De Reünie.

De Reünie, dat vind ik nu een prachtig programma in dit tijdperk van nietszeggende televisies. Het gaat over mensen en over hun belangrijkste levensgebeurtenissen. Je kunt je spiegelen aan de statistieken van een klas, waarvan het gemiddelde het gevolg is van vele uitzonderingen. Afgelopen zondag was er het verhaal van Jorne Langelaan, midden dertig, kapitein van het schip Tres Hombres, en tevens eigenaar van de vloot, nu nog bestaande uit enkel het genoemde schip. Jorne had het plan om een CO2 vrij vrachtschip te exploiteren en bouwde daarom een zeilschip. Met het zeilschip vaart hij samen met de bemanning over de wereld en vervoert ouderwetse goederen als cacao en rum. En niemand in de klas was verrast omdat Jorne nu eenmaal altijd al Jorne was. Hij maakte zijn droom al vroeg in zijn leven waar en ging zijn eigen weg. Jorne ziet er ook uit als een zeeman uit ver vervlogen tijden. Wat ik aantrekkelijk vind in Jorne is dat het kennelijk vanaf zijn jeugd al vaststond dat hij dit zou gaan doen. Dat hij deze keuze maakte en nu kapitein is op een ouderwets zeilschip. Dat hij eruit ziet als een kapitein. Dat hij, als hij een glas rum inschenkt, er voor zorgt dat ik ook rum wil drinken, terwijl ik niet eens weet hoe dat smaakt. Dat als hij een sigaar aansteekt, je denkt dat een sigaar gezond is. Hij is mijn tegenpool. Ik deed maar wat mij overkwam, maar  hem overkwam wat hij deed. Jorne, de rust zelve en dan ook nog eens een mooie jongen die zijn droom al deels heeft waargemaakt en nog steeds najaagt. Ik, kalende veertiger met kantoorbaan. Het is dat ik weet dat God alle mensen even lief heeft, anders zou je er jaloers op worden. jorne jorne 2

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

7 gedachten over “De Reünie.”

  1. Ik kan nooit helemaal voorkomen dat ik wat kriegel wordt als ik hoor over mensen die altijd al iets wilden en die dat dan ook lukte. Het punt is natuurlijk dat je juist altijd die verhalen hoort, terwijl de miljoenen die ook een droom hadden maar op een duf kantoor eindigden niet gevraagd wordt hun verhaal te vertellen. Dat is het leven namelijk: altijd al iets gewild hebben en niettemin tot je 65e op een duf kantoor zitten. Daar wil men je namelijk wél voor betalen, niet voor wat jíj wil…

    Like

  2. Dit keer niet gezien. Dat haar ben ik ook best jaloers op. Heeft hij ook vrouw en kind, of heeft hij genoeg aan zichzelf?

    Like

  3. Vond Jorne vrij nonchalant over komen, dat je je afvraagt of dat wel echt zijn droom was of dat hij nadien bedacht dat het vast een droom geweest is ooit. En vond het sneu dat de vrouw die in coma had gelegen, hartverscheurend moest huilen om haar eigen foto’s en verhaal en werkelijk niemand even op haar toeliep of een arm om haar heen sloeg. Ze zat zo midden in de klas, eenzaam in de drukte.

    Like

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.