Autoliefde

Ik ben weer aan het uitkijken naar een andere auto. Heb eenmalig een leaseauto gehad, maar de grote veroveraar waar ik nu voor werk vond niet dat mijn functie een leaseauto mocht hebben, dus er komt geen nieuwe. Het grote voordeel van een leaseauto is natuurlijk dat je een nieuwe auto hebt tegen weinig kosten, maar er zitten ook nadelen aan. Namelijk dat de auto moet voldoen aan bepaalde wensen van een werkgever, hij moet representatief zijn, soms mag je maar uit bepaalde merken kiezen, ik mocht zelfs geen benzine maar moest een oliestoker, maar het grootste nadeel vind ik dat je geen band met de auto krijgt.

Zo heb ik hem nooit in de was gezet, tenminste niet met de hand, iets wat ik met al mijn eigen auto’s wel gedaan heb. Wassen deed ik hem sowieso maar weinig. Ik vind het wel een mooie auto en bovendien probleemloos, die Renault Megane Estate, en dat laatste kon niet van alle leaseauto’s gezegd worden. Maar zelfs van problemen met een eigen auto vind ik het wel mooi dat het tenminste jouw problemen zijn. Je moet er een zo goed mogelijke oplossing voor zien te vinden, en als ze gerepareerd zijn voel je je weer de koning te rijk, terwijl je met een leaseauto toch een gevoel van onvrede krijgt.

In dat kader heb ik gistereen onze oude, gebutste en gedeukte, gekraste en vervaalde privé auto met 218.000 op de klok eens even fijn in de was gezet en schoongemaakt. Hij rijdt als een zonnetje en heeft amper mankementen. Een digitaal computertje dat niet altijd alle tekens laat zien zodat je het soms niet kunt aflezen. Een gebroken pinnetje van een afdekklepje waardoor het niet meer dichtklemt, een klein opklaptafeltje aan de achterzijde van de bestuurdersstoel dat niet meer dichtklemt. Meer dan wat gebruikssporen kan ik niet verzinnen na 12 jaar intensief gebruik. Ik zou de rit naar Zuid Frankrijk nog makkelijk aandurven met deze onverwoestbare Japanner. Misschien moet de nieuwe auto een kleinere worden, en gebruiken we de oude Nissan als familieauto. Voorlopig staat alleen mevrouw Mack mij in de weg, die het niet ziet zitten om met die auto op vakantie te gaan. Ik heb nog even om haar te bewerken.

 

Onbekend's avatar

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

4 gedachten over “Autoliefde”

Laat een reactie achter op Mack Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *