Waarnemingen.

Vorige week zag ik voor het eerst in mijn leven een ijsvogel. Gewoon langs het Apeldoorns Kanaal was-ie bezig met iets. Ik weet niet wat, maar zo'n redelijk zeldzame vogel zit vast niet zomaar niks te doen. Ik fietste met Hans en zag het beest zitten op een tak. Apart, zo'n blauw-oranje vogel. Het voor het eerst zien van deze vogel vond ik net zo bijzonder als toen ik voor het eerst een ooievaar zag in het wild (1996), en het wild zwijn (1983), het edelhert (1983), de vos (1986), de hazelworm (1984), de modderkruiper (1983), de ringslang (2000), de lynx (Veluwe 2006), witte wieven (1978) en het dwaallicht (2008).

De jaartallen tussen haakjes geven natuurlijk ongeveer het jaar aan (ik kan er een jaartje naastzitten) maar nu moet ik nog een keer zien: de adder, de moeflon, de steenmarter, de otter, de boktor, de kangaroe, de eenhoorn, de mammoet, de dodo en Peter Pan.

Nostradamus.

Nu we hier toch beetje aan het zweven zijn; iemand haalde in het vorige logje Nostradamus aan. Een van de aller-aller-aller-opmerkelijkste voorspellingen van Nostradamus werd waarheid in 2005. Of in 2001, dat kan ook. Maar ik las de voorspelling al begin jaren 90. Mijn moeder (hield toen ook van zweven) had een boek over Nostradamus waarin wat voorspellingen achteraf kloppend werden gemaakt, maar voorop de kaft stonden nog een paar voorspellingen in krantenkopstijl. Dit om kopers tot aanschaf te bewegen. Eén van die voorspellingen was: Bush herkozen! Ha, en toen kwam Clinton! Zat-ie er hartstikke naast, die amateurvoorspeller.

Achterlijke indianenstam

De Maya's hebben als ik het goed heb begrepen, het einde der tijden voorspeld in het jaar 2012. Ik ben een beetje de tel kwijt als het gaat om het aantal keren dat het einde van de wereld al heeft plaatsgevonden. Ik word er ook een beetje moe van dat er telkens weer mensen zijn die meer schijnen te weten dan ik, en vinden dat ik ernstig rekening moet houden met het einde van de wereld in 2012. En waarom? De kalender van de maya's stopt in 2012.

Ik snap ook niet wat mensen voor waarde hechten aan een achterlijke indianenstam. Wat wisten die nou helemaal van astronomie af, in vergelijking met de moderne mens? Toch helemaal niks? Die hadden nog nooit van zwarte gaten gehoord, of van supernova's. Ze wisten niet eens dat de aarde rond was toen!

Eén ding weet ik wel, wat er ook gebeurt, 1 januari 2013 komt gewoon. Op een dinsdag. Dat hebben tenminste de Bokkiewokkies voorspeld, een negerstam uit Senegal die leefde van 1648 tot 2012. En die geloof ik nou toevallig!

De tijd verstrijkt

Met ons gevoel voor de snelheid van het verstrijken van de tijd is iets vreemds aan de hand. Namelijk, als je je dood verveelt (bijvoorbeeld toen ik in een krijgsgevangenkamp een maand werd opgesloten in een isoleercel) dan verstrijkt de tijd tergend langzaam. Er lijkt geen einde aan te komen. Totdat die tijd voorbij is, dan lijkt het ineens omgevlogen. Andersom, als er enorm veel in je leven gebeurt (bijvoorbeeld, tijdens mijn geheime missies in Korea) dan vliegt de tijd voorbij. Maar als je erop terugkijkt, dan lijkt die tijd enorm lang te hebben geduurd. (bron: Douwe Draaisma, waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt)

Dus…ik hoop voor u dat de tijd om lijkt te vliegen, zodat u als u 80 bent tenminste een beetje het gevoel heeft dat u een enorm lang leven achter de rug hebt.

Derek Ogilvie

Vroeg of laat komt er een moment dat je de naam Derek Ogilvie hoort. En eerst hoor je hem en heeft het nog geen betekenis, daarna hoor je hem nog een keer en kijk je eens op, vervolgens zie je hem in de krant of ergens bij een interview, en als laatste kun je je nieuwsgierigheid niet bedwingen en kijk je maar eens naar zijn programma. (Tenminste, zo ging het bij mij.)

Ik ben altijd gefascineerd geweest door het paranormale. Toen Char net op tv was namen wij het wel eens op als we niet thuis waren. Maar de laatste tijd (ik weet niet precies hoe lang) is die fascinatie helemaal weg! Of eigenlijk, de fascinatie is er nog wel, maar het geloof erin is weg. Foetsie, gone, pleitos, disparu! En ik wil het graag geloven, maar dat lukt niet meer. Ik geloof niet meer in Char of Ogilvie. Het zijn alletwee uiterst sympathieke persoonlijkheden, en Ogilvie met z'n schotse accent wekt zelfs nog meer sympathie op dan Char, maar niks uit z'n show deed me achterover slaan van verwondering.

Als je aan iemand vraagt of hij wel eens hard tegen glas gevallen is, en dat blijkt dat zo te zijn, gaat er in de zaal een luid applaus op. Maar wie is er nou nooit in z'n leven een keer tegen glas gevallen? En als het echt niet zo is, dan gaat het wel op voor de ook aanwezige partner van de ondervraagde. En als die nooit door glas is gevallen, dan zegt hij "that's oke" alsof niet híj het is die zich vergist, maar alsof de gelezenen (bij wie de reading wordt gehouden) zich het niet herinneren. Uiteindelijk herinnert één van de twee zich wel dat hij zich eens hard heeft gestoten aan glas. En helemaal mooi, iedereen heeft een overleden broertje of zusje waarvan hij niet weet! Want een miskraam van moeder is ook een broertje of zusje. En als mama geen miskraam heeft gehad, dan is dat volgens Ogilvie toch zo, maar heeft ze het niet gemerkt. Ja, zo kan ik ook readings doen.

Er was ook nog een mevrouw bij wie hij in detail beschreef wat er kapot was (geweest) in haar oude keuken, en de vrouw beaamde het allemaal en vond het ongelofelijk, maar ik weet haast wel zeker dat de vrouw het gewoon graag wil geloven en het zich daarom zo herinnert. Of dat ze Ogilvie niet af wil laten gaan omdat ze immers zelf in hem gelooft. Ik denk echt dat het psychisch zo werkt. En als het wel allemaal waar is, waarom is dat miljoen dat is uitgeloofd voor iemand die kan bewijzen dat hij paranormaal begaafd is, nog nooit uitgekeerd? Ogilvie heeft het ook geprobeerd. En waarom worden niet alle misdaden aan de lopende band opgelost door paragnosten? En hoe weet ik of de mensen die meedoen de waarheid spreken? En waarom zijn het altijd hetzelfde type mensen dat meedoet aan die readings? Nooit een hoogleraar of een belangrijk zakenman.

Ja, ik ben heel kritisch geworden maar ik zou het wél graag willen geloven. Het leven is toch veel leuker als dit soort dingen bestaat? Pure wetenschap ben ik ook een beetje zat. Die spreekt zichzelf elke vijf jaar tegen. Dus, als u kunt, overtuig mij dan.

Slik…

Mevrouw Mack en ik hebben nog wel eens een klein verschilletje van mening over bepaalde zaken. Eén ervan is bijvoorbeeld 'orgaandonatie'. Zij vindt dat alle organen die bruikbaar zijn uit haar mogen worden getrokken (na haar dood) en ik denk daar toch wat moeizamer over. Ik kan er niet echt de vinger op leggen, maar ik sta in elk geval niet geregistreerd als donor. Terwijl ik niet tegen ben. Maar ook niet voor. Het is ook geen laksheid, en ik wil ook niet dat er iemand dood gaat als die door mij gered had kunnen worden…nou ja, ik ben een wat moeilijk persoon. Het is denk ik angst.

Een ander dingetje waar we regelmatig van mening over verschillen is homosexualiteit. Haar maakt het niks uit als Hans homo zou zijn (als hij maar gelukkig is), ik denk daar toch wat moeizamer over. Liever niet, denk ik dan. Nou ja, ik heb er in elk geval niks mee of tegen, ik ontwijk dat soort dingen liever. Ik ben het niet en daar ben ik heel blij om. In elk geval, soms wil de discussie nog wel eens hard tegen hard gaan, maar nu moet ik toch écht op mijn tellen gaan passen. Mevrouw Mack heeft vanavond gedreigd mijn anus voor donatie beschikbaar te stellen en ze zal er eigenhandig voor zorgen dat die uitsluitend terecht mag komen bij een homo. Wraak. Ja, en toen moest ze heel hard lachen en ik niet, maar voor de zekerheid…is zoiets technisch mogelijk en zo ja, kan zij dat zomaar doen of kan ik ergens vast laten leggen dat dat écht niet mag?

Heb je nog serox? Zat!

Het vreemdste aan het meemaken van een persoonlijk drama vond ik dat de wereld niet stopt met draaien. Mijn vader was net overleden maar op het nieuws werd er helemaal geen melding van gemaakt. Mensen in de buurt waren hun huis aan het opknappen, de winkels gingen gewoon open en de Elfstedentocht werd die dag gewoon verreden. Hallo! Ziet niemand wat er hier aan de hand is?

Maandagmorgen had ik dat gevoel weer, na het verongelukken van een hele familie op de A28, en het zoontje wat het in eerste instantie overleefd had. Hoe verschrikkelijk erg zoiets is, en waarom iedereen maar doorgaat met waar hij mee bezig is. Waarom de AEX nog bijgehouden wordt.

Omdat je niet anders kunt. Je moet wel. Je kunt niet het leed van de wereld op je nemen als je nog wilt blijven functioneren. Het is keihard maar het leven is één grote strijd tegen het gek worden. Als je het leed van de wereld op je neemt, bezwijk je onder de last. Daarom is het egoïsme uitgevonden. Om de soort in stand te houden. Betekent dat automatisch dat de mensheid steeds egoïstischer zal worden?

U merkt wel aan me, het is november. Bijna klaar. Nog een paar dagen en ik ga weer juichend door het leven. Nog een geluk dat november slechts 30 dagen telt. Dat scheelt weer een dag. Op 1 december krijg ik altijd een schop onder m'n reet en kan ik weer een jaartje tegen.

Papa’s grens

Normaal gesproken ben ik een erg geduldig man, zeker als het op het gedrag van Hans aankomt. Hans voelt ook aan dat hij bij papa veel verder kan gaan dan bij mama, al lijkt hij de laatste tijd een loopje met ons beide te nemen. Zo komt hij geen beloftes na en daar houden wij niet van, en moeten wij hem chanteren om dingen gedaan te krijgen.

Maar de laatste tijd ben ik wat minder geduldig. (november, slaapgebrek, keukenverbouwingsstress) Dus hij was goed de klos.
"Hans, we gaan zo naar boven, welke trein wil je meenemen?"
"Ik woe geen trein meenemen."
"Hans, ik zeg het nog één keer, als we boven zijn is het te laat."
"Ik woe geen trein meenemen."
"Mooi, dan gaan we naar boven."
"Ik woe wel een trein meenemen."
"Te laat."

Nou, en dan is het schreeuwen, brullen, huilen, snikken, maar ik was het zat. Geen trein.
"Wil je in bad? Nee! Mooi, dan ga je onder de douche."
"Ik woe wél in bad spelen."
"Te laat!" Hoppakee, hardhandig onder de douche met nog een straal die in het begin te koud was ook. Krijs, jank, blèr!

Nou, toen wilde hij eerst geen Yoki maar toen ik dat prima vond ineens weer wel, met als gevolg gillen, huilen, snikken, het werd godsamme van kwaad tot erger. Nou ja, ik had hem nu al twee dingen ontzegd, dus de yoki heb ik hem alsnog gegeven. (ik vond hem toch zielig) Toen heb ik hem nog één waarschuwing gegeven over het tanden poetsen, met als inzet het wel/niet voorlezen van een verhaaltje, maar hij koos heel verstandig voor het vrijwillig tanden poetsen en dus voorlezen.
En toen ik aan het voorlezen was vond hij in z'n bed nog een treintje dat hij aan mij gaf en zei: "mag ik die morgen weer hebben?" (zo eerlijk, net z'n vader) En al snel was het al net of er niks gebeurd was tussen vader en zoon en lachte hij alweer om het verhaaltje.
Het grote verschil met de afgelopen weken was wel dat hij me normaal nog drie/vier keer roept als ik alweer beneden ben, maar nu lag hij na vijf minuten al te slapen. Alsof hij tevreden was dat hij papa's grens gezien had. Ergens heb ik iets goed gedaan.

Slap.

Zo. Eens even lekker een muurtje eruitgeslagen. Gewoon het ouderwetse sloop- en breekwerk. Met een hamer. 850 kilo muur bracht ik naar de vuilstort vandaag. € 55,-!! Voor dat geld kun je het net zo goed in het bos dumpen een boete riskeren van de boswachter. Maar dat is een beetje aso, net als die € 55,- die ze vragen voor zo'n vrachtje. Ik sprak de man van de milieustraat erop aan. (moet van de overheid, mensen op hun gedrag aanspreken) "Ja, ik kan er ook niks aan doen, ik voer alleen maar uit." zei de man. En dat vind ik een slap excuus. Het doet me ook aan iets denken. Ik vind, je moet voor minimaal 98% achter het werk staan wat je doet. En die 2% waar je niet achter staat, die neem je maar mooi vrij. En zo niet, moet je ander werk zoeken. Als iedereen dat nu ook vindt, komen we eindelijk eens van die slappe excuses af.

Over slappe excuses gesproken; ik hoorde laatst het slapste excuus sinds "wir haben es nicht gewusst". Het ging erom, dat iemand zijn eigen vader benadeelde door illegaal dvd's te downloaden, terwijl vader beroepsmatig legale dvd's verkocht. "Ja, ik hou dat een beetje stil richting hem, want het is zijn inkomen." Uiteraard sprak ik de persoon hierop aan. "Wat ben je toch ook een NSB'er eigenlijk hè, je eigen vader op zo'n manier benadelen! Laatst lichtte je vrouw ook al de belastingdienst op, wat zijn jullie voor low-lifes? (ik kan dat zeggen tegen ze) Komt-ie met de smoes: "Als ik het niet doe, doet een ander het wel." Aaaargghhh. Ik haat dat soort mensen. Tegenover de buitenwereld doen ze op het eerste gezicht alles goed, maar ondertussen gaan over lijken als ze daarmee geld voor zichzelf kunnen besparen. NSB'ers zijn het. Nou ja, toen kreeg ik ook een gratis dvd'tje en nu praten we nergens meer over.