Mack

Ik ben begonnen in het boek "het zijn net mensen" van Joris Luyendijk. Nu heb ik het vermoeden dat ik moet stoppen nu het nog kan, want ik krijg toch sterk de indruk dat als ik het uit heb, ik geen journalist meer geloof. De beste man is vijf jaar correspondent geweest in het Midden-Oosten en vroeg zich af wat hij eigenlijk toevoegde aan het nieuws, omdat ze in Hilversum beter en eerder op de hoogte waren van wat zich daar ter plekke afspeelde, dan hijzelf. En nu moet ik zeggen: die indruk geven ze me ook wel, die correspondenten over de hele wereld.

"En dan schakelen we nu over naar onze correspondent ter plaatse, Julius Kleefman in Tripoli. Julius, wat is het laatste nieuws vanuit Tripoli?" (Julius trekt een ernstig gezicht terwijl hij begrijpend knikkend zijn wijsvinger tegen z'n oortje houdt) "Ehm, de situatie hier is zoals je ziet buitengewoon gespannen. Het laatste nieuws is dat er al een half uur niemand uit het gebouw naar buiten is gekomen. Ik sprak zojuist een Tripool die het allemaal heeft zien gebeuren en de man kon z'n tranen nauwelijks bedwingen. Het was volgens hem één grote ramp wat zich hier heeft afgespeeld. Erger nog dan de vorige keer dat dit hier gebeurde."

Dank je wel Julius Kleefman, zodra er meer nieuws is brengen we je op de hoogte.

Een veel te dikke monteur met een onderkin die meepraatte met zijn mond kwam hier de elektriciteit aanleggen voor de nieuwe keuken. 's Ochtends om half acht belde hij keihard en veel te lang aan, ondanks het briefje op de deur of hij op het raam wilde kloppen vanwege een slapende baby. Om kwart voor acht moest hij al poepen. De volgende dag kwam zijn collega om de keuken te plaatsen en die kwam tot de ontdekking dat de elektriciteit het niet deed. Na een uur bellen met de dikke monteur deed het meeste het weer, behalve één lamp, wat de collega weet aan een kapotte transformator. Natuurlijk weet ieder weldenkend mens dan al dat de transformator niet kapot is maar het net nieuw aangelegde stopcontact, maar je mag je als boekhouder nu eenmaal niet bemoeien met experts.

Toen een week later de volgende monteur kwam met een nieuwe transformator kwam hij tot de conclusie dat het stopcontact het niet deed, iets wat ik allang wist, dus moest de dikke monteur weer ingepland worden. Half acht 's ochtends de dinsdag daarop. Omdat ik geen zin had in een poeplucht op de gang om kwart voor acht heb ik mijn broer ingeschakeld, en die heeft het kapotte stopcontact gemaakt, zodat de dikzak afgebeld kon worden.
De collega van de dikzak had wel voor ons de maten opgenomen van de muren en de vloer zodat wij tegels konden bestellen. Het muuroppervlak was knap gemeten want wij hielden er precies eentje over. Vandaag deden wij de keukenvloer en kwamen er zes tekort. In mijn beste imitatie van Adolf Hitler heb ik gescholden en geroepen dat #@$^^$%$ de eerste de beste boekhouder nog beter kan meten en elektriciteit kan aanleggen dan iemand die dat voor z'n beroep doet.

Maar goed, je weet van tevoren dat dit soort dingen nooit in één keer goed gaat dus eigenlijk heb je helemaal geen reden tot klagen. De tegels zijn al besteld en moeten uit Italie komen. Over twee weken zijn ze er al!

In het bedrijfsleven wordt vaak neergekeken op ambtenaren. Ze zijn lui, als ze druk zijn doen ze dingen die niet in de eerste plaats hun werk dienen, ze denken altijd in hun eigen belang en nooit in het belang van hun werkgever, en wat ze verzinnen is nutteloze werkverschaffing. Ik probeer er altijd op te letten dat ik niet in deze valkuil trap. Ik wil niet meedoen aan deze populistische vooroordelen. Maar soms wordt het je ook gewoon heel erg lastig gemaakt. Als je bijvoorbeeld in het gemeentehuis komt en je ziet een dikke vijftiger, die kaal is maar een poging tot lang haar doet, met een zwarte slobbertrui en een rode ruitjesbroek bezig met het verdelen van een stuk vlaai onder zijn collega's en daarbij ook nog van alles vertelt over de vlaai omdat hij daar heel veel verstand van heeft, dan denk ik: "Mack, die meneer kan wel eens briljant zijn in zijn werk, nooit iemand beoordelen op zijn uiterlijk. Bovendien, jij loopt er dan wat netter bij op je werk, je zit ook wel eens te lanterfanteren. Alleen deze meneer komt er eerlijk voor uit. Dat is het verschil."

Kijk, zo blijf ik altijd de positieve kant van mensen bekijken. Ook al is bij de belastingdienst, waar duizenden mensen werken, precies de enige die mij kan helpen al twee weken getroffen door griep (waar ik in twee dagen weer doorheen ben) dan nóg denk ik dat die man wel eens een veel gevaarlijkere versie van het griepvirus te pakken gehad kan hebben dan ik. De man maakt heus geen misbruik van zijn "uitziekrecht"

Maar toen ik vandaag hoorde dat in Apeldoorn een rotonde weer gedownsized* wordt naar een stoplicht, omdat dat de doorstroming bevordert, terwijl juist alle stoplichten in heel Nederland vervangen zijn door rotondes omdat die de doorstroming bevorderen, ja, dan krijgt mijn vooroordeelafweermechanisme het wel even heel zwaar te verduren.

*downsizen is een woord wat je regelmatig moet laten vallen. Het suggereert dat je heel begaan bent met het milieu, en dat je weet waar je het over hebt, en aanzien is altijd prettig.