Categorie: Enigszins grappig

Wij hebben eergisteren een kastje gekregen dat zó mooi was dat ik het vandaag naar de kringloopwinkel heb gebracht. Toen ik aankwam stond er een aardige mevrouw met een licht duits accent. "Heeft u een mooi kastje meneer?" Ik antwoordde bevestigend. De mevrouw zocht wat spulletjes voor haar zoon die op kamers ging. "U mag hem van me hebben hoor." zei ik. Op dat moment komt er iemand van de kringloopwinkel naar buiten. "Kwam u iets brengen, meneer?" Ik zei dat ik een kastje had maar dat mevrouw hem wel wilde. "Ja, zo werkt dat niet hier. Alles wat op dit terrein staat is gelijk ons eigendom." Daar had ik toch wel wat moeite mee. Vooral omdat mijn auto ook op hun terrein stond. Normaal als ik daar kom duurt het een eeuwigheid voordat ze komen kijken, bij de gratie Gods accepteren ze het afdankertje, en kun je hem nog zelf in het magazijn gaan zetten ook. Bovendien was ik nog niet overeengekomen met de mensen van de kringloop dat het eigendom overging naar hen.
De aardige mevrouw 'redde' mij. "Ja, maar wij kennen elkaar." zei ze. Echt, nog nooit gezien.
"Ik kwam hem hier tegen en ik zag dat hij dat kastje had." Ik keek de mevrouw van de kringloop afwachtend aan.
De kringloopster sputterde nog wat over mensen die de afdankertjes stonden op te wachten voor gratis teevees e.d. maar als wij elkaar dan kenden, dat het dan goed was.

Ik heb het kastje overgeladen in haar auto, ze gaf me een hand, ik deed de groeten aan haar (waarschijnlijk niet bestaande) zoon, en ben weggereden. Met zo'n gevoel alsof ik iets illegaals had gedaan.
Wat vindt u? Heb ik nu een arme geholpen, of heb ik juist de kringloopwinkel bestolen?

Een flesje leegdrinken, op je rug geklopt worden tot er een enorme boer ontsnapt, een schone luier om krijgen en weer in je bed gelegd worden met een slaapliedje uit een speelgoedbeest.

Nee, ik heb echt niks te klagen bij mevrouw Mack.

De jongens van de buitendienst hebben het momenteel rustig. Dus die eten in de pauze gezellig met ons mee.
Het onderwerp was muziek, en het sub-onderwerp was Frans Bauer.
Frans heeft nogal veel fans uit onverwachte hoek, en als één iemand toegeeft dat-ie Frans wel leuk vindt, volgen er voorzichtig meer. Zoniet, een collega in de buitendienst. Ik ken zijn muzieksmaak een beetje en dat varieert van Slipknot tot Ramstein en van the Doors tot the Beatles.
"Frans Bauer vind ik een grote mongool" zegt-ie ineens midden onder het eten.
De rest reageerde ietwat geïrriteerd en eentje voerde het argument aan dat-ie anders toch maar mooi veel platen verkocht in Nederland.
"Dat bewijst alleen maar dat er nog veel meer mongolen in Nederland rondlopen." was zijn antwoord en at onverstoorbaar verder.

Gezellig. Leuke pauze!

Onze Moulinex-stofzuiger werd erg slecht en steeds luidruchtiger. Daarom ging ik vanochtend naar de stofzuigerwinkel om een nieuwe huilbezem te kopen.
Uiteindelijk heb ik mij één van de duursten laten aansmeren, een Miele van 199 euro en 2000 Watt vermogen. (Wel een gratis doosje stofzuigerzakjes gekregen.)
Mevrouw Mack schrok van de prijs, maar toen ze hem uitprobeerde was ze er wel erg content mee.
Ik had laatst ook al een duur "Blokker-dweilsysteem" gekocht en dat beviel ook al zo goed.
Volgens haar kon ik voortaan beter dat soort boodschappen doen omdat zij waarschijnlijk met veel goedkoper spul was thuisgekomen. Waarop ik zei dat het algemeen bekend is dat als mannen zulke aanschaffingen doen, dat ze met veel betere kwaliteit thuiskomen dan vrouwen.
"Oh ja?" zei ze, "Dat wist ik helemaal niet?"
Nee logisch, dacht ik, ik verzon het namelijk ter plekke.

Henkie is een plattelandsjongen van achter in de dertig, en vorig jaar zomer tijdens een dorpsfeest werd ik door mijn zwager aan hem voorgesteld. Henkie heeft lang blond krullend haar, rijdt Manta en is een toffe peer met bijbehorende humor.

"Henkie, dit is mien zwoager Mack, de breur van Anouk."
Henkie kijkt mij ongelovig aan en zegt dan: " Ah neeh! Ben-ie de breur van Anouk? Vertel 's van da ongeluk dan?
Ik zeg: "Welk ongeluk?
"Ie-wol toch nie zegg'n dat-ie mè zo'n kop 'eboor'n bunt?" HAAHAAHAAHAAHAA lacht Henkie.
Ik had hem zeker 25 jaar niet gehoord, maar het bier kwam door m'n neus naar buiten.

"Oh, als-ie noar de dier'ntuun gieht, doej' dan' oe familie de groet'n?" HAAHAAHAAHAAHAA buldert Henkie weer.
En dat zijn twee moppen die ik op m'n werk vaak vertel. Met een imitatie van Henkie's lach erbij. En daar heb ik heel veel succes mee.
U denkt misschien, die Henkie is niet helemaal goed. Maar dat is niet zo. Hij weet erg veel getuige het onderstaande gesprekje tussen Henkie en mijn zwager.

Z: Kennissen van mie zitt'n in Veenuuzuueelaa.
H: Oh, hadd'n sie doar gin las' van de Tsuunaaamieee?
Z: Ah nee, doar bunt sie veur inge'ènt!
H: Oh, da's moar goed ok, want d'r bunt al tweehonder-duuzend dooi'n!

Binnenkort is dat dorpsfeest weer, ik kan haast niet wachten.

Zo, vandaag heb ik bij mijn goede vrienden van de belastingdienst een tegemoetkoming in de kosten van de kinderopvang aangevraagd.
Ik heb twee keer de belastingtelefoon moeten raadplegen.

De eerste keer (ik zal u er inhoudelijk niet mee lastig vallen) las de mevrouw de toelichting met mij mee, en concludeerde inderdaad dat er een onduidelijkheid stond bij de vraag over het toetsingsinkomen. Wij formuleren soms wat moelijk, was haar verweer.
Geeft niks, zei ik. Ik en mijn collega helpen u er wel mee hoor.

Mijn tweede vraag schiep nog veel meer verwarring.

De vraag van de belastingdienst luidde: "Heeft u heel 2005 dezelfde echt/huisgenoot?"
Ik zei tegen de mevrouw dat ik alleen ja of nee kon aangeven, maar dat ik eigenlijk zocht naar vakje "Ik hoop het van harte."

Vond ze ook scherp, adviseerde mij 'ja' in te vullen en wenste me een prettig weekend.

Ik heb vanavond gezwommen in een hypermodern opblaaszwembad van 55 euro met een watercapaciteit van 3500 liter. Mijn neefje van 10 (Yordi, rotnou'sopmetdiebal)stond me in het midden uit te dagen, wetend dat ik geen zwembroek aan had. Hij heeft duidelijk nooit van de boekhoudcommando's gehoord.

Plons dus. En blubblubblub Yordi. Dat zal 'm leren. Mack (de echte) hielp ook mee en viel het zwembad aan. En, echt waar, daar raak je als omstander toch van in een lichte paniek als je ziet hoe dat bakbeest grauwend op dat zwembad af komt stormen, onderwijl zijn tanden zettend in de opblaasbare bovenring van het zwembad.
Dat ging maar net goed. Voor mijn zwager en ik was dit aanleiding om eens te berekenen hoe hoog het water in z'n tuin zou staan, aannemende dat het niet de grond in zou wegzakken, als al dat water uit het bad zou lopen. Wij kwamen op drie centimeter, aan u de vraag te berekenen hoeveel vierkante meter de tuin is.

Mijn zwager moet ik nog bedanken voor het lenen van een droge onderbroek, alhoewel ik er daarnet heel ondankbaar een flinke wind in heb gelaten. Maar hij heeft toch geen internet, dus ik kan dat rustig zeggen hier.

P.S. ik zag uit mijn ooghoeken dat er iemand stond te filmen toen ik met Yordi in gevecht was, dus misschien als wraak voor de vorige log staat dit filmpje hier binnenkort. Maar ik denk het niet, wij snappen allemaal niets van internettechniek namelijk.

Mevrouw mack vond dat ik gisterenavond een lief logje had geschreven. Nou, daar komt ze dan vandaag wel van terug, want ik zal eens een paar geheimpjes prijsgeven. Ik heb haar leren kennen eind 2000, ze woonde toen na 10 jaar samengewoond te hebben met een formule-1 fan (goeie gozer) weer bij haar ouders op de zolderkamer. Ik e-mailde in die tijd veel met haar. Wij waren "gewoon vrienden". Zij noemde dat zo, maar ik had natuurlijk allang gezien dat ze hoteldebotel was.
Zometeen zal ik daarvoor het bewijs leveren.
Een van haar mailtjes aan mij ging ongeveer zo:

"Hee hallo,"
"Heb je goed geslapen? Naah, zal wel weer niet, je slaapt zo slecht de laatste tijd."
"Die cd van de Beatles die jij hebt, heb ik ook gekocht en die is erg goed."
"Wil je met me trouwen?"

Dat vroeg ze dus, ik had haar net 3 keer gezien ofzo. Wist zij veel dat ik ruim 4 jaar later 'ja' zou zeggen.

Kijk hier maar eens. Gegarandeerd virusvrij en authentieke beelden.

Daarnet liep ik een rechthoekje met Mack (de echte) en ik was een beetje in gedachten verzonken.
Ergens bij Mack's favoriete veldje deed ik een stap en hoorde een krakend geluid onder mijn voet.
Toen ik verschrikt naar beneden keek zag ik dat ik op een slak was gaan staan. Om me heen nog zeker 20 slakken.
Omdat de situatie uitzichtloos was en de kans op herstel nihil ben ik nogmaals op de slak gaan staan. Om 'm voor de zekerheid uit z'n lijden te verlossen.

En voor de zekerheid heb ik ook even gecontroleerd wanneer hij voor het laatst is gesignaleerd.
29 april. 36 dagen geleden.
Eveneens voor de zekerheid heb ik even gecontroleerd hoe hard een slak kan. 691,2 meter per etmaal. Dus dat is in 36 dagen bijna 25 kilometer.

Oef!
*slaakt zucht van verlichting*

Vertrekadres: Schouwen-Duiveland – Dreischor (NL, 4315)
Bestemming: Epe – Vaassen (NL, 8171)
Afstand: 190,9 km.
Reisduur slak: 6628 uur 47 minuten.

Kent u die pakjes koffiemelk waarbij je het schenkhoekje zelf af moet knippen en vervolgens tegen het morsen een gaatje bovenin moet prikken? Moet je drie keer raden uit welk gat de koffiemelk het eerst komt.