Is dat nou alleen bij mij?

Als kind las ik veel. Donald Duck, Wipneus en Pim, Arendsoog, De vijf, Thea Beckman, Evert Hartman, Hoe word ik commando, en evenwicht op de balans.
Toen kwam de middelbare school. En moest je boeken lezen die je op die leeftijd totaal niet begreep. Wolkers, Reve, Hermans, Mulisch, en nog wat talentlozen.
En zo hebben ze het op school voor elkaar gekregen dat ik nu alleen nog verkeersborden lees.

Het mooiste kerstverhaal.

De laatste twee jaar van de lagere school had ik een leraar die erg goed kon voorlezen. Een keer rond kersttijd, las hij een prachtig verhaal over een oudere alleenstaande man, die vlak voor kerst gedroomd had dat Jezus de volgende dag bij hem op bezoek zou komen. De man was hier erg opgetogen over en kreeg de volgende dag wel mensen aan de deur, maar niet Jezus. De bakker, de vuilnisman, (die zuur stonk maar wel koffie kreeg) en nog iemand maar dat weet ik niet meer. De klas was muisstil en luisterde naar het verhaal. We zaten gewoon te wachten tot Jezus zou aanbellen. Aan het eind van de avond had de oude man een drukke dag gehad maar hij was verdrietig dat Jezus niet langs was geweest en viel op zijn stoel in slaap. In een droom verscheen Jezus en de man vroeg waarom Hij niet langs was geweest. Jezus, gelukkig niet voor één gat te vangen, vertelde de man dat Hij wel was langsgeweest. Als vuilnisman, als bakker, kortom, in de harten van de mensen.
Nu, 25 jaar later herinner ik me het verhaal nog. Het verhaal liep over van naastenliefde. Ik weet zeker dat alle kinderen uit die klas, gegrepen door dat verhaal, nu nog ieder jaar met een tevreden hart hun kerstpakket weggeven aan een arm gezin.
Ik ben benieuwd of dit verhaal, gelezen door dezelfde leraar in deze hardere tijd nog dezelfde impact heeft op kinderen.
Ik denk hoop van wel.