Categorie: Enigszins grappig

Hij is heel lastig maar ik geloof dat ik hem heb.
Ga uit van het plaatje waarop 12 figuurtjes te zien zijn en concentreer je op de gezichtjes.
Linksonder is figuur 1, schuin rechts daarboven is 2, daar weer rechtsboven is 3, dan de tweede van linksonder is 4, enz.

In het plaatje waarin 12 figuurtjes te zien zijn zijn de gezichten van de nrs. 1, 4 en 8 in tweeën verdeeld.
Deze noem je 1a en 1b, 4a en 4b, 8a en 8b.

In totaal zes helften voor drie gezichtjes.

In het plaatje waar 13 figuurtjes zijn te zien vormen 8b en 4a samen 1 gezicht, 8a en 1b een gezicht, 1a een gezicht en 4b een gezicht.

1a en 4b vormen dus niet samen een gezicht, maar de twee helften vormen 2 nieuwe gezichten in plaats van één in het 13-figuursplaatje.

Het is dat ik nooit opgeef, anders had ik deze vijf dagen geleden al opgegeven.

Ik ben dit raadsel aan het oplossen. De ene keer zie ik 13 figuurtjes en de andere keer 12. En ik snap er geen bal van. Uren heb ik er al inzitten, ik heb het al uitgetekend, maar het enige wat ik tot nu toe heb ontdekt, is dat het meest linkse mannetje de ene keer wel haar heeft en de andere keer niet. Daar schuilt volgens mij de oplossing.
Verder heb ik vanochtend in het bos wat inspiratie opgedaan voor de herfstgedichtenwedstrijd van het O.A.B.
En dat is gelukt. Ik zit helemaal in een herfstdip. Gelukkkig heb ik nog Serox zat.

Dit weekend was er een autoshow bij paleis het Loo met werkelijk de allermooiste klassieke Jaguars, Porsches, TVR's, Ferrari's, Aston Martin's en noem het maar op.
De stoet reed over de Zwolseweg richting het Loo en bij het stoplicht waar twee agenten het verkeer stonden te regelen moest de stoet linksaf.
De agenten stonden zichtbaar te genieten van zoveel automobiele adel. Een agent keek een beetje vreemd op toen er midden tussen die klassiekers een Fiat Marea diesel zonder diesel meereed.
Nou ja, reed….hij werd geduwd door een zwetende meneer die verdacht veel op mij leek. "Handaandrijving!" riep hij nog tegen de agent die het hoofdschuddend aankeek. Achter het stuur zat een hele chagrijnige mevrouw die sprekend op mevrouw Mack leek. En achterin zat een baby die heel veel weg had van Hans.

Het sjicnht zo te zjin dat als je een sutk tkset psaalt dat het dan neit uamtiakt in wkele vldoorge je de lrteets pasalt znaolg je er maar voor zgort dat de beilneetgtr en de eldettneir op de jetisue paalst satan. Nou, dat wdlie ik gooewn eevn ubiroeterpn.
Maar dat zou tcoh bljceliaehk zjin? Woraam lreen we dan nog fuolotos sevcjhirn? Dat is dan tcoh vpiesdlre miteoe?

Onvoorstelbaar.

Stel, u mailt mij via het mailformulier van deze site, dan wordt die mail doorgestuurd naar mack_webbermonkeytailhotmail.com

Mackmonkeytailhotmail.com bestond al dus ik heb er webber bij gezet, enerzijds omdat webber een verwijzing naar internet in zich heeft en anderzijds omdat jullie dan allemaal denken dat ik stiekem de beroemde formule-1 coureur, Mark Webber ben.

Maar ik dwaal af. Wat ik wilde zeggen, ik lees die mails dus nooit op tijd. Want altijd als ik op hotmail kijk, is er geen e-mail, en als ik een week niet kijk, staat er daarna een e-mail van een week oud. En daar kun je dus je klok op gelijk zetten.
Het is hetzelfde als dat ik me 's avonds een keer zou insmeren met Autan, dat er dan die hele nacht, in het hele huis geen mug te vinden is.
Of dat als ik een stofzuiger van 199 euro koop, de hond ineens niet meer verhaart.

Wij hebben eergisteren een kastje gekregen dat zó mooi was dat ik het vandaag naar de kringloopwinkel heb gebracht. Toen ik aankwam stond er een aardige mevrouw met een licht duits accent. "Heeft u een mooi kastje meneer?" Ik antwoordde bevestigend. De mevrouw zocht wat spulletjes voor haar zoon die op kamers ging. "U mag hem van me hebben hoor." zei ik. Op dat moment komt er iemand van de kringloopwinkel naar buiten. "Kwam u iets brengen, meneer?" Ik zei dat ik een kastje had maar dat mevrouw hem wel wilde. "Ja, zo werkt dat niet hier. Alles wat op dit terrein staat is gelijk ons eigendom." Daar had ik toch wel wat moeite mee. Vooral omdat mijn auto ook op hun terrein stond. Normaal als ik daar kom duurt het een eeuwigheid voordat ze komen kijken, bij de gratie Gods accepteren ze het afdankertje, en kun je hem nog zelf in het magazijn gaan zetten ook. Bovendien was ik nog niet overeengekomen met de mensen van de kringloop dat het eigendom overging naar hen.
De aardige mevrouw 'redde' mij. "Ja, maar wij kennen elkaar." zei ze. Echt, nog nooit gezien.
"Ik kwam hem hier tegen en ik zag dat hij dat kastje had." Ik keek de mevrouw van de kringloop afwachtend aan.
De kringloopster sputterde nog wat over mensen die de afdankertjes stonden op te wachten voor gratis teevees e.d. maar als wij elkaar dan kenden, dat het dan goed was.

Ik heb het kastje overgeladen in haar auto, ze gaf me een hand, ik deed de groeten aan haar (waarschijnlijk niet bestaande) zoon, en ben weggereden. Met zo'n gevoel alsof ik iets illegaals had gedaan.
Wat vindt u? Heb ik nu een arme geholpen, of heb ik juist de kringloopwinkel bestolen?

Een flesje leegdrinken, op je rug geklopt worden tot er een enorme boer ontsnapt, een schone luier om krijgen en weer in je bed gelegd worden met een slaapliedje uit een speelgoedbeest.

Nee, ik heb echt niks te klagen bij mevrouw Mack.

De jongens van de buitendienst hebben het momenteel rustig. Dus die eten in de pauze gezellig met ons mee.
Het onderwerp was muziek, en het sub-onderwerp was Frans Bauer.
Frans heeft nogal veel fans uit onverwachte hoek, en als één iemand toegeeft dat-ie Frans wel leuk vindt, volgen er voorzichtig meer. Zoniet, een collega in de buitendienst. Ik ken zijn muzieksmaak een beetje en dat varieert van Slipknot tot Ramstein en van the Doors tot the Beatles.
"Frans Bauer vind ik een grote mongool" zegt-ie ineens midden onder het eten.
De rest reageerde ietwat geïrriteerd en eentje voerde het argument aan dat-ie anders toch maar mooi veel platen verkocht in Nederland.
"Dat bewijst alleen maar dat er nog veel meer mongolen in Nederland rondlopen." was zijn antwoord en at onverstoorbaar verder.

Gezellig. Leuke pauze!

Onze Moulinex-stofzuiger werd erg slecht en steeds luidruchtiger. Daarom ging ik vanochtend naar de stofzuigerwinkel om een nieuwe huilbezem te kopen.
Uiteindelijk heb ik mij één van de duursten laten aansmeren, een Miele van 199 euro en 2000 Watt vermogen. (Wel een gratis doosje stofzuigerzakjes gekregen.)
Mevrouw Mack schrok van de prijs, maar toen ze hem uitprobeerde was ze er wel erg content mee.
Ik had laatst ook al een duur "Blokker-dweilsysteem" gekocht en dat beviel ook al zo goed.
Volgens haar kon ik voortaan beter dat soort boodschappen doen omdat zij waarschijnlijk met veel goedkoper spul was thuisgekomen. Waarop ik zei dat het algemeen bekend is dat als mannen zulke aanschaffingen doen, dat ze met veel betere kwaliteit thuiskomen dan vrouwen.
"Oh ja?" zei ze, "Dat wist ik helemaal niet?"
Nee logisch, dacht ik, ik verzon het namelijk ter plekke.

Henkie is een plattelandsjongen van achter in de dertig, en vorig jaar zomer tijdens een dorpsfeest werd ik door mijn zwager aan hem voorgesteld. Henkie heeft lang blond krullend haar, rijdt Manta en is een toffe peer met bijbehorende humor.

"Henkie, dit is mien zwoager Mack, de breur van Anouk."
Henkie kijkt mij ongelovig aan en zegt dan: " Ah neeh! Ben-ie de breur van Anouk? Vertel 's van da ongeluk dan?
Ik zeg: "Welk ongeluk?
"Ie-wol toch nie zegg'n dat-ie mè zo'n kop 'eboor'n bunt?" HAAHAAHAAHAAHAA lacht Henkie.
Ik had hem zeker 25 jaar niet gehoord, maar het bier kwam door m'n neus naar buiten.

"Oh, als-ie noar de dier'ntuun gieht, doej' dan' oe familie de groet'n?" HAAHAAHAAHAAHAA buldert Henkie weer.
En dat zijn twee moppen die ik op m'n werk vaak vertel. Met een imitatie van Henkie's lach erbij. En daar heb ik heel veel succes mee.
U denkt misschien, die Henkie is niet helemaal goed. Maar dat is niet zo. Hij weet erg veel getuige het onderstaande gesprekje tussen Henkie en mijn zwager.

Z: Kennissen van mie zitt'n in Veenuuzuueelaa.
H: Oh, hadd'n sie doar gin las' van de Tsuunaaamieee?
Z: Ah nee, doar bunt sie veur inge'ènt!
H: Oh, da's moar goed ok, want d'r bunt al tweehonder-duuzend dooi'n!

Binnenkort is dat dorpsfeest weer, ik kan haast niet wachten.