Jongetje/Meisje

Kijk, om te beginnen zou mevrouw Mack voor mij zes zonen baren en geen meisjes. Daar houdt ze zich nu al niet aan. Verder heeft Hans Antonie twee namen omdat hij een jongetje is. Ik vond het onzin dat een meisje ook een tweede naam moest, maar ik werd gedwongen door mijn vrouw.

Toen moest er een geboortjekaartje uitgezocht worden. Wat een gedoe en of dat niet gewoon via de e-mail kon vroeg ik aan mevrouw Mack, maar nee, mocht niet. Pppffff…moeilijk moeilijk moeilijk.

Nou ja, geboortekaartje dan maar. Bij Hans stond er boven:
"Te mooi voor woorden."
Hans Antonie.

Dus ik had nu bedacht:
"Toch minder"
Truusje Jacobina. Ook al niet goed.

Of ik ook ff serieus kon doen en tenminste een gedichtje wilde schrijven voor op het geboortekaartje, net zoals ik dat destijds bij Hans gedaan heb.

Nou vooruit dan:

Er is bij ons boven
Nog één kamertje vrij
kom jij daar dan slapen
klein lief zusje van mij.

Ik kom steeds van buiten
naar binnen gerend
om nog eens aan mama te vragen
of jij er toevallig al bent

Maar dan maak ik ook in één klap alles weer goed.

Noem mij maar geen klusser.

Mensen die mij langer dan vandaag kennen, weten dat ik niet bepaald de handigste man van Nederland ben. Als alle mannen waren zoals ik was Gamma gewoon een Griekse letter gebleven. Toch lever ik de laatste jaren voor mijn doen topprestaties. Kijk, het is niet te vergelijken met een vriend van ons die elektricien is, en die in zijn huis een complete meterkast met afstandbestuurbare schakelunits maakt waarmee hij met één druk op de knop de complete straatverlichting van de gemeente Duiven kan bedienen, maar toch.

Soms kom ik tot grootse prestaties. Ik noem een zijwieltjes monteren op een kinderfiets. Na elke rit van Hans zaten ze er tot mijn enorme frustratie ineens scheef onder. En ik wist zeker dat dat niet aan mij lag maar aan de zijwieltjes. Drie dagen en wat bloeddrukverlagende middelen later beaamde de fietsenmaker dat er verkeerde klemmetjes bij de zijwieltjes zaten, en dan kan ik ineens weer fluiten! Ik zit qua technisch inzicht op hetzelfde niveau als een professional, dat moge duidelijk zijn.

Ook nu de baby eraan komt lever ik topprestaties. Wat denken jullie van deze lamp die ik geheel zelf op Hans' kamer heb opgehangen? Of hoe ik even een box in elkaar zet? Of, en nu wordt het al lastiger, eventjes een zwembad in de tuin opblaas?
Maar allemaal kinderspel vergeleken bij wat ik vanmiddag klaarspeelde. Eerst het bedje van de baby in elkaar gezet, wat op zich al lastig was, maar om haar te beschermen tegen muggen hebben wij zo'n klamboegeval. En denk niet dat zo'n ding in de lucht zweeft op elke willekeurige plek waar je het bedje neerzet. Nee nee, om de zwaartekracht het hoofd te bieden moet zo'n ding wel ergens aan vast zitten. Tadaaaaa!! Binnen een uur hing-ie!

Protestlog tegen mijn schoonfamilie.

Vroeger, toen lenen nog een schande was, had je pas vakanties. Mijn vader ging in zijn jeugd met zijn ouders op vakantie in Voorthuizen. Op de brommer! Helemaal vanuit Utrecht. Dat was nog eens een avontuur. Toen ik klein was gingen we kamperen in Zuid-Frankrijk. Met mijn broertje en zusje achterin een Fiat 127. Gewoon kamperen in een tent. Met een koelbox. Elke dag koelelementen halen bij de kampwinkel.
Dat was nog eens avontuur. We gingen in die tijd vier weken! Als je terugkwam sprak je beter Frans dan Nederlands. Ik lustte na vier weken zelfs Franse melk.

Vanavond had ik het erover met mevrouw Mack tijdens een romantisch diner bij kaarslicht bij de plaatselijke Kapadokya. Wat een mietjes we tegenwoordig toch allemaal geworden zijn met onze hotels, sta-caravans, appartementen en vakantiehuisjes. Met onze koelkasten en eigen douche/toilet. Met onze televisies en computerspellen omdat we ons anders niet meer kunnen vermaken. Airco in de auto omdat het anders zielig is voor de kinderen. (Weten die kinderen soms niet hoeveel paardenkrachten je kwijt bent als je de airco aanzet?)

Ik vermaakte me vroeger op de camping met meikevers en een badmintonracket. Pieeeuuuwwww. Geweldig. Franse volwassen campinggasten kwamen meedoen met mijn pas uitgevonden spelletje. Of met een vishengel en een blinker. Dan stond ik om half zes op en ving de ene baars na de andere. Dat was pas vakantie.

Ik ga dit jaar met mijn schoonfamilie naar Centerparcs. Onder protest. Omdat mevrouw Mack 8 maanden zwanger is. Maar ik neem gewoon mijn tentje mee en die zet ik op naast het huisje. Ik zal mijn afkomst niet verloochenen. En als het ooit oorlog wordt, kan Nederland tenminste nog op mij rekenen. Ik versla met mijn zelfgeslepen zakmes elke vijand.

Sharon Stone

We hadden een tijdelijke internet/telefoon (vraag het Fred) storing. En het mooie is, als de storing bij de provider is opgelost heb jij daar nog geen idee van. Dus niet dat het licht vanzelf weer aanslaat als de stroom er weer op staat. Anders had ik gisteren al wel een logje geplaatst maar nu lag ik eens aan de goede kant van 12 uur al in bed. En dat is 's ochtends wel zo aangenaam.

Ik slaap tegenwoordig redelijk vast. Hans heeft nog wel eens de gewoonte om midden in de nacht aan mijn bed te staan, maar ik hoor dan pas de volgende ochtend van mevrouw Mack dat ik hem twee keer teruggebracht heb naar z'n bed. We slaapwandelen kennelijk alletwee. Laatst hoorde ik van Hans dat ik midden in de nacht aan zijn bed stond en dat hij mij teruggelegd heeft in bed. Een aardje naar z'n vaartje.

Met mevrouw Mack gaat het ook goed. Zwangerschapshormonen hebben geen vat op haar. Tenminste niet diegenen die de sexuele gevoelens vergroten. Ik heb dat tenminste wel eens ergens gelezen. Volgens mevrouw Mack geloof ik veel te veel van wat ik lees. Voor de rest is zij nog gewoon dezelfde. Wij keken vanavond televisie en er kwam een aankondiging van de film Basic Instinct. Beiden konden wij niet meer op de naam komen van die actrice die op een stoel gezeten het bewijs leverde dat ze al zindelijk was. Na vijf minuten gekmakend gepieker van ons beiden pakte ze de televisiegids (bestaat nog) en zei toen: "Oh ja, dat was 'r." en keek onverstoorbaar verder.

Nou vraag ik je.

Om tegenwoordig een weekje naar het exotische België te kunnen, moet je je hele werkplanning aanpassen en dat leidt ertoe dat je avonden moet overwerken om alles op tijd klaar te krijgen voordat je van je vakantieparadijs kunt gaan genieten. Ik durf het niet uit te rekenen maar voor mijn gevoel moet je omgerekend twee weken overwerken om een week weg te kunnen. Waarom worden vakantie-uren dan afgeschreven en niet bijgeteld, vraag ik mij ineens af.

Ik weet trouwens niet eens wáár we heen gaan in België. Maar dat maakt mij ook helemaal niet uit. Ik rij erheen en als ik aankom zet ik een klapstoeltje op, steek mijn hand uit ten teken dat er een fles bier in moet en de hele week kom ik niet meer van mijn plaats. En het bier moet constant aangevuld worden en de rest zoekt de familie maar uit. Dit is een grapje dat mijn zwager en ik elk jaar weer tegen elkaar vertellen maar in de praktijk komt het er op een of andere manier niet van. Meestal gaan we nog wel zitten maar worden we daarna allebei gelijk aan het werk gezet. En tijdens dat klusje nemen wij dan hardop aan dat het bier dan zo wel gebracht zal worden. En dat houden wij de hele vakantie broodnuchter vol.

Terugkomend op dat overwerk; niet iedereen werkt zo hard als ik en zo kon het gebeuren dat er vandaag een medelogger onverwacht een bezoek bracht aan mijn vrouw. Hij had zijn pasgeboren zoontje meegenomen. Toen hij binnenkwam legde hij zijn zoontje op de bank, gooide mevrouw Mack een luier toe en zei: "Hij heeft poep!"
Zijn hint werd wel in één keer begrepen en lachend uitgevoerd terwijl mijn "bier" commando compleet wordt genegeerd.
Voor straf heb ik zijn vrouw op hyves benaderd, het verhaal uitgelegd en gevraagd of ze mijn hyvesvriend wilde worden en eventueel meer. Kinderen geen bezwaar. En toen zij me geaccepteerd had heb ik hem uit de vriendenlijst geflikkerd met de mededeling: "Zo, jou heb ik niet meer nodig."

Gemiddeld intelligent.

Kris Verburgh is de Belgische Stephen Hawking en schreef op zijn zeventiende al een boek over alles wat je weten moet over het heelal onder de titel "Schitterend". Hij schrijft in zijn voorwoord dat vrienden van hem, ongetwijfeld slimme jongens want je vrienden moeten je wel begrijpen, een boek over het heelal dat in een miljoenenoplage was uitgegeven (red: Het heelal van Stephen Hawking) na een jaar nog niet uitgelezen hadden omdat het te moeilijk voor ze was. En dat hij daarom besloot een boek over het heelal in begrijpelijke taal te schrijven, exact dezelfde bedoeling die Hawking ook al had.

Nu wil ik niet opscheppen, maar ik heb het boek "Het heelal" al vijf keer uitgelezen. Mackie. Waar plaatst mij dat eigenlijk als theoretisch natuurkundige? Best wel in een helder sterrenlicht, denk ik zelf.
Kris verbetert Hawking hier en daar want Hawking gaat met zijn zwarte-gaten theorie gruwelijk in de fout, maar ook Kris heeft het nog niet helemaal goed, al merk ik wel dat hij in de buurt komt van hoe het werkelijk gesteld is met de zwarte gaten. Dat is dus de pest als je IQ boven de 300 uitkomt, geniaal maar de de meest simpele verbanden zie je over het hoofd. Nee, soms is het beter een gemiddeld IQ te hebben om dingen te begrijpen. In mijn geval het gemiddelde van Einstein en Newton.

De langste log ooit.

Op 8 en 9 april 2003 vocht ik een vete uit met mijn goede vriend Pieter-Jan, die helaas geen verstand van muziek of voetbal heeft, maar wel net zo volhardend is als ik.
Ondanks dat we toen allebei een razend drukke en enorm belangrijke baan hadden, vonden we toch nog tijd om onze prioriteiten te stellen: het via de e-mail uitvechten van een verschil van mening. Gelukkig blijven we allebei fatsoenlijk en wordt het nergens grof.

Ik realiseer me dat het een enorme lap tekst is (we hebben er dan ook twee dagen gezamenlijk aan geschreven in de baas z'n tijd) dus ik heb er alle begrip voor als u zegt: Plaats maar weer een gore mop de volgende keer.

Een kleine toelichting: PJ is voor de Stones en voor Vitesse, ik voor Elvis en PSV. Wij werkten niet bij hetzelfde bedrijf. De aanleiding was een factuur die ik tegenkwam in de adminstratie, voor een concert van de Stones in augustus 2003, waar 8 man verkopers naartoe mochten die tegenwoordig staan te hossen op de klanken van Jeroen van de Boom, maar dit terzijde.

(P.S. ik had toen nog geen web-log, maar de schrijflust zat er duidelijk al in.)

Lees verder “De langste log ooit.”

Speciaal voor de mannen.

Ik las gisteren een mop in een oud moppenboek, die moet even.

Een jongeman komt bij de vader van zijn vriendin en zegt: "Ik kom om de schede van uw dochter vragen."
De vader verslikt zich in zijn koffie en zegt geirriteerd: "Zeg jongeman! Het is de bedoeling dat je om de hánd van mijn dochter komt vragen."
"Ja," zegt de jongeman, "met de hand kan ik het zelf ook!"

Spécialement pour Margo

De beste autotest sinds jaren in de laatste AutoVisie. Echte pure, met liefde gemaakte, kleine hot hatches uit het Frankrijk van vroeger. Want daar konden ze in de vorige eeuw pas GTI's bouwen. Ik doe een greep uit de geweldige selectie: de Peugeot 205 GTI, de Peugeot 309 GTI 16v, de Renault Clio Williams, de Renault 5 turbo, de Renault 5 GT turbo en de Peugeot 106 Rallye. Dat waren nog eens auto's. Kleine lichtgewichten. Spartaans. Geen overbodige vrouwenzaken aan boord als airco, satnav, automaten, bekerhouders en ruimte.
Het scheuren met de gele koplampen. Jammer dat je dat in Frankrijk ook bijna niet meer ziet.

Deze auto's zijn stuk voor stuk gemaakt voor de Franse bergwegen en dat is waar ze excelleren. Niks rechtdoor zoeven over de autobahn. Sturen met gevoel. Grote remschijven, kleine, maar goed in de hand liggende driespaaks stuurtjes en een onregelmatig lopende, rochelende motor met een overvloed aan peekaas. En mooi! Goed onderhouden oudere auto's zijn trouwens toch veel mooier dan nieuwe. Want wat is de snelweg tegenwoordig smerig vervuild met angstaanjagend lelijke auto's. Ik kan wel janken als ik eraan denk welke auto's tegenwoordig voor -excusez le mot- "dik" (kots, braak, spuug) mogen doorgaan.

Wat zou ik graag in een van de genoemde blèrders een Alpenritje maken. Vroeger had ik een 205 GTI. Met zijn ontroerend mooie interieur en zijn rochelende motor. Zijn harde sportstoelen, dikke uitlaat en zijn knalharde onderstel. Mocht ik binnenkort mijn midlife-crisis niet meer kunnen bedwingen, koop ik zoiets in plaats van een motor.