Stof tot nadenken

Ik kan niet zeggen dat 2017 beroerd begonnen is. Goed, het was vies koud, maar dat was de enige kommer en kwel. Niet zo koud als twintig jaar terug, toen de temperatuur zakte tot minus 20. Het was de winter van de tot op heden laatste Elfstedentocht en ik woonde op mezelf in een kleine hatwoning. Alleen wonen vond ik niet altijd leuk, maar ik was wel trots op mijn warme woning met een radiator in de slaapkamer die je bijna niet aan kon hebben, omdat je dan in je slaap de gloeiend hete verwarminsbuis raakte. Geen nood, in de hal hing er ook eentje, die hoefde je maar een kwartslagje open te draaien en ook die werd gloeiend.

Op een nacht werd er minus 20 gemeten in het land en ik werd wakker van de kou die door het bovenlichtje kwam, het bovenlichtje dat nog nooit dicht was geweest sinds ik er woonde. Maar dat werd de eerste keer, en ik was weer volledig beschermd tegen de ijzige kou, en dat maakte mij trots en gelukkig. Ik leerde toen dat als je een dak boven je hoofd had, en je had warmte, een schoon bed en eten, je al heel wat had. Vanuit die basis kun je je leven verder uitbouwen/inrichten. Ik spreek soms jonge mensen die staan te popelen om zodra de financiën het toelaten hun rijtjeswoning te kunnen inruilen voor een twee onder een kap. Omdat dat kennelijk zo gaat. Ik ben voorzichtiger, en zie eigenlijk ook wel het voordeel van onze tussenwoning. Het is er even droog en warm als in een duurder huis, en het bed is er even schoon. Oké, in de zomer zou een grotere tuin fijn zijn, maar dan beeld ik mij gewoon in dat het grasveldje voor ons huis de tuin is. Met wat verbeelding kom je een heel eind.

Aan iedereen die dit leest: een goede basis en voor 2017 ook een mooie uitbouw gewenst

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

4 gedachten over “Stof tot nadenken”

  1. De maximum temperatuur van de CV in de ketel terugschroeven kan ik veel mensen aanraden.

    Zelf zit ik in een hoekbenedenwoning. Maar geen tuin naast m’n huis, alleen een smalle steeg. Qua stookkosten kan je beter in een tussenwoning zitten. Ik heb wel een achtertuintje, die ik al te groot vind om te onderhouden. Om de hoek heb ik een groot park en die zie ik ook als m’n achtertuin.

  2. Heerlijk toch, dat je tevreden kunt zijn met wat je hebt. Bij elke verhuizing sinds het slaapkamertje boven de keuken van mijn ouders werd mijn woonruimte ruimer. Nu zit ik op 130m2 voor 1 persoon. In een nog groter huis zou ik mij verloren voelen.

  3. Dank je wel. Ook ik ben nog steeds aan het uitbouwen, hoor, en weiger te geloven dat het de laatste steentjes zijn die ik nog bijdraag. Over woordspelingen gesproken…..Mag ik jou en jouw achterban een heel gelukkig 2017 toewensen, met de nodige inspiratie voor nog meer wijsheden en invallen.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s