Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

De echte reden.

Dit jaar heb ik nog geen badminton gespeeld. Ik zou de omstandigheden de schuld kunnen geven en dat doe ik dan ook. Maar de waarheid is dat ik er geen bal shuttle zin meer in heb. Vorig jaar heb ik nog een nieuw racket, een nieuw trainingspak en een nieuwe sporttas gekocht/gekregen dus eigenlijk is het best zonde. Daarom neem ik me steeds voor te gaan op donderdagavond. Vanavond was het weer zo ver. Ik nam me wederom voor te gaan.
Vroeger was badminton leuker toen ik nog samen met Harrie ging. Harrie verhuisde naar Wanssum en sindsdien is er eigenlijk niet zoveel meer aan.

Ik denk er ook over om het hardlopen weer eens op te pakken. Dat deed ik ook altijd samen met Harrie. Vorig jaar februari deed ik het voor het laatst en de volgende dag gebeurde er iets met mijn rug waardoor ik gedwongen was vier uur op de grond te liggen. Dat was altijd mijn excuus om niet meer hard te lopen, maar eigenlijk slaat het nergens op. Ik moet het gewoon weer gaan doen. Ik ben er goed in, het is gezond en het kost weinig tijd.
Weet u wat de echte reden is dat ik niet ga hardlopen? Ik heb twee mooie broeken die me eigenlijk nét een ietsiepietsie te groot zijn. Als ik een paar kilo afval kan ik wéér nieuwe gaan kopen.

(ik snap ook heus wel dat u niet alle linkverwijzingen gaat lezen hoor, voel u vooral niet schuldig, ikzelf heb daar ook nooit zin in.)

Wat niet weet, wat niet deert.

Wij wonen nu een jaar of drie in ons huuske en al die tijd waren wij trots op onze prachtige motorloze afzuigkap. Bij nadere bestudering van het motorloos-afzuigprincipe kwam ik onlangs tot de conclusie dat onze afzuigkap een placebo is. Dat ding doet helemaal niks want het ventilatiesysteem zit er helemaal niet op aangesloten.

Het stomme is, dat ding deed het altijd prima toen wij nog niet wisten dat hij het helemaal niet deed. Sinds ik erachter kwam dat dat ding er puur voor de sier hangt, merken wij ineens dat hij niet meer goed afzuigt.
Ik heb vandaag maar een afvoerslang gekocht om het ding aan te sluiten. Er waren twee soorten slangen, lange en korte. Ik heb de lange genomen voor de zekerheid maar die slang past echt nergens. Het gat in de muur is te klein, het gat in het keukenkastje is veel te klein en het gat in de afzuigkap zal dan ook wel te klein zijn.
Om dat allemaal op te lossen heb ik een kleine zaag en drie vijlen gekocht. En dat is best leuk voor mijn gereedschapverzameling want het is natuurlijk volkomen nutteloos gereedschap als je een slang wilt aansluiten.
Nee, ik ben niet echt handig. Ik kan wel goed vloeken overigens.

Waterpokken-zeer besmettelijk!

De waterpokken zijn nu ook op mij overgesprongen. Niet verwonderlijk want als kind heb ik het nooit gehad, en er is kennelijk geen tegenhouden aan als iemand in je buurt het heeft. Ik zit onder de rode blaasjes. En dan bedoel ik niet twee of drie, nee ik bedoel zes triljard! En het moeilijkste voor mij is, ik mag er niet aankomen, terwijl als ik normaal maar iets heb wat op een beginnend puistje lijkt, zorgvuldig door mij wordt verwijderd. Ik voel me ook niet erg fit, het schijnt voor een volwassene (en ja, daar hoor ik ook bij!) soms niet zo'n pretje te zijn. En je wordt helemaal agressief van de jeuk! Hans heeft er volgens ons niet zo'n last van. Die maakt dezelfde geluidjes als normaal, alleen ziet hij er helemaal niet uit, zijn blaasjes zijn al geel aan het worden.

En ik ga echt niet meer over straat zo!!!!!!! Ik denk dat ik maar zo'n melaatsenratel van vroeger aanschaf als ik door het dorp moet. WATERPOKKEN! WATERPOKKEN!

Waterpokken

Eindelijk is de digitale computer op onze camera aangesloten. Ik kan dus vanaf nu real-live soap tonen hier. Hans heeft de waterpokken. Gekregen van een of ander stom wicht. Het zijn bultjes -soms van een halve centimeter- die over zijn hele lichaam zitten.
Ikzelf heb nooit waterpokken gehad. En dat is maar goed ook want alles wat er op mijn lichaam niet hoort te zitten, druk ik uit of ga ik te lijf met messen, hete naalden of soms een betonschaar. (Jolie good fun)

Ik was indertijd de grootste leverancier van croutons voor Unox cup-a-soup.

Katholiek grapje.

Van huis uit ben ik rooms katholiek. Niet dat ik er nog heel veel mee doe, maar de katholieke kerk interesseert me nog wel. Op de Veluwe ben ik behoorlijk in de minderheid. Kinderen willen niet met me spelen, noemen me 'Rooms' en wijzen me na.
Ook op mijn werk sta ik ook vaak alleen tussen Gereformeerden, Nederlands hervormden, Jehova's getuigen, Gereformeerd vrijgemaakten, Reformatorischen, Pinkstergemeenten, metselaars, timmerlieden en wat voor afvalligen allemaal nog wel niet meer.
Slechts één katholieke bondgenoot heb ik op mijn werk, maar wij staan ons mannetje tegen de Protestantse overmacht. Onze propaganda is veel beter. Wij plakken aanplakbiljetten op de afdeling van de vijand.

1566

DIT NOOIT MEER!

Maradona

Als het een jongetje wordt, dan noem ik hem Diego Armando, zei Futre ooit eens tegen mij.
Eens kijken of hij woord houdt of dat zijn lieftallige vrouw toch ook nog wat te vertellen heeft.
Hij zal de dans wel weer ontspringen door een meisje te krijgen.

Hartinfarct-dip

Zoals jullie weten heb ik 2 januari een hartinfarct gehad. Daar zitten nogal wat consequenties aan, en die neem ik allemaal op de koop toe. Het is niet anders en ik hou niet van dat negatieve gedoe. Niet zeiken, stoppen met roken (…………..), afvallen, meer bewegen. Ik weet het en mijn instelling is goed.
Ook toen ik de uitslagen kreeg, en ik hoorde dat het er op neer kwam dat meer kinderen krijgen voor eigen risico is (omdat ik dan tegen het advies van de cardioloog de medicijnen moet stoppen), bleef ik lachen. Komt allemaal goed.
Maar dan….. Uit onverwachte hoek komen de meest belachelijke dingen, waar je geen rekening mee gehouden hebt.
Ik ga voor controle naar de tandarts, ik vertel hem dat ik een hartinfarct heb gehad en zijn reactie: Oooh, dan moet je vanaf nu 4x per jaar naar de mondhygiëniste…. Huh? Nou, hij had een uitleg, die sloeg echt wel ergens op maar toch… Wazig.
Bij de cardioloog hoorde ik dat ik het beste van de pil af kan gaan, om trombose te voorkomen. Prima, nemen we toch een spiraal. Ik de dokter bellen en het verhaal uitleggen. Zij in overleg en daar kwam uit dat ik het beste een "andere" spiraal kon nemen dan de gemiddelde, omdat ik geen spiraal mag die hormonen afgeeft. Oke, prima….
Gisteren was ik dus bij de dokter. Spiraaltje installeren… Maar dan komen er ineens allemaal opmerkingen waardoor de moed in mijn schoenen zakt. Het begon met: Hou je er rekening mee dat deze minder betrouwbaar is dan die andere? Vijf minuten later: Mischien doe je er slim aan een condoom te gebruiken als je vruchtbaar bent… Dan vraag ik mij af waarom ik zo'n ding laat zetten maar ala. Weer 5 minuten verder krijg ik een heel verhaal dat als ik over tijd ben, ik meteen een zwangerschapstest moet doen, want het eitje heeft 7 dagen nodig om te nestelen en dan kan ik nog snel stoppen met de medicijnen. Dan is het niet schadelijk…. En oja, je gaat van deze spiraal enorm heftig menstrueren…
Ik ging naar huis, heftig bloedend en met een dip. Ik hou niet van zeiken (let op: afzeiken wel, zeiken niet) maar ik ben het een beetje zat eigenlijk.
Ik had mijn zus aan de telefoon en ik liep lekker af te zeiken dus ik zei: Zal je zien als ik morgen bij de kapper kom en vertel van mijn hartinfarct dat ze zeggen: Oooh, maar dan moet u voortaan iedere week uw haren komen knippen hoor!!!
Voor de rest gaat alles lekker hier hoor. Ik ben vanmorgen naar de stad geweest, me lens gekocht aan kleren voor Hans en mij, cd's gekocht van David Gilmour en CS&N en ik moet zeggen: Ik voel me stukken beter…