Last van de warmte?

Hans is nu 1 jaar en bijna 2 maanden en had vandaag wat verlate verjaardagsvisite doordat hij op z'n verjaardag longontsteking had. Dat leverde hem een schommel, een New Holland Tractor, een oranje stoeltje, een kruiwagen, commandocamouflagekleding (met camouflageregenlaarsjes) en een tegoedbon voor z'n eerste schoentjes op. Hans is een blij kind. De laatste tijd zit hij goed in z'n vel en kraait grote delen van de dag van plezier. Raggen op de bank of op ons bed is zijn favoriete bezigheid en als een ware stuntman laat hij zich daarbij plat op z'n rug vallen, waarbij hij het uitgiert van het lachen. Z'n neus afvegen aan de bank kan hij ook al helemaal zelf.

Vanmiddag toen hij sliep en ik weer tijd had om te filosoferen kwam er een vreemde gedachte in mij op. Ik vond het vreemd dat toen hij nog niet verwekt was, wij hem toen ook niet misten. Want ik kreeg het gevoel dat Hans geen toevalstreffer was maar dat hij al jaren ergens aan het wachten was om bij ons te komen. Stom, denkt u misschien, zeker niet opgelet bij biologie, maar achteraf had het nooit een ander kind kunnen zijn. Begrijpt u een klein beetje wat ik bedoel of heeft u zoiets van die Mack heeft te lang in de zon gezeten?

Bruno de spamrobot.

Ik had vorige maand nogal wat last van Bruno die mijn comments vol spamde met 20 links per reactie. Bruno's IP-adres werd dus door mij met succes geblokkeerd want daarna zag ik Bruno niet meer. Tot vanavond dan. Bleek hij ook nog letterlijk al mijn oude logjes voorzien te hebben van minimaal 1 spam. Al voordat ik hem blokkeerde! Dus, geduldig als ik ben heb ik alle reacties van Bruno (ongeveer 300) eruit gegooid.

Maar ik vraag mij wel af: wat mankeert Bruno in z'n kop? Als ik nu uw auto volstifte met de zin" Surf allemaal naar http://www.mack.web-log" dan zou u mij ten eerste doodwensen (en terecht) en ten tweede zou u naar alle web-logs surfen behalve de mijne. Toch? Of werkt reclame wel in tegenstelling tot wat ik altijd beweer?

Truuk met de doif

Als Fietjepietje (voorheen Sophie) zacht voer heeft gehad, en ze heeft een nacht aan mevrouw Mack's voeteneind mogen slapen is ze altijd dankbaar. Uit dankbaarheid vangt ze dan een kadootje voor ons.
Vanochtend was het slachtoffer een jonge tortelduif. Fietjepietje rent ermee de trap op en laat het beest los op onze slaapkamer. Mevrouw mack rende er achteraan en slaagde erin de duif te vangen. Dat wil zeggen, op te sluiten in onze slaapkamer. Daar heeft het arme beest dus de hele dag gezeten totdat ik 's avonds thuis kwam om hem te pakken. Het verhaal eindigde bij de dierenarts. We hebben hier nog een ouderwetse dierenarts met een uithangbord met daarop een viercijferig telefoonnummer. Hij is de moeder Theresa onder de dierenartsen en geeft gratis behandeling aan zieke of gewonde beesten zonder eigenaar die bij hem worden gebracht. Ik heb hem in de loop der tijd al een aangereden haas, aangereden kat en nu deze duif gebracht. De haas en de kat hebben het niet overleefd, de duif maakt een hele goede kans.

De kopstoot van Zinedine.

Zinedine Zidane is de beste voetballer die Frankrijk ooit voortbracht. Vergelijkbaar met Johan Cruijff, Franz Beckenbauer en George Best, bijna zo goed als Maradona en Pele.
Gisteren ging "Zinderende Zidane" even door het lint en deelde een kopstoot uit aan een onschuldige Italiaan, Materazzia.
En natuurlijk vindt iedereen dat schandalig, zoiets hoort niet op het voetbalveld thuis en degene die zoiets doet moet voor het leven geschorst worden. Want als je je niet kunt beheersen op het veld, dan donder je maar op. Rode kaart dus.
En dat is fout. Helemaal fout. Een vrijbrief aan de provocateurs. Aan de stiekeme lafbekken. Iemand met stiekeme, vuile woorden tot in het diepst van zijn ziel durven treffen enkel en alleen omdat je je beschermd waant door medespelers, scheidsrechter en publiek, die niet kunnen horen wat je zelf voor NSB-streek uithaalde, moet 50 wedstrijden schorsing krijgen. Of hij moet het lef hebben om de belediging door de stadionspeaker te uiten. En daarom was Zidane's kopstoot goed. Materazzi kwam er nog goed vanaf doordat-ie 'm op z'n borst kreeg. Een paar gekneusde ribben was prima geweest. Als straf voor een laaghartige overtreding die anders nooit bestraft zou worden.

Unseren freunden aus Deutschland

Een collega vroeg mij of ik nog wat leuks ging doen dit weekend. Ja, we vertrekken naar het buitenland antwoordde ik. Emmerich is ook buitenland tenslotte. Vrienden van ons, ook wel economische vluchtelingen genoemd, wonen sinds anderhalf jaar aan de andere kant van de grens en ik moet zeggen: dat heeft wel wat. We reden bij Beek de grens over en prompt schoot ons met 200+ een Audi voorbij. Ik kan het niet helpen maar dat alleen al stemt mij vrolijk.
Het nieuwe huis van onze voormalige rijtjeshuisvrienden kostte een kleine drie ton, maar daarvoor krijg je: Een 18 meter lang vrijstaand huis op 1 hectare grond, met ongeveer 8 slaapkamers en onder de eerste verdieping over de volledige oppervlakte een kelder met daarin een bar, flipperkast, gokautomaat, etalagepop, en weet ik wat nog wel niet meer voor van marktplaatst gekochte rommel. Op zolder zou ik persoonlijk een kartbaan aangelegd hebben. In de tuin een tuinhuis met vijver (50 kuub) met daaroverheen een vlonder zodat de vissen onder je voeten doorzwemmen (over een maandje of twee klaar.) Het hele perceel is een klein paradijsje in Duitsland, midden op een industrieterrein, dat dan weer wel, maar lekker rustig in het weekend. Een Dobermann en drie katten maakten het geheel af. En toen wij om kwart voor elf 's avonds in de tuin een schnitzel aten, hoorden wij aan het gejuich en getoeter in de verte dat Duitsland derde was geworden op het WK.
Nee, dat Duitsland is helemaal zo gek nog niet.

Acht liter braaksel.

Onze directie heeft weer wat nieuws. Na het overlegorgaan waar niemand kritsche vragen mag stellen hebben ze nu een Management Informatie Meeting waar niemand kritische vragen mag stellen.
Ik en een paar andere sneue collega's moeten dan om de zoveel tijd een half dagje bij elkaar komen, om elkaars aars te openen en daar hele donskussens in te verstoppen.
Ik had in eerste instantie de bedoeling niet begrepen want ik stelde een kritische vraag aan een andere ter kantoor veroordeelde, maar toen die wilde antwoorden nam de directeur het woord over, lulde vijf minuten aan een stuk, maar gaf geen antwoord. Voor mij het sein om door te vragen net zolang totdat de directeur 'in het kader van de tijd' naar het volgende onderwerp moest.

Er was ook een prettige bijkomstigheid. Er komt een bonusregeling voor alle Mim-leden. Mits je natuurlijk persoonlijke doelstellingen inlevert. (Ik wed nu vast dat iedereen de bonus krijgt, ongeacht of de doelstelling gehaald wordt, want onze directie houdt nu eenmaal van tijdverspilling.) Dat had ik dus voor de vijfde moeten doen. Prompt kreeg ik een mailtje dat ze nog geen persoonlijke doelstellingen hadden ontvangen. Ja, dát houden ze uitstekend in de gaten. Dat wel.

Vroeger, toen Frankrijk nog ver was, vertelde de baas je wat je moest doen, het ging op zijn manier en zoniet vloog je eruit. En wee je gebeente als je je met wat anders bezig hield dan waarvoor je was aangenomen, hele dagen loon werden er op je salaris ingehouden.
Tegenwoordig loopt iedereen een beetje daas om zich heen te kijken, en degenen die het daast kijkt, wordt directeur. En omdat directeur net als politicus niet een vak is waarvoor je hoeft te leren, zul je andere wegen moeten zoeken om indruk te maken op anderen. En dat doe je dan door anderen na te doen of door seminars te bezoeken. Het echte werk wordt steeds minder belangrijk. Het managen des te meer.

Al met al zit ik dus nu in een vreemde positie. Ik moet wat verbeteren terwijl alles al perfect is en ik moet doelstellingen inleveren terwijl ik erg druk ben met de maandcijfers samen te stellen. Wat ik dus ten einde raad maar ga doen is een verslechtering doorvoeren want ja, ik kan toch niet aankomen met het verhaal dat ik niks weet omdat alles al goed gaat. Dat geloven ze nooit. Dus ik stem ze gewoon tevreden met wat onzin. Dan heb ik weer aan mijn plicht voldaan, en zij kunnen tevreden zijn want ze leiden het bedrijf op een behoorlijke manier.

Iemand nog suggestieve doelstellingen?

Zoef de Haas

Kent u Leo-dag-dames-en-heren-de-Haas, van het programma "blik op de weg" waarin de politie voornamelijk achter snelheidsduivels aanzit? Ik las in een interview in Autovisie dat hij laatst 280 km/u had gereden op de snelweg bij Emmen. Hij rijdt dan naar eigen zeggen eerst een rustig rondje om te kijken of er geen flitsers staan en trapt vervolgens het gas in van zijn Ferrari 550 Maranello, 360 Modena, Porsche 911 of Range Rover sport.

Leo de Haas, je bent een oetlul. Iedereen weet toch dat flitsapparaten helemaal niet meer werken bij snelheden van meer dan 260 km/u?