Autoliefde

Ik ben weer aan het uitkijken naar een andere auto. Heb eenmalig een leaseauto gehad, maar de grote veroveraar waar ik nu voor werk vond niet dat mijn functie een leaseauto mocht hebben, dus er komt geen nieuwe. Het grote voordeel van een leaseauto is natuurlijk dat je een nieuwe auto hebt tegen weinig kosten, maar er zitten ook nadelen aan. Namelijk dat de auto moet voldoen aan bepaalde wensen van een werkgever, hij moet representatief zijn, soms mag je maar uit bepaalde merken kiezen, ik mocht zelfs geen benzine maar moest een oliestoker, maar het grootste nadeel vind ik dat je geen band met de auto krijgt.

Zo heb ik hem nooit in de was gezet, tenminste niet met de hand, iets wat ik met al mijn eigen auto’s wel gedaan heb. Wassen deed ik hem sowieso maar weinig. Ik vind het wel een mooie auto en bovendien probleemloos, die Renault Megane Estate, en dat laatste kon niet van alle leaseauto’s gezegd worden. Maar zelfs van problemen met een eigen auto vind ik het wel mooi dat het tenminste jouw problemen zijn. Je moet er een zo goed mogelijke oplossing voor zien te vinden, en als ze gerepareerd zijn voel je je weer de koning te rijk, terwijl je met een leaseauto toch een gevoel van onvrede krijgt.

In dat kader heb ik gistereen onze oude, gebutste en gedeukte, gekraste en vervaalde privé auto met 218.000 op de klok eens even fijn in de was gezet en schoongemaakt. Hij rijdt als een zonnetje en heeft amper mankementen. Een digitaal computertje dat niet altijd alle tekens laat zien zodat je het soms niet kunt aflezen. Een gebroken pinnetje van een afdekklepje waardoor het niet meer dichtklemt, een klein opklaptafeltje aan de achterzijde van de bestuurdersstoel dat niet meer dichtklemt. Meer dan wat gebruikssporen kan ik niet verzinnen na 12 jaar intensief gebruik. Ik zou de rit naar Zuid Frankrijk nog makkelijk aandurven met deze onverwoestbare Japanner. Misschien moet de nieuwe auto een kleinere worden, en gebruiken we de oude Nissan als familieauto. Voorlopig staat alleen mevrouw Mack mij in de weg, die het niet ziet zitten om met die auto op vakantie te gaan. Ik heb nog even om haar te bewerken.

 

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

4 gedachten over “Autoliefde”

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s