Categorie: Enigszins grappig

Daarnet liep ik een rechthoekje met Mack (de echte) en ik was een beetje in gedachten verzonken.
Ergens bij Mack's favoriete veldje deed ik een stap en hoorde een krakend geluid onder mijn voet.
Toen ik verschrikt naar beneden keek zag ik dat ik op een slak was gaan staan. Om me heen nog zeker 20 slakken.
Omdat de situatie uitzichtloos was en de kans op herstel nihil ben ik nogmaals op de slak gaan staan. Om 'm voor de zekerheid uit z'n lijden te verlossen.

En voor de zekerheid heb ik ook even gecontroleerd wanneer hij voor het laatst is gesignaleerd.
29 april. 36 dagen geleden.
Eveneens voor de zekerheid heb ik even gecontroleerd hoe hard een slak kan. 691,2 meter per etmaal. Dus dat is in 36 dagen bijna 25 kilometer.

Oef!
*slaakt zucht van verlichting*

Vertrekadres: Schouwen-Duiveland – Dreischor (NL, 4315)
Bestemming: Epe – Vaassen (NL, 8171)
Afstand: 190,9 km.
Reisduur slak: 6628 uur 47 minuten.

Kent u die pakjes koffiemelk waarbij je het schenkhoekje zelf af moet knippen en vervolgens tegen het morsen een gaatje bovenin moet prikken? Moet je drie keer raden uit welk gat de koffiemelk het eerst komt.

Gras maaien is leuk. In mijn achtertuin ligt 12 vierkante meter maar vóór ligt een veldje van 2500 vierkante meter. Dat is helaas niet mijn voortuin, maar een veldje van de gemeente.
Heb ik van de week gelijk maar even meegenomen met de handmaaier.
De gemeentemeneer zette vanochtend zijn zitmotormaaimachine stil, keek verwonderd om zich heen, maakte een wegwerpgebaar en droop gefrustreerd af.

Zaterdag heb ik voor het eerst in mijn leven een luier verschoond. Ik hoopte stiekem op spuitpoep omdat ik dan het luiers verschonen in de zwaarste categorie kon oefenen. Het bleek slechts een extreem natte luier. Maar vol goede moed heb ik de aanwijzingen gevolgd en het tot een einde gebracht. Het eindresultaat? Gezakt. De luier zat veel te laag.
Het moest dus opnieuw. Mevrouw Mack wilde wel graag dat ik het tot een goed einde zou brengen. De tweede keer ging tot haar opluchting beter. Het was voor haar ook geen pretje zo liggend op de commode met haar benen omhoog.

Het kan zijn dat vanochtend toen u wakker werd alles net iets anders leek dan normaal. Dat komt zo; Vorig jaar hebben wij een schutting geplaatst en ik merkte dat een van mijn twee grasveldjes daardoor wat weinig zon kreeg. Omdat mijn plan om de schutting weg te halen wat weinig bijval kreeg, heb ik vannacht de baan van de aarde licht moeten wijzigen. Vandaar.
Excuses voor het ongemak.

Broeders,

We hebben een tussenpaus nodig.
De bedoeling van een tussenpaus is dat ie snel dood gaat.

Laten we die Duitser kiezen.

Bij ons werkt een jongen die bekend staat om zijn extreem-rechtse sympathieën. Onlangs heeft hij zijn kop kaal laten scheren, alleen bovenop zit nog een plukje mos. Zijn Lonsdale overhemden laten ook weinig te raden over. Toen er een keer een portomonnee gestolen was, wist hij te melden dat dit soort dingen pas gebeuren sinds al die buitenlanders bij ons werken. Vrijdagmiddag hoorde ik hem buiten tegen een Marokkaan roepen: "Houdt je bek, smerige kutmarokkaan!"
Het groepje Marokkanen wat bij ons werkt kan er wel om lachen. Zij lijken te denken: "Ach, er is iets niet helemaal goed gegaan bij zijn geboorte." En eerlijk gezegd kan ik ze daar geen ongelijk in geven. Ze halen hem trouw iedere ochtend op en dan rijdt hij met ze mee.
Als zijn opmerkingen te ver gaan tillen ze hem op, en flikkeren hem in een container met oud papier. En dan scheldt hij, en zij lachen. En 's avonds rijdt ie weer met ze mee naar huis.

Vreemd, vindt u ook niet?

Gisteren reed ik door de stad, twee meisjes voor me raken elkaar met hun fietsen en eentje valt er op straat, 10 meter voor mijn auto. Ik kon haar dankzij een enorme reactiesnelheid en perfecte stuurmanskunst nog net ontwijken.
Maar dan rijd Blik op de weg nooit achter je hè? Of de burgemeester om je te huldigen. Nee, zeiken over de verloedering, dat kunnen ze! In plaats van eens oog te hebben voor heldhaftige burgers als ik!

Gisteren reed ik door de stad, twee meisjes voor me raken elkaar met hun fietsen en eentje valt er op straat, 10 meter voor mijn auto. Ik kon haar dankzij een enorme reactiesnelheid en perfecte stuurmanskunst nog net ontwijken.
Maar dan rijd Blik op de weg nooit achter je hè? Of de burgemeester om je te huldigen. Nee, zeiken over de verloedering, dat kunnen ze! In plaats van eens oog te hebben voor heldhaftige burgers als ik!

Vandaag is Timo geboren, zoon van vrienden van ons, en de laatste die wij kennen die voor de kleine mack geboren moest worden. Nu kan ik me nergens meer achter verschuilen. Over precies een maand is mevrouw Mack uitgerekend.
Vanmiddag heeft ze vier "voorbeeldgeboortekaartjesboeken" gehaald, en er daar vier uitgezocht die ze het mooist vond. Toen ik thuis kwam heb ik er ook een paar uitgezocht en laten dat nou precies dezelfde vier zijn! Kan natuurlijk helemaal niet, dus ze moet stiekem hints gegeven hebben. Maar mevrouw Mack bezweert dat ze dat niet gedaan heeft. Zelfs niet dat het er vier waren.
Hoe dan ook, het kaartje is uitgezocht, ik heb net een versje geschreven, dus we zijn er klaar voor. Hopelijk.
Ik hoop op een jongen. Of nee, een meisje.

Het versje? Komt ie:

Vandaag ben je dan geboren,
we hopen dat je ons leven zult verrijken,
en dat je niet teveel op mama,
maar stukken meer op papa zal gaan lijken.

Leuk hè? Mevrouw Mack weet nog van niets maar ik weet zeker dat ze trots op me zal zijn.