Ik kom ok uut ‘twest’n!

Vanavond waren wij in die mooie stad Hengelo alwaar in het Rabotheater de oudejaarsconference (2007) door Jan-Jaap van der Wal alvast op ons werd geoefend. Die nieuwe Freek de Jonge is opgestaan.
Tot zover Jan-Jaap.

Van tevoren zouden wij daar eten en wij stapten, trendy als wij zijn, een eetcafé binnen dat bij ons leek te passen. Dus met allemaal jonge, vlotte, trendy mensen, moderne inrichting en swingende muziek, en waar je allemaal onbekende dingen kunt eten die bekende Nederlanders ook eten. Ik voelde me er als een vis in het water. Ik gooide mijn bolhoed van een afstandje op de kapstok en liep swingend richting barmeisje en zei: "Zeg, popje, doe mij een table for two!" (Als je dan toch naar het oosten gaat, gedraag je dan ook als een westerling.)

Goed, om een of andere reden had ze geen tafel meer vrij en eindigden we in een losersrestaurant, waar geen jonge, vlotte, trendy, metroman* ooit een voet binnen zal zetten, de Chinees. Dat is zó verschrikkelijk uit!
Er zat ook niemand binnen, en zeker geen jonge vlotte Hengelaars, alleen na ons druppelde er af en toe een bejaarde binnen, maar de Chinese bediening was aardig, het eten was lekker en we kregen een kalender! En bij de uitgang gaf de Chinese ons een kung-fu hand (deed bijna zeer) en wenste ons fijne feestdagen. Geen plettige.

*Man die ontkent homofiel te zijn, maar die zijn bilnaad epileert en zich onderspuit met Bruno Banani.

Gele briefjes.

Op mijn vorige werk, en dan tel ik mijn korte verblijf in concentratiekamp Vaassen even niet mee, had ik een uiterst sympathieke baas, die een uiterst irritante gewoonte had. Hij sloeg (ik weet de verleden tijd van managen niet) middels 'post-it' briefjes, in de volksmond "gele briefjes".
Dan lagen er als ik 's ochtends binnenkwam minimaal twee gele briefjes op mijn bureau met daarop in een priegelhandschrift bijvoorbeeld geschreven: "Mack, s.v.p. direct bij binnenkomst margeoverzicht maken." En dan ondertekende hij met zijn voornaam en de eerste letter van zijn achternaam zoals criminelen dat ook doen. "Stanley H." of, "Mohammed B."

Als ik al wel gewoon achter mijn bureau zat legde hij de briefjes gewoon midden op het werk waar ik mee bezig was zodat ik er wel acht op móest slaan. En dan zocht hij mijn blik om zich er van te vergewissen dat ik het gezien had. En ja, dat had ik.
Ooit heb ik het wel eens ter sprake gebracht waarna het aantal gele briefjes op mijn bureau weliswaar afnam, maar intern bleef hij bekend staan als de man van de gele briefjes.

Gisterenavond had ik een ex-collega aan de telefoon die vertelde over de extreme drukte die het bedrijf nu doormaakt vanwege de implementatie van nieuwe software. Het personeel loopt al maanden op zijn achterste benen en zwoegt zich door de stapels werk heen.
Prompt droomde ik vannacht dat mijn vorige baas bij mijn huidige baas op kantoor kwam met het verzoek of ik zou kunnen bijspringen op de administratie. (in mijn dromen heb ik een nogal hoge dunk van mijzelf.) Moet u drie keer raden hoe hij dat verzoek deed…
AAARRRGGHHH!!!

Onderdeel van de strategie

23:15: Mevrouw mack gaat naar bed en wenst mij welterusten, ik ga nog even kou lijden achter de computer. "Ga nou niet te laat naar bed want Hans is onrustig en je weet niet wat je vannacht nog kunt verwachten."
"Jawel," zeg ik. "Ik verwacht dat ik je vannacht nog wel een paar keer wakker zal moeten maken omdat Hans huilt."

En dan hoor ik zo'n gemaakte lach die de grap zogenaamd leuk vindt met de opmerking erbij dat ik voorspelbaar ben. Nu vind ik het helemaal niet erg om voorspelbaar te zijn want onvoorspelbaar zijn valse honden en psychopaten. Maar het is wel tekenend voor de vrouw. Als ze je net kennen vinden ze je geweldig en lachen ze nog om alles. Maar als de buit binnen is wordt dat toch snel minder. Mannen hebben dat niet, die geven haar nog precies even vaak bloemen als vroeger.

Goed, je bent als man nog best af en toe geweldig en er wordt ook soms nog wel om een grap gelachen, maar alleen als je je die dag zorgvuldig van al je taken gekweten hebt.
Ja, zo zou ik de overgang van verliefdheid in houden van willen typeren.

Nieuwe religie

De noordpool zal in 2013 al ijsvrij zijn hebben Amerikaanse wetenschappers becijferd op basis van een computermodel. Iedereen die niet gehinderd wordt door wetenschappelijke kennis weet natuurlijk gelijk dat dit een onzin-onderzoek is. In 2013 is de gehele noordpool nog gewoon bedekt onder een dikke laag ijs, en de wetenschappers zullen dan zeggen dat ze zich vergist hebben, het moest 2020 zijn.

Ik begin me zo langzamerhand wel thuis te voelen bij de religie die wetenschap heet. Lekker je eigen geloof vormen en andersdenkenden verketteren. Want bij de wetenschap van het rooms-katholicisme kan dat al jaren niet meer. Want roka's (voor insiders) zijn het altijd met elkaar eens. Ik denk dat ik me bekeer tot de wetenschap.

Dan maak ik analyses over hoe de aarde er 3 miljard jaar geleden uitzag. Kan toch niemand controleren. En ik doe voorspellingen over hoe warm de aarde over 100 jaar is. En dan kruistochten voeren tegen degenen die beweren dat het heelal niet uitdijt. Of die geloven dat er vroeger helemaal geen ijs op de polen lag. Die moeten gelijk op de brandstapel.

Dag achterneven en -nichten!

Wij zijn allemaal familie van elkaar, realiseert u zich dat wel eens? Ik kom tot deze conclusie door eens flink te graven in mijn stamboom en het is mij gelukt om terug in de tijd te geraken tot het jaar 6 v.C.

Stel dat al mijn voorvaders en -moeders gemiddeld 25 jaar oud waren toen ze hun eerste nakomeling kregen, dan is het makkelijk te bepalen hoeveel voorvaders en -moeders ik heb gehad.

ik ben 1
mijn ouders zijn 2
mijn grootouders zijn 4
mijn overgrootouders zijn 8
mijn bet-overgrootouders zijn 16
mijn bet-bet-overgrootouders zijn 32 (ik zit nu in het jaar 1844.)

Als ik dit doortrek naar het jaar -6 kom ik tot de conclusie dat er in dat jaar 604.462.909.807.315.000.000.000 (604 triljard) voorvaderen en -moederen van mij leefden. Dat is toch veel meer dan de huidige wereldbevolking en kennelijk is dat allemaal zonder problemen goed gegaan. En dan heb ik het alleen nog maar over mijn voorvaderen. Laat staan dat ik de uwe er nog bij tel. En voor het gemak deed ik even net of ieder stel maar 1 kind kreeg.
Er was niet eens plaats meer om te lopen in die tijd, en hoorde je ooit iemand klagen over overbevolking? En ook nog heel wonderlijk, niet eentje overleed voor hij/zij zich had voortgeplant. Een sterk geslacht, die Mackjes.

Met deze geruststellende gedachte wens ik iedereen prettige kerstdagen en een gelukkig 2008, maar dat zal wel lukken nu u er ineens zoveel familie bij blijkt te hebben.

Kijk trouwens eens wat een geweldige kerstkaart ik vandaag kreeg!

Slechte clou.

Ik heb vanavond een film gezien, ongelofelijk, zo slecht. Hij begon slecht, hij was tussendoor slecht en hij eindigde ook slecht. En alleen maar omdat in de gids stond dat je moest blijven kijken totdat de aftiteling weg was anders zou je nog de clou missen. En ja, dat klopte.

Maar wat een ongelofelijk slechte clou-schrijver! Een waardeloos en veel te ingewikkeld complot. Zo kan ik dus ook mensen op het verkeerde been zetten. Bah! Mensen die dood zijn, zijn ineens weer levend, goede agenten blijken ineens corrupt, hetero's worden ineens lesbisch, sinterklaas bleek de kerstman, ik hou niet van die grappen. En dat de uiteindelijke clou dan zo ónwaarschijnlijk onwaarschijnlijk in elkaar blijkt te zitten dat de lotto voorspellen nog makkelijker is.
Nee dan Derrick. Of The Sixth Sense. The Usual Suspects. Als je daar de clou niet zag aankomen dan bleef je in opperste verwondering achter en sprak je nog dagen na over de genialiteit ervan. Hierbij niet, gauw een logje over schrijven en weer snel vergeten.
Of u moet van slechte clous houden, dan moet u nog even verder lezen.

Lees verder “Slechte clou.”

Mooi man!

Ik heb het helemaal gehad met de klimaatverandering. Geen idee wie er de schuld van is, Al Gore, de Chinezen, Amerika, de dieselrijders, DSM of ikzelf, ik wil weer winter! En een goeie ook. Niet van dat benauwde dat je je ruitenwissers gewoon nog los kunt trekken van de ruit, nee, ik wil dat je eerst een kwartier moet graven naar je ruitenwissers. En dat het weer min 20 wordt. Minimaal! Nee Maximaal! Of moet het toch minimaal zijn? Nou ja, koud in elk geval Zodat de ANWB zich weer eens bezig kan gaan houden met haar core-bussines in plaats van uit te rukken omdat er weer een of andere janhannes benzine heeft getankt in plaats van diesel.

Sneeuw. Gewoon Scandinavisch veel sneeuw. En ijs! Zodat iedereen met een boerenkaaskop z'n noren weer onder kan binden. En dat de winkels dicht zijn en er noodhulp moet komen uit Afrika. (Want hun helikopters startten nog wel.)

Waarom wil je dit allemaal Mack? Nou gewoon. Een oerdrift. Dat al die vlotte jongens ineens niet meer zo vlot zijn. Dat als het erop aan komt dat je veel meer aan een Mack hebt. Dat mevrouw Mack weer eens trots op mij is. Omdat ik 's avonds wél met een vers gevangen everzwijn thuis kom…

Voor de vorm…

Mijn zwager (geen paniek) en ik zijn full-time commando's. Maar voor de buitenwereld doen we net of we gewone mensen zijn want anders gaan er dingen opvallen en moeten we lastige vragen beantwoorden. Hij is net geopereerd aan z'n knie en loopt op krukken. Ik kijk hem dan vragend aan en dan volgt ongeveer de volgende conversatie.

GP: "Sstt. Voor de buitenwereld. Ik heb er natuurlijk helemaal geen last van maar als ik nu al normaal ga lopen heeft iedereen het door."
M: "Ah, ik snap het. Heb je het wel laten verdoven?"
GP: "Ik had natuurlijk allang zelf het gevoel in mijn knie uitgeschakeld maar ik liet de anetesi….annates..ann…verdover zijn gang maar gaan anders zou het opvallen."
M: Ja logisch, je blowt zo je cover natuurlijk.
GP: "Ik ga zo even de hond uitlaten, ga je mee?"
M: "Voor de vorm dan hè? Ik kan Koos (de hond. Red.) natuurlijk gewoon met mijn gedachten aansturen maar ik zal de riem wel omdoen anders zien ze het."
GP: "Ja, weet ik wel."

Onze heteluchtverwarming heeft het vanavond begeven en voor de vorm meld ik dat het hier nu in huis koud is. In werkelijkheid voel ik dat natuurlijk helemaal niet, maar anders gaat u denken: "Hee, de verwarming in huize Mack is kapot, hij moet het toch koud hebben?"
Inderdaad. (Mijn interne coversysteem laat mij nu klappertanden, maar binnen in mij wordt de temperatuur gewoon opgestookt. Sstt)

Mack onthult grootste talent.

Ik vind het altijd maar een vreemd verschijnsel dat een topsporter van 28 jaar al re-de-lijk op leeftijd is, om niet te zeggen, oud. Voor een niet-topsportende man ligt zijn hoogtepunt wat verder weg, zo rond zijn 35e. Daarna komen de kwaaltjes en blessures wat vaker. Ik ben nu 38 en ik merk nog helemaal niks. Ik word niet kaal, (tenminste niet vanuit mijn gezichtspunt) niet grijs, ben niet eerder moe, spierpijn ken ik niet en stijve spieren ontken ik. Sterker nog, ik word nog steeds elke week beter. Vooral mijn hersenen worden steeds beter. Ik denk helderder, onthou beter en om een of andere rare reden denken mensen altijd dat ik heel erg veel verstand van voetbal heb. Ik zou het zelf gewoon een scherp inzicht willen noemen.

Zo zag ik vier jaar geleden al dat Raphaël van der Vaart homofiel is, maar tot op de dag van vandaag is-ie nog niet uit de kast gekomen. Om elke verdenking uit te sluiten trouwde hij met Sylvie, maar ik verzeker u, de dag komt een keer dat hij het gaat onthullen. Nou en verder is de truc met voetbal dat je niet vooruit denkt zoals bij schaken, maar achteruit. Je moet hoogtepunten uit het verleden dus goed in je hoofd hebben en verder moet je een paar wat minder bekende voetballers kennen en voila, men houdt je voor een voetbalkenner. Soms sta ik er zelf wel eens verbaasd van dat mensen die het voetbal elke week volgen, er nog met mij over in discussie willen.

Ach, ik sta nog zo vaak verbaasd van mezelf. Mijn baas doet samen met z'n vrouw een trainingsprogramma hardlopen. U kent het wel, je begint met een minuut en dan bouw je het langzaam op totdat je na een halfjaar een half uur aan een stuk kunt lopen. Ik lachte hem uit en zei dat ik altijd ongetraind begon met een half uur. Ik werd uitgelachen door een stuk of zes collega's.
Ook hier geldt: geloof in jezelf en wees overtuigend. Overdrijf desnoods een beetje. Eerst wilden ze een weddenschap. Ik nam hem uiteraard aan en vroeg of ik aan het eind moest zweten of niet. En of ik eerst vier kilometer mocht inlopen omdat het anders toch wat zwaarder voor me werd. En geloof het of niet, niemand, behalve ik durfde de weddenschap serieus aan. Ja, een flesje wijn erop zetten dat durfden ze, stelletje waaghalzen.

En bescheiden en nederig zijn, da's ook belangrijk, net als vrouwen en oude mensen voor laten gaan in een winkel. Het is een gave.