Kijk, de blanke meneer met het hakenkruis is boos omdat de donkere meneer in zijn auto aan het inbreken was. Nadat de blanke meneer de donkere meneer heeft neergeschoten, dwingt hij de donkere meneer in de stoeprand te bijten en geeft hij de donkere meneer een enorme trap in z'n nek waardoor het hoofd van de donkere meneer opensplijt. "KRAAAAK", hoor je dan.
En dan hebben ze de film zo gemaakt dat de kijker de blanke meneer toch nog sympathiek vindt. Puur racisme als je het mij vraagt.
Wielrenners
Aan het einde van de zomer kom ik ze steeds meer tegen. Grote groepen wielrenners die als een achterlijke over de weg jagen en net doen alsof er geen fietspad bestaat. Als automobilist moet je dan erg beheerst te werk gaan. Vanuit tegenovergestelde richting valt het nog wel mee, een beetje afremmen, wat uitwijken naar rechts en geen probleem.
Als je ze echter wilt inhalen heb je wel een probleem. Drie of vier breed blijven ze net zo lang op de weg rijden totdat de achterste je het sein geeft dat je mag inhalen. Als je dat dan vervolgens doet, moet je uiterst links gaan rijden om er niet eentje te raken.
Nu ben ik van mezelf een tolerant mens. Ook deze club oude mannen mag van mij hun hobby uitoefenen. Dat ze mij ophouden betekent nog niet dat ik ze luid toeterend over het fietspad inhaal.
Helaas geldt dat niet andersom.
Toen ik een keer uit mijn werk kwam en merkte dat de weg was afgezet omdat de wielerronde van Vaasen aan de gang was, had ik de smoor in. Ik had geen zin in om te fietsen, dus ik begaf mij op mijn drie-versnellingsfiets op het parcours en trapte zo hard ik kon. In de verte zag ik ze aankomen maar ik had hun snelheid onderschat. Vlak voor dat ze me inhaalden kon ik het parcours weer verlaten.
Moet je niet denken dat ik net zo begripvol werd behandeld als dat ik bij hen altijd doe.
Bijsluiter.
Oliebollen, sigaretten, paprikachips, hutspot, bier, saucijzebroodjes, mokkagebak, koffie, cashewnoten, rauwkost en seven-up. Wie gelijk de overeenkomst tussen al deze troep ziet heeft waarschijnlijk net als ik regelmatig last van brandend maagzuur. Bij mijn oma en vader is ooit een scheurtje in het middenrif geconstateerd, misschien heb ik dat ook wel. Maar ik heb liever brandend maagzuur dan een gastroduodenoscopie.
Als burning-stumach-acid-expert kan ik de volgende tips geven.
Wat het beste helpt: Warme melk met een droge beschuit of overgeven.
Wat helpt: Vanillevla, Gaviscon, Omeprazol (alleen preventief).
Wat ook helpt: Naar de wc gaan, Malox.
Wat een beetje helpt: Boeren, Rennie, gaan staan.
Wat niet helpt: Water.
Wat het ook niet beter maakt: Oliebollen, sigaretten, paprikachips, hutspot, bier, saucijzebroodjes, mokkagebak, koffie, cashewnoten, rauwkost en seven-up.
Tegen de combinatie hutspot-bier is geen kruid gewassen.
Aanvullende- en subtips zijn welkom.
Goodbye Mate!
Heel Australië rouwt om de in het harnas gestorven Steve 'The Crocodile Hunter' Irwin.
Je moet natuurlijk ook nooit gaan zwemmen met je harnas aan. Dan zink je! Dat snapt iedereen.
Australische krokodillen kunnen weer opgelucht ademhalen. Het is natuurlijk ook hoogst irritant als je midden in de nacht lekker ligt te dobberen en er springt ineens zo'n malloot op je. Of dat je als Taipan ligt te zonnen en meneertje Irwin komt er weer aan met z'n dressuurstok.
Nou moet ik zeggen dat ik z'n films stukken beter vond dan z'n discovery-programma's. In de films had hij tenminste een cowboyhoed en een mes waarmee hij een krokodillenschedel doorboorde in plaats van dat bange achteruitgespring dat-ie op discovery altijd deed.
Kinderlogica
Mevrouw Mack had attent als ze is, in Frankrijk een setje viltstiften van Dora gekocht voor nichtje Jasmijn van twee. Ze ging gehurkt voor Jasmijn zitten met het kadootje in haar hand.
"Jasmijntje, Hans heeft in Frankrijk een kadootje voor je gekocht."
Jasmijn zag het kadopapier en haar ogen glunderden. Toen ze het uitpakte en zag dat het viltstiften van Dora waren was ze de koning te rijk. Ze liep op mevrouw Mack af om haar te bedanken, laatstgenoemde zat al klaar om een kusje in ontvangst te nemen.
Jasmijn liep met een boog om mevrouw Mack heen, stevende op Hans af en bedankte hem met een kusje.
Een kakker in Klarendal.
Onze buurman met negatief iq is altijd vrolijk. Meerdere keren per dag staat hij met minimaal acht buurtgenoten en vijf honden op het veldje voor ons huis. Ze staan er niet voor de hond, maar voor zichzelf. Het veldje waarop ik ooit begonnen ben elke avond een kwartiertje met Mack (de echte) te spelen, is vandaag de dag uitgegroeid tot hondenspeelplaats en sociale ontmoetingsplek voor buren. Soms zetten ze stoelen neer.
"Oh kijk Tanja, de buren staan buiten, ik ga er ook heen met de hond."
"We hebben helemaal geen hond Henk!"
"Oh, shit, nou dan ga ik er snel eentje halen bij de dierenwinkel."
Onze buurman geniet van zijn dagelijkse uitje en noemt de buurt "de mooiste buurt van het dorp." Als mevrouw Mack staat te koken met het raam open wordt zij direct toegelachen door de buurt en met een beetje geluk maakt iemand een geweldige grap. "Kook je wel voor 10 personen?" Mevrouw Mack dreigt mij al met verhuizen.
Vandaag is de buurman bijzonder vrolijk want andere buren hebben begin juli een kindje gekregen. En vandaag is kraamvisitedag. Buurman is vanaf vanochtend al in de weer met party-tenten en beer-tenders, kortom, standaardvoorbereidingen voor kraamvisite. Thee? Wasda? Of de pasgeborene het ook naar haar zin heeft, en of je haar uberhaupt al te zien krijgt is voor hem niet van belang. Het gaat tenslotte om het feest, nietwaar?
Regen deert hem niet. Storm ook niet. Het enige wat roet in het eten kan gooien is als de druk van de beer-tender wegvalt.
Wij zijn ook uitgenodigd. Hoera! Wij voelen ons kakkers in Klarendal.
T.V.
Een jaar of zes geleden kocht ik een televisie. Een aanbieding van 150 gulden ofzo. Die televisie staat nu alweer drie jaar werkloos op zolder. Want mevrouw Mack had in haar inventaris nog een televisie van 14 jaar oud. Die kijken we eerst op en daarna komt dat ding van zolder naar beneden. Misschien zitten wij nog wel 10 jaar zonder flatscreen/breedbeeld.
Maar wij redeneren dan ook als volgt: Beter een goeie film op een slechte t.v., dan een slechte film op een goeie.
Mack komt overal te laat achter (3)
Gisteren voor het eerst de film 'Dances with wolves' uit 1990 van Kevin Costner gezien. Om iets over acht aangezet en om twaalf uur afgelopen, en daarmee de langste film die ik ooit gezien heb.
Maar ook een van de betere. Ik hou erg van indianenfilms die zich voornamelijk bij daglicht afspelen, en waarin de bleekgezichte hoofdrolspeler aanpapt met de enige bleekgezichte vrouw van de indianenstam.
Indianen zijn trouwens niet op hun achterhoofd gevallen. Die geven bij de geboorte helemaal geen naam aan een kind, maar wachten tot ze een geschikte naam hebben voor de naamloze. Of ze krijgen af en toe een andere naam, dat kan ook maar daar wil ik vanaf zijn.
Dat zouden we hier ook moeten invoeren, dat je een naam krijgt die wat over je zegt. Dat je je best moet doen anders heet je voortaan: "aan lager wal"
Als ik indiaan was hadden ze mij vast "trotse totempaal" genoemd.
Gefeliciteerd!
Een maandje voordat Hans (18-5-05) werd geboren, werd ook Marit geboren, dochter van Bjorn en Eleanor.
Slechts een paar maanden geleden logde hij dat zijn vrouw weer in verwachting was en ik was in de veronderstelling dat de geboorte nog wel even op zich zou laten wachten. Niet dus, vorige week is er weer een dochter geboren. Zeven weken te vroeg beweert hij, maar volgens mij kan hij beter de naam van zijn site veranderen van 'tiepvoud' in 'rekenfout'.
De naam van het kleine meisje is Elke. Ik weet al een vriendinnetje voor haar. Een vriend van mijn broer heeft een dochter van een half jaar. Die heet Iedere.
Stop de vernedering.
Waarom is er in deze tijd van echtscheidingen nog geen woord uitgevonden voor een eventuele nieuwe vlam van een ouder? Het is toch belachelijk en vernederend voor een kind om het steeds te moeten hebben over: "de vriend van mijn moeder"? Waarom vinden ze daar niet iets voor uit? Net als Bob voor degene die meer van autorijden dan van drinken houdt.
Ik zit te denken aan Guus.
"Vanavond kan ik niet want dan helpt mijn Guus me met mijn huiswerk." Of als het de vriendin van je vader betreft: "Mijn Guusje is onwaarschijnlijk lelijk."
Ja, met kinderen houden ze al helemaal geen rekening in Den Haag.
Mack 