Categorie: Enigszins grappig

Zo, vandaag heb ik bij mijn goede vrienden van de belastingdienst een tegemoetkoming in de kosten van de kinderopvang aangevraagd.
Ik heb twee keer de belastingtelefoon moeten raadplegen.

De eerste keer (ik zal u er inhoudelijk niet mee lastig vallen) las de mevrouw de toelichting met mij mee, en concludeerde inderdaad dat er een onduidelijkheid stond bij de vraag over het toetsingsinkomen. Wij formuleren soms wat moelijk, was haar verweer.
Geeft niks, zei ik. Ik en mijn collega helpen u er wel mee hoor.

Mijn tweede vraag schiep nog veel meer verwarring.

De vraag van de belastingdienst luidde: "Heeft u heel 2005 dezelfde echt/huisgenoot?"
Ik zei tegen de mevrouw dat ik alleen ja of nee kon aangeven, maar dat ik eigenlijk zocht naar vakje "Ik hoop het van harte."

Vond ze ook scherp, adviseerde mij 'ja' in te vullen en wenste me een prettig weekend.

Ik heb vanavond gezwommen in een hypermodern opblaaszwembad van 55 euro met een watercapaciteit van 3500 liter. Mijn neefje van 10 (Yordi, rotnou'sopmetdiebal)stond me in het midden uit te dagen, wetend dat ik geen zwembroek aan had. Hij heeft duidelijk nooit van de boekhoudcommando's gehoord.

Plons dus. En blubblubblub Yordi. Dat zal 'm leren. Mack (de echte) hielp ook mee en viel het zwembad aan. En, echt waar, daar raak je als omstander toch van in een lichte paniek als je ziet hoe dat bakbeest grauwend op dat zwembad af komt stormen, onderwijl zijn tanden zettend in de opblaasbare bovenring van het zwembad.
Dat ging maar net goed. Voor mijn zwager en ik was dit aanleiding om eens te berekenen hoe hoog het water in z'n tuin zou staan, aannemende dat het niet de grond in zou wegzakken, als al dat water uit het bad zou lopen. Wij kwamen op drie centimeter, aan u de vraag te berekenen hoeveel vierkante meter de tuin is.

Mijn zwager moet ik nog bedanken voor het lenen van een droge onderbroek, alhoewel ik er daarnet heel ondankbaar een flinke wind in heb gelaten. Maar hij heeft toch geen internet, dus ik kan dat rustig zeggen hier.

P.S. ik zag uit mijn ooghoeken dat er iemand stond te filmen toen ik met Yordi in gevecht was, dus misschien als wraak voor de vorige log staat dit filmpje hier binnenkort. Maar ik denk het niet, wij snappen allemaal niets van internettechniek namelijk.

Mevrouw mack vond dat ik gisterenavond een lief logje had geschreven. Nou, daar komt ze dan vandaag wel van terug, want ik zal eens een paar geheimpjes prijsgeven. Ik heb haar leren kennen eind 2000, ze woonde toen na 10 jaar samengewoond te hebben met een formule-1 fan (goeie gozer) weer bij haar ouders op de zolderkamer. Ik e-mailde in die tijd veel met haar. Wij waren "gewoon vrienden". Zij noemde dat zo, maar ik had natuurlijk allang gezien dat ze hoteldebotel was.
Zometeen zal ik daarvoor het bewijs leveren.
Een van haar mailtjes aan mij ging ongeveer zo:

"Hee hallo,"
"Heb je goed geslapen? Naah, zal wel weer niet, je slaapt zo slecht de laatste tijd."
"Die cd van de Beatles die jij hebt, heb ik ook gekocht en die is erg goed."
"Wil je met me trouwen?"

Dat vroeg ze dus, ik had haar net 3 keer gezien ofzo. Wist zij veel dat ik ruim 4 jaar later 'ja' zou zeggen.

Kijk hier maar eens. Gegarandeerd virusvrij en authentieke beelden.

Daarnet liep ik een rechthoekje met Mack (de echte) en ik was een beetje in gedachten verzonken.
Ergens bij Mack's favoriete veldje deed ik een stap en hoorde een krakend geluid onder mijn voet.
Toen ik verschrikt naar beneden keek zag ik dat ik op een slak was gaan staan. Om me heen nog zeker 20 slakken.
Omdat de situatie uitzichtloos was en de kans op herstel nihil ben ik nogmaals op de slak gaan staan. Om 'm voor de zekerheid uit z'n lijden te verlossen.

En voor de zekerheid heb ik ook even gecontroleerd wanneer hij voor het laatst is gesignaleerd.
29 april. 36 dagen geleden.
Eveneens voor de zekerheid heb ik even gecontroleerd hoe hard een slak kan. 691,2 meter per etmaal. Dus dat is in 36 dagen bijna 25 kilometer.

Oef!
*slaakt zucht van verlichting*

Vertrekadres: Schouwen-Duiveland – Dreischor (NL, 4315)
Bestemming: Epe – Vaassen (NL, 8171)
Afstand: 190,9 km.
Reisduur slak: 6628 uur 47 minuten.

Kent u die pakjes koffiemelk waarbij je het schenkhoekje zelf af moet knippen en vervolgens tegen het morsen een gaatje bovenin moet prikken? Moet je drie keer raden uit welk gat de koffiemelk het eerst komt.

Gras maaien is leuk. In mijn achtertuin ligt 12 vierkante meter maar vóór ligt een veldje van 2500 vierkante meter. Dat is helaas niet mijn voortuin, maar een veldje van de gemeente.
Heb ik van de week gelijk maar even meegenomen met de handmaaier.
De gemeentemeneer zette vanochtend zijn zitmotormaaimachine stil, keek verwonderd om zich heen, maakte een wegwerpgebaar en droop gefrustreerd af.

Zaterdag heb ik voor het eerst in mijn leven een luier verschoond. Ik hoopte stiekem op spuitpoep omdat ik dan het luiers verschonen in de zwaarste categorie kon oefenen. Het bleek slechts een extreem natte luier. Maar vol goede moed heb ik de aanwijzingen gevolgd en het tot een einde gebracht. Het eindresultaat? Gezakt. De luier zat veel te laag.
Het moest dus opnieuw. Mevrouw Mack wilde wel graag dat ik het tot een goed einde zou brengen. De tweede keer ging tot haar opluchting beter. Het was voor haar ook geen pretje zo liggend op de commode met haar benen omhoog.

Het kan zijn dat vanochtend toen u wakker werd alles net iets anders leek dan normaal. Dat komt zo; Vorig jaar hebben wij een schutting geplaatst en ik merkte dat een van mijn twee grasveldjes daardoor wat weinig zon kreeg. Omdat mijn plan om de schutting weg te halen wat weinig bijval kreeg, heb ik vannacht de baan van de aarde licht moeten wijzigen. Vandaar.
Excuses voor het ongemak.

Broeders,

We hebben een tussenpaus nodig.
De bedoeling van een tussenpaus is dat ie snel dood gaat.

Laten we die Duitser kiezen.

Bij ons werkt een jongen die bekend staat om zijn extreem-rechtse sympathieën. Onlangs heeft hij zijn kop kaal laten scheren, alleen bovenop zit nog een plukje mos. Zijn Lonsdale overhemden laten ook weinig te raden over. Toen er een keer een portomonnee gestolen was, wist hij te melden dat dit soort dingen pas gebeuren sinds al die buitenlanders bij ons werken. Vrijdagmiddag hoorde ik hem buiten tegen een Marokkaan roepen: "Houdt je bek, smerige kutmarokkaan!"
Het groepje Marokkanen wat bij ons werkt kan er wel om lachen. Zij lijken te denken: "Ach, er is iets niet helemaal goed gegaan bij zijn geboorte." En eerlijk gezegd kan ik ze daar geen ongelijk in geven. Ze halen hem trouw iedere ochtend op en dan rijdt hij met ze mee.
Als zijn opmerkingen te ver gaan tillen ze hem op, en flikkeren hem in een container met oud papier. En dan scheldt hij, en zij lachen. En 's avonds rijdt ie weer met ze mee naar huis.

Vreemd, vindt u ook niet?