Categorie: Mack is maatschappij-kritisch

Ik moest vandaag in de kruidenwijk in Almere zijn. Een deal op marktplaats. Ik was nooit in Almere geweest maar Almere is net als ik het me voorstelde. Aangelegd. De mevrouw bij wie ik moest zijn had een triest huishouden. Gescheiden, een zootje in huis en een op de bank hangende, met een Nintendo uitgeruste puber die geen boeh of bah zei toen ik binnenkwam. “Goedemorgen puber,” zei ik toen maar tegen de puber. “Mogge,” mompelde hij zonder van zijn schermpje op te kijken. Hij had niet eens een actieve houding om dan tenminste nog zijn persoonlijk record scherper te stellen. Nee, hij hing onderuitgezakt op de bank. Met zijn voeten op tafel. Op de terugweg dacht ik na over de puber. Hoe ik zelf was op die leeftijd. Ik was ook niet extreem ondernemend en ik zal ook wel eens doelloos op de bank hebben gehangen. Maar overdag, en bij zulk mooi weer? Ik moet er toch niet aan denken dat mijn eigen kinderen straks overlopend van desinteresse op de bank hangen. Ik mag toch hopen dat ze een hobby hebben. Een sport. Hersenen. Vriendjes. Iets! Nou ja, geen schietvereniging dan.

Ik vroeg mij -misschien wat voorbarig- af waar het heen moet met dit soort pubers. Er zit een lusteloosheid in die je niet voorstelbaar acht. Toch zal hij op een gegeven moment aan het werk moeten. Dan zal hij een actieve houding aan moeten nemen. Op tijd komen. Enthousiast doen. Misschien dat er vanzelf een knop omgaat en dat dit soort jongens uiteindelijk de strebertjes en de yuppen worden, maar ik dacht meer aan Maaskantje. Misschien is het wel precies de juiste tijd om de dienstplicht weer in te voeren. Want de koude oorlog kan voorbij zijn, er ligt een nieuwe vijand op de loer. Een ongeïnteresseerde, hangende vijand met een Nintendo. Geef hem een Leopardtank. Geef hem een F-16. Een Apache. Een onderzeeër. Maar geen Nintendo.

Ik zag het programma ‘de rekenkamer’ waar een aantal vreemde conclusies werd getrokken over de kosten en baten van roken. Aan de debetzijde werden o.a. de kosten genomen van de rookpauzes. Dus twee keer een kwartier per dag, per werknemer, en dat maal het uurtarief. En dat is natuurlijk kassa. Voor kantoorpersoneel geldt dat natuurlijk helemaal niet. Want niemand kan beweren dat rokend kantoorpersoneel minder productief is dan niet-rokend kantoorpersoneel. Ik kende niet-rokend kantoorpersoneel dat zo vaak zat te klagen over de extra rookpauzes van rokers, dat ze aan dat klagen een veelvoud van tijd verloren lieten gaan ten op zichte van de niet-onruststoker.

Aan de creditzijde echter werd als opbrengst het vroegtijdig overlijden van rokers gezet. Hoe vroeger ze overlijden, hoe minder ze de gezondheidszorg kosten. Eigenlijk zijn niet-rokers hele asociale mensen. Daar staan weinigen bij stil. Sowieso is het wat egoïstisch om na je pensionering gewoon door te blijven leven.

Bloggend personeel schijnt nu ineens juist weer productiever te zijn. Dat werkt geloof ik net zo als een personeelsuitje. Het uitje kost geld, maar de onderlinge verhoudingen verbeteren en dus levert het uiteindelijk geld op. Het is niet mijn redenering, maar wel een algemeen aanvaarde.

Productiviteit is een naar verschijnsel. Over het algemeen wordt alleen de productiviteit van de mensen met de laagste salarissen gemeten. Omdat die meetbaar is. Bovendien zijn managers er niet bij gebaat om hun effectiviteit te meten. Het is al net als in de politiek. Als het economisch meezit, ligt het aan de regering, als het tegenzit, aan de economie.

http://www.nu.nl/tech/2460762/bloggend-personeel-productiever.html

De benzine is nog nooit zo duur geweest. € 1,70. Dit vraagt om een omrekening naar ouderwetse guldens. f 3,74. Ooit heb ook ik geroepen dat als de benzine ooit meer dan f 2,- per liter zou gaan kosten, dat praktisch niemand het nog kon betalen. Maar overdrachtelijk bleek niets minder waar. Op het moment dat de euro werd ingevoerd (1-1-2002) betaalde ik voor een liter loodvrij precies 1 euro. f 2,20 dus. En dat was al slikken. Tegenwoordig reken ik € 100,- af voor een volle tank. Met mijn eerste auto, een Fiat Panda, was het ongeveer f 50,- Zo vergelijk je die dingen. Geen rekening houden met inflatie, niet met literkrimp* en niet met de tankinhoud, benzine is vijf keer zo duur dan 20 jaar terug. Verdien ik ook vijf keer zoveel? Makkelijk. Hou ik dan ook vijf keer zoveel over? Bij lange na niet. Ik heb het gevoel dat ik ergens belazerd word. Ergens rekent iemand iets dubbel, anders kan ik niet zo weinig overhouden. Ne bis in idem, zeggen ze dan. Ja, als ik kwaad ben begin ik altijd Latijn te sputteren, Cave Canem nog eens aan toe!

* Literkrimp ja. Dat is hetzelfde als inflatie, maar vanuit een ander perspectief bekeken.

Helemaal heb ik het nooit gesnapt, hoe Nederland bestuurd wordt. Iets met verkiezingen, de vorming van een kabinet, het niet nakomen van partijprogramma’s, moties, fracties, wie nu wat precies bestuurt, fractievoorzitter, fractieleider, en al helemaal snapte ik niks van de Eerste Kamer. Ja, die controleert de tweede, leerde ik op school. Maar wat betekent dat? Controleren in de zin van nakijken of controleren in de zin van controle hebben? Gelukkig geeft mevrouw Mack af en toe lessen staatsrecht. Dus die weet hoe het werkt. Maar ik ben het er gewoon niet mee eens, met hoe het werkt, dus ik weiger ook om het te aanvaarden. Ik ben trouwens meer van de dictaturen. Dat is toch een veel betere bestuursvorm? Het stuurt in elk geval een stuk directer, en direct sturen geeft meer rijplezier.

De PVV begint het nieuwe jaar met het boycotten van nieuwjaarsrecepties omdat zij het belachelijk vindt dat er zoveel geld aan wordt uitgegeven, ter meerdere eer en glorie van de bestuurlijke elite.

Ik ben benieuwd wat de oppositie hiervan vindt. De PVV wil duidelijk een standpunt maken. De PVV wil uitstralen dat ze een partij is die niet aan geldverkwisting doet. De oppositie zal het nog lastig krijgen om deze zet in een kwaad daglicht te stellen. Want dat is immers het hoofddoel van de oppositie, al zullen zij zelf antwoorden op de vraag wat het hoofddoel van de oppositie is: het controleren van de regering. Ik denk dat de oppositie het maar moet gooien op het dwarsbomen van de geldstroom door de PVV. Immers, het bedrag dat uitgegeven wordt aan nieuwjaarsrecepties wordt door iemand anders weer ontvangen, of het moet zijn het aanzetten tot haat jegens nieuwjaarsrecepties, die immers al decennia een vrolijke traditie zijn in ons gezellige landje.

Al jaren kan ik geen uitroep van een politicus meer onbevangen aanhoren. Altijd ben ik op zoek naar het eigenlijke doel dat de uitroep dient. Dus ook hier denk ik niet dat de PVV het echt zonde van het geld vindt, maar dat dit dient ter bemoddering van politieke partijen die wél naar een nieuwjaarsreceptie gaan. Dat is de geldverkwistende elite, wil de PVV eigenlijk zeggen, en iedereen snapt met welk doel.

Prettig is het niet hoor, om politiek niet meer onbevangen aan te kunnen horen. Ik hoor vaak een andere boodschap dan die gesproken wordt, en dat helpt niet mee om kwesties inhoudelijk te begrijpen. Nee, zelfs het dagelijkse leven bevat een dubbele boodschap. Een verzekeraar zonder winstoogmerk. Waarom wil die mij bereiken met reclameboodschappen? Vindt een autofabrikant mijn veiligheid wel écht belangrijk? Als er onder een mailtje van een bedrijf staat of je even het milieu wilt consideren voordat je het  print, menen ze dat dan, of bouwen ze aan een imago teneinde de winst zo hoog mogelijk te maken? Ik wed dat het leven een stuk eenvoudiger wordt als je niet zo achterdochtig bent als ik.

Op radio 1 werd een man geïnterviewd die mij boeide. Hij had een boek geschreven over de islamisering, getiteld 'de schijnelite van de valsemunters.' De man zit dan ook in de tweede kamer namens de PVV, en is de rechterhand van Geert Wilders. Ik vond zijn beargumentering tegen de islam nog beter dan die van Geert zelf. Deze man was duidelijk een intellectueel, en had zich reeds lang verdiept in de geschiedenis van Nederland en de opkomst van de islam.

Ja, ik hoorde hem graag praten en ik was niet bij machte om zijn argumenten tegen te spreken, wat iets anders is dan dat ik het er mee eens ben. Hij vertelde dat er in 1930 plannen van de Nederlandse regering waren om Duitsland binnen te vallen, vanwege het dreigende gevaar van het opkomende Nationaalsocialisme. Maar dat dat geen doorgang vond doordat de mensen die erover beslisten het gevaar niet onder ogen zagen.

Hij trok de parallel tussen Nazi-Duitsland en de islam, en dat vond ik wel een aparte invalshoek omdat meestal de parallel tussen Nazi-Duitsland en de PVV wordt getrokken. Vandaag zag ik hem in de krant staan, Martin Bosma, en ik liet de foto zien aan mevrouw Mack. Een rotkop, oordeelde zij, en dat is inderdaad de manier hoe wij politiek beleven. Op rotkoppen stemmen wij niet. Wel op onnozele koppen, maar dat is altijd nog beter dan op rotkoppen.

Ook tijdens het WK moeten er zaken zijn waar je je aan kunt ergeren, want daar wordt het gevoel van euforie over het bereiken van de finale alleen maar groter van. Het was eigenlijk niet eens een echte ergenis maar de gedachte aan een onverschillig schouderophaalgebaar toen ik een muts op de radio hoorde over de prijzen van reclamespotjes tijdens de rust van de WK-finale. Hoeveel kost dat dan voor 30 seconden, mevrouw? "Nou, € 113.000,- maar het levert ook heel veel geld op," zei de mevrouw. "Bedrijven zien het echt als een investering."

Ja, natuurlijk levert het geld op, maar niemand weet hoeveel. Bedrijven die het als een investering zien worden ook maar geleid door een commercieel onbenul dat niet gehinderd wordt door enig bedrijfseconomisch inzicht. Slechts uit angst om buiten de boot te vallen worden zulke bedragen voor reclamespotjes betaald. Want reclame helpt, al weet niemand hoeveel.

En eigenlijk moeten ze het ook helemaal zelf weten, die bedrijven die hun geld rechtstreeks naar de staatskas brengen. Prima idee. Maar laat ze het een keer 's nachts doen, als iedereen slaapt. Waarom denken bedrijven dat mensen het leuk vinden als zij zich met de WK-finale bemoeien? Irritant is het, bovendien kijkt niemand ernaar omdat iedereen naar de wc gaat, en degene die het wel ziet, ergert zich kapot (in 1978 werd het kwartier nog volgemaakt door een presentator die vragen stelde aan iemand die er verstand van had en die de mening was toegedaan dat Nederland ging winnen, dáár hebben wij Oranjesupporters in zo'n zinderend spannend kwartiertje nou behoefte aan) en koopt nooit meer een produkt van het bemoeizuchtige merk. Toch, mevrouw?

"Nee," zei de mevrouw. "Wij hebben onderzocht dat tijdens de rust maar een heel klein percentage naar het toilet gaat en dat de rest vooral benieuwd is naar de speciale oranjespotjes die bedrijven gemaakt hebben." Oh. Ja, dan ben je uitgeluld natuurlijk. Nou ja, dan wens ik iedereen veel plezier met de oranjespotjes tijdens de finale. Eigenlijk jammer dat ze die finale er omheen uitzenden. Dat leidt alleen maar af.

Als ik nadenk waar het in Nederland over gaat, dan kom ik niet ver. Vandaag werd bekend dat er door het besluitloze kabinet ingegrepen gaat worden in de kosten van de zorg. Een eigen bijdrage van maar liefst € 10 euro voor bijvoorbeeld logopedie. De anti-conceptiepil gaat uit de basisverzekering. Looprekjes moet je voortaan zelf betalen. Dat gaat toch helemaal nergens over man! Gadverdamme. En allemaal om een luizige 300 miljoen op jaarbasis te besparen. Ik heb zo'n hekel aan dat gebudgeteer door de overheid.

Schaf gewoon de hypotheekrenteaftrek af en schiet iedereen dood die bezwaar maakt. Dan ben je er toch? Dat gezeik over geld altijd. Ik kan er niet tegen. Ook dat gedoe over coalities vormen. Neem gewoon in de grondwet op dat als een premier eenmaal bevalt, dat die moet blijven zitten tot zijn dood. En balsem hem daarna en rek de termijn nog wat.

En schaf bejaarden- en verzorgingshuizen af! Het lijkt het toppunt van beschaving, om je bejaarden bij elkaar in een huis te stoppen, maar het is gewoon onmenselijk. Een beetje weg zitten kwijnen achter een raam, gadverdamme. Het is gewoon de lijdensweg onnodig rekken, dat is het. Wat is eigenlijk de grap van oud worden? De enige functie van oud worden is te zorgen dat je nabestaanden niet meer zoveel verdriet om je dood hebben. Eigenlijk zijn ze blij dat hun lijden voorbij is. Ik wou dat ik Tika uit Tita Tovenaar was. Dan deed ik dit…en alles stond stil.

Deze dus.

Zo, ik heb ook ineens de nieuwe software van web-log over me heen gekregen. Een virtuele stekker in mijn reet en de software werd ge-upload. Dit is de tweede keer in mijn web-logcarrière dat ik een verhuizing naar een nieuwe omgeving meemaak, en dan tel ik de keer dat HetNet verhuisde nog niet eens mee. Het is allemaal prachtig hoor, wat er allemaal kan met nieuwe software, maar wat boeit het nou? Het is alleen maar lastig en het leidt de aandacht af van de inhoud, en inhoudelijk moet je als weblogger wel een beetje zijn, anders kun je net zo goed gaan Twitteren en de hele dag tweten laten. Want op Twitter, daar gebeurt het. Het is da plaze too bee. En als ik één ding geleerd heb in de veertig jaar dat ik op deze aardkloot rondhuppel is dat als je niet wilt afstompen,  je je nooit moet begeven in places to be.

Helaas of misschien wel gelukkig gaat het al lang niet meer over de inhoud. En als het daar toch niet meer om gaat, dan wordt het verleidelijk om er ook niet meer naar te luisteren, maar alleen te letten op de gedragingen, de toonhoogte en het volume. Het leek erop dat de lijsttrekkers allemaal dezelfde instructies hadden gekregen van hun spindoctor, namelijk nee te schudden als de tegenpartij aan het woord was. Zelfs het publiek deed er aan mee. Je kon aan de shirtjes die de mensen in het publiek droegen precies zien wanneer ze nee zouden gaan schudden en wanneer ze zouden gaan klappen.

Geert Wilders was wat mij betreft glorieus winnaar van het debat als het tenminste gaat om het zichzelf verkopen. Als politiek voetbal was zouden alle partijen hem willen kopen. De man waar ik op ga stemmen komt minder goed uit zijn woorden, al weet ik nog niet helemaal of ik op de welbespraakte ‘stotteraar’ of op de vlugpratende mompelaar ga stemmen. Het maakt me ook niet zoveel uit. Ik woon in een deel van het land waar je moeilijk kunt volhouden dat het hier vol zit, en met ons eigen huis en onze twee inkomens zie ik eigenlijk helemaal niet in waarom ik me druk zou moeten maken over eigen bijdrages in de zorg of de hypotheekrenteaftrek. Ik kom zelfs tot de conclusie dat de politiek mij helemaal niet aangaat. Ik zal dus met het geven van mijn stem vooral aan anderen moeten denken. En welk onderwerp laat ik daarbij het zwaarst meetellen? Ik vind de vrijheid van webloggen heel belangrijk.

Tot slot moet er nog een woord van waardering naar André Rouvoet omdat hem de uitstraling minder leek te deren dan de inhoud, maar vooral ook om de volgende zin die hij zei tegen een hem in het nauw drijvende Ferry Mingelen: Meneer Mengele, ik probeer uw vraag te beantwoorden.