Ik lees te weinig.

Ik ben geen lezer. Ik pak niet een roman en ga eens lekker zitten lezen. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet, ik heb het idee dat de middelbare school bij mij het tegenovergestelde heeft bereikt van wat zij voor ogen had. Vóór die tijd las ik wel veel jeugdboeken, dus de basis was wel gelegd.
Johnny Wolkers, Mutaltulisch, Anton Koolraap, Gerard Zever, het heeft mij nooit kunnen boeien. Regilio boeide mij meer dan Litera.
En dat ligt geheel aan mij, ik verzette me ertegen dat ik mijn huiswerk nu niet meer in een kwartier kon afraffelen, maar dat ik naar de bibliotheek moest, terwijl er op mijn kamer allemaal nog niet uitgevonden uitvindingen lagen te wachten. Na de Havo heeft het denk ik acht jaar geduurd voordat ik weer eens een leesboek pakte. Dat was 'reis om de wereld in 80 dagen' van Jules Verne, wat ik overigens wel zeer de moeite waard vond.
Nu zit ik met een beetje belachelijke kronkel in m'n hersens: Als ik lees wil ik er mijn algemene kennis mee vergroten. Dus niet zomaar voor de lol.
Dus twee jaar geleden pakte ik een dik boek over het Neurenbergproces, vorig jaar een boek over het heelal van die via een rietje pratende professor, vorige maand het dagboek van Anne Frank en nu ben ik bezig in "Nacht und Nebel" over een Nederlandse verzetstrijder die verschillende Duitse gevangenissen en concentratiekampen heeft overleefd.
Nu hoop ik wel dat ik u een plezier heb gedaan met dit logje want door het schrijven ervan, kan ik vanavond zeker een half uur minder lang lezen. In ruil heeft u vast nog wel een leestip voor mij.

Eerbetoon aan Mevrouw Mack.

Wat is het toch erg als je misselijk bent. Je wordt 's nachts wakker en je weet in eerste instantie niet wat er aan de hand is, totdat het ineens tot je doordringt dat je moet overgeven. Het erop wachten is het ergste.
Je blijft stil liggen in de hoop dat het wegtrekt, ondertussen breekt het klamme zweet je uit, je bedenkt wanhopig waar je badjas hangt zodat je tijdens het overgeven tenminste nog wat warms aanhebt.
En dan komt het. Je staat op en loopt naar de badkamer en met oorverdovend volume kots je in de wc. BWUUUUHHHH…..spluttersplutterspetterspetdrupdrup. En dan nog een keer BWUUUUEEHHH….splutsplutterdespetterdedrup. TUF! TUF! (mama!) En dat een keer of zes.
Het ijskoude zweet valt nu van je voorhoofd en in je keel lijkt nog een brok braaksel te zitten wat niet is meegekomen. Je durft niet met je tong langs je tanden te gaan uit angst dat je een stukje voelt en weer moet overgeven.
En dat had ik dus vier keer afgelopen zonnacht. Ik maak dan ook extra veel kreungeluiden in de hoop dat mevrouw Mack wakker wordt om een beetje voor me te zorgen. En dat werd ze gelukkig en liefdevol ontfermt ze zich dan over mij. Een emmer naast mijn bed, een asperientje binnen handbereik, een glaasje water, zonder haar was ik er nu niet meer geweest.
Terwijl als zij moet overgeven ze dat zachtjes doet, soms hoor ik pas de volgende ochtend dat ze ziek is geweest. En ze is niet eens bij de commando's geweest.

Een vrouw aanvaardt haar lot stukken beter dan een man, in tijden van misselijkheid zijn ze zelfs stukken dapperder.

Stil he?

Stil hier he? Ik geef even een nieuwe update:

De stand in de "Mack-kots-competitie" is nu:

1. Mevrouw Mack (12)
2. Mack (de echte) (5)
3. Mack (4)
3. Hans (4)
5. Sophie (1)

Mack blijft jammer genoeg precies op zijn oude record hangen, Hans daarentegen staat nu op een gedeelde 3e plek met zijn vader. Knap hoor…

Gezellig hier!!

De Falkland oorlog.

De enige oorlog die iedereen snapte. Zelfs ik als 12-jarig jochie begreep dat als ze je land inpikken, da'je da dan nie goed vindt.
Maar wie ging dat nou winnen? Argentinië of Engeland? Argentinië was toevallig wel wereldkampioen.
Ik haalde de wereldkaart erbij. Argentinië was veel groter dan Engeland dus dat moest een walk-over voor de Zuid-Amerikanen worden. Bovendien stuurde Engeland niet eens heel Engeland er naartoe maar slechts een paar boten. Zó graag wilden ze die eilanden dan ook weer niet terug.
Ik deed mijn vader verslag van mijn bevindingen. Die dacht echter dat Engeland zou winnen.
Ik begreep er niks van. Hij legde mij uit dat het er niet zoveel toe doet hoe groot een land is, maar dat het belangrijker is wie het modernste leger heeft. En dat was Engeland. Ah zo ja.

Mijn vader is er niet meer. Overleden drie jaar na de Falkland oorlog. Hans, heette hij. Hij wist alles. Zelfs wat er zou gebeuren als tijdens de maandelijkse test van de sirenes er een echt alarm zou zijn.

Ik verheug me er nu al op dat zijn kleinzoon Hans mij dat soort vragen gaat stellen.

Linke soep

Ik heb gisteren de link naar Vonneke' site verwijderd. Die lijkt nu definitief uit de lucht. Dat betekent dat ik weer een plaatsje vrij heb onder de V.

Weet u nog een site met een V die ik kan linken?

Dat linken is trouwens linke soep. Vaak is het zo'n "dienst-wederdienst" een-tweetje.
Zo van, "nou die komt hier vaak, laat ik die maar linken." of "ik zie dat ik daar gelinkt ben, laat ik die dan ook maar linken."
Vooral in de eerste bestaansfase van een web-log is het belangrijk om bekend te worden. Flink linkspammen om meer reacties te krijgen. Het lijkt een beetje op de beginnend cabaretier die ter wille van zijn naamsbekendheid interviews met de Telegraaf geeft, en later als het hem goed gaat niets meer van de Telegraaf wil weten.

Zo kun je dus met allerlei links komen te zitten, waarvan je later vindt dat die eigenlijk afbreuk doen aan je eigen web-log. "Goh, leest hij dat en dat? Nou, dat hadden we niet van hem verwacht."

En een linkje verwijderen…Oei, misschien kwets je diegene wel en dat is nou ook weer niet de bedoeling. Allemaal tegelijk verwijderen dan maar? Nee, stel je voor dat al diegene jou ook gaan verwijderen. Heb je straks geen lezers meer en kun je opnieuw beginnen.

Gelukkig geldt dat allemaal niet voor mij. Ik lees alle gelinkte weblogs regelmatig. En alle andere weblogs ook. Ik ben een hele toffe gozer. Ik hou van jullie allemaal.

Radardetector

Politie: Goedemiddag. Volgens onze radardetector-detector heeft u een radardetector aan boord. Klopt dat?

Mack: Nee. Ik heb wel een radardetector-detector-detector aan boord. Misschien dat uw radardetector-detector daarop reageert?

Politie: Dan zal dat het wel zijn. Maar u mag ook geen radardetector-detector-detector hebben. Wij hebben echter nog geen radardetector-detector-detector-detector, dus kunnen we niet aannemelijk maken dat u een radardetector-detector-detector heeft. En uw eigen verklaring over het in bezit hebben van een radardetector-detector-detector is niet voldoende. Volgend jaar krijgen we wel een radardetector-detector-detector-detector.

Mack: Nou, dan ga ik maar vast sparen voor een radardetector-detector-detector-detector-detector.
Mag je die wel hebben?

Politie: Ja, die wel. Het verkeersreglement gaat maar tot radardetector tot de vierde macht. Goede reis verder.

In the mood

Weet iemand wie degene is die bepaalt of bepaalde kleding in of uit de mode is? Ik denk zelf dat het de modekoningen zijn, die op een gegeven moment bepalen dat iets wat een dag daarvoor nog mooi was, vandaag ineens lelijk is geworden.

En dat is knap. Tenminste, het feit dat er naar geluisterd wordt. Ik bepaal ook wel eens iets, alleen luistert er niemand naar. Ja, drie maanden later als het al te laat is, maar niet op het moment dat ik het zeg.
Het is toch gek dat iets wat mooi is, door een veranderde norm ineens lelijk is? Dat slaat toch eigenlijk helemaal nergens op als je erover nadenkt?
Stel, we bepalen ineens dat twee grote wratten op je neus 'mooi' is. Gaan we dan massaal naar de plastisch chirurg om er een paar te laten zetten? Nee, natuurlijk niet, hoor ik u denken. Maar als puntschoenen waar clown Bassie zich nog voor zou schamen ineens in de mode zijn gaan er wel mensen mee lopen. Het zou echt veel handiger en goedkoper zijn als we gewoon nog dezelfde kleding hadden als 30 jaar geleden. Hoef je ook niet moeilijk te doen in de winkel behalve dat je op de maat en de kwaliteit moet letten.

Iets wat vroeger mooi was, is nu nog steeds mooi, anders was het vroeger ook niet mooi.

Da’s even schrikken….. (voor meneer Mack)

Vanmorgen om 11 uur heeft hans zijn fles lekker leeg gedronken. Uitbuiken doet hij altijd op de grond, meestal met de tv aan.
Nu deed hij dat dus weer. Ineens hoorde ik hoge kreetjes en gilletjes van de grond afkomen, die had ik nog nooit gehoord….
Gordon op tv, "voor alle fans". Nou, Hans was even helemaal into Gordon. Ik heb helemaal blauw gelegen.
Als papa Mack thuis was geweest had hij zeker de tv op een andere zender gezet.

Radioherinneringen

-Elke avond om middernacht het "Wilhelmus."

-'s ochtend tot aan klokslag zeven: "kluung kluung kluung klungklung klungklungklung…Hilversum 3." "kluung kluung kluung klungklung klungklungklung…Hilversum 3."

-Vrijdagnacht Kees Schilperoort en Eric de Zwart met "de Stemband."

-Ma-Avro, di-Vara ,wo-VPRO/EO, do-Tros, vr-Veronica, za-NCRV, zo-KRO.

-Het kledingadvies van Jeroen van Inkel. Schat, Hallo, je bent weer te laat….

-Ko de Boswachtershow. (Alle konijnekeutels, Anton Gleuf)

-De Avondspits. (kruip in de huid van en de poplimerick.) Wij spreken met de overlevering van John Lennon.

-De nationale hitparade. (we draaien de platen helemaal)

-Hobbyscoop. Complete computerprogramma's over de ether downloaden. Maar dat heette toen nog "opnemen".