Op mijn vorige werk, en dan tel ik mijn korte verblijf in concentratiekamp Vaassen even niet mee, had ik een uiterst sympathieke baas, die een uiterst irritante gewoonte had. Hij sloeg (ik weet de verleden tijd van managen niet) middels 'post-it' briefjes, in de volksmond "gele briefjes".
Dan lagen er als ik 's ochtends binnenkwam minimaal twee gele briefjes op mijn bureau met daarop in een priegelhandschrift bijvoorbeeld geschreven: "Mack, s.v.p. direct bij binnenkomst margeoverzicht maken." En dan ondertekende hij met zijn voornaam en de eerste letter van zijn achternaam zoals criminelen dat ook doen. "Stanley H." of, "Mohammed B."
Als ik al wel gewoon achter mijn bureau zat legde hij de briefjes gewoon midden op het werk waar ik mee bezig was zodat ik er wel acht op móest slaan. En dan zocht hij mijn blik om zich er van te vergewissen dat ik het gezien had. En ja, dat had ik.
Ooit heb ik het wel eens ter sprake gebracht waarna het aantal gele briefjes op mijn bureau weliswaar afnam, maar intern bleef hij bekend staan als de man van de gele briefjes.
Gisterenavond had ik een ex-collega aan de telefoon die vertelde over de extreme drukte die het bedrijf nu doormaakt vanwege de implementatie van nieuwe software. Het personeel loopt al maanden op zijn achterste benen en zwoegt zich door de stapels werk heen.
Prompt droomde ik vannacht dat mijn vorige baas bij mijn huidige baas op kantoor kwam met het verzoek of ik zou kunnen bijspringen op de administratie. (in mijn dromen heb ik een nogal hoge dunk van mijzelf.) Moet u drie keer raden hoe hij dat verzoek deed…
AAARRRGGHHH!!!