Ziet u wel, alweer politiek.

De verkeersboetes gaan met 20% omhoog omdat de schoolboeken gratis worden. Zo heb ik het begrepen van Ernst Hirsch Ballin. Haha, domme Ernst met z'n spjaakgebjek. Als de schoolboeken gratis worden kunnen de boetes juist omlaag sufferd. Tijd dat we de Dom van Utrecht naar Den Haag verslepen.

Ik heb het even nagerekend en ik weet dus nu al dat u volgend jaar allemaal een boete krijgt van ongeveer 55 euro. En in 2009 van 70 euro. En denk niet dat u eronder uitkomt als u geen auto heeft, want dan kan het niet uit met die gratis schoolboeken. Waarschijnlijk wordt u dan in de trein geflitst en wordt de boete verdeeld onder de passagiers. Eerlijk is eerlijk.

En zo'n plan hoeft niet te rekenen op ook maar de minste weerstand, de kamerleden houden de boetes toch in op het salaris van hun chauffeurs, dus die worden er niet slechter van. Maar ik blijf het elk jaar weer knap vinden dat ze van te voren weten dat u een overtreding zal begaan. Het is dat de regering zo bezorgd is over onze veiligheid maar anders zou je toch bijna denken dat ze helemaal niet willen dat u geen verkeersovertredingen meer begaat.
Nah, zo mag je niet denken Mack.

Mack doorziet de samenzwering.

"Volkswagen bestaat 60 jaar en dat moet gevierd worden." Zo luidde ongeveer het radiospotje van het jarige merk dat ik opving toen ik naar mijn werk reed.
Ik dacht:" Hee, hier probeert een slinkse marketingmanager een dubieus oorlogsverleden te verdoezelen."
Maar gelukkig, nader onderzoek leerde mij dat het ging om het feit dat Volkswagen 60 jaar in Nederland bestaat. Er wordt dus gelukkig geen holocaust ontkend, en er wordt niet omheen gedraaid dat Adolf Hitler de opdrachtgever was voor de bouw van de Kever en dus ook de New Beetle.

Ja, niemand heeft het door van die New Beetle, en iedereen staat er een beetje lyrisch oeh en aah naar te roepen, maar deze auto is een groot gevaar voor de vrede in Europa. Met genen van de oorlogszuchtige Kever is een kloon gemaakt met als enige doel: De stichting van een vierde rijk. En ik zie het gevaar als enige aankomen.

Hoe weet je dit allemaal, Mack? Gewoon, The Boys from Brasil van Ira Levin gelezen. Daar wordt het kristalhelder in voorspeld. Maar zelfs Ira Levin heeft deze dreiging niet onder ogen gezien, en Volkswagen heeft bewust gewacht met haar verjaardag tot Levin dood was om geen slapende honden wakker te maken, en daarom zie ik het nu als mijn taak een roman te gaan schrijven over dit naderend onheil. Over gevluchte Nazi's die een Kever klonen, het VW logo ombuigen tot een hakenkruis en elke arbeider er eentje beloven. De titel heb ik al. The new Beetler.

Mack herwint vertrouwen in politiek (en verliest waarschijnlijk lezers)

Twee ministers wonnen een klein beetje van mijn verloren vertrouwen in de politiek terug.

De eerste was mevrouw Vogelaar die nu eindelijk de definitieve genadeslag toediende aan de bron aller allergische reacties: Hedy d' Ancona. "Dat móet ook, en dat kán ook en dat zál ook…"
Hedy beweerde altijd dat de multi-culturele samenleving er nu eenmaal was en dat we dus maar moesten wennen aan die gezellige mix van tientallen culturen door elkaar.
Járen na haar verdwijning uit de Haagse politiek voel ik me nog onrustig worden als ik met Hedy geconfronteerd wordt. In elk geval, mevrouw Vogelaar (haha, partijgenoot ook nog) zei nu letterlijk: De tijd van het gezellige multi-culti is nu definitief voorbij. En het kan me niet schelen wat die zin betekent, het rekent in elk geval definitief af met Hedy. (brrrr)

Over multi-culti gesproken, de tweede minister was Ronald Plasterk. Die verblijdde mij vanochtend in de krant met een berichtje waarin hij zei dat er voor elk Engels woord een Nederlands woord moet blijven bestaan. Ik erger mij al jaren aan het te pas en te onpas gebruiken van Engelse woorden als je #%$%#$ gewoon een boerenlul of -trien uit Nederland bent en je tegen een andere uit de klei getrokken kaaskop met remsporen in z'n onderbroek je onzin staat uit te braken! En steeds meer mensen doen het.
Het bedrijfsleven is ermee begonnen, "Break Even Point zeg maar BEP", "We hebben een go", toen volgde Arnie Alberts met: "We gaan even naar de commercial break, we zijn terug na de break" en nu haalt heel Nederland zijn "kids" van school op, en als we afscheid nemen zeggen we "all the best!"
En gevorderden zeggen: "Get a life" en "I don't give a fuck!"
Bloody Hell! Dat zeg ik!

Braak braak driewerf braak! Leve minister Plasterk!

Oh ja, nog even dit. Waar ik Engels schreef moet u eigenlijk Amerikaans lezen, en mocht u zich aangesproken voelen maar dat kan ik me niet voorstellen want mijn lezers doen natuurlijk niet mee aan dit soort hoogverraad, voelt u zich vrij om dreig e-mails te sturen. Wel graag in Hare Majesteit's Nederlands.

Het einde der tijden.

Ik ben een verontrustend boek aan het lezen. Het hoofdstuk dat mij met name verontrust gaat over meteorietinslagen. De film Armageddon heeft mij destijds gerustgesteld maar nu blijkt dus dat dát science fiction is en de waarheid er heel anders uitziet. Wat er niet klopt aan de film is dat de meteoriet op tijd wordt gezien en er nog tijdig een stokje voor de inslag gestoken wordt. In de praktijk zullen we de meteoriet waarschijnlijk pas opmerken als hij onze dampkring raakt, en dat is ongeveer een seconde voor de inslag. Als we geluk hebben en een telescopist richt toevallig de goede kant op, zien we het onheil hooguit een half jaar voor de inslag. Maar we hebben helemaal geen raketten meer die een groepje helden de lucht in kunnen schieten om de meteoriet van dichtbij te lijf te gaan. En zo'n raket bouwen in een half jaar schijnt ook nog niet zo makkelijk te zijn.

In aardjaar 1994 sloeg een meteoriet ter grootte van een kleine berg in op Jupiter. De kracht van de inslag was 75 keer zo groot als alle kernwapens op aarde zouden kunnen bewerkstelligen. De krater als gevolg van de inslag op Jupiter had een diameter van 6000 km.
Nu is mijn voorstel: Aangezien ik uit Zeeland toch alleen maar onzinnige reacties krijg, is het misschien zinvoller om de deltawerken om te smelten tot een deltaschild voor boven de Veluwe. De Veluwe ligt tenslotte hoog en zal dus het eerst getroffen worden. Daarom denk ik dat de Veluwe het eerste recht moet krijgen op het deltaschild in de strijd tegen de meteorieten.
Ik worstel en draag een helm wordt het Veluws motto. Luctor et Galea.

Gemiddeld krijgt de aarde eens in de miljoen jaar zo'n giga-meteoriet op bezoek. Nogmaals, zo'n meteoriet kondigt zich niet aan en kan ieder mo

Rebels

In Italië is een bejaarde man bekeurd omdat hij met zijn Porsche 257 km/u had gereden. Een smoesje over weinig gevoel in z'n rechterbeen en de man kwam er vanaf met een boete van ruim 300 euro. Als hij een Ferrari/Maserati/Lamborghini had gereden zou hij er waarschijnlijk afgekomen zijn met een berisping.
Maar wat een heimwee krijg ik door zo'n bericht. Heimwee naar de tijd dat je hier nog maar 100 mocht maar je er wel vanaf kwam met een fatsoenlijke boete als je het dubbele reed. Of desnoods naar midden jaren tachtig toen je auto ineens in beslag werd genomen bij meer dan 50 km overschrijding, maar dat je nog niet de indruk had dat elke rit die je maakte, opgenomen werd en live in de huiskamer van Koos Spee werd vertoond zodat deze treiteraar des volks aan zijn eettafel de strafmaat vast kon bepalen.

Vanmiddag zat ik een oud Autovisie Jaarboek door te bladeren en wederom kreeg ik heimwee. Heimwee naar de Mercedes 190E 2.5 16. Naar de Alfa Romeo 164 3.0 24v, naar de BMW M3. De Lancia Delta Integrale, de Ford Sierra Cosworth en nog veel meer supersnelle auto's waarover ik destijds droomde. En ik kwam tot de conclusie dat ik zelf nu een auto bezit die tot dezelfde prestaties in staat is als de genoemde vrij baan te verschaffen automobiele adel. Ik heb mijn jongensdroom waargemaakt! Als iemand mij destijds zou vertellen dat ik later ook zo'n auto zou bezitten, had ik alle depressies genegeerd en geduldig en blij zitten afwachten tot het zover was.

Waar ik al tijden (jaren) mee loop: hoever mag je gaan in het opzoeken van de grens tussen veiligheid enerzijds en leuk anderzijds? Koos Spee maakt het verkeer ongetwijfeld veiliger, maar hij vermindert sterk mijn lol in dit land. Wat hij kan, kan ik beter. Verlaag de maximumsnelheid overal tot 10 km/u met een jaar gevangenisstraf per km overtreding. Gegarandeerd dat het hier een stuk veiliger wordt. En wat is tenslotte belangrijker? Uw haast om op uw werk te komen of de verkeersveiligheid? U bent een beetje hypocriet als u het niet eens zou zijn met deze veiligheidsbevorderende maatregel.

Maar u begrijpt misschien wat ik bedoel. U laat de maximumsnelheid misschien koud, maar u mag niet overal op de Veluwe komen waar u zou willen, of u mag niet de Rijn over zwemmen terwijl u dat toch heel goed kan. U mag niet eens roken van de overheid. U mag uw kinderen geen pets verkopen. Uw hond mag niet loslopen. U mag helemaal niks. Ja, musea bezoeken op zondagmiddag, dat mag dan weer wel ja. Dat moet zelfs van sommige politici.

Maar wat zou het leven nog waard zijn als er nooit een drama gebeurde? Waarover zou u moeten praten? Als ik om een heel uur het nieuws aanzet weet ik dat als er na vijf seconden voorleestijd nog geen dode is gevallen, er dus geen nieuws was. Het is een constant zoeken naar het evenwicht tussen spanning en sensatie enerzijds, en anderzijds laten merken dat je het heel erg vindt wat er gebeurd is.

Ik eindig met een rebels filmpje. Gek, levensgevaarlijk, ze moeten hem opsluiten als ze hem te pakken krijgen, maar hij is wel altijd weer goed voor een enorme discussie, en het debat moet gestimuleerd worden van de overheid. Overheid, bij deze.

Preventief.

De Deltawerken zijn prachtig maar het nadeel ervan is wel dat we nu dus nooit zullen weten of het echt nodig was ze te bouwen. Dat de sluizen regelmatig sluiten heeft drie functies. Eén: het water tegenhouden. Twee: de sluiswachters verleren het niet en drie: als ze nooit dichtgaan en er overstroomt niks krijg je lastige kamervragen. Sluiten dus die hap en de schijn wekken dat Nederland aan een ramp ontsnapt is.

Het doet me een beetje denken aan het arresteren van een massamoordenaar na zijn eerste moord. Of aan Dick Advocaat, die tegenwoordig expres met een foute opstelling begint om nu wel goed te kunnen wisselen.

Mooie dingen voor de mens.

't Is mooi hoor dat digitale tijdperk. Wij, mevrouw Mack en ik, spreken met elkaar nog uitsluitend over mensen waarvan we niet eens zeker weten of ze wel bestaan. Dus bijvoorbeeld: De boekhoudcommando's zijn er weer. Of Yukiko heeft problemen bij haar zwangerschap. Kidtwist is gestopt met roken. Anna Maria leeft weer! Jolie is aan het verhuizen. Bij Kwebbel is een ruit ingegooid. Jan H. is homo geworden! Wat heb je nu voor kattengejank aanstaan? Ssst, da's klassieke muziek van Marina. Ik moest lachen om Bjorn. Wie? Tiepvoud! Oh die!
Nou, zo gaat dat dan hier. En da's mooi. Maar nu schijnt het omgekeerde ook voor te komen.

Kidtwist heeft sinds een paar weken een prachtige nieuwe Fiat Stilo en zoals het een goede Italiaanse wagen betaamt ging er al gauw een waarschuwingslampje branden. Kidtwist maakte de klassieke fout, onervaren als hij is, om daarmee naar de dealer te gaan. Dat moet je nooit doen, de dealer maakt het alleen maar erger. Bij een goede Italiaanse auto horen af en toe lampjes te gaan branden. Zo niet, is het lampje kapot. Ik adviseerde hem dan ook het te negeren, want dat brandende lampje is omdat de auto zichzelf aan het afstellen is, dat gaat vanzelf over.
Zijn vrouw had de auto even geleend maar had niet in de gaten dat de kofferbak niet op slot zat en was tijdens het optrekken de karakteristieke kidtwistlading verloren.
Zegt hij kwaad tegen z'n vrouw: Had je dan niet gezien dat er een lampje brandde dat de kofferbak niet dicht zat?
Jawel, maar Mack had toch gezegd dat dat zo hoorde!

Ja, dat zijn mooie dingen voor de mens.

Van de stoelpoot en de zaag…

Ondanks dat ik een gewone jongen ben geworden ben ik altijd een opschepper gebleven. Ik mag graag opscheppen. Weinigen geloven mij echter, maar als er dan eens eentje is die mijn ingehouden lach niet herkent doe ik er nog een schepje bovenop. Dan volgt meestal de twijfel en als ik dan een ongelofelijke leugen vertel val ik uiteindelijk door de mand. Ziekelijk!

Het voordeel van deze levenswijze is dat ik andere opscheppers gelijk doorheb. Zo is een van mijn collega's een rasechte. Hij heeft het altijd over 'mijn vakgebied', ik weet serieus niet wat hij bedoelt, iets met de hele dag naar een beeldscherm staren is volgens hem de reclamebusiness, de taak van een marketing-manager en ook van een grafisch vormgever. En vorm dan uitgesproken als "voim".
Hij heeft een HBO opleiding, weliswaar één jaar, vroegtijdig gestopt en de overheid erkende de opleiding niet als HBO, maar dat was uiteraard een fout van de overheid. Deze beste man is niet meer te redden en ik durf zijn stoelpoot dan ook niet door te zagen. Bang als ik ben om imagoschade aan te richten.

Je hebt ze ook waarbij je de stoelpoot nog wel durft door te zagen en dat is wel zo plezierig. Eentje tref ik steevast één keer per jaar op een verjaardag en dan hoor ik naast me ineens: "Zo, maandag moet ik mijn cijfers even verdedigen." Planner manager accounting consulent denk ik dat hij is.
Uiteraard reageer ik niet en hoor ik even later op uiterst verveelde toon: "Ja, moet ik volgende maand weer een auto van de zaak uitzoeken."
"Zo? Toch wel een Alfa hè?" reageer ik zogenaamd geïnteresseerd. Nou en dan komt er een verhaal over dat zijn auto laatst kapot was en dat de garagehouder hem -in zijn positie- ook nog een rekening durfde te presenteren van 1.100 euro maar dat hij daar snel klaar mee was en de garagehouder met de staart tussen zijn benen afdroop. Natuurlijk.
Gelukkig kwam de redding van zijn vrouw die alleen opving dat hij vertelde dat de auto kapot was. "Ja, dat heeft ons 1100 euro gekost." zei ze verontwaardigd.

En dan komt mijn zaag. Oh? Ik hoor net dat het gratis was?
Ja, en dat plak je natuurlijk niet zomaar even met wat houtlijm.

De bende van Nijvel

Noortje van Oostveen. Die associeer ik altijd met De Bende Van Nijvel. In mijn herinnering was zij het die altijd het schokkende nieuws bracht als de bende weer had toegeslagen.
De bende zaaide begin jaren tachtig dood, verderf angst en terreur. De bende heeft bij diverse overvallen op meestal warenhuizen tenminste 28 moorden gepleegd en er zijn tientallen gewonden bij gevallen.
De bende schrok er niet voor terug om politiemensen op te wachten en in de val te laten lopen en hen uiterst koelbloedig dood te schieten. Als Noortje het nieuws voorlas werd je in je eigen huiskamer nog bang.

De daders zijn nooit gepakt. Al met al hebben ze een schamele vijf miljoen Belgische Francs buitgemaakt bij de roofovervallen, omgerekend in euro's zijn dat er ruim 100.000. Je hoeft dus geen Horst Tappert te heten om te begrijpen dat er een ander motief achter zat dan geld.
De complottheorieën zijn dan ook talrijk en variëren van gefrustreerde rijkswachters die achter de bende zouden zitten, tot de CIA die wat onrust in Europa kon gebruiken en de Mossad die de aandacht af wilde leiden van bepaalde onfrisse handel van Israël.

Onlangs werd bekendgemaakt dat het onderzoek naar de bende heropend gaat worden. Een expert-burger gaat nieuwe daderprofielen opstellen om zo toch weer op het spoor te komen.
Het laatste wapenfeit van de bende dateert van 9 november 1985 en verjaart op 9 november 2015. Nog acht jaar te gaan.

Heldendaden.

Op de dag van de invoering van de chartale euro (1-jan-2002) reed er een geldtransport over de A28 met ervoor en erachter een motoragent. Ik kwam aan met een lichte snelheidsafwijking naar boven en zag de tatuus rijden. Met een schijnheilige 120 km per uur passeerde ik het zaakje om vervolgens het gas weer ietsje dieper in te trappen. Toen ze vrijwel uit zicht waren reed ik op topsnelheid verder. (Mazda 323, dus het viel wel mee) Een van de agenten had bij het passeren mijn schijnheiligheid herkend, en ineens zag ik in mijn binnenspiegel in de verte de razende racekip dichterbij komen. Ik liet mijn gas los en zonder de rem te gebruiken liet ik mijn snelheid weer teruglopen. Toen mijn meter op 120 stond had de motor mij al ingehaald en bleef naast mij rijden. Een strenge blik en een remmend handgebaar. Ik zwaaide dankbaar dat ik hem begreep en voor het feit dat hij mij attendeerde op mijn gevaarlijk rijgedrag. Ik had geen idee.

Deze week had de politie met wat overtollig machtsvertoon een illegale frietverkoper van zijn plek gehaald. De plek was afgezet met politieplakband en een stoere agent hield de wacht. En met stoer bedoel ik ook stoer, dus zo eentje met een strakke broek, laarzen een cap en een groot geweer op z'n rug. Hij stond precies in een scherpe bocht die ik nu eens mooi met wat overtollig machtsvertoon kon nemen.
Ik nam ik de bocht een tikkeltje overdreven. In mijn spiegel zag ik een kwaad gezicht mijn kant op kijken.

Het zit gewoon in mijn bloed. Dat na-oorlogse verzet.