De platenspeler

Ik heb een enigszins vervroegd verjaardagscadeau gekregen, een soundmaster. Een nostalgisch uitziend apparaat met moderne apparatuur aan boord. Platenspeler, USB, Bluetooth, DAB, cassetterecorder, CD, Radio, en al wat dies meer zij. Nu zit ik mijn eerste platen te draaien. Elvis klinkt zoals ik hem vroeger hoorde en ik hem nog niet kon verstaan. Hij zingt wat nietzeggende liedjes uit films waarvan ik toen nog niet in de gaten had dat het nietszeggende liedjes waren. Ik heb ze honderd keer gedraaid. Elvis’ stem kwam in mijn geheugen en er is nog nooit een imitator geweest die mij kon foppen.

Alle elpees zijn van zolder naar beneden verhuisd en wat ik nooit heb gehoord en geloofd, hoor en geloof ik nu. Elpees klinken beter dan cd’s. Ze kraken misschien een heel klein beetje, maar er is iets wat zich lastig laat omschrijven.De CD klinkt foutloos en benadert de perfectie, waardoor het emotionele gehoor niet mee hoeft te doen. De LP klinkt helderder, echter, warmer. Als bij een echt concert waar mensen er doorheen hoesten. Ik weet het ook niet. Misschien klets ik gewoon maar wat. Maar ik zit alleen in de woonkamer met al mijn muziek van vroeger. Op Facebook reageren mijn vriendjes van vroeger en Elvis zingt “They remind me too much of you.” Nog even en we zjn terug in 1979.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

7 gedachten over “De platenspeler”

  1. 17 september zie ik staan. En ook hier is het Indian summer.
    Druk op het werk heb je het niet vertelde je even geleden. Toch niet aan de herfstdepressie begonnen?
    Om je op te vrolijken het volgende, midden in Argenton in de smalle hoofdstraat, kregen wij een klapband aan de caravan. Zie je het voor je? Toeterende Fransen, de gendarmerie die al na vijf minuten aan kwam scheuren, maar geen poot uitstak. Gelukkig wel één behulpzame Fransoos, die even hielp de band wat omhoog te houden. Zo’n slaperig stadje, maar wel binnen 10 minuten een file .
    Erna zijn we maar de camping daar opgedoken.
    En toen moesten we nog België door. Dat is toch niet normaal meer. Dan zoef je gewoon voor je plezier bij Maastricht Nederland binnen, met heerlijk weer.
    Het is fijn weer thuis te zijn.
    En was je niet pas in oktober jarig?

    1. Druk thuis. Nee gelukkig geen herfstdepressie. Da’s oktober pas. 😉 Wat kwam die gendarme doen dan? België is niet normaal nee. Ontwikkelingsland met veel rijkdom bij de bevolking.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s