Auteur: Mack

Meneer de P. zette op zijn weblog een mopje over Duitsers en de tweede wereldoorlog.
En als vliegen op een hoop stront komen criticasters erop af om te vertellen dat zoiets niet kan. Er zou haat mee gezaaid worden, en als zulke moppen verteld worden heeft iemand het doel van dodenherdenking niet begrepen.

Ik heb er eens over nagedacht. Mijn opa en oma vertellen vaak hun oorlogservaringen. Zij horen niet tot de zwaarst getroffenen van de oorlog maar hebben wel honger gekend en moesten van Utrecht naar Zwolle fietsen (op houten banden, voegt mijn opa daar steevast aan toe) om eten te halen. Mijn vader (geboren 18-aug-1944) moesten ze bij een zus achterlaten en erop vertrouwen dat de zus de melk bestemd voor mijn vader, niet aan haar eigen kind zou geven.
Mijn oma heeft onderweg difterie gekregen en heeft haar leven te danken aan een Duitser die haar naar het ziekenhuis bracht. Zij is niet haatdragend naar Duitsers toe. Volgens haar hoefde je als jonge vrouw 's avonds op straat nooit bang te zijn dat een Duitser zich aan je zou vergrijpen.

Mijn oma heeft het verhaal altijd zo verteld, aan haar kinderen en kleinkinderen en allemaal snappen we dat de meeste Duitsers niet slecht waren maar werden gedwongen. En waarom snappen we dat? Omdat we zelf na kunnen denken en gevoel hebben. En we snappen zeker dat Duitsers van nu geen schuld hebben.

Zo was het altijd. Tot de mop van meneer de P. Nu haten mijn oma en ik de Duitsers. Wat Hitler niet is gelukt is hem wel gelukt.

Zondag ben je vrij en het is een subtropische dag.
Dan ga je natuurlijk niet achter je pc zitten! Nee, stel je voor zeg. Dat zou toch belachelijk zijn. Nee, dan ga je wat doen. Lekker in een hete auto een stukje rijden. Of naar een strand waar de halve Randstad zich heeft verzameld. Of minimaal in je tuin zitten zweten.
Maar je gaat niet in je koele computerkamer achter je pc zitten. Of in je koele huiskamer een filmpje kijken. Want dan ben je toch niet helemaal in orde hoor. Je moet eruit! Anders denkt men straks nog dat je loser bent.

Oh ja, en vergeet niet massaal te barbecueën vanavond. Anders ziet men u alsnog voor loser aan.

Vandaag heb ik samen met Harrie (die staat naast mij op de clubkampioenfoto een paar logjes geleden) de tuin gedaan. Twee weken geleden heb ik graszaad gezaaid, (gewoon op het gras geflikkerd, maar dat schijnt zaaien te heten) en inmiddels is het resultaat zichtbaar. De kale plekken zijn behoorlijk goed bijgetrokken en na een keertje goed maaien was ik apetrots op mijn twee grasveldjes. (samen 12 vierkante meter)
Zo trots dat ik vanaf nu eigenlijk alleen nog maar over gras kan praten. Derhalve ben ik op zoek naar het telefoonnummer van de grasmatverzorger van Manchester United om hem nog een paar nuttige tips te geven.
Mack (de echte) interesseert het allemaal geen zak en zeikt nog steeds over mijn gras heen. En het vrouwtje geeft hem rustig een groot bot dat hij op het gras gaat staan opkluiven. Liggend op zijn voorpoten en staand op zijn achterpoten met welke hij zich stevig afzet in m'n gras om een betere grip op het bot te krijgen.
En ik zie hem het gras kapot trekken…En ik mag er niks van zeggen van het vrouwtje.

Kijk eens wat er gebeurt als twee enthousiaste boekhouders samen een joint venture aangaan, terwijl ze van web-design de ballen snappen.
Dit is toch de mooiste web-log ooit gemaakt?

Vind je dat nou leuk? Grote Lummel!

Ja. Heel leuk.

(We hebben wel hulp gehad van heer Hoof voor de kopfoto, zo goed zijn we zelf nou ook weer niet.)