Schade

Toen ik in de tweede klas van de Mavo zat, was er een uitwisselingsproject met een school uit Gronau, Duitsland. We kregen een brief thuis of er een Duitser bij ons kon logeren. En als dat niet kon, moest je de reden opgeven. Omdat ik geen geldige reden kon verzinnen, kregen wij een paar dagen lang een Dietmar ingekwartierd. Het was geen lolletje. Hij kende Johan Cruijff niet dus ik kon niet met hem over voetbal praten. Hij sliep op mijn kamer en ik deed geen oog dicht want ik was bang dat hij me zou vermoorden. Toen ik na een week mijn straf had uitgezeten en hij weer naar huis ging, wisselden we geen adressen uit en ik was blij dat hij was aufgesaltzt.


Als ik hieraan terugdenk begrijp ik niet wat de school nu dacht te bereiken met dit project. Het verleden weer opgraven en moffenhaat aanwakkeren? Ik ben er in elk geval niks mee opgeschoten. Het is niet zo dat ik ervan geleerd heb en jaarlijks een Duitser uitnodig om hier te komen logeren, en al helemaal niet op onze slaapkamer. Nee, soms begrijp ik niet waar scholen zich nu helemaal mee bemoeien met hun projecten. Het hoofd van mijn toenmalige school is overleden dus die kan ik het niet meer vragen. En dat is jammer want wat de bedoeling ook was, het heeft niet gewerkt en dat zou ik hem dan nu kunnen vertellen.  Het zou mooi zijn als van dit soort zaken ingezien werd dat het nutteloos en onnodig kwetsend is. Ah, ik snap het al, het was om mijn kennis van die Deutche Sprache zu bevorderen. Scheisse, dan had ik mijn mond open moeten doen, die week. Gemiste kans.

Grafeen

Er is een Nobelprijs gewonnen door een Nederlander die geen Nederlands spreekt. Dat is op zich al vrij uniek, maar dat was niet de reden. De uit Rusland afkomstige wetenschapper heeft een materiaal ontdekt, genaamd grafeen, en dat zou 200 keer sterker zijn dan staal, beter geleiden, buigzaam en flinterdun zijn. Net zo dun als een atoom. Nou prima, denk ik dan. Terecht zo'n Nobelprijs. Totdat de uitleg kwam. Niet dat ik er iets van begrijp hoor, maar grafeen krijg je door grafiet net zo vaak te delen door twee zodat je uiteindelijk via grafvier, graftwee bij grafeen uitkomt. Grafeen blijkt in een potloodstreep te zitten. De uit Rusland afkomstige nerd heeft een potloodstreep zitten ontleden en krijgt daar nu de Nobelprijs voor. Het spul zou al ruimschoots toegepast worden in consumentenelectronica.

Nou, dan wil ik dat spul wel eens zien van 1 atoom dik. De plaatjes die ik vind, zijn, omdat ik ze zie, dikker dan 1 atoom. Volgens mij worden we hier weer goed genept door de wetenschap. Het zal wel weer zo'n theoretische vinding zijn waar je geen ruk aan hebt. Vooralsnog heb ik liever stalen dan grafenen spieren. Het kan natuurlijk best aan mijn onvermogende hersenen liggen hoor, dat ik het niet begrijp, maar deze wetenschapper heeft ook al een keer een prijs gewonnen door een kikker te laten zweven. Koekoek. Ik zie een grote wetenschappelijke carrière weggelegd voor Hans Klok.

Grafeen

Orakel

Aarzelend reageerde ik op een advertentie. Toen ik dagen later nog niks gehoord had, mailde ik eens waar de informatie bleef. Ik bleek een verkeerd adres te hebben ingevuld. Mijn werkadres met mijn woonpostcode. Dat was wat lastig voor de post. Toen duurde het nog een poosje. Ik vroeg mij hardop af waar de folder bleef. Er reageerde iemand hier in huis dat er wel iets was binnengekomen, een paar dagen geleden. Ik ging op zoek en vond de folder tussen de kranten. De folder heeft daarna nog een week op mijn bureau gelegen en vandaag heb ik met mijn baas overlegd wat hij ervan vond. Het leek hem een goed idee.

Tien jaar geleden werd ik eens op mijn huid gezeten door mijn vorige baas om een vervolgstudie op te pakken. Maar ik had er net tien jaar avondstudie opzitten en ik was het zat. Ik antwoordde hem dat ik eerst eens een paar andere dingen wilde regelen in mijn leven. Ik zei niet wat, maar ik doelde op Linda. De afgelopen tien jaar hebben mij veel gebracht. Ik ben vader geworden en samen met Linda hou ik dapper stand in de strijd die het gezinsleven soms is. En zolang je stand houdt, is het gezinsleven mooier dan welk salaris dan ook.

Maar ik ben weer toe aan een nieuwe uitdaging. Dat is een grapje, want ik zou nooit zeggen dat ik aan een uitdaging toe ben. Dat zit niet in mijn aard. Een uitdaging hoort bij een probleem, en een probleem benader je argwanend en met voorzichtigheid, zodat je niet gelijk met je geacteerde blije hoofd in een klem trapt. Ik ga dus voorzichtig aan weer eens wat extra fiscale kennis opdoen. Het lijkt me machtig interessant. Nee, natuurlijk niet, fiscaal recht is droge driet, maar het gaat mij om het weten, het kunnen toepassen, en om wijze raad te kunnen geven.

Het Salomonsoordeel

Ik ben het een beetje kwijt met oorzaak en gevolg. Want natuurlijk, wij hebben hier Geert Wilders die als gevolg van zijn verzet tegen moslimextremisme nu de oorzaak is van een bedreiging aan het adres van Nederland door moslimextremisten. Een hoge Talibanleider met een zwarte baard uit het Midden-Oosten wil Nederland een lesje leren vanwege anti-islamwetten die we niet hebben. Wie is nu de schuldige? Het doet mij een beetje denken aan de gijzelnemer die een gijzelaar doodschiet doordat zijn eisen niet op tijd zijn ingewilligd door de onderhandelaar. Had de onderhandelaar dat wel gedaan, was de dode niet gevallen. Op wiens conto komt het slachtoffer?

Mocht het hierdoor tot een aanslag in Nederland komen, is dat dan de schuld van Geert, of van de bommenlegger? Ik zou u die opdracht mee naar huis willen geven, zodat we hem morgen in de les weer kunnen behandelen. Ik ben op zoek naar een wijs antwoord. Naar een waardig opvolger van koning Salomon.

Opsporing verzocht

In België verjaart in 2015 een moordzaak  die op betreffende datum 30 jaar terug plaatsvond. Het betreft het laatste wapenfeit van de zogenaamde Bende van Nijvel die voor het laatst van zich liet horen op 9 november 1985, maar op die dag ook gelijk acht mensen vermoordde bij een roofoverval op een supermarkt. Hoe deze bende altijd uit handen van justitie heeft kunnen blijven is mij een raadsel. Complottheorieën in overvloed, maar complottheorieën irriteren mij. Bewijzen ontbreken en de bedenker ervan heeft altijd een groot belang bij zijn ‘verzinsels’ omdat er dan grote aandacht en bewondering naar hem uit gaat. Ze worden verteld op de hooghartige toon van iemand die zich belangrijk acht omdat hij eenmaal meer weet en sneller doorziet dan een ander. In Nederland hebben we een misdaadjournalist die er ook erg goed in is.

Er is een Belgische rechercheur die al 25 jaar aan het speuren is op een dood spoor. De man heeft nog vijf jaar de tijd en zal zich tot het uiterste inzetten om de schuldigen voor het gerecht te brengen. Een levenswerk, mag je wel zeggen. Alleen al daarom moeten we hopen dat de zaak opgelost gaat worden. Er lopen mensen op de wereld die meer weten. Er moet er toch ooit één zijn mond voorbij praten? Waar zijn de sporen? Een uitgebrande Golf GTI, wat kogelhulzen, en de getuigenissen van mensen die erbij waren, daar moeten ze het mee doen. Er zijn 28 doden gevallen door toedoen van de bende, en mogelijk zelfs 29 als de agent die op de vluchtauto schoot iemand geraakt heeft.

In Nederland hebben we wel eens geruzie over uitzending van tv-programma’s die het landsbelang (lees: SBS6) dienen  maar dit lijkt me er nu bij uitstek één. Ik denk dat het voor de toekomst van België cruciaal is dat deze zaak voor hij verjaart wordt opgelost. Zo niet, valt het land uit elkaar. België heeft een grote overwinning nodig.

Mocht u iets verdachts gezien hebben, op 9 november 1985, belt u dan met de politie van Aalst, 053 73 27 27. Ik herhaal:

Vaderliefde

Mijn vrouw heeft mijn dochter te koop gezet op Hyves. Niet eens verschrikkelijk duur en met een maand lang gratis luiers erbij. Zonder medeweten van mij. Nu heb ik mijn vrouw in het verleden ook wel eens te koop gezet, maar dat was een grapje. Dit is serieus. Daarom wil ik u vragen, wilt u alstublieft niet bieden, en anders véél te laag? Want ondanks dat ze zich vaak als een kreng gedraagt, is ze wel mijn kleine meisje. Ze komt wel blij op mij afrennen als ik thuiskom. Ze heeft wel haar lieve momentjes en als ze troost wil komt ze bij me. Soms komt ze me zelfs een kusje geven uit zichzelf. Of ze legt haar hoofdje op mijn schouder. Ze roept me vrolijk vanuit haar bedje als ze me hoort lopen op de gang. Ze is een heel mooi meisje. Ik ben zo gek op haar dat ik haar al mis als ik op mijn werk zit. Soms zit ik te staren naar haar foto. Oké, op het moment is ze best vaak onuitstaanbaar, maar zelfs om haar als grapje te koop te zetten op Hyves viel bij mij niet goed. Laten we eerst maar eens beginnen met een huurovereenkomst, als dat bevalt doen we wel een optie tot koop aan het einde van de looptijd.

Bedrijfsfeestjes

Een megagrote tent, een stuk met dranghekken afgezette straat, een demonstratie van wat het bedrijf allemaal kan, een ingehuurde band, een ingehuurde goochelaar, een ingehuurde spotprenttekenaar, een paar ingehuurde verklede dames die gek doen, een ingehuurde dj, ingehuurde serveersters, drank en eten in overvloed, al het personeel in hetzelfde pak met stropdas, alle bedrijfsbusjes gewassen in het gelid en alle zakenrelaties in grijze pakken die erop af komen. Wat zijn bedrijfsfeestjes toch treurige feestjes! Kosten noch geld werden gespaard! Ik schatte een tonnetje of anderhalf. Hopakkee, zo van de winst af. Het deed mijn boekhoudershart pijn. Ik heb er helemaal niks mee, met bedrijfsfeestjes ter meerdere eer en glorie van de directie en waar het publiek van te voren omgekocht moet worden. Ik maakte een verplicht rondje langs de demonstraties, (zozo, dat is een mooie ledlamp!) scoorde nog een leren bal (zo kan het woord scoren correct gebruikt worden i.p.v. ik scoorde een biertje) en dronk een zojuist gescoord biertje. Binnen het uur en voordat de band en al die andere gefinancierde ellendelingen konden losbarsten was ik weg. En mijn collega-financial consultants and bookkeepers (uiterst positieve teamspelers, neuzen dezelfde kant op, korte communicatielijnen en een no-nonsencecultuur, u weet wel,) ook. Ik starte mijn auto en reed langs de dranghekken. Ik bekeek de aanloop van zeker 500 meter die je hier kon maken.  Ik blijf het een listige combinatie vinden, Apeldoorn en dranghekken.

Ik ben de vader, jij bent het kind, jij doet wat ik zeg!

Linda attendeerde mij op een grappig interview met Roué Verveer waarin hij iets zei over de Surinaamse opvoeding. De kern van de boodschap was: ik ben de vader, jij bent het kind en jij doet wat ik zeg. Als je dat nu maar vanaf dag 1 volhoudt, dan werkt dat en hoef je nooit te slaan. Volgens Roué proberen wij in Nederland teveel vriendjes met onze kinderen te zijn, en dat kan niet.

Ik heb het vandaag gelijk ingevoerd. Ik heb een paar keer gezegd: "Ik ben de vader, jij bent het kind, jij doet wat ik zeg!" Waarop Hans antwoordde: "Neehee, ik ben de vader, jij doet wat ík zeg!" En Tammar met een trots en lachend gezicht: "Ikke vaduh..watikzes!"

Dat schiet dus niet op.  Maar Roué heeft wel gelijk. Wij, Linda en ik, proberen vriendjes te zijn met onze kinderen. Hans is bekant, met gemak (Brabants respectievelijk Veluws voor bijna) zindelijk, nu ook 's nachts. Wij hadden met hem afgesproken dat als hij tien nachtjes niet in z'n bed zou plassen, dat hij dan een cadeautje zou krijgen. Bij vijf nachtjes heeft hij al een dvd van Piet Piraat gehad. En nu gisterennacht, op zijn achtste nacht hoorde ik hem huilen, hij had in zijn bed geplast.

Wij hadden van tevoren gezegd: geeft niks Hans, maar dan beginnen we gewoon weer opnieuw te tellen, tot je tien nachtjes droog bent. Ja, dat was van tevoren. Nu is het zo dat er één nachtje is weggestreept, en hij nog drie nachtjes droog moet zijn voor hij zijn cadeautje krijgt. Alle Surinamers lachen ons uit.

Nazomerochtend

Vanochtend liep ik met Hans naar school en ik dacht heel even aan de tijd dat ik zelf naar de lagere school liep. September heeft toch wel de mooiste ochtenden om naar school te lopen. Mistflarden, de winterjas al wel aan maar hij kan nog los, de frisse lucht die je adem zichtbaar maakt, de spinnenwebben met het ochtenddauw, vliegenzwammen schieten overal als paddestoelen uit de grond, een waterig zonnetje en lekker onbezorgd in een warme klas gaan zitten. Boom-roos-vis-vuur-mus-pim-voor-tuin.

Ja, dat ik in september geboren ben heb ik mooi gepland. Ja, dat is echt zo hoor. Ik had natuurlijk geen invloed op mijn lichamelijke totstandkoming, maar op een gegeven moment moet er wel een ziel dat babylijfje in. En om daar te komen moet de ziel twee lichamen in. Ook in dat van de moeder. Dat is de reden dat een vrouw in haar jonge jaren kinderen krijgt en niet na haar tachtigste. Dan is er geen ziel meer voor te porren. Zielen maken onderling ruzie over wie er in het nakomertje moet. Ik heb het meegemaakt hoor, dat er een week voor de uitrekendatum van een nakomertje nog geen ziel aan de baby was toegevoegd. Uiteindelijk zwicht dan de meest gevoelige ziel wel en offert zich op. Als de nood aan de ziel komt, zwicht er altijd wel eentje. Vandaar dat nakomertjes vaak hele gevoelige mensen zijn.

Hoe weet jij dit allemaal, Mack? Ja, dat kan ik niet vertellen want dan zou ik mijn geheime opdracht op deze wereld moeten prijsgeven, maar normaal is het zo dat het geheugen van de ziel die in de vrouw vaart, op dat moment gewist wordt. Dat is bij mij om redenen die ik dus niet mag prijsgeven niet gebeurd. Als hiernaar verwijzend grapje heeft de schepper de mannelijke zielen zo gemaakt dat die ook tijdens hun leven hun geheugen tijdelijk verliezen als ze het lichaam van een vrouw binnendringen. Vrouwelijke zielen zijn sterker dan mannelijke ter compensatie van de mannelijke kracht. In één op de honderduizend gevallen gaat het mis en komt een ziel van het verkeerde geslacht in de baby. Vandaar ook dat geen ziel nummer honderduizend wil zijn. Heel vervelend als het gebeurt, maar de zielenwereld is onverbiddelijk, als hij er eenmaal zit, blijft-ie er ook tot aan de dood.

Tot slot, de bevruchting van het lichaam met de ziel kan willekeurig tijdens de de negen maanden-cyclus plaatsvinden. Er staat geen vast tijdstip voor. Wel is het zo dat de moeder zich dat moment bewust is, al begrijpt zij niet exact wat er gebeurt. Op dat moment wordt het moederinstinct ingegeven. Bij mijn moeder was dat begin september 1969. Op een mooie nazomerochtend.