Lolletje van God.

Iedereen kent natuurlijk het scheppingsverhaal van dag een tot en met dag zeven. Tegenwoordig is deze versie achterhaald door de wetenschap en weten we dat het heelal met een grote knal begon, ongeveer 14 miljard jaar geleden. Geleerden kunnen dit afleiden uit de mate waarin sterrenstelsels zich van ons af bewegen. Verder is er de koolstofdatering of C14-methode waarmee men aan de hand van radioactieve straling kan meten hoe oud dingen zijn. En er was Darwin die eveneens afrekende met de bijbelse schepping.

Wetenschappelijk blijft er dus geen spaan heel van het scheppingsverhaal dat volgens – overigens ook knappe – theologen ongeveer 6000 jaar geleden plaatsvond.
Het scheppingsverhaal is dus een goedbedoeld sprookje. En zo is het ook. Het sprookje begint op dag zeven. En we vliegen er met z'n allen in.

Van God mag bekend zijn dat hij almachtig is. Dus dat Hij moest rusten na zijn schepping is volkomen onlogisch. Ik ben er inmiddels achter wat Hij werkelijk deed zo'n 6000 jaar geleden op dag zeven.
Hij gaf wat sterrenstelsels een zwieper, gaf Zuid Amerika een inham in de vorm van de punt van West Afrika, plaatste een paar lollige wiskundig gevormde bouwwerken in Egypte, legde hier en daar wat enorme botten verspreid over de continenten en zoog daar vervolgens wat radioactiviteit uit.

Gelukkig kunnen Einstein, Darwin en Planck de lol er inmiddels van inzien, al wilde Darwin toen hij merkte dat hij was beetgenomen eerst een week lang niet met de almachtige Schepper praten.
Toen Hawking's boek "het heelal" op aarde uitkwam schijnen God en de hemelse geleerden zo hard gelachen te hebben dat er een enorm stuk ijs op de Noordpool afbrak. Hetgeen vervolgens tot grote hilariteit op aarde én in de hemel leidde. Het schijnt zelfs dat Albert Einstein God verzocht heeft om Al Gore vervroegd op te roepen omdat Albert het niet meer uithoudt, en niet kan wachten op de gelaatsuitdrukking van Al als ze hem de grap vertellen. Maar God heeft hem gezegd dat hij gewoon geduld moet hebben, net als iedereen.

Het groene gras van de buren.

Ik lees voor het slapen gaan zoveel boeken over natuurwetenschappen en scheikunde dat ik mij afvraag waarom ik die vakken (na Duits) als eerste uit m'n vakkenpakket heb geknikkerd.
Alsof mijn interesse heel ergens anders ligt. Toegegeven, het is wel populaire natuur- en scheikunde. Niveau "Kijk". Maar evengoed. Als ik economie en handel er als eerste had uitgeknikkerd zou ik nu vást wat populair-wetenschappelijke economieboeken op mijn nachtkastje hebben liggen. Das Kapital ofzo. Of The General Theory of Employment, Interest and Money.

Autowassers


Ik zat mij te bedenken dat ik nog nooit in mijn prille leven een vrouw een auto heb zien wassen. En dan bedoel ik voor de deur, met emmer, spons en tuinslang. De emancipatie heeft misschien haar grenzen.
Zelf ben ik ook niet zo wasserig als bijvoorbeeld mijn buurman, die elke zaterdag zijn nieuwe auto wast en daarna die van zijn vrouw. Ik had altijd auto's die vuil mooier zijn dan schoon, en dan is wassen zonde.
Mijn huidige auto is echter schoon mooier dan vuil dus nu ontkom ik er zo nu en dan niet aan.
Wassen op zondag is trouwens ook zonde, maar ik deed het vandaag in een extra uurtje wintertijd waarvoor mij hoogstpersoonlijk per encycliek is toegezegd dat die aan de zaterdag mag worden toegekend.

Autowassen is zoals het woord al zegt: Wassen en in de was zetten. Mannen die slechts hun auto afspoelen met een tuinslang en hier en daar de spons hanteren zijn lafaards die al nerveus worden van een wolkje in de verte. "Ja, zal je net zien, ik was de auto ook een keer…Regen!" Een redenering van niks. Alsof een auto van regen vies wordt. De laatste vijftien jaar in elk geval niet meer.
Van mij moet het juist gaan regenen als ik klaar ben met autowassen. Of in ieder geval 's nachts. Zodat als ik de volgende ochtend bij hem kom en er schijnt zo'n waterig zonnetje, dat er dan allemaal van die mooie grote waterdruppels op zitten, zowat het hoogtepunt van de dag.
Ik zal niet zeggen dat ik daar geil van word maar een zekere opwinding maakt zich dan toch van mij meester…

Dingen die het daglicht niet verdragen.

Toevallig ben ik erg tevreden met mezelf. En ik zeg bewust toevallig want hoe groot is de kans nu helemaal dat van al die triljoenen zaadcellen die er in 1969 op de wereld waren, precies diegene die mij vervoerde, uiteindelijk leidde tot mijn geboorte, en dat mijn ouders mij ook nog als gewenst beschouwden en zorgden dat ik behalve dat ik goed te eten kreeg, mij ook nog liefde gaven en zorgden dat ik mezelf kon handhaven -je macktaindrai- in het land waarin ik woon, en in de zomervakantie zelfs ook nog daarbuiten?

Want voor hetzelfde geld was ik het jongetje uit de vroegere buurt van mijn zwager geweest, in het afgelegen Emmen en in de tijd dat er nog geen kindertelefoon was, en stopte mijn vader me, als hij me lastig vond een paar uurtjes in de aardedonkere kruipruimte van het huis, waardoor ik nu zo psychisch beschadigd was dat ik staand op het balkon van m'n flatje trots mijn onderbroek liet zakken als er een vrouw langs liep. En dan hadden de vrouwen me nu verafschuwd in plaats van verafgood.

Dus ik zeg, vrouwen, reageer eens niet zo extreem-rechts, de eerst volgende keer dat u oog in oog staat met een potloodventer, vormt niet gelijk uw oordeel, eert uw vader en moeder en ga de dialoog eens aan. Misschien staat u wel tegenover een Mack die de omstandigheden tegen had.

Guantanamo Bay

Door de film 'A few good men' weet ik dat Gitmo een plek is waar de mariniers zelf niet mogen denken, dat wordt voor hen gedaan. Ik kan me niet voorstellen dat genoemde film de favoriete van G.W. Bush is. Of juist wel en denkt hij dat de mariniers er op een uiterst positieve wijze afgeschilderd worden.
Om te laten zien dat het geschetste beeld in de film niet op waarheid berust mocht een aantal Nederlandse politici een kijkje nemen op Gitmo. Want wij (de lage landen) weten dat op die plek- zonder vorm van proces- allemaal onschuldige hardwerkende Afghaanse vaders van kleine kindertjes gevangen zitten, maar die gemene Amerikanen zeggen dat ze terroristen zijn. Taliban!
Belachelijk. In elk geval, ik schoot weer hardop in de lach toen ik vanochtend de krant las en één voor één de reacties van onze politici peilde. Iedereen vond de toestand zorgwekkend en vroegen zich af of de Amerikanen niet bewust een positief vertekend beeld naar buiten brachten, om te laten zien dat Guantanamo Bay en Genève nog steeds de beste maatjes zijn. Behalve eentje. Onze beste cabaretier van dit moment. Geert Wilders. 'Ik ben enorm trots op de Amerikanen dat zij de strijd met terroristen op die manier aangaan. Ik sluit niet uit dat er in Nederland ook een G.B. moet komen.'
Geert maakt de politiek weer om te lachen.

Liegbeest.

Mijn auto heeft bijna het dubbele vermogen van die van mevrouw Mack, maar ondanks dat ben ik 's ochtends volstrekt kansloos haar bij te houden. Als zij 300 meter heeft afgelegd lig ik al 400 meter achter.
's Ochtends moet je een auto zorgvuldig warmrijden en snel opschakelen. En omdat zij een diesel rijdt en ik niet, is zij dus dubbel in het nadeel. Ten eerste moet ze voorgloeien, ten tweede dient een diesel nóg zorgvuldiger warm gereden te worden dan een lichtmetalen Alfa-blok. Ik geloof niet dat ze dat weet, van dat voorgloeien. En dat warm rijden heb ik haar wel eens verteld maar dat is onzin volgens haar. Verkoperspraat. Bovendien, had het maar geen auto moeten worden. Aan het einde van de straat zie ik nog net haar achterlichten de hoek om gaan, om vervolgens voorgoed aan mijn zicht te ontsnappen. Op de verkeersdrempels pakt zij haar grootste winst. Ik rem af vanwege onheilspellende geluiden, zij geeft gas en zet de radio wat harder. Mijn hart breekt bij het aanschouwen van zoveel Fiat-mishandeling.

Zo kon het dan ook gebeuren dat ze vanochtend met nog koude motor nog binnen de kilometer geflitst werd, een knappe prestatie. Ze belde me nog wel netjes mobiel (130 euro) om te zeggen dat er iemand met een flitscarrière stond. Door haar enorme voorsprong was daar nog tijd genoeg voor. Mijn zuurverdiende oktober-maandbonus van 108 euro was verdwenen in een grote waas van licht. Vorige maand, toen ze op bijna dezelfde plek een botsing met een fietser had, geloofde de politie haar toen ze verklaarde daar 45 gereden te hebben.

Doodstraf

Het in bezit hebben van kinderporno was al langer strafbaar, het bekijken ervan nog niet. Maar ook daar gaat gelukkig wat aan gebeuren. De overheid weet haar prioriteiten goed te stellen want aan kijkers naar files op de andere rijbaan heeft de politie al jaren een hekel, nu wordt het dan ook wel eens tijd dat we ons over kinderporno druk gaan maken.

En ik ben principieel tegen de doodstraf maar voor die ene groep maak ik een uitzondering. Spammers. Degene die mij elke dag 80 mailtjes stuurt met Viagra aanbiedingen, nota bene met mijn eigen e-mail adres zodat als ik hem wil blokkeren er in beeld verschijnt: "mackje-at-hetnet is met succes geblokkeerd", diegene moeten ze vastbinden op een karrenwiel en met een grote hamer al z'n botten aan gruzelementen slaan. Want dat maakt me pas witheet!

Zo gaan die dingen…

Als ik 's ochtends naar mijn werk rij kom ik langs een bedrijf dat vlak langs de weg zit, en waar je vanaf de weg goed naar binnen kunt kijken. Als ik mijn best doe kan ik lezen wat er die dag op de vergadering staat. In een van de kantoren zit meestal een goed uitziende veertiger, modern haar, een prachtig wit overhemd met stropdas, in bespreking met wat andere mannen. Hij moet haast wel belangrijk zijn. Dat denk ik dan tenminste. Een manager die het al een end heeft geschopt, een goed salaris en op de parkeerplaats staat zijn mooie nieuwe lease-auto. Hij is begaan met het bedrijf, werkt wekelijks meer uren dan zijn leeftijd, zijn baas is tevreden. Golf en zakenlunches, schat ik zo in. Als ik om een uur of zes terug rij, zit hij er nog steeds, nog even fris uitziend als die ochtend, en nog steeds in vergadering met de andere mannen. Als hij 's avonds mobiel bellend naar zijn auto loopt, is hij tevreden. Met zijn krijtstreep en 3-serie is hij een knappe verschijning. Het succes hangt om hem heen. Als hij ziek wordt en vroeg dood gaat is iedereen hem na een maand vergeten.

Barbaar

Ondanks verwoede pogingen van mijn leraar handenarbeid, maar dat heette anders op de Havo, kan ik even niet meer opkomen, is het niet gelukt mij voor kunst te interesseren. Ook op culinair gebied ben ik een barbaar. Als je honger hebt gaat er niets boven friet met of babi pangang. Ik haat musicals! Opera! En het ergste, ik lach het hardst om winden. (Geen scheten, die zijn ordinaaiirrr.) Maar wel afhankelijk van hoe de wind gelaten wordt.
Ik vind, als je een wind laat moet je het expres doen en er goed de aandacht op vestigen, je moet er keihard om gaan lachen of je moet je flink staan gaan schamen, dan kun je me wegdragen. Mensen die hun winden niet inhouden of een duidelijk hoorbare laten en vervolgens gewoon doorgaan met waar ze mee bezig zijn vind ik verachtelijk. Humorloze smeerzakken vind ik het, maar ik dwaal af van het onderwerp.

Goed, je bent een barbaar, wat is het probleem? Nou, het probleem is dat maatschappij en overheid niet gediend zijn met lieden als ik. Ik had ook liever ganzeleverpastei op een bedje van meelwormen gelust. Simon Vestdijk in plaats van Spiderman. Charlie Parker in plaats van Elvis. Ik zou ook graag dat kunstwerk op de oprit bij Kootwijk (moet je echt eens gaan bekijken) mooi vinden. Want als je er langs komt moet je er wel naar kijken, of je wilt of niet. En ik wil niet! Mijn hersenen weigeren om me niet in de lach te laten schieten. Maar misschien ben ik nog niet verloren. Ik heb tenslotte ook koffie leren drinken. (Wel met suiker en melk, dat is dan wel weer jammer.)

De trukendoos gaat open.

Ik riep altijd dat als wij -Mevr. Mack en ik- geen kinderen zouden kunnen krijgen dat dat dan geen ramp zou zijn. We zouden in elk geval niet allerlei ultieme pogingen gaan wagen om te bewerkstelligen dat er toch een zwangerschap zou volgen. Een Chinees spreekwoord zegt dat een wijs man wel eens van mening verandert en een dwaas nooit. En omdat ik graag naar de Chinees ga en omdat we Hans nu hebben wil ik mijn mening toch een beetje bijstellen. De natuur regelt denk ik dat niet ieder stel kinderen kan krijgen. Maar de natuur regelt ook dat sommige mensen ziek worden en die willen ook graag beter worden. Bovendien is het mooi lullig als de natuur precies jou heeft uitverkoren om zichzelf te handhaven.

De afgelopen weken is Hans 's nachts vaak aan het spoken. Dat lijkt heel vervelend maar dat is het niet want ik mag dan naar hem toe. Als ik zijn kamer binnenkom staat hij met uitgestoken handjes te wachten en als ik hem optil en tegen me aan hou, stopt het huilen en legt hij zijn hoofdje op m'n schouder. En als ik hem vraag of hij wat wil drinken zegt hij met z'n zieligste stemmetje 'jaoah' En als ik hem vraag of hij 'bah' heeft voel ik zijn hoofdje nee schudden. En na een minuutje of twee gaan zijn armpjes hangen en is hij weer rustig. Als ik hem dan vraag of hij weer gaat slapen zegt hij heel zacht 'jah'.
En dan leg ik hem terug en ik zie hem mij vredig nakijken als ik de deur weer dicht trek. Ik kan mij na al dit moois dus ineens veel beter voorstellen dat mensen de trukendoos opentrekken om zwanger te raken. (Beetje ongelukkige woordkeuze zie ik nu*.)

In elk geval, de NCRV heeft een ongelofelijk genant programma waar heel veel stellen aan mee doen die proberen zwanger te worden. De zwaartekracht trok hard aan mijn onderkaak. En het mooie is, (maar dat kan aan mij liggen) ik hoor helemaal geen commentaar. En het is misschien nog wel genanter dan De Gouden Kooi en Temptation Island bij elkaar.
Heb ik gewoon de kritieken gemist of ligt het gewoon aan het feit dat de baggertelevisie nu door de publieke omroep wordt uitgezonden? Of is het juist geen baggertelevisie maar televisie van een dusdanig hoog niveau dat ik het niet aan kan?

* de titel verzin ik altijd pas als het logje klaar is.