Elvis has left the building

Het is hier wat stil. Dat komt zo. Ik ben een week op Hawaii geweest om Elvis bij te staan in zijn laatste uren. Hij belde me vorige week.

Morriezz?
Yes E?
I finally saw my flaming star.
Morriezz?
Morriezz, are you still there?
Yes E. I’ll take the next flight, hold on E. I’ll be there tomorrow.

Ik nam het eerste vliegtuig naar Hawaii en trof hem aan in zijn huis, liggend op zijn bed. Hij stak zijn hand uit toen ik binnen kwam en ik pakte hem vast. “Goed dat je gekomen bent, Morriezz.” Ik groette Lisa en nam plaats op een stoel. Hij vertelde me dat hij nu 77 jaar oud was en dat de beginjaren een hoge tol hadden geëist. Maar ook dat het de beste beslissing uit zijn leven was om zijn dood in scène te zetten en in de anonimiteit te verdwijnen. Hier op Hawaii had hij de meest rustige en misschien wel gelukkigste tijd uit zijn leven meegemaakt. Slechts weinig mensen wisten ervan, al gonsde het de laatste tijd van de geruchten.

“Ik had een Godgegeven gave, you know?”
“Ik weet het, E.”
“Take care of Lisa.”
“I will, dad.”

Hierna sloot hij zijn ogen om ze nooit meer open te doen. Na een klein uur blies hij zijn laatste adem uit. Hij is niet langer onder ons. Lisa snikte. Ik begeleidde haar naar haar auto.

Twee dagen later begroeven we hem, in besloten kring. Lisa, Mama, Michael (die zijn voorbeeld volgde) twee ex-leden van the Memphis Maffia, Barack (die het wel wist), de dominee en ik. Ik sprak een paar woorden en gooide een handje aarde op zijn kist. Long live the king. We zongen Amazing Grace. En ja, ik ben zijn eniggeboren zoon, maar ik denk dat de meeste van u dat al wel vermoedden.

Dag E., bedankt voor alles en rust zacht.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

One thought on “Elvis has left the building”

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s