Mack

In een soort van trance reed ik vandaag naar huis.
Het was al donker, niemand kan mij zien zitten, ik hou het stuur met beide handen vast, en bedien in harmonie, koppeling, rem en gas. De weg is donker en nat, mijn ogen turen op het wegdek voor me. Mijn blik verraadt geen vermoeidheid, geen spanning, niets. Ik hou de versnelling laag en het tempo hoog. Bij het uitkomen van elke bocht voel ik een licht onderstuur, wat ik corrigeer met een beetje lift van het gaspedaal. Daarna laat ik de motor 90% van zijn vermogen leveren, wat resulteert in een flitsende maar soepele acceleratie.
Ik was het vandaag niet die reed, het was alsof Ayrton Senna himself het stuur van me had overgenomen. Soepel en snel opschakelen, nauwelijks remmen, hooguit licht gas terugnemen voor een bocht, de ideale lijn volgend. Medeweggebruikers herkennen mij vandaag als vrij baan te verschaffen voorrangsvoertuig. In een oogwenk verander ik hun beeld van mij van voorkant in achterkant.
Een lange geconcentreerde rit komt ten einde achter het huis.
Ik doe mijn helm af, stop mijn racehandschoenen in het daarvoor bestemde vak en zet de motor af. Onder mijn raceoverall zit mijn boekhouderspak.
Tegen de tijd dat ik de achterdeur openmaak en mijn levensgezellin gedag zeg, is alles weer normaal.

Mevrouw Mack en ikzelf zijn best dierenvrienden. Hij krijgt dus wel eens een klein bordje met hete roedjak als er nog wat over is.
Een hondepoot is nu eenmaal onweerstaanbaar.

Als dank trakteert-ie ons dan op Arsch-Spritz. Afgelopen nacht is-ie er drie keer uit geweest om het grasveld van sproeimest te voorzien. Soms komt ie wel een meter ver!

Vanochtend maakten wij ons dan ook een beetje zorgen. Of ie het wel zou halen totdat de uitlaatservice kwam. Wij hebben dan ook erg ons best gedaan om iemand in de buurt te bereiken die hem tussendoor nog even zou kunnen uitlaten. Uiteindelijk is dat mijn moeder geworden.
Wij opgelucht. Mack opgelucht.

Belt mijn moeder net op: Hij ligt te ronken in z'n mand, weigert om mee naar buiten te gaan en als ik hem eruit wil duwen begint ie te grommen! Wat moet ik doen?

Wat een lul van een hond hè?

http://mateloos.blogspot.com/

Het beviel eigenlijk direct.

De post is verwijderd. Ik vond het wel even leuk geweest.

Jammer van m'n reageerdersgemiddelde.

Vanochtend bij Els Salvador geweest waar we voor het eerst het hartje gehoord hebben van kleine Mackie.
Ik heb alvast geinformeerd of ik er een overgeefbakje bij mocht houden tijdens de bevalling maar dat vond Els een domme vraag.

Verder heb ik vanochtend 3 keer mijn ABS systeem nodig gehad. De eerste keer omdat Mevrouw Mack achteruit kwam zetten en ik ook, de tweede keer omdat ik iets te dicht achter een vrouw reed (klassieke fout) die stopte op een splitsing waar een man doorgereden zou zijn, en de derde keer, dat was de spannendste, toen een homofiele bestuurder van een legervrachtwagen vond dat hij de koningin was en gewoon naar links ging terwijl ik er aan kwam suizen.
En ik moet zeggen, op een natte snelweg, met 80 km/phu denk je toch dat je er naast gaat.
Maar lang leve ABS, de konining en mezelf, het ging goed.

Ik ben deze week veel weg. Ik moet naar drie presentaties van verschillende computerprogramma's.
Mijn baas vindt mijn mening belangrijk. Zolang ik het met hem ééns ben.

Afgelopen vrijdag was ik vrij. En dat was net de dag dat mijn geschreven stukje (met de bekendmaking van de zwangerschap) in het bedrijf werd uitgedeeld.
Nu ben ik op mijn werk ongeveer net zo populair als hier dus u begrijpt wel dat het hilariteit alom was.

Wegens geldgebrek is er in dit huis nog maar één flesje bier aanwezig!!