Oranje balletjes

Binnenkort is het koninginnendag en hare majesteit komt naar Apeldoorn. Apeldoorn, die bruisende stad, parel van de Veluwe, bekend van Centraal Beheer, de Julianatoren, De Apenheul en de Belastingdienst. Ik heb zelf niet zo heel veel met Apeldoorn, het ligt er prima, lekker laten liggen, maar voor de koningin is dat natuurlijk anders. Traditioneel hebben de oranjes goede banden met Apeldoorn, en vice versa. Ik sprak laatst een 'vrindje van de Rotary' en die vertelde enthousiast over wat ze allemaal gingen organiseren, iets met een snel aangelegde golfbaan, met de green in de parkvijver (die vlak van te voren nog door kikvorsmannen doorzocht gaat worden op bommen) en met oranje golfballetjes. En namens de kookclub worden er gehaktballetjes geserveerd, en nu hopen de mannen van de rotary natuurlijk dat de prinsen een balletje willen slaan en eten. Nou, hopen is niet helemaal het goeie woord. Ze rekenen er min of meer op. Volgens mij masturberen ze zelfs bij de gedachte aan een prins die een oranje balletje slaat.

Nou ja, een dergelijke enthousiaste uitleg kreeg ik vorige week van het rotary-vrindje. Ik mag die rotaryman best graag, maar hij weet dat ik zijn rotary standaard afzeik. Maakt me niet uit hoeveel arme kindertjes uit Bulgarije ze nu weer geholpen hebben. Dus ik zei tegen hem: "Zeg Jan-Willem, je bent godsamme bijna 50 jaar. Denk jij nou serieus dat de koningin dat wel leuk vindt, van die oranje golfballetjes? Donder toch op man. Die denkt bij zichzelf: mijn God mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten als jij voor haar staat met je balletjes. En dat denkt ze met een lach ja. Want dat kunnen koninginnen."

Ppff….ze voelen zich soms heel wat, die rotaries. En vinden dat ze het algeheel nut en belang dienen. "Nou Jan-Willem", zeg ik dan, "als dat zo was dan zou je contributie wel aftrekbaar zijn van de belasting hoor." En daarna mail ik hem even het Elsevier artikel waarin uitdrukkelijk vermeld staat dat standsuitgaven niet aftrekbaar zijn. Ja, dat vind ik nu leuk ja, dat ik eindelijk iemand heb gevonden die ik lekker kan afzeiken over golf, die niet over mijn salaris gaat, zodat ik me lekker ongeremd kan laten gaan.

Duitsland

Zou je mogen zeggen dat een bepaald volk bepaalde eigenschappen bij zich draagt? Ik meen van wel. Tenminste, als die eigenschappen positief zijn wel. Als ze negatief zijn niet. Dus je hoort niet te zeggen dat Fransen arrogant zijn, Duitsers overheersend zijn, Surinamers lui (hoi Sabrina) en Friezen stug. Maar je mag wel over je eigen volk (eerst) negatief uitlaten. Dus wij zijn krenterige, klompendragende, kaaskoppen. KKK. Eigenlijk slaat het helemaal nergens op dat je wel iets positiefs mag zeggen, maar niet iets negatiefs. Dat is een vuile communistische leugen! Het heeft tegenwoordig al een negatieve bijklank als je praat over je eigen volk, je eigen land, eigen huis en tuin, het loopt de spuigaten uit met wat ik van mijn eigen gevoel niet meer mag zeggen! Men vindt je al gauw een eigenheimer.

Dus echt veel plaats voor mijn nationalistische gevoelens is er hier niet meer. Terwijl ik er niks aan kan doen want ik heb dat zo op school geleerd. Zeehelden, Geuzen, Hollandse meesters, de dappere leeuw tegen die overmacht op de Grebbenberg, Johan Cruijff die bijna de wereldtitel binnensleepte als hij niet in een opgezette val van de Duitsers was gelopen…kan ik er wat aan doen? Het is gewoon de schuld van de Nederlander die niet op een fatsoenlijke manier om kan gaan met wat wij volgens onze geschiedenisleraren allemaal bereikt hebben. En die dat allemaal gaat zitten botvieren op buitenlanders. De goeden (ik) moeten weer eens onder de kwaden lijden. Zelfs als je zegt dat je trots bent op Nederland heeft dat een negatieve bijklank gekregen. Ik was vroeger trots op Nederland. Tegenwoordig ben ik blij dat ik in Nederland woon.

Maar even over die Duitsers. Dat zijn vriendelijke mensen. Goeie buren. Komen niet te pas en te onpas over de vloer maar respecteren het tuinhek. Tuurlijk, ik vind grappen over Duitsers veel leuker dan over Belgen, maar dat is gewoon een minderwaardigheidscomplex van mij. Zorgvuldig opgebouwd door mijzelf, want het is niet passend om degene die daar schuld aan heeft, er de schuld van te geven. Duitsland heeft sterren, altijd al gehad. Duitsland is de belangrijkste van Europa. In Duitsland bouwen ze de auto's met het beste imago. Duitsland is drie keer wereldkampioen voetbal. In Duitsland hebben ze Michael Schumacher. Wij hebben Jos Verstappen. Schumacher wordt zevenvoudig wereldkampioen F1, Jos, met niet eens heel veel minder talent, haalt een paar schamele puntjes. En dan zou je denken dat Nederland eens een keer aan de beurt is in de Formule 1, nee hoor, Duitsland heeft zijn nieuwe Schumacher alweer paraat. Want als dat geen toekomstig wereldkampioen F1 is, dan weet ik het niet meer.

Contradictio Inelspetus

Ik heb nog nooit iemand zichzelf zo horen tegenspreken als vandaag. Toen ik hem erop wees was hij zo overbluft als een merel die zojuist tegen een te schoon raam vloog. Ik was bezig met één van mijn specialiteiten; het in discussie gaan over aardse en hemelse zaken met iemand uit Elspeet. Ik mag dat graag doen. Niet om zo iemand af te zeiken, maar gewoon om hem te bekeren tot het enige ware geloof, het Rooms Katholicisme.

Nou ja, we begonnen over iets lichts, de evolutietheorie ofzo, waarvan hij al vond dat zo lang niemand hem kon bewijzen dat die rammelloos is, hij die dus ook niet voor waar aannam. En ik zie heus de tegenstelling hierin wel, maar denk niet dat ik een amateur ben. Want een gevorderde gereformeerde verwacht juist dat je op dit moment al ingrijpt. Daar zijn ze op voorbereid dan en krijg je een verhaal met een omweg, en het komt er uiteindelijk op neer dat je het niet begrepen hebt omdat dat niet hetzelfde is.
Ha! Maar dan kennen ze mij nog niet! Ik greep hier dus niet in en liet hem praten. Waardoor ik nu al een psychologisch voordeel had. Het onderwerp ging verder over hoever de medische wetenschap mocht ingrijpen om een mensenleven te redden. Nou bij hem tot in Uddel en bij mij tot in Sidney, maar ook ik heb mijn grenzen. Maar ik ging de grens over. Ik vroeg: wat nu als de medische wetenschap zover komt dat ze een dode weer tot leven kunnen wekken? (pure provocatie want ik snap ook wel dat mijn baas, de Paus, dat zal afkeuren) Of mijn provocatie werkte? Ha! Weet je wat-ie zei?

"Als ik er ooit achter kom dat iemand daar mee bezig is, schiet ik hem dood. Maakt me niet uit of ik daarvoor levenslang de gevangenis in ga!" Ik bespeurde een zekere emotie en vroeg waarom dat nu weer nodig was om zo'n wetenschapper dood te schieten?
Omdat de mens niet hoort te beslissen over leven en dood, was zijn antwoord. Een mooiere heb ik nooit gehoord.

Als ik trouwens gereformeerd was, dan bracht ik dit argument in tegen alle ongelovige wetenschappers! Maar ik zou natuurlijk ook gelijk een drs. reformatie zijn.

Hitleratuur.

Ik stond het vanuit de keuken, terwijl de Senseo aan het opwarmen was, eens aan te horen. Bij dwdd was een catfight aan de gang tussen Connie Palmen en Saskia Noort. Het ging over wat literatuur was en wat niet. Nu heb ik daar wel een mening over, maar mijn meningen worden zelden door feiten onderbouwd, en dat is gunstig als je later dictator wilt worden. Literatuur is moeilijk, zit vol frustraties, is vergezocht en leest kut, (ik ben bijvoorbeeld nu pas op bladzijde 353 van 850 van Mein Kampf) terwijl moderne schrijvers zoals Saskia, Heleen, Herman en Emma een boeiende roman maken, die makkelijk wegleest, het is één groot feest van herkenning en je leest het voor je plezier.

Maar goed, dat is mijn mening die niet door feiten onderbouwd wordt. Maar nu hoorde ik, als ik het tenminste goed hoorde, de heer Komrij, die ook nog eventjes in een tv-fragment voorbij kwam, klagen dat de moderne schrijvers ervoor zorgden dat de 'echte' literatuur minder werd gelezen. Maar nogmaals, de Senseo stond op te warmen dus ik weet niet zeker of ik het goed verstaan heb.

Maar hoe zou hij dat nu bedoelen, die Komrij: kan hij niet overweg met het feit dat hij serieuze concurrentie krijgt of wil hij de maatschappij behoeden voor een soort verloedering? Net als dat ik vind dat de commerciële tv afgeschaft mag worden? (behalve de zender die de Formule 1 uitzendt) Of voelt iemand zich hier verheven boven de massa? Want in dat laatste geval is hij natuurlijk een serieuze concurrent van mij geworden als toekomstig dictator van dit land. En een beetje dictator die serieus genomen wil worden door zijn onderdanig gepeupel, is toch trouw aan een voor dictators vrij gebruikelijke manier van omgaan met concurrentie.

Greidanus, Lipstift en Jack

Kent u het verhaal van de drie vrienden Greidanus, Lipstift en Jack? Nee? Ik ga het u vertellen.

Greidanus, Lipstift en Jack zaten bij elkaar op school. Niet een hele goeie school, gewoon een normale Mavo, want hun niveau kwam later pas. Een dependance, ook dat nog. Greidanus, Lipstift en Jack zaten in de brugklas en voelden zich al hele pieten, doordat zij de basisschool reeds achter zich hadden gelaten. Op een dag had Lipstift een idee.
"Joo Greidanus," riep Lipstift, "jij Lutser! Luister eens, ik heb brekend nieuws. Ik ga een über-coole klassenfuif organiseren waar de honden geen brood van lutsen. Eigenlijk niks voor kansloze Elvisfans als Jack want ik ga alleen muziek draaien uit mijn heersende vinyl collectie."
"Brute poep!" antwoordde Greidanus, "Daar zou ik bijna een harde klavots van krijgen. Ik dirk het helemaal te Dirk! Ik heb ook nog een paar knijters in m'n single-collectie, en ik kom zeker want als ik er niet ben, is een feest geen feest. Bovendien, ik regel de beveiliging, want beveiligen zit in mijn boom lauwe genen."
"Hee Sjonnie Alfa," riep Greidanus. "Luistert en huivert. We doen een klassefuif (nog zonder tussen-n in die tijd.) Kom je ook? Jouw Elvismuziek mag niet mee. Elvis is zooooo 1978."
"Nou ik kom wel," zei Jack, "Dan luister ik wel naar die Klaus Wunderlich muziek van jullie. Komt Susan ook?" (Susan was het mooiste meisje van de klas) "Ja, die über-geile fapvrouw komt ook." zei Lipstift. "Maar denk maar niet dat jij een kans maakt bij haar als wij erbij zijn. Dan kun je wel als een mietje in haar poeziealbum geschreven hebben, maar dat helpt niks. Ze valt op echte kerels."
Nou ja, het werd een leuk feestje. Lipstift introduceerde housemuziek aan de klas en Greidanus voerde steevast het laatste nieuwe taalgebruik ("too riffic" riep hij de hele tijd) en was mede daardoor een populaire verschijning. Echter, zowel Jack, Lipstift als Greidanus slaagden er die avond niet in om Susan voor zich te winnen.

Jaren later, in het jaar 2008 om precies te zijn, was ieder zijn eigen weg gegaan. Lipstift had een heersende functie in de bouwelarij, Greidanus had een boom lauwe job in de beveiligingelarij en Jack had van zijn hobby zijn beroep gemaakt in de boekhoudelarij. Helemaal niet slecht voor de Mavo, maar ook weer niet zo bijzonder dat je er over kon opscheppen. Alhoewel Greidanus dat nog wel eens probeerde. Susan daarentegen, was een bekend schrijfster geworden. En columniste. Een graag geziene gast in diverse radio- en televisieprogramma's. Ze was eigenlijk mooier dan ooit. Een droom op mooie benen, daar overdrijf ik weinig aan. Op een dag zat Susan op schoolbank.nl eens te kijken naar foto's uit haar brugklasperiode. Grappig, ze herinnerde zich eigenlijk weinig namen meer die bij de foto stonden. Lipstift, Greidanus…, las ze maar het zei haar niks. En ook hun gezichten deden geen bel rinkelen. Instinctief zocht ze naar Jack. Ja Jack…die had toen zo mooi in haar poeziealbum geschreven. Hij moest eens weten dat ze dat versje nog steeds van buiten kent.

Als je later na veel jaren
Nog eens in dit album leest
Denk dan wie er in je jeugd
je vrienden zijn geweest
En wanneer je in gedachten
dan ook nog eens doorloopt die lange rij
Denk dan ook mijn lieve Susan
Nog eens een keertje aan mij.

(Elke overeenkomst met bestaande personen berust op toeval.)

Zinloos

Een aantal jaren geleden werd de (het) Mavo afgeschaft en vervangen door een briljante vinding: het VMBO. En natuurlijk was het kwaad al geschied toen ik er van hoorde, anders had ik wel ingegrepen. Ik was geïrriteerd destijds. Ik raakte een beetje gefrustreerd door het steeds maar weer veranderen van zaken in het onderwijs door mensen die nooit hebben lesgegeven. En ik zei toen al sarcastisch: "nou ja, geef het een paar jaar, dan wordt het allemaal weer terugveranderd." En ja hoor, inmiddels keren de eerste Mavo's weer terug.

Ik krijg er altijd een beetje uitslag in mijn nek van als ik zoiets opvang. En ik hoor steeds vaker over dingen die veranderd moeten worden, vervolgens weer terug, en dan weer heen. Grote scholen, kleinere scholen, toch weer grotere scholen, helemaal gestoord word je ervan.

Als ik aan de macht kom, en ik heb al 102 zetels, dan komt de HBS weer terug. En de Mulo. En in de grondwet wordt geregeld dat dat zo blijft tot in lengte van jaren. En iedereen die een van genoemde scholen met goed gevolg heeft doorstaan, die weet uit zijn hoofd welke stad de hoofdstad van Overijssel is. En van Noord-Holland. En die weet wanneer de beide wereldoorlogen plaatsvonden en die kan een staartdeling maken. En die vindt stampwerk niet zinloos. Die vindt vergaderen zinloos. En studiereizen. Relatie- en timemanagement. Overal Engelse termen voor kennen maar voor de rest niks weten. Dat vindt hij pas zinloos.

Wordt gevolgd…

Behalve voordelen zitten er aan het hebben van een relatie ook nadelen. Je vrouw kent je vreemde gewoontes door en door, en iets stiekem doen is er niet meer bij. Bijvoorbeeld: in het verkeer ben ik een autostalker. Ik stalk graag mooie auto's. En als ik er dan eentje zie, probeer ik er onopvallend bij te komen en er achter te gaan hangen. Een Porsche 911 bijvoorbeeld, ik mag daar graag achterhangen. Gewoon een beetje dagdromen achter zo'n auto. En als-ie iets harder rijdt dan toegestaan, dan rij je daar onopvallend iets harder dan toegestaan achteraan. Mevrouw Mack vindt het kinderachtig en verpest dit feestje steevast doordat ik dan naast me hoor: tt…hoohh. En dan heeft ze me dus door. In files flik ik het ook altijd. Beter in de file achter een mooie auto dan achter iets met tdi als typeaanduiding. Maar dan heb je altijd weer van die eikels die ineens tussen mij en de mooie auto gaan rijden. Opzouten volgeikel, zoek je eigen mooie auto. Deze wordt al gevolgd…

Het leven beterde zijn leven

Misschien moet ik toch eens wat uit de doeken doen over mijzelf. Bloggen (ik zeg inmiddels ook bloggen) is toch een uitlaatklep. In mijn geval een mooie 24 klepper met 2 inlaat- en 2 uitlaatkleppen per cilinder.

Op mijn veertiende werd mijn vader ziek, en negen maanden later, op de dag van de eerste elfstedentocht die Evert van Benthem won, overleed hij. En hij was nogal belangrijk voor mij. (Mijn vader, niet Evert van Benthem) Maar weet jij veel op je vijftiende, wat er gebeurt, hoe je daarmee moet omgaan en wat vooral niet te doen. Voorbeelden en situaties genoeg waarin dingen fout liepen en waarin ik achteraf bijgestuurd had willen worden, (ik vertelde mijn klasgenoten dat mijn vader ook 'ergens' werkte) maar het probleem was dat ik helemaal niet in de gaten had wat er aan de hand was. Ik vond mijzelf zwak en kwetsbaar en dacht niet dat ik ooit in staat zou zijn om later normaal te kunnen functioneren. En geen haar op mijn hoofd die er toen aan dacht dat er misschien een verband was tussen de gebeurtenis op 21 februari en mijn moeizame pogingen om me door het leven te slaan. Het leven overkwam me en ik had niet het gevoel daar zelf invloed op te hebben. Ik zette mijn school door en de keer dat ik de school had opgegeven kwam iemand mij op dusdanige manier dwingen de school af te maken, dat ik geen nee durfde te zeggen, dus ook dat werd opgelost. Ik ploeterde eigenlijk maar voort zonder op te geven. Dat was geen wilskracht maar een 'ik moet wel'. Ellendig. Misschien heeft u het wel eens gezien op televisie: hoe iemand van stichting Aap een zijn leven lang vastgeketende Chimpansee kwam bevrijden, het beest was doodsbang maar kon niks anders doen dan iedereen zijn vriendschap aanbieden en onderdanig zijn, want aanvallen of vluchten kon hij niet. Nou, die aap werd door mij begrepen. Een astrologe voorspelde mij dat het vanaf mijn 23e beter zou gaan, en dat klopte. Een andere belangrijke gebeurtenis was het begin van het herstel.

Maar nooit wilde ik mij als zielig beschouwen omdat mijn vader er niet meer was. Gewoon omdat er veel ergere dingen nog gebeurden. Mevrouw Mack roept het al jaren, maar tegenwoordig wordt mij wel eens door anderen toegefluisterd dat ik toch best wel eens een iets te harde klap gekregen zou kunnen hebben. Iets harder dan ik hebben kon, als onzeker jongetje op mijn vijftiende. Maar ik ben er goed vanaf gekomen. Het lijkt af en toe wel of het leven ook vindt dat het mij destijds iets te hard heeft aangepakt en het daarom een beetje probeert goed te maken. Want ik heb soms onverklaarbaar veel geluk.

Op oorlogspad.

U heeft ongetwijfeld iemand wel eens het volgende horen zeggen: "religie is de oorzaak van alle oorlogen."
"Nou" zeg ik dan altijd, "behalve van WOII die toch ook niet te boek stond als een onbeduidend oorlogje." En langzamerhand ben ik er van overtuigd aan het raken dat geloof of religie helemaal niks te maken heeft met oorlogen. Oorlog voeren is gewoon haantjesgedrag van mensen die niet kunnen relativeren. En dat kan gewoon gaan om de wedstrijd wie de langste piemel heeft. En als toevallig twee regeringsleiders een wedstrijdje doen wie de langste piemel heeft, kan dat uitmonden in oorlog. Maar het heeft meer te maken met 'ergens bijhoren' en gelijk willen hebben dan met een overtuiging. Ik bedoel, was er geen religie om oorlog te voeren, dan doen we het wel om ras, afkomst, automerkvoorkeur, als we maar iets te knokken hebben. En hoe dommer je bent, hoe groter de kans op slaande ruzie. Ik geloof nu ook dat landen die vaak in oorlog zijn, gewoon wat dommere landen zijn dan landen die niet zo vaak oorlog hebben. Want alleen de combinatie dom en in je eer aangetast zijn, is gevaarlijk. Is slechts een van beide factoren aanwezig, is er niks aan de hand.

Ik las gisteren bij meesterprovocateur Kidtwist, een linkje naar de beschrijving van de hel. Ik begreep dat de hel in de Koran zo beschreven wordt, en dank God op mijn blote knieën dat Christenen een wat vriendelijkere hel hebben, maar het is zo godgeklaagd wat daar beschreven staat, zo duidelijk bedoeld om mensen angst aan te jagen, dat ik vind dat het verboden zou moeten zijn om kleine kinderen hiermee te confronteren.

Maar goed, ieder z'n geloof en z'n mening, maar er stond een reactie onder waarin de schrijver meldde dat hij hoopte dat iedereen er les uit zou trekken want de koran is de levenswijze voor ieder mens op aarde.
Je zou hem toch op een dieet van varkensvlees zetten, zo'n hooligan?