijn oor er niet afgesneden als hij de Tammar Simone had kunnen schilderen in plaats van de Mona Lisa. Wilt u geloven dat deze twee precies de kinderen zijn die ik vroeger altijd hoopte te krijgen? Het lijken wel kloonen van mijn gedachten.

WWW

Kent u ze ook? Van die stoere mannen die met hun mond alles kunnen? Het probleem van die mannen is dat ze zelf denken dat mensen hun verhalen geloven. En omdat ze dat denken worden hun verhalen steeds stoerder, onverschilliger en ongeloofwaardiger.

Van die types die heel stoer roepen dat hyves voor wyves is en dat ze hun account gaan deleten. Maar vervolgens zie je ze twee maanden later nog steeds amechtig kloppend op hun toetsenbord allerlei quasi-nonchalante opmerkingen bij de mooiste vrouwen maken. En als je ze er dan een keer aan herinnert aan dat ze hun account zouden deleten, is hun naam ineens HermAAnuS en zie je ineens in hun WWW (wie wat waar) staan dat ze al een half jaar aan het proberen zijn om hyves te deleten maar dat het niet lukt. Tuurlijk. Ze willen gewoon maar al te graag hyven. Leer mij deze types kennen zeg!

Maar om de proef op de som te nemen moest mijn Mack Webber account eraan geloven. Ik deed er niks mee en die had slechts 1 vriend, een rustige en bescheiden jongeman uit Vaassen, dus dat was niet zo'n probleem. Twee minuten kostte het mij om dat account te deleten. Dus ik denk gewoon dat onder die ruwe bolster een heel blij jongetje zit, dat heel erg opgewonden raakt van Hyves, maar dat niet wil toegeven. Een soort Sjonnie Travolta die gek wordt van blijdschap als hij z'n vakantieliefje weer ziet, maar zich ineens herinnert dat hij een stoere jongen is. Wat denkt u?

Langs slinkse wegen.

Ha! Inmiddels weten mensen mij ook privé te vinden als er belastingformulieren moeten worden ingevuld, jaarrekeningen moeten worden opgemaakt of andersoortig financieel advies moet worden ingewonnen. En natuurlijk vind ik dat helemaal niet erg en ik doe dat geheel belangenloos want ik ben doordrenkt van goedheid in hart en nieren. Soms denk ik wel eens: waarom wacht iedereen op de wederkomst van Jezus Christus als ik er al ben, maar aan de andere kant wordt die goedheid mij soms wél teveel.

Sinds ik getrouwd ben, ben ik niet meer baas over mijn eigen tijd. Mevrouw mack regelt mijn vrije dagen al rechtstreeks met mijn baas, kom ik helemaal niet meer aan te pas, en dan hoor ik mijn baas op woensdag zeggen: "Tot vrijdag." Ander voorbeeld, mijn zus heeft een vriendin wiens man met eigen bedrijf een bedrijfsongeval heeft gehad, en zegt haar vast toe dat ze niet hoeft in te zitten over de administratie, dat doet Mack wel. En dat ze dan belt met de mededeling: "Ja, ik vraag het je wel maar ik heb het al toegezegd, dus eigenlijk kun je geen nee meer zeggen. Dat doe je wel toch?"

Ik moet dus slimmer worden dan mijn tegenstanders. Mijn overburen bijvoorbeeld, hadden de aangifte ingevuld en kregen een leuk bedragje terug. Maar mevrouw Mack had ze wijs gemaakt dat ik er meestal nog wel wat extra's uit kon slepen, en daar hadden ze wel oren naar. Dus heb ik het gisteren zo ingevuld dat ze nu in plaats van een teruggaaf, € 150 moesten betalen. Ja, sorry, maar als je geen nee kunt zeggen (iemand nog een schilderij?) dan moet je langs slinkse wegen zorgen dat je weer tijd krijgt. Want anders heb ik geen tijd meer om logjes te schrijven. En dat willen we niet.

m’n parttime collega

Die liep ik net tegen het virtuele lijf van onze e-mailserver. Wat ik daar zo laat deed. Dat kan ik beter aan jou vragen, enzo.

Collega: ik zag dat al die back-ups nog een keer verstuurd zijn, ben je zeker wel druk mee geweest?

Ik: Nee, ik niet. Jan. Je had het weer eens verkeerd gedaan.

Collega: Oh echt? Wat zei die?

Ik: Je moet morgen om half negen bij hem op kantoor komen. P.S. Je hoeft voor tussen de middag geen brood mee te nemen.

Collega: Hoezo niet, trakteer jij?

Ben ik er ook één?

Het zwaaien naar Hans als ik hem heb weggebracht naar de kinderopvang wordt mij zo langzamerhand onmogelijk gemaakt. In 2007 hebben ze de weg langs de kinderopvang éénrichtingsverkeer gemaakt waardoor ik voortaan een extra rondje moest rijden om naar hem te kunnen zwaaien vanuit de auto. Toen verhuisde hij naar een ander klasje (Snuf de Hond) en van daaruit kon je net een stukje weg zien, een metertje of tien waar ik kon stoppen om nog even te zwaaien.

Nu loop ik tegen een aantal problemen aan. Tussen het raam van zijn klasje en de weg bevindt zich een parkeerplaats en als daar veel auto's staan dan heb ik in plaats van tien meter nog maar één meter om oogcontact te hebben met mijn zoon. Soms staat er precies op die ene meter een debielenbusje stil om debielen naar hun werk te brengen, waardoor ik achter het busje moet stoppen, uit de auto moet stappen om als een debiel te gaan staan zwaaien naar Hans, want die rekent daar nu eenmaal op.

Maar nu is het toppunt bereikt. De moeders van de debielen brengen hun debieltjes naar de debielenbushalte, en als de bus vertrokken is staan ze nog wat na te keuvelen met elkaar. Gezellig, dorps, beter dan de hele dag internetten, maar ze staan wel op drie meter afstand van de plek waar ik mijn rode bolide tot stilstand breng om naar Hans te zwaaien. En wat denk je wat? De moeders van de debielen gaan nu ook naar mij staan zwaaien, want dat is lachen, gieren, brullen, om een vader die zijn zoontje uitzwaait belachelijk te maken. Of bevestigen ze alleen wat u allang wist?

Alfa vs Porsche

Het was lang geleden dat het gebeurde, maar het gebeurde vandaag. Ik zat met het complete gezin (op de katten na) in de auto toen ik bij het stoplicht aan kwam rijden. Ik stopte op de rechterbaan en een moment later stopt er op de linkerbaan naast mij een zwarte Porsche 911 (993 Carrera voor kenners). Ik zei tegen Hans dat papa's Alfa Romeo (156 2.5 V6 24v voor kenners) sneller was maar dat werd door mevrouw Mack gelijk om zeep geholpen dus kon ik niks anders doen dan de uitdaging aangaan. Toen het stoplicht (afrit Duiven, A12) op groen sprong gaf ik gas en spoot er vandoor. De Porsche zette de achtervolging in en haalde mij spoedig in. Net voor de volgende bocht rechtsaf zat hij voor me en spoot de bocht door. Ik er achteraan en ik kon hem redelijk bijhouden doordat er steeds geremd moest worden voor een bocht.

Niet veel later, ik nam een bocht iets te hard en raakte met de linkervoorkant een vangrail waardoor ik uit balans raakte en ineens achterstevoren ging. De snelheid was praktisch gelijk weg en ik rolde achterwaarts uit. Tot stilstand gekomen met de neus in de verkeerde richting was ik lichtjes ongerust over het mij tegemoetkomende verkeer. Ik zag weliswaar nog niemand dus ik besloot snel een klein stukje tegen het verkeer in te rijden totdat de baan weer breed genoeg was, ik kon draaien en de achtervolging weer inzetten. De Porsche was inmiddels lang en breed uit zicht want deze tweede alinea speelt zich een half uurtje later af op de kartbaan waar ik voor het laatst was toen ik nog geen weblog had.

Er is dus geen woord overdreven of gelogen behalve dan dat ik er in de eerste alinea vandoor spoot, want we waren met de Fiat diesel, en die spuiten er niet zo hard vandoor. En dat ik sneller zou zijn dan die Porsche was een leugentje tegen Hans maar wel waargebeurd dus niet gelogen.

Kansloos

Zojuist had ik mevrouw Mack aan de telefoon en die deed vanuit Rotterdam live verslag van haar pogingen om de parkeerplaatsen van Ahoy af te komen. Kansloos. In tegenstelling tot het concert van wisselstroom/gelijkstroom dat ze heeft bezocht en wat wederom het beste concert is dat ze ooit heeft meegemaakt. Maar, ik blijf zeggen, ze is een jaar of vijf geleden niet met mij mee geweest naar Gé Reinders, dus eigenlijk weet ze niet waar ze het over heeft.

Ik werd zojuist ook herinnerd aan een nummer dat ik al heel lang niet meer gehoord heb. Zeker al een jaar of 25 niet meer. Ik ga even zoeken op youtube of ik het kan vinden. Momentje….

Ja! Hebbes!. Kijk jochie, ik ás afgedwoalde Uterèchter von dát vroeger een háástikke wijs nummer mán!